Saturday, April 18, 2015

တိမ္ေငြ႕နဂါးမ်ားပ်ံသန္းေနၾကသည္။

တိမ္ေငြ႕နဂါးမ်ားပ်ံသန္းေနၾကသည္။

ခဏတာဝမ္းနည္းမႈမ်ားသည္ မိမိ စိတ္အတြင္းမွ ၾကယ္ေၾကြျခင္း ျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွ်သာ။ တစ္ေန႕တစ္ေန႕တိမ္ေတြကုိ ဘယ္ႏွနာရီၾကည္႕သလဲ၊ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ၾကယ္ေတြကုိ ဘယ္ေလာက္ေငးသလဲ ..... အိမ္မက္စမ္းေရအလ်င္စီးဆင္းႏႈန္းသည္ ႏြဲ႕ေႏွာင္း ေပ်ာ႔ေျပာင္းေနသည္။ ႏွစ္ဦးသား အတူတည္ေဆာက္ခဲ႔သမွ်သည္ တစ္ဦးတည္းက်န္ေနခဲ႔ခ်ိန္တြင္ အလြန္ေျခာက္လွန္႕ေသာ အရိပ္ဆုိးတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ႔သည္။

မိမိ၏ စိတ္ႏွင္႔ အေဝးဆံုးတြင္ အိမ္ဖြဲ႕ေနေသာ ပင္႔ကူတစ္ေကာင္၏ေန႕စြဲမ်ားသည္ မီးခုိးေရာင္သန္းေနျမဲျဖစ္သည္။ စိတ္က်ခ်ိန္တြင္မွ ထြက္ေပၚလာေသာ အႏုပညာပစၥည္းမ်ား၏ ဒဏ္ရာအနက္အရိႈင္းကုိ တိတိက်က်နားလည္ရန္ ခက္ခဲေနျမဲျဖစ္သည္။ သိသိသာသာထုတ္ေဖာ္ျပသရန္ ကုိင္တြယ္ျပသ၍မရေသာ နာက်င္မႈမ်ားအေၾကာင္းကုိ စိတ္ႏွင္႔သိေနေသာ ပင္႔ကူတစ္ေကာင္၏ ရပ္တန္႕ေနမႈကုိ အခ်ိန္ကာလမ်ားျဖင္႔ ျပန္လည္ ျပဳျပင္၍မရႏုိင္ေတာ႔ပါ။ တိတ္ဆိတ္ျခင္း၏ အဆင္႔ျမင္႔မား ျဖစ္ထြန္းလာမႈကုိ ပင္႔ကူမွ်င္တြင္ ျငိေနေသာ မ်ိဳးမည္မသိ ပန္းတစ္ပြင္႔၏ ဝတ္မႈန္ႏွင္းစက္ေဖ်ာ႔တစ္စ၏ ႏူးညံ႕ေသာ တုန္ခါမႈျဖင္႔ ယွဥ္တြဲ သိျမင္ေနမႈသည္ က်ိန္စာေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အသိဉာဏ္လင္းပြင္႔မႈတစ္ခု ျဖစ္ေနခဲ႔ဖူးသည္။

မာယာဟာ ဒဏ္ရာမ်ားရဲ႕ ေမႊးရနံ႕ပါပဲဟု သူ တုိးတုိးဖြဖြ ညည္းေနမိခဲ႔ေသးသည္။

ၾကိဳးတပ္တူရိယာမ်ား၏ ျပိဳင္တူ တုန္ခါငုိေၾကြးသံမ်ားသည္ ဝမ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းေနခဲ႔သည္။ ဒုိင္မင္းရွင္းမတူေသာ ခ်စ္သူမ်ား၏ အနာဂတ္သည္ ဆြဲလက္စ ပန္းခ်ီကား၏ ခရမ္းေရာင္ ေသြးေၾကာမ်ား ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ လြမ္းဆြတ္သည္႕ေန႕တုိင္း ဝယ္စုထားေပးသည္႕ O.P.I လက္သည္းဆုိးေဆးစုေဆာင္းမႈသည္ ဟာဝုိင္အီ collection သိမ္းဆညး္ထားေသာ ကတၱီပါ အိတ္ရွံဳ႕ေလးအထိ ထူထပ္မ်ားျပားလာခဲ႔သည္။ ကတၱီပါအိတ္ကေလးကလည္း အမွတ္တရ ဒဏ္ရာမ်ားကုိေတာ႔ သိမ္းဆညး္မထားႏုိင္ခဲ႔ပါ။ ေဝးကြာခဲ႔သည္႕ လေပါင္းမ်ားစြာ ကုိ လက္သည္းနီပုလင္းေတြနဲ႕ေရတြက္ၾကည္႕ၾကည္႕၊ ဇစ္ပုိမီးျခစ္ေတြနဲ႕ေရတြက္ၾကည္႕ ၾကည္႕ထပ္တူညီေနခဲ႔သည္။ ဥပါဒ္ဒါန္ျဖင္႔ ဥပါဒ္ျဖစ္ေနေသာ ႏွင္းဆီပန္းဖူးေလးတစ္ဖူးသည္ သူ႕အနီးတြင္ ထာဝရရိွေနခဲ႔သည္။ ခ်စ္ခဲ႔ျခင္းသည္ လြမ္းဆြတ္ျခင္းျမစ္ဖ်ားခံရာ ျမင္႔မားေသာ ေတာင္တန္းေဒသမွ ေရခဲမ်ားျဖစ္ခဲ႔လိမ္႔မည္။ အပူရိွန္ျမင္႔မားေသာ ေလာကတြင္ ခ်စ္ျခင္းတရားေပ်ာ္က်ခဲ႔သေလာက္ ဒဏ္ရာမ်ားသည္ စီးဆင္းၾကရျမဲျဖစ္ေနသည္။ ရပ္တန္႕၍မရေသာ ျမစ္မ်ား၊ လြမ္းဆြတ္ျခင္း ျမစ္က်ိဳးအင္းမ်ား၊ အေမွာင္ေခ်ာင္မွာ တိတ္ဆိတ္စြာထုိင္ေနေသာ ေၾကာင္ကေလးတစ္ေကာင္၏ မ်က္လံုုးခ်ည္းသက္သက္ ရွင္သန္မႈမ်ားသည္ ေစးပ်စ္ထူထပ္ေသာ နက္ရိွဳင္းမႈတစ္ခုျဖစ္ေနႏုိင္သည္။

အခ်ိဳးညီေျပျပစ္ေသာ ကႏုတ္ထြင္းထားသည္႕ ေရႊသံလက္ေလးတစ္ခုသည္ ဖရီးေမဆင္ဂိုဏ္း၏ အလြန္သိမ္ေမြ႕ေသာ လက္ရာတစ္ခုျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေဆာင္ေပးခဲ႔သူကုိသာ သာ၍ သတိရဖြယ္ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ kimmidoll အနီေရာင္ natsuki ဆီမွ သတၱိႏွင္႔ ပန္းေရာင္ satomi ဆီမွ ရုုိးသားေျဖာင္႔မတ္ျခင္းမ်ားကုိ သင္ယူရန္မွာၾကားခဲ႔ေသးေသာ္လည္း ယခုေတာ႔ လြမ္းဆြတ္ျခင္းတြင္ ရုိးသားစြာရဲရင္႔ေနရန္ သတိေပးသလုိ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ ၃၆၅ ၊ ၁၀၀၀၊ ၁၅၀၀၊ ၂၀၂၈ ၊ ၾကယ္ပုလင္းေလးလံုုးသည္လည္း ငူငူငုိင္ငုိင္ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ အမွတ္တရမ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ စီးမုိးခုတ္လုိက္ေသာ ဓားခ်က္တစ္ခုုႏွင္႔တူပါသည္။ ကင္ဒုိသင္တန္းတက္စဥ္က ဓားခ်က္မ်ားထက္ပုိ၍ အေရးၾကီးသည္မွာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖစ္ေနခဲ႔ဖူးသည္။ မိမိ၏ ေျခလွမ္းသည္ ဓားခ်က္၏လွပမႈျဖစ္လာခဲ႔သည္။ လ်င္ျမန္မႈသည္ ေလ႔က်င္႔ယူ၍ ရႏုိင္ေသာ္လည္း ေျခလွမ္းမ်ားသည္ ဗီဇတစ္ခုျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ လြမ္းဆြတ္ျခင္း၏ ေျခလွမ္းမ်ားသည္ ထင္မွတ္မထားေသာ ဓားခ်က္မ်ားအတြက္ သပ္ရပ္စြာျပင္ဆင္ထားေသာ ေရြ႕လ်ားမႈတစ္ခုသာျဖစ္ေနသည္။

ျပတ္ေရြ႕မ်ားသည္ ျပတ္ျပီးေနာက္ေရြ႕သြားသည္ထင္စရာျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ဒဏ္ရာမ်ားသည္ ဇစ္ျမစ္ရိွ ယံုၾကည္မႈမ်ား၏ ေရြ႕လ်ားသြားျခင္းေၾကာင္႔သာျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ မေတာ္တဆမႈေလးတစ္ခုသည္ ၾကီးက်ယ္ေသာ စၾကဝဠာႏွစ္ခုကုိ ျဖစ္ထြန္းေစခဲ႔ျပီး ျပန္လမ္းမ်ားကုိ မဲ႔ေစခဲ႔ႏုိင္သည္။ လူသည္ ယံုၾကည္မႈမ်ားျဖင္႔တည္ေဆာက္ထားျပီး ေအာင္ျမင္မႈသည္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ေနာက္က်ေနတတ္ေသာ ေႏွးေကြးသူျဖစ္ေနတတ္သည္။ ယံုၾကည္မႈသည္ တည္ေဆာက္ရျခင္းမဟုတ္ဘဲ စိတ္ႏွင္႔နားလည္ရျခင္းျဖစ္ရာ မည္သည္႕ ေခတ္အခါကမွ် လြယ္ကူျခင္းမရိွခဲ႔ပါ။

စစ္ပြဲမ်ား၏ မူလအေၾကာင္းရင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေခါင္းပါးလာျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

အကြာအေဝးမ်ားသည္ စိတ္၏အလ်င္ျဖင္႔သြားေသာ္ နီးကပ္ေနျမဲျဖစ္ေနသည္။ ေၾကြျပီးသားၾကယ္ေလးတစ္စင္းကုိ ေကာင္းကင္မွာ ရွာေနဆဲ နကၡတ္ဆရာအတြက္ေတာ႔ orion မွန္ေျပာင္းသည္လည္း မစြမ္းသာေတာ႔ေပ။ အနီေရာင္ ေခါင္မုိးမ်ား ျပည္႕ႏွက္ေနေသာ ျမိဳ႕ပ်က္တစ္ခု၏ ေခါင္မိုးေပၚတြင္ ေသာက္သူမဲ႔ ဝီစကီခြက္တစ္ခြက္၏ တည္ျငိမ္မႈျဖင္႔သာ ေလာကကုိ သူရင္ဆုိင္ရဦးမည္ထင္ပါသည္။         ။

Regards,
Z



Peace B with U.

Thursday, April 16, 2015

အားတင္းတည္ျငိမ္

အားတင္းတည္ျငိမ္

အခက္အခဲရိွေနခ်ိန္မွာ မေၾကာက္ဘဲ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ေနတတ္တဲ႔ သဘာဝဟာ သိပ္ကုိ ေလးစားစရာေကာင္းတယ္။  ေၾကာက္တဲ႔သေဘာဟာ လူ႕သဘာဝထဲမွာ ကိန္းေနတာပဲ။ လူဟာ မသိမသာေၾကာက္တာေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။ လုိအပ္ခ်က္တစ္ခုခုရိွတဲ႔သူဟာ ေၾကာက္တယ္။ လုိေနတာ မရေတာ႔မွာ ေၾကာက္တယ္။ မျပည္႕စံုတဲ႔သူဟာ ေၾကာက္တယ္။ ဟန္ေဆာင္သူဟာ အလိမ္ေပၚမွာေၾကာက္တယ္။ သူရဲေကာင္းဟာ ေသြးေၾကာင္ရမွာ ေၾကာက္တယ္။ ေၾကာက္တဲ႔သေဘာက လူမွာ သဘာဝလုိျဖစ္လာတယ္။ ယုတၱိရိွရိွေၾကာက္တာလည္းရိွတယ္။ ယုတၱိမတန္တာကုိေၾကာက္တာလည္းရိွတယ္။ ေၾကာက္ျပီဆုိရင္ လူဟာ ဘယာဂတိဘက္ကုိေရာက္သြားတယ္။ ေၾကာက္တာေၾကာင္႔ မမွန္တာလုပ္ေတာ႔တာပဲ။ ႏုုိင္ငံေရးသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတာ႔ ေတာ္ရံုတန္ရံုအေၾကာက္တရား ကင္းတာေတြ႕ရတယ္။ လူဟာအေၾကာက္တရားကုိေလွ်ာ႔ခ်ႏုိင္မွ လူၾကီးလူေကာင္းျဖစ္ႏုိင္မယ္ထင္တယ္။ တုုိင္းျပည္တစ္ျပည္၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ေကာင္းစားဖုိ႕ လုပ္မယ္ဆုိတဲ႔သူေတြဟာ လူေၾကာက္ျဖစ္ေနလုိ႕မျဖစ္ဘူး။ အခက္အခဲမရိွရင္လည္း ေခါင္းေအးေအး၊ အခက္အခဲထဲမွာလည္း ေခါင္းေအးေအးနဲ႕ေသြးေအးတဲ႔သူမ်ိဳးျဖစ္ရမယ္။ အားတင္းရင္ဆုိင္ႏုိင္တဲ႔သူျဖစ္ရမယ္။ ဒါကုိက သတၱိပဲ။

လူေတြရဲ႕ သေဘာက ထူးထူးျခားျခားၾကီး တစ္ခုခု အစြမ္းျပမွ ေတာ္တယ္၊တတ္တယ္၊စြမ္းတယ္ထင္ၾကတာ။ တကယ္ေတာ႔လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ဘဝမွာ တစ္ျခားသူကုိ ဒုုကၡမေပးဘဲ သာသာယာယာေလး ေနသြားတယ္ဆုိရင္ အင္မတန္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔လူလုိ႕ဆုိႏုိင္ျပီ။ ကုိယ္႔လမ္းကုိယ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းသြားျပီး၊ တျခားသူေတြကုိ စိတ္ဒုကၡမေပးတဲ႔သူဟာ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ပဲ။ သူေတာ္စင္ ဖရန္စစ္ဟာ သူ႕ရဲ႕ဆုေတာင္းမွာ ဒါကုိ ႏွစ္ခါေတာင္းတယ္။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ကင္းေပ်ာက္ေနတဲ႔သူေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင္႔ရာအေၾကာင္း ျဖစ္ေစပါလုိ႕ နံပါတ္ေလးမွာ ေတာင္းျပီး၊နံပါတ္ေျခာက္အခ်က္မွာ ဝမ္းနည္းသူေတြအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ရာအေၾကာင္းျဖစ္ပါေစလုိ႕ဆုေတာင္းတယ္။ သူေတာင္းတဲ႔ပံုစံက သူ႕ရဲ႕ဘဝကုိ ဒီလုိလုပ္ငန္းမ်ိဳးမွာ စေတးလုပ္ကုိင္ႏုိင္တဲ႔သူျဖစ္ပါေစဆုုိျပီး ဆႏၵျပဳဆုပန္တာမ်ိဳးပဲ။ ဒီလုိသူေတာ္ေကာင္းစိတ္ထားမ်ိဳးကေတာ႔ဘာသာတရားနဲ႕မဆိုင္ဘူး။ အလြန္ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ လူသားေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးရည္သတၱိလုိ႕သာ ခံစားရတယ္။ ထူးျခားဆန္းၾကယ္တဲ႔ အစြမ္းေတြထက္ စိတ္ရဲ႕တည္ၾကည္မႈကုိပဲ အစြမ္းအစ အစစ္အျဖစ္ ခံယူသင္႔တယ္။

နားလည္မႈဟာ အကန္႕အသတ္ရိွတယ္။ လူဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ တိုက္ဆုိင္လာမွ ကုိယ္နားလည္ရမွာေတြ နားလည္လာေတာ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွပဲ ေနာင္တရစရာရိွရင္ ရေတာ႔တယ္။ ေတာ္ရံုုတန္ရံုုနဲ႕ ေနာင္တမရဘူး။ အင္မတန္ မာနၾကီးေလ၊ ေနာင္တမရေလပဲ။ မာနၾကီးတဲ႔သူေတြဟာ တခါတခါ မာနေၾကာင္႔ပဲ ပိုမွားကုန္တယ္။ မာနကလည္း အထိအခုိက္မခံႏုိင္ဘူး။ ေၾကာက္တယ္။ မာနၾကီးတဲ႔သူဟာ ထမင္းအငတ္ခံႏုိင္တယ္။ မာနကုိေတာ႔ ေအာက္မခ်ႏုိင္ဘူး။ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက တစ္ခါေဟာဖူးတယ္။ ထမင္းမစားရရင္ေတာင္ သြားၾကားထုိးေနလုိက္တယ္တဲ႔။ မစားရဘူးအထင္ေသးခံရမွာပုိဆုိးတယ္။ မာနခံေနရင္ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔တရားမရဘူး။ မာနမရိွရင္ၾကေတာ႔လည္း အေခ်ာင္သမား ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ရိွသင္႔တဲ႔ မာနေလာက္ေတာ႔ရိွရမယ္။

တရုတ္သုိင္းဝတၳဳေတြထဲမွာ အျမဲပါတာတစ္ခုုရိွတယ္။ ဓားခ်က္က ျမန္ဆန္လြန္းလုုိ႕ ထိသြားတာမသိလုိက္ဘူးဆိုတာ။ စိတ္မွာရခဲ႔တဲ႔ ဒဏ္ရာေတြကလည္း အဲဒီလုိပါပဲ။ တစ္ခ်ိန္က ဒဏ္ရာေတြဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာၾကမွ ထိခုိက္ခဲ႔မွန္းသိၾကရတယ္။ ကုိယ္ထိခဲ႔တာဆုိ ေတာ္ေသးတယ္။ ကုိယ္႔စိတ္ ကုိယ္ေဆးကုလုိ႕ရတယ္။ ကုိယ္က ေလွ်ာက္ခုတ္ခဲ႔တာဆုိ ခက္မယ္။ ၾကီးလာေလ ကုိယ္႔အမွားကုိ ကိုယ္႔အမွားပါလုိ႕ ေျပာရခက္ေလ ျဖစ္လာၾကတယ္ထင္တယ္။ မွားခဲ႔တာကုိရွက္ၾကတယ္ထင္တယ္။ မွားတာက လူ႕သဘာဝပဲ။ မွားမွာစုိးလုိ႕ ဘာမွမလုပ္တဲ႔သူကေတာ႔ မွားလည္းမမွားဘူး။ မွန္လည္းမမွန္ဘူး။ ထံုေပေပဘဝမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။

မွားမွာေၾကာက္လုိ႕ တစ္ခုခုမလုပ္ရဲဘူးဆုိရင္ ဘဝရဲ႕ ဒုုိင္မင္းရွင္းေတြ က်ဥ္းသြားတယ္။ အမွားမွာၾကာရွည္ေနေတာ႔လည္း လူ႕စိတ္က အျမစ္တြယ္သြားတယ္။ ဘဝမွာ လူတုိင္းအခ်ိန္တစ္ခုရခဲ႔ၾကတယ္။ ေလာကအတြက္ ေကာင္းေအာင္ ဘာမွမလုပ္ရေသးဘဲ ေသခါနီးျဖစ္လာျပီဆုိရင္ သိပ္ရွံဳးတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာသူ႕ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈ၊သူ႕ဘဝေလးပဲသူၾကည္႕ျပီး က်န္တာေတြ လ်စ္လ်ဴရႈလုုိက္မယ္ဆုုိရင္ သူဟာ တကယ္႔လူသားတစ္ေယာက္မျဖစ္လာေသးဘူး။ ပရုုိင္းမိတ္အဆင္႔ပဲရိွေသးတယ္။ MIT ဝင္ခြင္႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းသား MIT မသြားဘဲ ကေလးေတြကုိ သခ်ၤာျပေပးတဲ႔အေၾကာင္း ဖတ္လုိက္ရဖူးတယ္။ တကယ္ဟုတ္ရင္လည္းဟုတ္မယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူ႕ေၾကာင္႔ တျခားကေလးေတြ သခ်ၤာေကာင္းေကာင္းတတ္လာတယ္ဆုိရင္ အင္မတန္ ေအာင္ျမင္တဲ႔ဘဝပဲ။ ေလာကၾကီးမွာ လူတုိင္းက လြယ္တဲ႔လမ္းပဲလုိက္တယ္။ ကိုယ္႔မိသားစုဘဝေလး ေအာင္ျမင္ဖုိ႕ေလာက္မွာပဲ လမ္းဆံုုးသြားတယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ ကုိယ္႔အတြက္ပဲ ကုိယ္ၾကည္႕ျပီး၊ ေသးသိမ္တဲ႔ လမ္းကုိေရြးလုိက္တဲ႔အခါ၊ ကမာၻၾကီးရဲ႕ အနာဂတ္ဟာေျပာင္းသြားတယ္။ လြယ္တာေတြပဲလုပ္ခ်င္တဲ႔လူေတြအတြက္ fury ကားထဲမွာ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းထဲက အဆုိေလးတစ္ခုထည္႕ထားတာေလး ျပန္ကုိးကားခ်င္တယ္။
Whom shall I send, and who will go for us? Then I said, Here am I; send me. (‭Isaiah‬ ‭6‬:‭8‬ )
ဘယ္သူမွ မသြားခ်င္တဲ႔ခရီး၊ ဘယ္သူမွ မယူခ်င္တဲ႔တာဝန္ကုိ ဘုရားက၊ကံတရားက၊ ကုိယ္႔ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲက အသံက ေပးလာျပီဆုိရင္ ထေျပးလုိ႕မရဘူး။ ျငင္းဆန္လုိ႕မရဘူး။ ဘယ္သူ႕ကုိလႊတ္ရမလဲေမးလာတဲ႔အခါ၊ လက္ညိွဳးေလးထုိးျပီး၊ ဟုိလူ႕ကုုိလႊတ္လုိက္ရင္ေကာင္းမယ္။ ရန္ကုန္အေမြအႏွစ္ေတြအတြက္  ဘယ္သူ႕လႊတ္ရမလဲဆုိရင္ ကုိယ္တတ္ႏုိင္တာ ဘာလုပ္ေပးမယ္ ဘယ္သူမွမေတြးဘူး။ ဦးသန္႕ျမင္႔ဦးကုိလႊတ္လုိက္၊ သူလုပ္တတ္တယ္ဆုိျပီး လုပ္ၾကတာပဲ။ လူဟာ ကုိယ္႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေလးတစ္ခုခုရိွရင္ ဘယ္ေလာက္ေသးေသး၊ မစြန္႕ႏုိင္ဘူး။ က်န္တာေတြ အေရးမၾကီးေသးဘူး။ ကုိယ္႔ဘဝေအာင္ျမင္ေရးကပဲ နံပါတ္တစ္ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီလုိ စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႕ လူေၾကာက္ေတြ မ်ားလာရင္ အဲဒီပတ္ဝန္းက်င္၊ အဲဒီအဖြဲ႕အစည္း၊ အဲဒီႏုိင္ငံ ခက္ခဲသြားတယ္။ ေခါင္းေရွာင္တဲ႔သူေတြမ်ားလာတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ရတာ နစ္နာတာကိုး။ က်န္တဲ႔သူေတြကေရာ ဘာလုိ႕ လုပ္ေနၾကတာလဲ။ ဦးေက်ာ္သူ ဘာလုိ႕ အသုဘပုိ႕ေနလဲ။ က်န္တဲ႔သူေတြ မပုိ႕လုိ႕ေပါ႔။ ရွင္းေနတာပဲ။ သူတုုိ႕ေတြကေတာ႔ စိတ္ထဲကေခၚသံကုိ ေသခ်ာနားေထာင္သြားတဲ႔သူေတြ။ ဘယ္သူမွမလုုပ္ခ်င္တဲ႔အလုပ္တစ္ခုရိွတယ္၊ ဘယ္သူလုပ္မလဲဆုိလာရင္ က်ဳပ္လုပ္မယ္ဆုိျပီး ထလုပ္လုိက္တာပဲ။ fury ကားထဲမွာေတာ႔ ေနာက္ဆံုးေသမယ္႔လမ္းကုိ ဘယ္သူမွမေရြးခ်င္လဲ သူတုုိ႕အနာခံေရြးလုိက္တာပဲ။ ထြက္ေျပးျပီးပုန္းေနရင္လြတ္တယ္ေနာ္။ ထြက္ေျပးလုိ႕ရတယ္။ အဲဒီလမ္းကုိ သူတုုိ႕မေရြးဘူး။ ဘာလုိ႕မေရြးလဲ။ သူတုုိ႕ထြက္ေျပးရင္ ေနာက္မွာ လုိက္လာမယ္႔ သူတုုိ႕တပ္သားေတြ အကုန္ေသကုန္မယ္။ ကုိယ္လြတ္ရုန္းတဲ႔လမ္းက လြယ္သလုိရိွတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေနာက္မွာ အဲဒီဒဏ္ေတြကုိ ကုိယ္႔လူေတြပဲ ခံရမွာ။ ကုိယ္ခ်မ္းသာဖုိ႕ သစ္ေတာေတြ အကုန္ခုတ္ေရာင္းလုိက္ေတာ႔ က်န္တဲ႔ ကုိယ္႔မ်ိဳးဆက္ေတြ အပူခ်ိန္ျမင္႔တဲ႔ႏုိင္ငံမွာ က်န္ခဲ႔တာပဲ။ အဲဒီ ကမၼဝဋ္ကေန မကြ်တ္ဘူး။ လြယ္တဲ႔လမ္းကုိေရြးေလေလ၊ ပိုခက္တာေတြ ျဖစ္ေလေလပဲ။

ကုိယ္႔ရဲ႕ အတၱဥခြံေလးထဲကထြက္ဖုိ႕ကိစၥကုိက ခက္ခဲတယ္။ အဲဒါအခက္ဆံုးပဲ။ တဏွာေယာက်ာ္းလက္သမားက စေဆာက္ကတည္းက body fit ေလးေဆာက္ထားတာ။ ဒီအတၱကုိခြဲထုတ္လုိက္ဖုိ႕ လူဟာ ေသရမွာထက္ေၾကာက္တယ္။ အနတၱကုိၾကားရမွာေတာင္ေၾကာက္တယ္။ လူဟာ အေၾကာက္တရားအားလံုုးထဲမွာ အနတၱကုိအေၾကာက္ဆံုုးပဲ။ အနတၱကုိ မေၾကာက္ခဲ႔ရင္ လူဟာ လူ႕ဘံုမွာ ခႏၶာထပ္ေဆာက္မယ္႔ တဏွာမက်န္ေတာ႔ဘူး။ သူ ဒီဘံုကေနလြတ္သြားတာၾကာျပီ။ အဲဒီေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ခက္တာေတြလည္း နည္းနည္းေလး ဖဲ႔ယူေပးခဲ႔ရင္ေကာင္းမယ္။ အခက္ၾကီးထဲမွာ အလြယ္ေလး နည္းနည္းဆီျဖည္႕ခဲ႔ၾကရင္ေကာင္းမယ္။ အတၱဥခြံကုိ တူနဲ႕ထုေနဖုိ႕မလုိဘူး။ အတၱဟာရိွသမွ်ဟာ ငါ႔ဟာလုပ္ေနတာ။ ငါ႔ဟာေတြဟာ ငါမရိွတဲ႔တစ္ေန႕ ငါ႔ဟာမဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ ငါ႔ဟာေတြဟာ မခုိင္ျမဲေတာ႔ဘူး။ စကားလံုုးေတြအားျဖင္႔ မခုိင္ျမဲတာမဟုတ္ဘူး။ အတြင္းအႏွစ္သာရအရ မခုိင္ျမဲဘူး။ အနာထပိဏ္ဟာ သိပ္ခ်မ္းသာလြန္းလုိ႕ ေဇတမင္းသားရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ကုိအသျပာျဖည္႕ဝယ္လွဴခဲ႔ေပမယ္႔ ေနာက္ပုိင္း၊ သူဆင္းရဲသြားတာပဲ။ ကုိယ္က ဘီလ်ံနာျဖစ္ျပီပဲထားပါဦး၊ စစ္ျဖစ္လုိ႕ လာလုသြားရင္ ကုန္သြားမွာပဲ။ အရာအားလံုုးဟာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ႔ေတြနဲ႕ပဲ တည္ေနတယ္။ အဲဒီအေျခခံအေၾကာင္းေလးတစ္ခ်က္ေခ်ာ္သြားရင္ ပ်က္တာပဲ။ လူဟာ က်န္းမာေနတယ္ဆုိတာလည္း အေၾကာင္းအေထာက္အပံ႔ေကာင္းေနေသးလုိ႕ပဲ။ ဦးေႏွာက္မွာ ေသြးေလးခဲသြားရံုနဲ႕ တျခမ္းေလျဖတ္သြားတာပဲ။ ကင္ဆာၾကိတ္ေလးျဖစ္သြားတာနဲ႕ ေသဖုိ႕ သိပ္နီးသြားတာပဲ။ ဒါေတြက တားလုိ႕ရတာမဟုုတ္ဘူး။ သတိထားျပီး ျပင္ဆင္ေနရက္နဲ႕လည္း အေၾကာင္းေတြက မွားေနရင္ အက်ိဳးဆိုးေတြ ေပးေတာ႔တာပဲ။ အတၱနဲ႕တည္ေဆာက္တာေတြဟာ သိပ္ကုိကြဲရွလြယ္လြန္းေနတာ။ တမင္ကြဲေအာင္ရွေအာင္လုပ္ထားလုိ႕မဟုတ္ဘူး။ အတၱရဲ႕အရည္အေသြးကုိက ၾကြပ္ဆတ္တဲ႔ မွန္လုိပဲ။ သူ႕ဟာသူလည္း လန္႕ကြဲသြားႏုုိင္တယ္။ လူဟာ ပုိင္ဆိုင္တာေတြ စြန္႕ရျပီဆုိရင္ ေသေအာင္နာတာပဲ။ အတၱၾကီးရင္ၾကီးသေလာက္ နာက်င္ၾကတာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုေသြးေတာင္အန္တယ္။ ရင္ကြဲနာက်တယ္။ အကုန္လံုုး အတၱၾကီးလုိ႕ျဖစ္တာေတြပဲ။ စိတ္ေထာင္းကုိယ္ေၾကျဖစ္တယ္။ အတၱဟာ ကုိယ္ပုိက္ထားမိတဲ႔ ဗံုုးေတြလုိပဲ။ မ်ားမ်ားပုိက္ထားေလ၊ အႏၱရာယ္ပုိမ်ားေလပဲ။ ကမာၻၾကီးေပၚမွာ အတၱနဲ႕တည္ေဆာက္တာေတြဟာ ကမာၻၾကီးတစ္ခ်က္လႈပ္လုိက္ရံုနဲ႕ ေပ်ာက္သြားတာပဲ။ ခ်စ္တဲ႔သူေတြဟာလည္း သူ႕သက္တမ္းနဲ႕သူ သြားတာပဲ။ အားလံုးအတူသြားၾကတာမဟုတ္ဘူး။ တစ္လွည္႕စီသြားၾကတာ။ အတၱနဲ႕ဆြဲထားလုိ႕မရဘူး။ သူ႕ကံနဲ႕သူ၊သူ႕အက်ိဳးေပးနဲ႕သူ ျဖစ္တယ္။ သူ႕ကံနဲ႕သူ၊ သူ႕အက်ိဳးေပးနဲ႕သူ ပ်က္တယ္။ ဒါကုိ အတၱက သိပ္တုန္လႈပ္တယ္။ သိပ္ခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ဆံုုးသြားလုိ႕ တစ္ရက္ေလာက္ငုိရင္၊ ဒါက ပံုမွန္ပဲ။ ေန႕တုိင္းငုိေနျပီဆုိရင္ေတာ႔ သူ႕အတၱကုိ သူအစာေကြ်းေနတာပဲ။

အခက္ၾကီးထဲမွာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ရိွေနတာကုိပဲ အဓိကေျပာခ်င္တယ္။ လူ႕ဘဝၾကီးဟာ ခက္တယ္။ တစ္ေန႕တာဝတၱရားေတြဟာ ခက္တယ္။ တည္ျငိမ္တဲ႔စိတ္နဲ႕ခဏငယ္တုိင္းကုိ သတိတရားရိွရိွနဲ႕ ျဖတ္သန္းသြားႏုုိင္ရင္ ေအာင္ျမင္တဲ႔ ဘဝကုိ ျဖတ္သန္းေနတာပါပဲ။ ေအာင္ျမင္တယ္ဆုိတာ အျပင္လူေတြ မသိႏုိင္ဘူး။ ကုိယ္႔ရဲ႕ စိတ္ကပဲ သိတယ္။ ကုိယ္႔စိတ္ထဲမွာ လိုအပ္မႈေတြ တကယ္ျပည္႕စံုလာရင္ ျပင္ပကလုိအပ္မႈေတြ ေလ်ာ႔သြားတယ္။ မျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔လူဟာ မျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ အေျပာ၊အေတြး၊အၾကံေတြနဲ႕ အပူေတြျဖန္႕မယ္။ ေအးခ်မ္းတဲ႔သူဟာ သူ႕အေအးဓာတ္နဲ႕သူ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ေနလိမ္႔မယ္။ ကုိယ္က်ိဳးအတြက္မဟုတ္တဲ႔ တန္ဖုိးတစ္ခုခုကုိ အနာဂတ္ကုိလက္ဆင္႔ကမ္းရမယ္။ ဒါဟာလူပဲ။ လူဟာ အသိဥာဏ္ကုိ လက္ဆင္႔ကမ္းတယ္။ ျမင္႔ျမတ္မႈကုိလက္ဆင္႔ကမ္းတယ္။

blogspot မွာေရးထားသမွ်ဟာ google သက္တမ္းရိွသေလာက္ေတာ႔ ခံလိမ္႔မယ္။ တစ္ခ်ိန္ google ပ်က္ရင္ဒါေတြ ပ်က္သြားမွာပဲ။ စာဖတ္တဲ႔သူမရိွေတာ႔တဲ႔တစ္ေန႕မွာ စာေပရဲ႕ၾသဇာဟာ ပ်က္သြားမွာပဲ။ အေတြးအျမင္ လက္ဆင္႔ကမ္းျခင္းမရိွတဲ႔တစ္ေန႕မွာ အမွားေတြအားလံုုးအစကေန ျပန္သင္ယူၾကရမွာပဲ။ ေနာက္ရွင္သန္ရမယ္႔ ကေလးေတြအတြက္ စစ္ပြဲေတြထားခဲ႔ၾက၊ အႏုမ်ဴလက္နက္ေတြထားခဲ႔ၾကတဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕မ်ိဳးဆက္ဟာ အသံုုးမက်တဲ႔ မ်ိဳးဆက္ပဲ။ ကုိယ္႔မိသားစုဆုိတဲ႔ ငေတေလးမာေနရင္ ဘယ္သူေသေသစိတ္ဓာတ္နဲ႕ ရွင္သန္ေနတာ ရွက္စရာေကာင္းတယ္။ ကုိယ္႔ဟာကုိယ္လည္း ရွက္တယ္။ လွဴတာတန္းတာေတာင္ အရွက္ေျပ လွဴတဲ႔သေဘာ နည္းနည္းေလးပါတယ္။

စာအုုပ္ေတြလွဴလုိ႕ရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကေလးေတြကုိ စာဖတ္ခ်င္စိတ္လွဴလုိ႕မရဘူး။ ဘယ္အရာမွ သိပ္အလြယ္ၾကီးမဟုတ္ဘူး။ ပရဟိတေဆးခန္းမွာ ေဆးအလကားေတာင္းျပီး ျပန္ေရာင္းစားတဲ႔သူကုိ ခင္ဗ်ားရုိက္ထုတ္မယ္ဆုိရင္လည္း ပရဟိတ လုပ္လုိ႕မျဖစ္ျပန္ဘူး။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလွဴဖုိ႕အသြားမွာ ဘုန္းၾကီးကားက ကုိယ္႔ကားထက္ အပံုၾကီးသာျပီး၊ ဘုန္းၾကီးဖုန္းက ကုိယ္႔ဖုန္းထက္ ေမာ္ဒယ္ႏွစ္ဆင္႔ေလာက္ျမင္႔ေနရင္ ဘုန္းၾကီးကုိလွဴမွာလား၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဆြမ္းက်န္ေလးပဲ စားျပီးျပန္ခဲ႔ရမလားဆုိတာ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရၾကပ္တယ္။ တကယ္လုိတဲ႔ေနရာေတြမွာ လွဴဖုိ႕နဲ႕၊ အဲဒီေနရာေတြမွာ တကယ္လုိအပ္ေၾကာင္းေျပာျပဖုိ႕ေလာက္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ပဲေကာင္းတာ သင္႔ေတာ္တယ္။ စက္ဘီးနင္းတဲ႔အခါ သိပ္အားစုိက္နင္းလြန္းရင္ ခဏေလးနဲ႕ေမာသြားတယ္။ ၾကာရွည္မနင္းႏုိင္ဘူး။ ကုိယ္ေကာင္းႏုိင္တာထက္ ပုိေကာင္းျပတဲ႔လူေတြဟာ ေမာသြားတာပဲ။ ေရရွည္မသြားႏုိင္ေတာ႔ဘူး။ အလွဴအတန္းမွာလည္း ကုိယ္႔အတုိင္းအထြာနဲ႕ကုိယ္ေပါ႔။ ေရရွည္သြားရဦးမယ္ေလ။ အေသးအဖြဲေလးျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတာေလးေတြလုပ္လုိက္ေပါ႔။ လမ္းေပၚ ခဲလံုုးေလးတင္ေနရင္ ကားၾကိတ္ျပီးစင္ရင္ ကေလးေတြ၊လူၾကီးေတြ မ်က္လံုုးကန္းႏုိင္တယ္။ အဲဒါေလးေတြ လမ္းေဘးခ်ဖုိ႕ကုိယ္သိရင္ လုပ္လုိက္ေပါ႔။ ေငြမရိွလည္း လုပ္စရာအလွဴေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။

ဘဝမွာ အခက္အခဲ အျမဲရိွေနမွာပဲ။ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္သြားၾကဖုိ႕ ၾကိဳးစားရမွာပဲ။ ခက္ေနတုန္းမွာလည္း စိတ္ကုုိ လြယ္ေအာင္ထားႏုိင္ရင္ေကာင္းတယ္။ စိတ္အတြင္းပုိင္းမွာ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ႔ေနရာေလးတစ္ခုရိွတယ္။ အဲဒီေနရာဟာ ကုိယ္႔ရဲ႕ကမာၻအစစ္ပဲ။ လူဟာ energy level ေပၚမူတည္ျပီး ဘဝသစ္ေတြျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္႔အသိတရားဟာ ကမၼပစၥေယာအေနနဲ႕ေရာ၊ ဝိပါကပစၥေယာအေနနဲ႕ပါ ေနာက္ျဖစ္မယ္႔ energy အမ်ိဳးအစားမွာ အက်ိဳးေပးေနမွာပဲ။ ေနာက္ဆံုးနိဗၺာန္ေရာက္တယ္ဆုိတာလည္း energy သေဘာအရေတာ႔ ဆက္လက္ေျပာင္းလဲစရာမလုိေတာ႔တဲ႔ အေျခအေနေရာက္သြားတာပဲ။ energy ဂိတ္ဆံုးပဲ။ အခက္ၾကီးေတြကလည္း ဂိတ္ဆံုးမွာျငိမ္းမွာပဲ။ မျငိမ္းခင္ေလးမွာ ... ကုိယ္႔ဘဝကုိယ္တည္ေဆာက္ရင္း အနာဂတ္မွာ ရွင္သန္ၾကမယ္႔ လူေတြအတြက္ လြယ္ကူေအာင္ တစ္ခုခုကူညီေပးႏုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔လည္း ဒီစာကုိေရးတယ္။ ဘဝမွာ ကုိယ္တကယ္လုပ္ႏုိင္တာ ခပ္နည္းနည္းပဲရိွတယ္။ အဲဒီနည္းနည္းေလးကုိ အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္တယ္။ က်န္တာေတြကေတာ႔ သစ္ပင္စုိက္သလုိပဲ၊ စုိက္တုိင္းလည္းမေပါက္ဘူး။ ေပါက္တုိင္းလည္းမပြင္႔ဘူး။ ပြင္႔တုိင္းလည္းမသီးဘူး။ သီးတုိင္းလည္း သက္ဆုိးမရွည္ဘူးေပါ႔။ ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တဲ႔ 2 cents ကုိမထည္႕ဝင္ဘူးဆုုိရင္ မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းတာဝန္မေက်ဘူးေပါ႔။ ကုိယ္႔ရဲ႕မုိက္မဲမႈေတြကုိ မုိက္မဲမႈေတြလုိ႕ ဝန္ခံခဲ႔တာဟာလည္း သစၥာတရားတစ္ခုပါပဲ။

ပုိေကာင္းတဲ႔ ကမာၻဟာ လူတုုိင္းနည္းနည္းေလး အခ်ိန္ေပးျပီး တည္ေဆာက္လုိက္ရင္ ပုိျပီး ျမန္ျမန္ျဖစ္တာေပါ႔ ....။ ကုိယ္ေနခ်င္တဲ႔ကမာၻေလးတစ္ခု .. ကုိယ္မေနလုိက္ရရင္ေတာင္ အနာဂတ္ ကေလးေတြ ေနႏုိင္ၾကပါေစလုိ႕ ဆႏၵျပဳမိတယ္ ....။

ေပ်ာ္စရာလက္က်န္ေလးေတြကုိ ဆက္ေမြးထားလုိက္ပါတယ္။ ဒါေတြပဲခ်န္ထားခဲ႔ရမွာမဟုတ္လား။     ။

Regards,
Z

ငယ္သူငယ္ခ်င္းက sangfroid ဆုိတာနဲ႕ အက်ယ္နည္းနည္းခ်ဲ႕ျပီး sangfroid လုိက္တယ္။ ကုိယ္မက်စ္လစ္ခဲ႔ရင္ ခြင္႔လႊတ္ပါေတာ႔။



Peace B with U.

Monday, April 13, 2015

တုန္လႈပ္ေနေသာေလာက

တုန္လႈပ္ေနေသာေလာက

ေလာကၾကီးဟာ တုန္လႈပ္ေနတယ္။
ေလ်ာ႔ေနတယ္။ ပ်က္စီးေနတယ္။
သခၤါရတရားေတြရဲ႕သေဘာက ကြမ္းစားသလုိပဲ၊ စားေနတုန္းလည္း ဝါးေနရတာ အရသာရိွသလုိလုိ၊ ဒါေပမယ္႔ အင္အားလည္းမျဖစ္ဘူး။ ပိုက္ဆံလည္းကုန္တယ္။ ေထြးထုတ္ေနရတာပဲ။ အလုပ္လည္းရႈပ္တယ္။ ဟုိတေလာကပဲ အရင္ေခတ္ကလူေတြ အခုေခတ္ကလူေတြေလာက္လည္း ဥာဏ္ထက္တာမဟုတ္ဘဲ တရားေတြ ဘာလုိ႕ရကုန္တာလဲဆိုတာကိုေတြးမိတယ္။ အဲဒါနဲ႕ တရားနည္းနည္းနာၾကည္႕ေတာ႔ အဲဒါကို ဆရာေတာ္ နႏၵမာလာေဟာတာတာရိွတယ္။ အေျဖကေတာ႔ တကယ္မလုိခ်င္လုိ႕တဲ႔။ အဲဒါကို သေဘာက်တယ္။ တကယ္တမ္း ကြ်တ္တမ္းဝင္ခ်င္တဲ႔သူေတြဆို သခၤါရတရားေတြရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္မႈမွာ ျငီးေငြ႕မႈျဖစ္ရမယ္။ အဲဒါေတြ မျဖစ္ဘဲ အားထုတ္ရင္ ေတာ္ရိေရာ္ရိ ပႆနာပဲျဖစ္တယ္။ ဝိပႆနာမျဖစ္ဘူး။ သံေဝဂဥာဏ္အားနည္းသြားတာက အေျခခံျပႆနာျဖစ္ေနတယ္။ အေျခခံျပႆနာေတြက မသိမသာေလးေပ်ာက္ေနတာေတြ႕ရတယ္။

ဘယ္ကိစၥမွာမဆို အေျခခံျပႆနာေလးေတြက ငုပ္ေနတယ္။ ကေလးေတြ game ပဲေဆာ႔ျပီး စာမက်က္ခ်င္တာဘာေၾကာင္႔လဲ။ အဲဒီမွာလည္း အေျခခံျပႆနာရိွတယ္ေနာ္။ တရားမွာပဲ ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ ကေလးပညာေရးမွာလည္း ျပႆနာရိွတယ္။ game က အသံပါတယ္။ အရုပ္ကေလးေတြကလည္း လွတပတေလးေတြ။ ျပီးေတာ႔ ေနာက္ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာရိွတယ္။ စိတ္ဝင္စားမႈကို ႏႈိးေဆာ္ေပးတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရရင္ ဝမ္းသာေစတယ္။ အဲဒါေတြက လူ႕ရဲ႕ ego ကို တုိက္ရုိက္သြားတယ္။ လူက ေအာင္ျမင္တာၾကိဳက္တယ္။ ႏုိင္ရတာၾကိဳက္တယ္။ ပ်င္းစရာေကာင္းတာမၾကိဳက္ဘူး။ game သိပ္ေဆာ႔တဲ႔ ကေလးေတြ စာမက်က္ႏုိင္ေတာ႔ဘူး။ ပ်င္းစရာေကာင္းတာကိုး။ အျပင္မွာ ကေလးခ်င္းမေဆာ႔ေတာ႔ဘူး။ သိပ္ရုိးတာကိုး။ ကေလးေတြကစားတဲ႔ ေဘာလံုးကန္တာ၊ေျပးတာ၊လႊားတာေတြက game ေလာက္ေတာ႔ မစံုလင္ဘူး။ စာက်က္ရတာထက္ေတာ႔ နည္းနည္းေလးသာတယ္။ မူရင္းျပႆနာက လူသားရဲ႕သဘာဝျဖစ္တဲ႔ လက္ေတြ႕ဘဝထဲမွာ ၾကာၾကာမေနႏုိင္ေတာ႔ေအာင္ စိတ္က game မွာ ျငိသြားတဲ႔အခ်က္ပဲ။ ျငိသြားျပီဆိုရင္ ဥပါဒါန္ျဖစ္ျပီ။ ေဆးလိပ္၊အရက္၊ဘိန္း၊မူးယစ္ေဆးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ျငိသြားတာ ဥပါဒါန္ပဲ။ စိတ္ကၾကိဳက္လုိ႕ စြဲသြားတာပဲ။ မၾကိဳက္ရင္မစြဲဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း မၾကိဳက္ဘဲ သံုးရာက ေသြးမွာလိုအပ္မႈျဖစ္သြားတာကေန ျငိတာလည္းရိွတယ္။ vampire ေတြလိုေပါ႔။ ေသြးေသာက္ဖုိ႕က သူ႕ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သြားတာ။ game ကစားေနတဲ႔ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ တျခားဘာကိုမွ စိတ္မဝင္စားေတာ႔ဘူးဆိုရင္ အေျခခံျပႆနာအေသးေလးကေန မိုးမီးေလာင္သြားတာပဲ။

ျပႆနာေသးေသးေလးေတြကို ေပါ႔ေပါ႔ေလးမထားသင္႔ဘူး။ ေတြ႕တဲ႔ေနရာမွာ ရွႈင္းရတယ္။ မဟုတ္ရင္ တစ္ခ်ိန္မွာၾကီးထြားလာျပီး ရွင္းမရေတာ႔ဘူး။ ကေလးတစ္ေယာက္ကို အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းမွာထားလုိက္ရံုနဲ႕ စာတတ္သြားမယ္လုိ႕ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင္႔ထားလုိ႕မရဘူး။ အေျခခံျပႆနာေတြရိွေနတယ္။ အဲဒီအေျခခံျပႆနာကို နားလည္ဖုိ႕မၾကိဳးစားရင္ အဆင္႔ျမင္႔တဲ႔ ပညာေရးအတြက္ ခက္သြားလိမ္႔မယ္။ အထူးသျဖင္႔ ကုိယ္တုိင္ ပညာေကာင္းေကာင္းမတတ္ဘဲ ကေလးေတြကို မိုးပ်ံေအာင္ေတာ္ေစခ်င္တဲ႔ မိဘေတြအတြက္ အင္မတန္ခက္တယ္။ လူငယ္ဘဝက ကိုယ္႔ရဲ႕ မုိက္မဲေတြေဝညံ႕ဖ်င္းႏံုအမႈေတြအတြက္ ကိုယ္႔ကေလးလက္ထက္မွာ တိုးရင္းေပါင္းဆပ္တဲ႔သေဘာပဲ။ ဂရိေတြမွာေတာ႔ ဒါကို တစ္လံုးတည္းေျပာတဲ႔စကားလံုးရိွလိမ္႔မယ္။ ျမန္မာလုိေတာ႔ ကုကၠဳစၥေနာက္ပိုးတက္ျခင္းလို႕ အၾကမ္းဖ်င္းမွတ္ထားရင္ေကာင္းမယ္။ အဲဒါမလုပ္ေကာင္းဘူး။ ကေလးမွာရိွတဲ႔ အေျခခံျပႆနာကို ရွင္းေပးျပီး၊ သူ႕လမ္းသူသြားႏုိင္ေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးရံုပဲေကာင္းတယ္။

ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရးမွာ အေျခခံျပႆနာရိွတယ္ဆိုေတာ႔ အစိုးရမွာေရာ အေျခခံျပႆနာမရိွဘူးလားဆိုလာရင္ သိပ္ရိွတာေပါ႔လုိ႕ေျဖရမွာပဲ။ ေခတ္ကေျပာင္းေနျပီ။ ႏွလံုးသားအေဟာင္း၊ ဦးေႏွာက္ အေဆြးၾကီးေတြနဲ႕ တရြတ္တုိက္လုိက္ေနရင္ ကိုယ္တုိင္တင္မဟုတ္ဘူး။ တုိင္းျပည္ပါ ေခြးျဖစ္သြားလိမ္႔မယ္။ လုပ္တတ္တဲ႔သူေတြကို ေနရာေပးလုိက္စမ္းပါ။ ခင္ဗ်ားတုိ႕ လဲမေသသြားပါဘူး။ ေယာနိေသာမနသီကာရနဲ႕ ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ေျဖာင္႔မတ္လိုက္စမ္းပါ။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈဟာ လူနည္းစု ဘီလ်ံနာျဖစ္ဖုိ႕ကိစၥထက္ အေရးၾကီးမွန္းမသိၾကေသးဘူးဆိုရင္ အေျခခံျပႆနာမွာ ရပ္ေနျပီ။ ရိုးသားမႈမရိွရင္ က်န္တာဘာမွမရိွေတာ႔ဘူး။ တိုင္းျပည္မွာ ရိုးသားျပီး ပညာတတ္တဲ႔လူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားထဲပါဝင္ႏုိ္င္ဖုိ႕လိုတယ္။ ပါဝင္ခြင္႔ရႏုိင္ဖုိ႕လည္းလုိတယ္။ လူခ်င္းတန္းတူဆက္ဆံတတတ္ဖုိ႕လိုတယ္။ ဒါေတြကေနမစဘဲ ပြဲတိုင္းပါခ်င္တဲ႔ ထမင္းသိုး၊ဟင္းသိုးစိတ္ဓာတ္ကေန စရင္ ကေလးဆန္တဲ႔ အစိုးရဘဲျဖစ္မယ္။

လူေတြဟာ မတရားမႈကို ဆန္႕က်င္တဲ႔အခါမွာ ေကာက္ရိုးမီးလုပ္လုိ႕မျဖစ္ဘူး။ မတရားတဲ႔သူ မျပင္ေသးသ၍ ဆန္႕က်င္ရမယ္။ ျမန္မာျပည္မွာအဲဒီစိတ္ဓာတ္အားနည္းတဲ႔အတြက္ မတရားမႈဟာ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္။  တစ္ခုခုဆီ အျမဲလမ္းလႊဲခံလုိက္ရတယ္။ တစ္ခုခုျဖစ္လာရင္ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ဝမ္းတည္းေတာင္းဆိုရင္ ပိုျပီး အက်ိဳးမ်ားတယ္။ မွားတဲ႔သူေတြ လြတ္ေနတယ္။ ဥပေဒရဲ႕လက္တံဟာ တိုလုိက္ရွည္လိုက္ျဖစ္ေနတယ္။ ဥပေဒကို အလြဲသံုးစားလုပ္လုိ႕ရေနတာေတြ႕ရတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကိုရုိက္ႏွက္တဲ႔ကိစၥမွာ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ေက်ာင္းသားေတြဘက္က တိုးလို႕ရုိက္ႏွက္ရသေယာင္ လီဆယ္လုပ္ၾကံျပီး ထုတ္လႊင္႔သြားတာမ်ိဳးက အင္မတန္ေအာက္တန္းက်တဲ႔ ႏွလံုးသားေဟာင္း၊စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းေတြပဲ။ လူေတြဟာ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္းသိခြင္႔ရိွရမယ္။ မွ်တတဲ႔ဥပေဒဟာ ေက်ာသားရင္သားမခြဲျခားတဲ႔ ဥပေဒပဲ။ ဒီဥပေဒကိုမွ မယံုၾကည္ရေတာ႔ရင္ လူေတြအတြက္ ဘာကို လုိက္နာရမလဲဆိုတာ အေျခခံျပႆနာၾကီးျဖစ္လာေစတယ္။ လူမုိက္တစ္ေယာက္ဟာ တာဝန္ရိွသူ စကၠန္႕ပိုင္းအတြင္းျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ဆိုရင္ ဒီႏုိင္ငံဟာ အလြန္ အႏၱရာယ္ရိွတဲ႔ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ႔အတြက္ ျမဳပ္ႏွံလုိသူေတြဟာ အၾကိမ္တစ္ရာစဥ္းစားျပီး အိမ္နီးနားခ်င္းေတြဆီကုိပဲ ေရြ႕သြားၾကတယ္။ ဒါကိုလည္း ယုတၱိက်က် လက္မခံႏိုင္ေသးတာေတြ႕ရတယ္။

ခ်မ္းသာခ်င္ေယာင္ေဆာင္၊တိုးတက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ႔အတြက္ ဘာအက်ိဳးမွမရိွပါဘူး။ လူမြဲဟာ ေဒဝါလီခံလုိက္ျခင္းအားျဖင္႔ သက္သာရာရပါတယ္။ လူမြဲဟာ သူေဌးဟန္ေဆာင္ေနရံုနဲ႕ သူေဌးျဖစ္မလာပါဘူး။ ကိုယ္မလုပ္တတ္တဲ႔စီးပြားေရးကို ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းေတြကို ခြဲေပးျပီး အခြန္ျပန္ေကာက္ရင္ေတာ႔ အျမတ္ရေကာင္းရႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဗဟုိဘဏ္ကို ေနျပည္ေတာ္တစ္ခု၊ ရန္ကုန္တစ္ခုထားျပီး၊ဝန္ထမ္းေတြကို ေနျပည္ေတာ္ပို႕လိုက္တဲ႔အခါမွာ ရန္ကုန္ဗဟိုဘဏ္ကဝန္ထမ္းေတြ စေနေရာ၊ တနဂၤေႏြပါ ရံုးတက္ရပါတယ္။ စီမံခန္႕ခြဲပံု ညံ႕ဖ်င္းမႈဟာ လူတိုိင္းကို ေသာကမ်ားေစတာပါပဲ။ လူလတ္တန္းစားမ်ားမ်ားအလုပ္ရႏုိင္မယ္႔ လုပ္ငန္းမ်ိဳးရွားပါးေနေသးသ၍ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အသက္ရွဴေပါက္ေတြ ပိတ္ဆို႕ေနဦးမွာပါပဲ။ စာရင္းဇယားအရ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ လုပ္ေနတဲ႔ ျမန္မာသံုးသန္းေက်ာ္ရိွေနတဲ႔အတြက္ တစ္ေယာက္စီက တစ္လကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ငါးရာျပန္ပုိ႕ရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္ထဲကုိ အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္းတစ္ေထာင္႔ငါးရာ စီးဝင္ႏုိင္ေခ်ရိွပါတယ္။ အေျခခံအလုပ္သမားေတြကို ႏုိင္ငံျခားကေန တင္သြင္းခြင္႔ပိတ္ထားလုိက္ရင္ ျပည္တြင္းအလုပ္သမားေတြအတြက္ အေျခခံအခြင္႔အလမ္းတုိးတက္လာႏုိင္ပါတယ္။ အခုတေခါက္ျပန္ေတာ႔ ရန္ကင္းစီးတီးမတ္မွာ တရုတ္ေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႕ခဲ႔တယ္။ အမ်ားစုက အလုပ္သမားပံုစံေတြပဲ။ ႏိုင္ငံျခားက ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြဝင္လာျပီး၊ ျပည္တြင္းခရိုနီနဲ႕ေပါင္းျပီးေဆာက္၊ အလုပ္သမားကအစ ျပည္ပကပဲ ေခၚသြင္းျပီးလုပ္သြားရင္ အက်ိဳးမရိွတဲ႔ ပေရာဂ်တ္တစ္ခုပဲျဖစ္ေနမွာပဲ။ စီးပြားေရးအရေတာ႔ အက်ိဳးအျမတ္ရိွမယ္။ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ိဳးမရိွဘူး။ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ိဳးမရိွတဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ မ်ားလာတာဟာ ႏုိင္ငံအတြက္လည္း အက်ိဳးမရိွေစေတာ႔တာပါပဲ။ အေျခခံျပႆနာက ဘာလဲဆုိရင္ macroeconomic ကုိေကာင္းေကာင္းနားမလည္ဘဲ စီးပြားလုပ္တဲ႔အခ်က္ပါပဲ။

Construction လုပ္ငန္းတစ္ခုဟာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးကို လိမ္လုိ႕ရေသးတယ္ဆုိရင္ အစိုးရ စာမတတ္ေသးလုိ႕ပဲလုိ႕ ယူဆႏိုင္တယ္။ သိန္း တစ္ေထာင္တန္လုပ္ေနတဲ႔ လုပ္ငန္းတစ္ခုဟာ အစိုးရဆီမွာ လိမ္ေျပးလုိ႕မရေလာက္ေအာင္ လည္ပတ္ေငြရဲ႕ အလားတူပမာဏျဖစ္ေစ၊ ရာခုိင္ႏႈန္းတစ္စံုတစ္ရာျဖစ္ေစ၊ အစိုးရဆီမွာ စေပၚထားခိုင္းရမယ္။ အစိုးရရဲ႕အလုပ္ဟာ ေစ်းကြက္တည္ျငိမ္ေရးနဲ႕ မွ်တတဲ႔ ေစ်းျပိဳင္ေရာင္းခ်မႈေဖာ္ေဆာင္ေရးဆိုတာေတြလုပ္ရတယ္။ ဒါေတြကို တကယ္လုပ္ႏုိင္ဖုိ႕ဆုိတာ ဘယ္လုပ္ငန္းက ရွံဳးေနသလဲ၊ ဘယ္လုပ္ငန္းက ျမတ္ေနသလဲဆိုတာသိဖုိ႕လိုတယ္။ အဲဒီလုိသိဖုိ႕ကို ႏွစ္စဥ္ေငြစာရင္းရွင္းတမ္းထုတ္ျပန္မႈအေပၚမွာ အေျခခံရတယ္။ ကမာၻမွာေတာ႔ balance sheet ၾကည္႕လုိက္ရင္ ဘယ္ကုမ္ပနီေခြးျဖစ္ေနသလဲ တန္းသိတယ္။ ဦးေဇာ္ေဇာ္ ရွယ္ရာဝယ္ဖုိ႕ၾကိဳးစားတဲ႔ စင္ကာပူက Aussino တုိ႕ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္လံုးမွ ၂ေထာင္လား အျမတ္ထြက္တာ။ အစိုးရဟာ လူလည္ေတြကို ဥပေဒနဲ႕ထိန္းထားႏုိင္မွ ေစ်းကြက္တည္ျငိမ္မယ္။ ဝန္ထမ္းေတြ လစာ၂ ေသာင္းတုိးေပးလုိ႕၊ ေစ်းတက္တဲ႔ေစ်းသည္ေတြကို ဖမ္းမယ္ဆိုတာမ်ိဳးၾကေတာ႔လည္း ရယ္စရာလုိေတာင္ျဖစ္ေနျပီ။ အဲဒီသတင္းၾကားမွ ေစ်းေရာင္းတဲ႔လူေတြလည္း ေစ်းတက္ဖုိ႕ သတိရၾကေတာ႔တယ္။

အေျခခံျပႆနာရိွေနတဲ႔ အပင္တစ္ပင္ဟာ ရွင္သန္ဖုိ႕ခက္တယ္။ အဖူး၊အပြင္႔ေတြ၊အသီးေတြခဏထားလုိက္ဦး၊ သူ႕ရဲ႕ အေျခအေနဆက္ေကာင္းေနဖုိ႕ကို ခက္တယ္။ အေျခခံျပႆနာမ်ားတဲ႔ အစိုးရအဖြဲ႕ဟာ ျပည္သူေတြ အက်ိဳးစီးပြားကိုမေျပာနဲ႕၊ မေလ်ာ္ညီတဲ႔ ဥပေဒတစ္ခုေတာင္ မျပင္ဆင္ႏုိင္တဲ႔အထိ ဆိုးရြားသြားတယ္။ ဒါေတြဟာ ရယ္စရာမေကာင္းေတာ႔တဲ႔ဟာသေတြ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အနာေဖးခြာလုိက္၊ျပန္ျဖစ္လုိက္ျဖစ္ေနတဲ႔ေရာဂါေတြ။ အရူးေမာင္းတဲ႔ေလယာဥ္ကိုစီးျပီး လုိရာခရီး ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ေရာက္ေနမယ္ထင္တဲ႔စိတ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တိုိ႕ တစ္ေန႕ေန႕မွာေတာ႔ ျပင္ႏုိင္ၾကလိမ္႔မယ္ထင္တယ္။                     ။


Regards,
Z



Peace B with U.

Thursday, April 9, 2015

ေနပူထဲက ပိေတာက္ေတြ

ေနပူထဲက ပိေတာက္ေတြ။

သုိးရုိင္းတစ္ေကာင္ကုိလုိက္ရွာျခင္းဆုိသည္႕ ဟရုကိ မူရာကမိရဲ႕ စာအုပ္မွ ၾကြက္တစ္ေကာင္ေရးလုိက္သည္႕ စာတစ္ေစာင္အေၾကာင္းကုိသတိရသည္။ စာေရးေကာင္းတဲ႔သူေတြဟာ စာေရးစရာမလုိပါဘူး ဟုဆိုသည္။ ... ေလးလံေနေသာာ လက္ဖက္ရည္ ေဖ်ာ္ျခင္းအႏုပညာထဲ ေပါ႔ပါးစြာျဖတ္သန္းေနေသာ လက္ဖက္အခ်ိဳေျခာက္ရနံ႕ကုိ ေျမာက္ဒဂံု ေမတၱာဆုိင္မွ ရရိွခဲ႔သည္။ ေအာင္ျမင္ျခင္းႏွင္႔ခ်မ္းသာျခင္းကိုေဖာ္ေဆာင္ေသာ ေဇယ်သုခဆုိသည္႕ လမ္းသြယ္ေလးသည္ ခ်ိဳင္႔ခြက္မ်ားျပည္႕ႏွက္ေနခဲ႔ေသးသည္။ ခ်စ္သူမ်ားေလွ်ာက္ခဲ႔ေသာလမ္းေဘးဝဲယာတြင္ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ အတင္းအဖ်င္းေျပာဆုိသည္႕ ဘုတ္ဆံုမၾကီးမ်ားသည္ ဗီလိန္ဆန္လြန္းေနသည္။

SSC မွ သန္မာထြားက်ိဳင္းေသာ ၾကမ္းပုုိးတစ္ေကာင္ကုိ အံတုရင္း တစ္ညတာ လူနာေစာင္႔ခဲ႔သည္႕ အေတြ႕အၾကံဳ၏ ႏူးညံ႕လတ္ဆတ္မႈကုိ စကားလံုုးမ်ား လုိက္မမီႏုုိင္ေတာ႔ပါ။ ေလးႏွစ္တာ ကုိယ္႔နံေဘးနားမွာ အျမဲရိွေနေသာ္လည္း ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ႏူးညံ႕မႈကုိ နားမလည္ခဲ႔ပါ။ ေမ႔ေဆးျပယ္ရန္ေစာင္႔ေနရေသာ ေလးဆယ္႔ငါးမိနစ္မွာမွ ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ေႏြးေထြးမႈကုိ နားလည္လာခဲ႔သည္။ ခ်စ္ေနေသာစိတ္၊ ခ်စ္ေသာစိတ္သည္ အရုုဏ္လုိ တျဖည္းျဖည္းလင္းလာေသာ အလင္းတရားတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေနမည္လားမသိပါ။ သမုဒယသည္လည္း လည္ပတ္ေသာ ပဋိစၥသမုပၺါဒ္တစ္ခု၏ အလြန္လွေသာ မာယာတစ္ခုုျဖစ္လိမ္႔မည္။

ပုိင္ဆုိင္မႈမ်ားသည္ သံုးစြဲေနစဥ္ျပည္႕စံုေနရံုုသာ ျဖစ္ရမည္ဟု ဆရာသမားက ဆံုုးမသည္။ ရွစ္ေပေက်ာ္ျမင္႔ေသာ စာအုုပ္စဥ္ၾကီးတစ္ခုု၏ေရွ႕တြင္ မဖတ္ျဖစ္ေတာ႔ေသာ စာအုုပ္မ်ားကို စီစီရီရီ သိမ္းဆည္းေနျခင္းသည္ အနာေဖးခြာေနေသာ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္၏ ရင္ခုန္မႈမ်ိဳးသာျဖစ္မည္ထင္သည္။ အိမ္မက္မ်ားသည္ လံုုျခံဳစြာသိမ္းဆည္းထားေသာ ဗလာနယ္၏ အကာအရံမ်ားသာျဖစ္သည္။ စုုေဆာင္းျခင္းမ်ားသည္ ဥပါဒါန္ကုိ သန္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ျခင္းမ်ိဳးမျဖစ္သင္႔ေတာ႔ေၾကာင္း မိမိကုိယ္ကုိ ဆံုုးမရန္ လူၾကီးမင္း Jack တစ္ပုုလင္းမလုိအပ္ေတာ႔ပါ။

သံုးႏွစ္ၾကာ သံေၾကးတက္ေနေသာ အိမ္သာေၾကြခြက္ေအာက္ေျခမွ မူလီႏွစ္လံုးအတြက္ေတာ႔ WD 40 သည္ ဟာသတစ္ပုုဒ္သာျဖစ္ပါသည္။ ထုိမူလီႏွစ္လံုးကုိ သံျဖတ္လႊျဖင္႔ တုိက္ရန္ အၾကံေပးခဲ႔ေသာ သာေကတမွ ပုိက္ေရာင္းေသာ ဆုိင္ရွင္ ဟိႏၵဴကုလားေလးသည္ ဟားဗက္တကၠသုိလ္တက္ခဲ႔သူ မဟုတ္မွန္းသိလုိက္ရခ်ိန္တြင္ မိမိ၏ အင္ဂ်င္နီယာပညာကုိ ေအာ႔ႏွလံုးနာသလုိျဖစ္သြားခဲ႔သည္။ ထိုမူလီႏွစ္လံုးကုိ ျဖဳတ္ပစ္ရန္ ေျခာက္ေထာင္႔ငါးရာက်ပ္အကုန္ခံကာ ဝယ္ယူထားေသာ WD 40 တစ္ဗူး၊ ဂြႏွစ္ေခ်ာင္း၊ Minus Screw-driver အၾကီးတစ္ေခ်ာင္းကုိလည္း စိတ္နာသြားခဲ႔သည္။ အေမရိကန္ နည္းပညာျဖင္႔ တီထြင္ထားေသာ ဘုိထုိင္အိမ္သာၾကီးတစ္ခု၏ မူလီႏွစ္လံုးအေၾကာင္းကုိ ဟိႏၵဴကုလားေလးက တိတိက်က်သိေနခဲ႔သည္။ တုိင္ကီပံုးဝယ္၍ အလကားေပးလုိက္ေသာ သံျဖတ္လႊသံုုးေခ်ာင္း၏ မူရင္းကုန္က်စရိတ္မွာ ၄၅၀ က်ပ္သာျဖစ္သည္။ အကြ်ႏု္ပ္၏ ပညာသည္ ကုလားေလးထက္ ဆယ္ဆ ေစ်းၾကီးေသာ္လည္း မူလီႏွစ္လံုးကုိ မျဖဳတ္ႏုိင္ခဲ႔ပါ။ ေနာက္ေနာင္ ႏုိင္ငံ၏ အၾကံေပးအျဖစ္ ဟားဗတ္တကၠသုိလ္ဆင္းမ်ားကုိ ငွားရမ္းမည္ၾကံေသာ္ ပုိက္ေရာင္းေသာ ဆုုိင္ရွင္ ဟိႏၵဴကုလားေလးကုိသာ ဦးစားေပးစဥ္းစားလွ်င္ အရေတာ္ေလစြ၊သင္႔ေလစြဟုေတြးေနမိေတာ႔သည္။

ခ်စ္သူမ်ား၏ ျပႆနာမွာ စိတ္ေကာက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ေကာက္ျခင္းသည္ အႏုစားစိတ္ေရာဂါတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္၏ ျပႆနာမွာ ဝန္ၾကီးဌာနမ်ားကုိ လြဲမွားစြာ တာဝန္ေပးေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မႏွစ္ကတည္းကရိွေနေသာ ခ်ိဳင္႔ခြက္ေလးတစ္ခုကိုု တစ္ႏွစ္လံုုးလံုုး အႏုပညာ လက္ရာမပ်က္ ထိန္းသိမ္းထားႏုိင္ေသာ စည္ပင္သာယာေရးဌာနအား သမုိင္းအေမြအႏွစ္ ထိန္းသိမ္းေရးဘက္သုိ႕ေျပာင္းလဲတာဝန္ေပးရန္မသင္႔သေလာဟုေတြးေနမိသည္ဟုဆိုေသာေၾကာင္႔ အစ္ကုိျဖစ္သူမွ အကြ်ႏု္ပ္အား ညီေလး ျမန္မာျပည္ျပန္လာ၍ ဆံပင္ညွပ္ဆရာလုပ္ေသာ္ ေမာ္ၾကည္႕ဝံ႕သူမရိွေလာက္ေအာင္ပင္ ထြန္းေတာက္လာႏုိင္သည္ဟုု ေထာပနာျပဳသည္။

ကြ်န္ပညာသင္ေက်ာင္းမ်ားသည္ ကြ်န္စာမ်ားကုိ ေစ်းၾကီးၾကီးျဖင္႔သာ သင္ေပးၾကေတာ႔သည္။ ကြ်န္ပညာသင္ေက်ာင္းသုိ႕မပုိ႕ႏုိင္ေသာ္ ကေလးမ်ားစာေကာင္းေကာင္းမတတ္ျဖစ္ၾကေတာ႔သည္။ ထုိအခါဆႏၵျပၾကသည္။ ႏွိမ္နင္းရေသာ ရဲသားမ်ားသည္လည္း ကြ်န္ပညာသင္ေက်ာင္းမ်ားအေၾကာင္းနားလည္လွသည္မဟုုတ္။ ကြ်န္ပညာတတ္မ်ားမွ ကြ်န္ဘာသာျဖင္႔ေရးသားထားေသာ ကြ်န္စာအုပ္မ်ားမွ နည္းလမ္းမ်ားပုိ႕ခ်ခဲ႔သည္ကုိလည္း ဘူးလံုးနားမထြင္းျဖစ္ခဲ႔ရာ အဓိကရုဏ္းႏွိမ္နင္းရသည္ဟုသာထင္ၾကရွာေတာ႔သည္။ တုိးလာေသာ လစာႏွစ္ေသာင္းျဖင္႔ ကေလးမ်ားကုိ ကြ်န္ပညာသင္ၾကားေပးသင္႔သည္။ ကြ်န္ပညာတတ္ေလးမ်ားသည္ ေလးတန္းေရာက္လွ်င္ ျဖဴးေကာင္ကုိ hedgehog ဟုေခၚမွန္းသိေနေလာက္ျပီျဖစ္ေသာ္လည္း သခင္ပညာတတ္မ်ားမွာ ဆယ္တန္းေျဖခါနီးအထိ စာလံုုးေရရွစ္ရာေက်ာ္ေသာ ကေလးဖတ္ အလြယ္ျပန္ေရး အဂၤလိပ္စာအုုပ္ပါးကေလးမ်ားကုိ ေဒါင္းတည္ေမာင္းတည္ မဖတ္ႏုိင္ၾကသည္မွာ သခင္ဆန္လြန္းသြားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ တူေလး၊တူမေလးမ်ားကုိေတာ႔ ကြ်န္ပညာကုိသာ ေကာင္းေကာင္းၾကိဳးစားၾကရန္မွာၾကားခဲ႔သည္။ ကမာၻၾကီးတြင္ေတာ႔ ကြ်န္ပညာႏွင္႔သာ ထမင္းရွာစားၾကရေလသည္။

ဘူဆန္တကၠသုိလ္မွ ႏွဖူးေျပာင္လွ်င္ ဂုုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႕ေပးျခင္းဆုိသည္႕ သတင္းကုိ ႏုိင္ငံေတာ္သတင္းစာတြင္ တခမ္းတနားေရးသားေဖာ္ျပလုိက္သည္႕အခါမွ မိမိ၏ အလင္းပြင္႔ႏႈန္းနည္းျခင္းကုိ အကဲခတ္မိေလေတာ႔သည္။ ယခင္႔ယခင္က ဆရာသမားၾကီးမ်ားလုိပင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မ်ား၏ အလုပ္မွာ ဘုရားစိန္ဖူးေတာ္ကပ္လွဴျခင္း၊ ေရလွ်ံေနေသာေနရာမ်ားတြင္ စက္ျဖင္႔ ေျမဖုိ႕ရန္မွာၾကားရမည္႕အစား တပ္မေတာ္သားမ်ားကုိ ယူနီေဖာင္းအသစ္မ်ားဝတ္ဆင္ျပီး သဲအိတ္မ်ား မေစျခင္းတုိ႕ကုိ မင္းသားသစ္ၾကီးက ျပဳလုုပ္ေလသည္။ ဒဏ္ရာရလာေသာ စစ္သားမ်ားကုိအထုပ္ငယ္တစ္ထုပ္စီေပးအပ္ျခင္း၊ တပ္မေတာ္ေန႕တြင္ လူၾကီးသူမမ်ားကုိ ေနေျခာက္လွမ္းျခင္း၊ ေခ်မႈန္းရမည္႕ရန္သူမ်ားကုိေျပးေတာင္းပန္ျခင္း၊ အလြန္လွေသာ တာလတ္ပစ္ဒံုုးက်ည္မ်ားကုိ ေျမာက္ကုိးရီးယားပမာ ၾကည္ညိဳစြာ ေမာင္းႏွင္ျခင္း၊ ဘိန္းဓားျပမ်ားအေၾကာင္းကုိ ထုတ္မေျပာေတာ႔ျခင္းတုိ႕ကုိတစုုိက္မတ္မတ္ေဆာင္ရြက္ပါသည္။

သမၼတၾကီးမွ ျမန္မာ နည္းပညာေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင္႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္သာမက၊ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ပါ ရည္မွန္းခ်က္ထားျပီး လုပ္ကုိင္ေစလုိေၾကာင္း အမွာစကား အနည္းငယ္ကုိ စာရြက္ၾကည္႕ဖတ္ျပီးသကာလမွာ သတင္းမ်ားဟာ  အရင္လုိပဲ ဟာသစြက္ေနျမဲဆုိတာကုိ ကြ်ႏု္ပ္သည္ေကာင္းစြာသိျမင္ခဲ႔ရပါသည္။

ရန္ကုန္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္အလြန္ေပ်ာ္ပါသည္။ မနက္တုိင္း မုန္႕ဟင္းခါး၊တုိရွည္၊ဆိတ္စြပ္နံျပား၊ပဲပလာတာၾကိဳက္ရာစားႏုုိင္သည္။ လက္ဖက္ရည္ႏွစ္ခြက္ေသာက္ႏုိင္သည္။ Bluetooth speaker ေလးျဖင္႔ သီခ်င္းတေအးေအး နားေထာင္ႏုိင္သည္။ စင္ကာပူတြင္ ဘယ္ေလာက္အိပ္အိပ္ sound sleep ၃ နာရီထက္ပုိမရေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္ အျမဲလုိလုိ ငါးနာရီေက်ာ္ေလာက္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သည္။ (activity tracker တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးျဖင္႔တုုိင္းတာထားေသာ္ ပုိျပီးတိတိက်က်သိႏုိင္သည္။)

ေျမာင္းမ်ားေဖာ္ေသာ္လည္း မထူးျပီဟုနားလည္လုိက္ခ်ိန္တြင္ မ်က္ႏွာျဖဴကုုလားမ်ား(ဝါ)ကုုလားျဖဴမ်ားေဖာ္ထားေသာ ေျမာင္းၾကီးမ်ားကို ခပ္နက္နက္ထပ္တူးျပီး ခ်ဲ႕လုိက္ရန္ အၾကံထြက္သြားေသာ အဆင္အကြက္မ်ားမွာ ကမာၻကပင္ အံ႔ၾသေလာက္သည္။ ဘုရင္႔ေနာင္ပြဲရံုတန္းတြင္ ကားမ်ားပိတ္ေနသည္႕ ရႈမျငီးဖြယ္ျမင္ကြင္းမွာလည္း က်က္သေရရိွလွသည္။ ညဖက္ လမ္းမေပၚတြင္ တက္တက္အိပ္ေသာ အေဝးေျပးဂိတ္နားမွ လူမိုက္ေပါက္စေလးမ်ားလည္းရိွေသးသည္။ လူငယ္မ်ားကိုေဘာလံုုးေလ႔က်င္႔ေပးရန္ ဖီဖာမွေဆာက္လုပ္ေပးေသာအေဆာက္အအံုုမွ Eagle Garden restaurant ျဖစ္သြားခဲ႔ဖူးေသာ္လည္း ယခုုအခါ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရ၏ေစတနာမွန္ျဖင္႔ ES4E ပုုဂၢလိကစာသင္ေက်ာင္းျဖစ္သြားခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ စာအုုပ္အေဟာင္းအစုုတ္မ်ားကိုု သိမ္းထားေသာ အမ်ိဳးသားစာၾကည္႕တုိက္ကုုိလည္း western park အျဖစ္ေအာင္ျမင္စြာ ဖြင္႔လွစ္ထားျပီျဖစ္သည္။ ယခင္က ပုိက္ဆံရိွလွ်င္ အမ်ိဳးသားစာၾကည္႕တုုိက္ဝယ္ထားလုိက္ခ်င္သည္ဟုေျပာေသာ မုိက္ကယ္နီတစ္ေယာက္ western park တြင္သံေခ်းတက္ေနေသာ တြယ္ခ်ိတ္ကေလးစူးေနေသးသလားမသိႏုုိင္ေတာ႔ျပီ။

ႏုုိင္ငံတုိင္းတြင္ မိမိႏုိင္ငံႏွင္႔ ေလ်ာ္ညီေသာ စီးပြားေရး၊လူမႈေရး၊ဘာသာေရး၊ယဥ္ေက်းမႈ ေမာ္ဒယ္မ်ားရိွၾကရပါသည္။ ကမာၻတြင္ မည္သည္႕ အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ မေခ်းဖူးေသာ ၄က်ပ္ခြဲတုုိးႏွင္႔ ပိုုက္ဆံေခ်းေသာ ေက်ာ္ဆန္းေမာ္ဒယ္ကုိသံုုး၍ စီးပြားေရးတုုိးတက္ေအာင္ၾကံေဆာင္ခဲ႔ေသာ္လည္း၊စာရင္းမ်ားမကုိက္ေသာအခါ ကုန္သြယ္ေရးရံုုးကုိ မီးရိွဳ႕ေသာ ထြန္းၾကည္ေမာ္ဒယ္ျဖင္႔အားကူခဲ႔ရသည္။ လူမႈေရးပုိင္းမွာဆုုိရင္လည္း လူနာတင္ကားကုိ ဝုိင္းရုုိက္ေသာ ကူညီပါရေစ ေမာ္ဒယ္။ ဘာသာေရးမွာလည္း တိုုးတက္လာရာmixed married ဆိုလွ်င္ တရားရံုုးမွာေတာင္ လက္မွတ္ထုိးရန္ မလြယ္ေတာ႔ေခ်။ ဝီေမာ္ဒယ္ျဖစ္ရမည္။ ႏုုိင္ငံသားမ်ားသည္ ကုိယ္႔ၾကမၼာ ကိုယ္မဖန္တီးႏုိင္ၾကပါ။

အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားသည္ ပညာႏွင္႔ေစတနာ မ်ားစြာတုိးတက္လာရန္လုိအပ္ေနပါေသးသည္။ လူနည္းလာေသာ ညီလာခံကြက္လပ္ၾကီးကုိေငးၾကည္႕ရင္း အန္ကယ္ေမာင္သိန္းေဇာ္၏ ကဗ်ာစာသားကုုိ ဟန္ပါပါေရရြတ္လုိက္မိေခ်ေတာ႔သည္။ (သူ႕လုိပဲ ႏွစ္ၾကိမ္တိတိရြတ္ဦးမလုိ႕၊ ေနာက္တယ္ထင္မွာစိုုးလုုိ႕)

ဒီထက္ပုိေဝးလည္း ဒီထက္ပုိမေဝးေတာ႔ပါဘူး ........................။                   ။





Peace B with U.