Thursday, December 16, 2010

မုတ္ဆိတ္မရိတ္မီ ရထားေရာက္လာျခင္း

မုတ္ဆိတ္မရိတ္မီ ရထားေရာက္လာျခင္း

အခုတေလာ စာဖတ္ရတာ အေတာ္ေလးေပ်ာ္စရာေကာင္းေနတယ္။

ရံုးကသူငယ္ခ်င္းေျပာတာနဲ႕ Barber paradox ကို wiki မွာရွာဖတ္ၾကည္႕လုိက္တယ္။ အေတာ္ေလးရယ္ရတယ္။

ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွာ (ဆတၱာသည္)မုတ္ဆိတ္ရိတ္သမားတစ္ေယာက္ရိွတယ္။
ဆတၱာသည္တစ္ေယာက္တည္းရိွတယ္။ အဲဒီအတြက္ ျမိဳ႕မွာက မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖုိ႕ဆိုရင္ သူ႕ဆီပဲလာၾကရတယ္။ ျမိဳ႕မွာက လူႏွစ္မ်ိဳးပဲရိွတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ရိတ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က အဲဒီ ဆတၱာသည္ဆီလာရိတ္တယ္။ အဲဒီ ဆတၱာသည္ကလည္း ကိန္းခမ္းၾကီးေတာ႔ သူ႕မွာ စည္းကမ္းတစ္ခုထုတ္ထားတာရိွတယ္။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ရိတ္ဖူးတဲ႔သူကို သူက မရိတ္ဘူးတဲ႔။ (ၾကီးက်ယ္ထွာ)။ အဲဒီေတာ႔ ေမးခြန္းေလးတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။

အဲဒီ ဘာဘာ(ဆတၱာသည္) ဟာ သူ႕မုတ္ဆိတ္ေရာသူရိတ္သလား။

ေသခ်ာေတြးၾကည္႕ေတာ႔လည္း ျပံဳးခ်င္စရာေကာင္းလာတယ္။ Paradox ေတြဟာ အဲဒီလိုမ်ိဳးရသေတြေပးပါတယ္။ Philosophy မွာ အလွတရားေတြအမ်ားၾကီးရိွတယ္လို႕ခံစားရပါတယ္။ မေန႕က Jean-Paul Sartre ဖတ္ရင္း သူ René Descartesကို ျငင္းတာေတြ အေတာ္ေလး ေခါင္းစားသြားပါတယ္။ ဟိုလူက I think, therefore I am ဆိုျပီး ego(၀ါ)အတၱ(၀ါ) ငါ ဆိုတာရဲ႕ရိွမႈကို သက္ေသထူျပီး Sartre က အဲဒီ ငါႏွစ္ခု I think က I နဲ႕ there I am က I ကို ျပန္ခဲြေနတာ အေတာ္ေလးစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ who I am ကို ေရးတုန္းက Sartre မဖတ္ရေသးတဲ႔အတြက္ I ကို အျပင္က ရွဴျမင္တဲ႔အယူအဆဟာ ေနာက္ပိုင္း ေမာ္ဒန္၀ါဒကို လႊမ္းမိုးလာတယ္ဆိုတာေလာက္ပဲသိပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္တာကေတာ႔ ေမာ္ဒန္ဘုိးေအၾကီးေတြကို Sartre ရဲ႕ ၀ါဒေတြလႊမ္းမုိးခဲ႔ပံုလည္းရဟန္တူပါတယ္။

Sartre ေရးတာေတြ ျပန္ေရးျပဖုိ႕ေတာ႔ ဘဒၵကမာၻၾကီးက အခ်ိန္မလံုေလာက္ေတာ႔ပါဘူး။ တကယ္ေတာ္တဲ႔သူေတြဟာ သူတို႕လုပ္သြားတဲ႔အလုပ္ေတြနဲ႕တင္သူတို႕ရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို သိႏိုင္တာပါပဲ။ သူတုိ႕စာေလးႏွစ္မ်က္ႏွာေရးလုိက္တာဟာ ကိုယ္႔အတြက္ တစ္လလံုးျပန္စဥ္းစားစရာျဖစ္ရင္လည္းျဖစ္ေနတတ္တယ္။ Sartre ဆိုရင္ Philosophy Professor လည္းျဖစ္တဲ႔အတြက္ ဘာမဆိုေထာင္႔ေစ႔ေအာင္ေရးပံုရပါတယ္။ Philosophy ရဲ႕အခက္အခဲတစ္ခုက တျခားဘာသာတစ္ခုနဲ႕ ဖလွယ္ျပီးေျပာရခက္တာပါပဲ။ ဒါကလည္း ဘာသာရပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အခက္အခဲျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻသံုးဘာသာစကားဆိုျပီးတစ္ခုတည္းမရိွလုိ႕ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ေ၀ါဟာရသိပ္မ်ားတဲ႔အတြက္ ဖတ္ေနတုန္း သိခ်င္တာ ျပန္ရွာေနရတာက ပိုၾကာပါတယ္။ ဒါျဖင္႔လည္း မဖတ္ဘဲေနေပါ႔ဆုိရင္လည္း မျဖစ္ျပန္ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕စာေတြရဲ႕ရသကို အျပည္႕အ၀ခံစားႏိုင္ဖုိ႕ဆိုရင္ အေျခခံအေၾကာင္းအရင္း၊ အေျခခံဒႆနေတြကိုလည္း သိဖုိ႕လိုပါတယ္။

မေန႕က အိပ္ခါနီး အခ်ိန္ တစ္နာရီခြဲေလာက္ရတာနဲ႕ စာနည္းနည္းဖတ္တယ္။ ပထမဖတ္တာက Osho ရဲ႕ Courage ကို ဆက္ဖတ္တာပါ။ အဲဒီစာအုပ္က ၂၀၀၉ မွာထုတ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။

ထံုးစံအတုိင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္ေနရင္ အဲဒီစာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြမွာ စိတ္က နစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အခုလည္း စာအုပ္ထဲမွာပါတဲ႔ပုံျပင္ေလးတစ္ခုျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ ဓမၼပံုျပင္ပါ။ ဂ်ိန္းေတြရဲ႕ဘုရားဟာ ဗုဒၶဘာသာမွေတာ႔ တိထၱိဆရာၾကီးေတြထဲက တစ္ေယာက္ပါ။ ထားလုိက္ပါေတာ႔ သူ႕ဘာသာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူေျပာတာ ေကာင္းတာေလးေတြ႕ရင္လည္း သေဘာက်လုိက္တာပါပဲ။ ေလာကကို လြန္ေျမာက္တဲ႔တရားနဲ႕ ေလာကထဲကတရားေတြနဲ႕မတူပါဘူး။ ဗုဒၶက သူ႕ကို တိထၱိလို႕သတ္မွတ္ရတာက သူ႕တရားေတြက ေလာကကေန လြန္ေျမာက္တဲ႔တရားမဟုတ္ဘူးလုိ႕ပဲဆိုလုိတာပါ။ အဲဒါကို ခြဲျခားေျပာရတာက လူလိမ္ေျပာသမွ် အလိမ္ေတြခ်ည္းပဲဆိုတာမ်ိဳးလိုျဖစ္ေနမွာစုိးလို႕ပါ။

အိႏၵိယႏိုင္ငံက ကမာၻေပၚမွာ ဘုရားအမ်ားဆံုးထြက္တဲ႔ႏိုင္ငံလို႕ေတာင္ေျပာႏိုင္တယ္။ ဘုရားဆိုတဲ႔ ပညတ္တစ္ခုကို ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုလုိ သေဘာထားျပီးေျပာရင္ Made in India ျဖစ္ေနႏုိင္တယ္။ အဲဒီမွာ ဒါန၊သီလ၊ဘာ၀နာဆိုတာေတြက ဗုဒၶမပြင္႔ခင္ကတည္းကရိွတယ္။ ေလာကကို မလြန္ေျမာက္တာကလြဲရင္ ေကာင္းတာေတြအမ်ားၾကီးရိွေနတယ္။ အဲဒီေတာ႔ သူတုိ႕ဆီမွာ၀ါဒေတြသိပ္မ်ားတယ္။ ေမာ္ဒန္ပရဗိုဒ္ေတြ၊ ပို႕ေမာ္ဒန္ ပရဗိုဒ္ေတြ ဒဘိတ္(Debate) လုပ္တာတုိ႕။ ဒီကြန္စထရပ္ရွင္းနစ္ေတြနဲ႕ အီေဗာ္လူးရွင္းနစ္ေတြ နပမ္းသတ္တာတို႕ စသျဖင္႔စည္းကားပါတယ္။ အဲဒီမွာ အျမင္တစ္ခုက စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ လူ႕ဘ၀ဆိုတာ ဘူတာမွာ ေစာင္႔ဆိုင္းေနတုန္းေနရတဲ႔ ဘူတာကအခန္းေလးနဲ႕တူတယ္တဲ႔။

ဘူတာမွာေစာင္႔ေနၾကရင္း ပံုျပင္ေလးနားေထာင္ၾကည္႕ပါဦး။

စၾက၀ေတးမင္းဆိုတာ စၾကၤာမုန္႕ေရာင္းတဲ႔သူမဟုတ္ပါဘူး။ အင္မတန္မွၾကီးက်ယ္ျမင္႔ျမတ္တဲ႔မင္း။ သူ႕မွာ အစံုရိွတယ္။ သားၾကီးရတနာ၊ မယားၾကီးရတနာ (ဟမ္ .... မယားငယ္ေရာရိွလား .. xanthos၏ အာေမဋိတ္)။ အမတ္ၾကီးရတနာ ..စသျဖင္႔။ ဒါ႔အျပင္ စၾကၤာလက္နက္ဆိုတာလည္းရိွတယ္။ ဆိုလုိတာက စၾက၀ေတးမင္းဟာ သိပ္ကိုၾကီးက်ယ္ျမင္႔ျမတ္တယ္။ ျဖစ္ဖုိ႕လည္းမလြယ္ဘူး။ အဲဒီလုိျဖစ္ဖုိ႕ဆုပန္တာေတာင္ ေရွ႕မွာစီနီယာအမ်ားၾကီးေစာင႔္ရတယ္။ သီလေတြဘာေတြလည္းေစာင္႔ထိန္းရတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶါျဖစ္ဖုိ႕ခက္သေလာက္နီးပါးကို ခက္ခဲတဲ႔ဘ၀။ အဲဒီဘ၀ၾကီးကို ဘုရင္တုိင္းေတာင္႔တၾကတယ္။ တကမာၻလံုးကိုပိုင္တယ္ဆုိတာ နည္းတဲ႔ကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး။
အဲဒီရေတာင္႔ရခဲဘ၀ၾကီးမွာ ေကာင္းတာေနာက္တစ္ခုရိွေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္အယူတစ္ခု ဟိမ၀ိႏၲာနဲ႕အျပိဳင္ ျမင္႔ျမတ္ေသာေတာင္တန္းဆိုတာရိွေသးတယ္။ ဂ်ိန္းဘာသာမွာရိွတယ္။ ေျမပံုထဲမွာေတာ႔ရိွခ်င္မွရိွမယ္။ ေရႊေတြစိန္ေတြနဲ႕ေတာင္တန္းလို႕ဆိုတယ္။ (ဒါကလည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ Midas ဘုရင္ ေတာင္ေပၚမွာေခ်ာ္လဲတုန္း လက္ညိွဳးနဲ႕ထိသြားတာမ်ိဳး။) အဲဒီေတာင္တန္းမွာ စၾက၀ေတမင္းဟာ ေသလြန္သြားတဲ႔အခါ သူ႕နာမည္ေရးထုိးခြင္႔ရသတဲ႔။ စၾက၀ေတးမင္းေသရင္ အဲဒီေနရာကိုေရာက္တယ္။ နာမည္ထုိးခြင္႔ရတယ္။

စေၾကး၀ေတးမင္းေသရင္ သူ႕တပည္႕ေတြေဆြေတြမ်ိဳးေတြကလည္းသတ္ေသၾကတယ္။ အတူလုိက္သြားလို႕ရေအာင္ဆုိပဲ။ အိႏၵိယမွာအဲဒီအယူရိွတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေနာက္ကို လုိက္ခ်င္တာ။အဲဒီလိုအယူအဆကေနဆင္႔ပြားလာတာလည္းရိွတယ္။ အခုအထိ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဆရာက ဘုရားဆုပန္ထားလို႕ တပည္႕ရဟန္းက သာ၀ကဆုပန္တာရိွတယ္။ အဲဒါလည္းလြယ္တယ္မထင္ပါနဲ႕။ သာ၀ကဆုပန္တာကေတာ႔ အင္မတန္စိတ္အင္အားၾကီးမားမွပဲလုပ္ႏိုင္တာေတြလည္းျဖစ္ေနတတ္တယ္။ စေၾကး၀ေတးမင္းေသလုိ႕သူ႕တပည္႕ေတြလုိက္ေသတာကေတာ႔ နည္းနည္းမိုက္မဲတဲ႔သေဘာပါတယ္။ ယံုၾကည္မႈနဲ႕ဆိုင္တယ္။ လုိက္ေသတဲ႔အခါ သူတို႕ဟာ တံခါးဂိတ္တစ္ခုကို အတူေရာက္တယ္တဲ႔။

အခုပံုျပင္စပါျပီ။ ေရးလာတာက ပံုျပင္ကိုနားလည္ေအာင္ အေျခခံေတြေျပာေနတာပါ။ စၾက၀ေတးမင္းတစ္ပါး လြန္တဲ႔အခါမွာေပါ႔ ေမာင္ေလး၊ညီမေလးတုိ႕ရယ္ .....။

ဂိတ္၀ၾကီးကိုေရာက္လာတဲ႔စၾက၀ေတးမင္းနဲ႕ သူ႕ေရာင္းရင္းေတြကို ျမင္႔ျမတ္ေသာေတာင္တန္းက ျမင္႔ျမတ္ေသာတံခါးေစာင္႔ၾကီးက ျမင္႔ျမတ္စြာေမးသတဲ႔။

တံခါးမႈး . ...။              ။ဟိုက္ရွားဘား ... ဘယ္ႏွယ္႔လဲ ...Refugee ေတြလား ....။
စၾက၀ေတးမင္း ...။       ။ ထပ္သရီး(သံုးထပ္သား) ... ကန္ကေလး ... ငါ *စၾက၀ေတးမင္း အင္ ဂို႕စ္ဗားရွင္းမား
တံခါးမႈး .....။              ။ ဟိုင္း ဆား .. ၀ဲလ္ခမ္းတူ ျမင္႔ျမတ္ေသာ ေတာင္တန္းေဒသ ...။ ယူ အာ အင္ခ်ာ႔ခ်္ေအာ႔ဖ္ ႆမ္း .. အမ္ အိုင္ right?
စၾက၀ေတးမင္း။           ။(အိႏၵိယကထားထဲကလို ဇက္ေၾကာဆြဲသလို တြန္႕ျပီး) I cannot find any excuse to deny your statement ...or otherwise, "Yes". လို႕ေျဖသတဲ႔။
တံခါးမႈး ....။              ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕က တံခါးမႈးမ်ိဳးရိုးပဲ။ အေဖလည္းတံခါးမႈး၊ သားလည္းတံခါမႈး၊ ေျမးလည္းတံခါးမႈးျဖစ္မွာ .. တံခါးမႈးအလုပ္ဟာ legacy ပဲ။( စင္ကာပူမွာလည္း အဲဒီလို ဘိုးဘြားပိုင္ ဒီမိုကေရစီအလုပ္ကို မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္လုပ္ကိုင္တာရိွတယ္ၾကားတယ္။ .. ထားပါေတာ႔။) အခု စၾက၀ေတးမင္းအေနနဲ႕ နာမည္ထုိးဖုိ႕လာတာဆိုရင္ တပည္႕ေတြထားျပီး အရင္၀င္၊ မဟုတ္ရင္ ေနာင္တရေနလိမ္႔မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႕ကို လံုး၀မေခၚဘဲ တစ္ေယာက္တည္းအျပီး၀င္။ အခုက Options ေပးတာ။ ခဏ၀င္။ ေခၚခ်င္မွျပန္လာ။ ဒါမွမဟုတ္ မေခၚခ်င္လံု၀ထားခဲ႔
စၾက၀ေတးမင္း။         ။ အိုင္ေဆး၊ လူကေလး၊ ငါအရင္ ၀င္ၾကည္႕မယ္။

အဲဒီလိုနဲ႕ စၾက၀ေတးမင္း နာမည္ေရးထြင္းဖုိ႕ ေတာင္တန္းေပၚကို တက္လာေလသတည္းေပါ႔ကြယ္ ....။

ေတာင္ေပၚေရာက္လာတဲ႔ စၾက၀ေတးမင္းရဲ႕အမူအယာေျပာင္းလဲသြားပံုကို နည္းနည္းဖြဲ႕မွရမယ္ထင္တယ္။

ရုတ္တရတ္ ... စၾက၀ေတးမင္း၊ မ်က္လံုးျပဴးသြား၊ ပါးစပ္က ဟာ ခနဲေရရြတ္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ကို နားထင္ကိုဖိထား ...။ ဘုရားဘုရားလုိ႕အသံမထြက္ပဲ တုိးတိုးေလးရြတ္ ....။ ေခြ်းေစးေတြစို႕လာ မ်က္ရည္ေတြရစ္၀ဲ ...။ ေျခေထာက္ေတြေခြညြႊတ္ ... ဒူးျဖည္းျဖည္းခ်င္းေထာက္သြား။(ေရႊ) ေျမၾကီးကိုလက္နဲ႕ထု။ ..... အဲဒီလိုျဖစ္သြားသတဲ႔။

ၾကည္႕လို္က္ေတာ႔ တစ္ေတာင္လံုး နာမည္အျပည္႕ထုိးျပီးသားျဖစ္ေနျပီ။ တစ္ေယာက္ေပၚဖုိ႕ၾကာလြန္းတဲ႔စၾက၀ေတးမင္းေတာင္မွ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ေပၚခဲ႔တာ မ်ားလြန္းျပီ။ လက္မွတ္ေတြ၊ ဆုိင္းေတြ၊ ရုပ္ေျပာင္ေတြထုိးထားတာအျပည္႕ပဲ။ ေတာ္ေသးတာေပါ႔ .. ေအာက္ကလူေတြေခၚမလာလို႕။ မဟုတ္ရင္ ၾကိဳင္ တို႕က ( မိဖုရားၾကီးမွာ ေဒ၀ီဧကရီေမမဒီၾကိဳင္ ျဖစ္သည္။) တို႕တစ္ေယာက္တည္း ထင္ေနတာမွားသြားမွာ။ ဘုရားဘုရား .. ကံသီေပလုိ႕ ၆ က်ပ္မကြဲတာပဲ။* ေတာက္သံုးမက်တဲ႔ ေမ်ာက္ကတံုးမ ေလာကၾကီး ....ဆိုျပီးဆဲသတဲ႔။

ေနာက္ေတာ႔ ကုပ္ကုပ္ကေလးျပန္လာတယ္။
တံခါးမႈးနဲ႕ေတြ႕တယ္။ အခ်ီအခ်စကားဆိုတယ္။

စၾက၀ေတးမင္း ။        ။ ေဟ႔ ေဘာ႔အီ (အမွန္က hey boy လို႕ အသံထြက္တာ။ သူူက ဗ်စ္တစ္ခ်္ အက္ဆန္႕နဲ႕မို႕ ေဘာ႔အီျဖစ္သြားတာ။) ... သိန္းခင္ သိန္းခင္ (Thank you ,Thank you)။ Your majesty လည္း ထိတ္ျပာ စိတ္နာ ... မထိတ္သာ မလန္႕သာျဖစ္ခဲ႔ရတယ္၊ ေတာင္ထိပ္မွာ ဆိုင္းေတြအျပည္႕ကြာ၊ ထိုးစရာေနရာလုိက္ရွာတာမေတြ႕ပါဘူး၊ ...* Mr. Kiss-My-Ass ေတြ ဆုိင္းထုိးသြားတာျပည္႕ေနျပီကြာ။ သံေ၀ဂရတယ္ကြာ။

တံခါးမႈး။         ။ Oh ..Dear ..။ ဒီလိုလည္း သံ 60 ၈၇ ေတြသိပ္မရပါနဲ႕။တစ္ေယာက္ေယာက္နာမည္ဖ်က္ျပီးထိုးလိုက္ပါလားဟင္။

စၾက၀ေတးမင္း။       ။ *ဖြယ္ .. ရိုင္းပေလ။ ငါဟာ ျမင္႔ျမတ္ေသာ စၾက၀ေတးမင္း အင္ ဂို႕စ္ဗားရွင္းကြ။ လူမ်ားဆုိင္းေလးဖ်က္ျပီးမွ ငါ႔နာမည္ထိုးရမယ္ဆိုရင္ ရွက္ျပီး ေသဖုိ႕ပဲေကာင္းတယ္။

တံခါးမႈး။              ။ အင္း ... ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေတြ႕ခဲ႔ရတာလည္း အရွင္႔လုိ ဆိုင္းမထိုးဘဲ ထြက္သြားတဲ႔ ဘုရင္ေတြၾကီးပါပဲဘုရာ႔ ...။ ဒီေနရာမွာဆုိင္းထုိးခြင္႔ရတယ္ဆုိတာလည္းအမွန္ပါပဲ။ ေရွ႕လူေတြေရာက္ႏွင္႔ျပီဆိုတာလည္း အမွန္ပါပဲဘုရာ႔ ...။ .... ေနာက္လူေတြလည္းေရာက္လာဦးမွာပါဘုရာ႔ ........။

.........အင္း ပံုျပင္ေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲကြယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြဟာ ခဏေလး လာထုိင္ေနရတဲ႔ လူ႕ဘ၀ခုံတန္းလ်ားေလးမွာ နာမည္ေတြထုိးၾကဦးမွာလား။ အိုင္မမ္ Zephyr the great (1982-2082) စသျဖင္႔ေတြ။ .. ရာထူးေတြ၊ ဂုဏ္၊ေရႊ၊ေငြ၊ အေၾကြးေတြ .. ၊စသျဖင္႔ေတြနဲ႕ ဘာေတြလုပ္ေနၾကမွန္းကို မသိဘူး။ ရထားလာရင္ ခံုကေနထရမယ္။ ရထားထဲ၀င္ရမယ္။ ဆက္သြားရမယ္။ ခံုမွာထုိင္ေနတုန္းေလး ငါ႔ခံုလုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ ခံုေပ်ာက္သြားရင္ ဘ၀ဟာအဓိပၸာယ္မဲ႔သြားမယ္။ ဒီခံုမွာပဲ နာမည္ထုိးသြားသူေတြမ်ားလြန္းေနျပီ။ ေရွ႕ကအရူးေတြနဲ႕ ေနာက္လာမယ္႔အရူးေတြ၊ Mr. Kiss-My-Ass ေတြ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေလာကၾကီးဟာ နာမည္ေတြနဲ႕ညစ္ညမ္းေနျပီ။ ခဏေလးလာထုိင္ရတဲ႔ခံုဆိုတာေမ႔ျပီ။ ရထားေစာင္႔ေနတယ္ဆုိတာကိုေမ႔ျပီ။

ဒီေန႕ေတာ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႕ကို ရထားေရာက္လာရင္ ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းကိုေမးရင္းနဲ႕ ဘာဘာမုတ္ဆိတ္ရိတ္မရျဖစ္ေနမွာစိုးတယ္ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းေျပာရင္း .... ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္  .....။           ။


Notes:
*ေတာက္သံုးမက်တဲ႔ ေမ်ာက္ကတံုးis from Xanthos' အဆဲဋီကာ

*စၾက၀ေတးမင္း အင္ ဂို႕စ္ဗားရွင္းမား  -Chakravarti in ghost version (မား ကေတာ႔ သူလည္း Singlish ကိုေလ႔လာဖူးတယ္ဆိုတာသိေအာင္ပါ။)


*Mr. Kiss-My-AssAnd I'm the sinister, Mr. Kiss-My-Ass ဆိုတဲ႔ Eminem Renegade မွာရြတ္တဲ႔ rhyme ကို သေဘာက်လို႕ပါ။ Mr. Kiss-My-Ass ဆိုတာကိုေတြ႕ရင္ သခင္ကို္ယ္ေတာ္မႈိင္း မစၥတာမႈိင္းလုိ႕ေျပာတာကို သတိရပါတယ္။ ေမာင္မႈိင္းဆိုတာ အဲဒီအခ်ိန္က တကယ္႔ကို ကေလကေခ်ဇာတ္ေကာင္တစ္ေကာင္ရဲ႕နာမည္ပါ။ မစၥတာေတြတပ္တာမ်ားလြန္းလုိ႕ ေ-ာက္ညင္ကတ္ျပီး အဲဒီလိုအေကာင္မ်ိဳးရဲ႕ နာမည္ေရွ႕မွာ မစၥတာခံျပီး ... မစၥတာမႈိင္းဆိုျပီး လုပ္တာပါ။ အဲဒီလို လံုး၀မတူတာႏွစ္ခုကို တြဲသံုးလုိက္တဲ႔အခါ ရူပကအလကၤာ ေလျဖတ္သြားတဲ႔ရသမ်ိဳးခံစားရပါတယ္။



*ဖြယ္ ရိုင္းပေလ - ဒါကေတာ႔ စေလဦးပုညရဲ႕ ဘုရင္က ဟယ္ အစား ဖြယ္ ဆိုျပီး ျမည္တြန္ေတာက္တီးသံလုပ္ထားတာကို သေဘာက်လုိ႕ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က အသံုးလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေရသည္ျပဇာတ္မွာ ေရသည္ကေန၊ ေရသန္႕စက္ရံုေထာင္၊ ေနာက္ေတာ႔ၾကီးပြားလာတဲ႔အခါ ဘုရင္႔သမီးကိုယူျပီး အိမ္ေရွ႕မင္းျဖစ္လာ၊ ဘုရင္႔ကို လုပ္ၾကံဖုိ႕ၾကိဳးစား၊ ေနာက္ေတာ႔ သံေ၀ဂရတဲ႔အခါ ေျပာတဲ႔စကားပါ။

Dedicated to:
ငါးခံုးမပုတ္ေတြခ်ည္းေရြးတင္လာတဲ႔ ၂၁ ရာစုေလွၾကီး။


Related Post:
  1. Who am I
  2. Zephyr & Paradox



Peace B with U.

Wednesday, December 15, 2010

Zephyr is reading

Zephyr is reading

ျပီးခဲ႔တဲ႔အပတ္က စာအုပ္သြား၀ယ္ပါတယ္။
အေမ႔အတြက္၀ယ္ရင္း အုိရွိဳရဲ႕စာအုပ္ေတြေတြ႕တာနဲ႕တစ္အုပ္အရင္၀ယ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က Courage, The Joy of Living Dangerously ျဖစ္ပါတယ္။

စာအုပ္ကိုအေတာ္ေလးသေဘာက်ပါတယ္။
ဖတ္ေနရင္း ၾကိဳက္တာေလးတစ္ခုေတြ႕လုိ႕ တစ္ခါတည္းေရးျပီးတင္လုိက္ပါတယ္။ အိုရိွဳဟာ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ထိပ္သီး ဘာသာေရးဆရာ၊၀ိညာဥ္ေရးလမ္းျပတစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူေျပာတာေလးကို ဖတ္ၾကည္႕ၾကရေအာင္။ အတူဖတ္ၾကည္႕ၾကတာေပါ႔။

One who is ready to go on the exploration called truth has to be ready also to commit manny errors, mistakes- has to be able to risk.
အမွန္တရားဆိုတဲ႔ စူးစမ္းရွာေဖြေရးခရီးၾကီးကို သြားမယ္႔သူဟာ အမွားေတြ၊အလြဲေတြကို လုပ္ဖို႕ အသင္႔ျဖစ္ကိုျဖစ္ေနရမယ္။ စြန္႕စားႏိုင္ရမယ္။

ေတာ္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ အဲဒီအယူအဆကို ...။ ဘာမွမလုပ္လုိ႕ ဘာမွမမွားဘူး။ ဘာမွလည္းျဖစ္မလာဘူးဆိုတာကို နည္းနည္းမွသေဘာမက်ဘူး။ အိုရိွဳကို ပစ္ပ်က္ေထာက္ခံလုိက္တယ္။ ဆက္ဖတ္ၾကည္႕ၾကမယ္။

One may go astray, but that is how one arrives. Going many many times astray, one learns how not to go astray. Committing many mistakes, one learns what is a mistake and how not to commit it.

အမွန္တရားကို ရွာတဲ႔သူဟာ လမ္းလြဲႏိုင္တယ္။ လမ္းလြဲတယ္ဆုိတာကလည္း ေရာက္ရိွသြားဖုိ႕ပဲ။ အၾကိမ္ၾကိမ္ လမ္းလြဲတယ္၊ေသြဖယ္သြားျပီးမွ အမွန္တရားကိုရွာတဲ႔သူဟာ ဘယ္လို လမ္းမလြဲေအာင္သြားမလဲဆိုတာကို သိလာတယ္။တတ္ေျမာက္လာတယ္။ အလြဲေတြ လုပ္မိျပီးမွ ဘာေတြက အလြဲေတြလဲဆိုတာကို သိလာတယ္။ ဘယ္လုိ မလြဲေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာကိုလည္းသိလာတယ္။

အဲဒါကိုသေဘာက်တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ အမွန္တရားကို ကိုယ္တုိင္သိဖုိ႕ ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ၾကိဳးစားၾကရမယ္။ ေရွ႕ကေျပာသြားတဲ႔သူေတြေျပာတာမွန္တယ္ထင္ရင္ေတာင္ ကိုယ္တုိင္မွန္မမွန္လုပ္ၾကည္႕ၾကရမယ္။ အမွန္တရားလုိ႕ ယံုၾကည္တာအတြက္ စြန္႕စားၾကရမယ္။ ကိုယ္တိုင္သိေအာင္၊ ဘ၀င္က် လက္ခံမိေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။ အမွန္ကို ရွာတာေတာင္ အမွားကို တာ၀န္ယူႏုိင္တဲ႔ စိတ္နဲ႕သတၱိရိွရိွရွာဖုိ႕ေျပာထားတာပါ။

Knowing what is error, one comes closer and closer to what is truth. It is an individual exploration; you cannot depend on others' conclusions.

အမွားဆုိတာဘာလဲသိမွ အမွန္တရားကိုရွာတဲ႔သူဟာ အမွန္တရားဆိုတဲ႔အရာနဲ႕ နီးသထက္နီးလာမယ္။ ဒါဟာ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ စူးစမ္းရွာေဖြရမယ္႔ကိစၥပဲ။ သင္ဟာ တစ္ျခားသူေတြရဲ႕ ေကာက္ခ်က္ေတြကို မီခိုလုိ႕မရဘူး။

အဲဒီေနာက္ဆံုးအေၾကာင္းေလးအၾကိဳက္ဆံုးပဲ။ အမွန္တရားကိုသိဖို႕ဟာလည္းကိုယ္႔တာ၀န္ပဲ။ တျခားသူေတြေျပာတာမွန္တယ္လုိ႕ သိပ္ယံုလုိ႕မရဘူး။ အဲဒါေလးကို သိပ္သေဘာက်သြားတယ္။ သတၱိရိွတယ္ဆိုတာ အမွန္တရားကို ခဲရာခဲဆစ္ မရအရ လိုက္ရွာႏိုင္တာမ်ိဳးပဲ။ အမွန္တရားကို က်င္႔သံုးသြားဖုိ႕၊ က်င္႔သံုးရင္း စိတ္က အမွန္တရားမွာ အျမဲမေနႏုိင္ဘဲ ေခ်ာ္ထြက္သြားရင္လည္း အမွန္တရားဘက္ ျပန္လာျပီး ဆက္ၾကိဳးစားသြားဖုိ႕၊ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ တာ၀န္အျပည္႕ယူလုိက္တဲ႔သတၱိမ်ိဳးလိုတယ္။ အခုေခတ္မွာ ဒီလိုသတၱိမ်ိဳးပိုလိုပါတယ္။

ဒါေလးကိုပဲထပ္ခါတလဲလဲဖတ္ျပီး ဆက္စဥ္းစားၾကည္႕ပါဦး ......။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာ႔လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ မွားမွာေၾကာက္လုိ႕ မတိုးတက္တာမ်ားလားလုိ႕ေတြးမိပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ မွားခြင္႔ရိွသလုိ၊ အမွားကို တာ၀န္ယူရမယ္႔ သတၱိလည္းရိွဖုိ႕လုိတယ္။ အမွန္ဘက္ကို ေရာက္ေအာင္သြားရဲတဲ႔သတၱိလုိတယ္။ အခုေခတ္မွာ သတၱိဆိုတာ တုိက္ရဲခိုက္ရဲတာမဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ဘယ္ေလာက္တာ၀န္ယူရဲလဲဆိုတာဟာ သတၱိပါပဲ။

.....စကားမစပ္ သင္ေရာ သတၱိရိွသူတစ္ေယာက္လား ......................................။ ။

The Gardener

Notes:
Dedicated to Mom, ko ko and ym.



Peace B with U.