Monday, December 11, 2017

ကမ္းေျခက ေမွ်ာလုိက္တဲ႔ ပုလင္းစာ


Bon Bon

ပင္လယ္အေၾကာင္း .... ကမ္းေျခအေၾကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးေျပာၾကရေအာင္။

Daddy ပင္လယ္ကုိ သေဘာက်တယ္။ ပင္လယ္က အားလံုးကုိ မ်ိဳခ်ပစ္လုိက္တာ။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က ေရနံတင္သေဘၤာေတြ မေလးရွားမွာ တုိက္မိျပီး ေရနံေတြပင္လယ္ထဲဖိတ္က်တယ္။ အဲဒီေရနံေတြဟာ ကမ္းေျခေတြကုိ ညစ္ညမ္းေစတယ္။ ကမ္းေျခရွင္းလင္းေရးအဖြဲ႕ေတြ လူအမ်ားၾကီးသံုုးျပီး တစ္ပတ္ေလာက္ရွင္းလင္းရတယ္။ ပူလာအူဘင္ ကြ်န္းက ငါးေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းေတြ ေဒၚလာသန္းခ်ီထိခုိက္သြားတယ္။

ငါးေတြက ေရနံေတြအေပၚမွာေဝ႔ေနလုိ႕ အသက္တက္ရွဴလုိ႕မရေပမယ္႔ ေရထဲက ေအာက္ဆီဂ်င္ေၾကာင္႔ သူတုိ႕ မေသႏုုိင္ဘူး။ ေသသြားတဲ႔ငါးေတြဟာ အစာတက္စားရင္း ေရနံေတြစားမိတဲ႔အခါ သူတုုိ႕ရဲ႕သည္းေျခနဲ႕ ေရနံနဲ႕ထိရင္ သူတုိ႕ေသကုန္တာ။ ငါးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဟာ ဒီတစ္ပတ္လံုး ငါးေတြကုိ အစားမေကြ်းဘဲထားၾကတယ္။ ေကြ်းမိတဲ႔ငါးျခံေတြကငါးေတြ အကုန္ေသသြားတယ္။ အစာေၾကာင္႔ရွင္သန္တယ္ဆုိေပမယ္႔ သိပ္ခက္ခဲတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ အစာငတ္ေနတာ ရွင္သန္ဖုိ႕ လုိအပ္ခ်က္လည္းျဖစ္ေနတတ္တယ္ေနာ္။

ကမာၻၾကီးမွာ လူေတြမ်ားလာတယ္။ ကမာၻၾကီးက အမ်ားၾကီးေပးတယ္။ စားစရာလည္းေပး၊ ဝတ္စရာလည္းေပး၊ လံုျခံဳစြာခိုလႈံႏုိင္မယ္႔ အေဆာက္အအံုေတြလည္းေပးတယ္။ လူေတြဟာ သိပ္ေလာဘၾကီးေတာ႔ေပးသေလာက္နဲ႕ မေက်နပ္ေတာ႔ဘူး။ သိပ္လွတဲ႔ကမ္းေျခေတြဆီ .. ေရထုညစ္ညမ္းမႈေတြေရာက္လာတယ္။ သဘာဝကုိ လူေတြေလာက္ သတ္ျဖတ္တတ္တာ လူေတြပဲရိွတယ္။

ပင္လယ္ထဲ ေမ်ာေနတဲ႔ ေရနံတုိင္ကီတစ္လံုုးလည္း Daddyတုိ႕ေတြ႕ခဲ႔တယ္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခက ေလရဲ႕ရနံ႕ဟာ ဓာတ္ဆီနံ႕ရေနတယ္။ ဒါေတြက ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ ျဖစ္သြားတဲ႔ ေရထုညစ္ညမ္းမႈေလးတစ္ခုပဲ။ ကမ္းေျခေသးေသးေလးတစ္ခုမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ရွင္းလင္းလုိက္ရင္ ျပီးသြားႏုိင္တဲ႔ အေသးစား ေရထုညစ္ညမ္းမႈေလးတစ္ခုပဲ။

ဘဝမွာ လူႏွစ္မ်ိဳးျဖစ္ႏုိင္တယ္။ သဘာဝတရားကုိ ဂရုစုိက္တဲ႔သူနဲ႕ ဂရုမစုိက္တဲ႔သူ။ တစ္ေန႕ေန႕ Bon Bon ၾကီးလာရင္ သဘာဝတရားကုိ ခ်စ္တတ္တဲ႔သူျဖစ္ေအာင္ Daddy ပ်ိဳးေထာင္ေပးႏုိင္မယ္လုိ႕ထင္တယ္။ သစ္ပင္ၾကီးေတြ စင္ကာပူမွာ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။ အမ်ားဆံုးကေတာ႔ ကုကၠိဳလ္နဲ႕ Senegal Mahogany ေတြေပါ႔။ Mahognay အေခါက္က နီညိဳေရာင္ရိွတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း တစ္ခ်ိန္က Daddy တုိ႕ အိမ္ေရွ႕မွာ နီညိဳေရာင္ မေဟာ္ဂနီပင္ၾကီးေတြရိွတယ္။ Senegal Mahogany ကေတာ႔ အေခါက္ျဖဴတယ္။ Mahogany နီညိဳေတြကုိေတာ႔ စႏၵရားလုပ္တယ္။ ဂစ္တာလုပ္တယ္။ Chessboard လည္းလုပ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ နီညိဳေရာင္ေလးက သိပ္လွတာကုိး။ Daddy တုိ႕ျမန္မာျပည္မွာေတာ႔ လူတစ္ဖက္ေလာက္မကတဲ႔ မေဟာ္ဂနီပင္ၾကီးေတြကုုိ လမ္းခ်ဲ႕ဖုိ႕ခုတ္လုိက္ျပီး စဥ္႕ႏွီတံုးတုိ႕၊ ထင္းတုိ႕လုပ္လုုိက္ၾကတယ္။ သားေလးေရ ... သဘာဝတရားကုုိ ခ်စ္ဖုိ႕ဆုိတာ ဉာဏ္ပညာနဲ႕ ႏွလံုုးသား စင္ၾကယ္ဖုိ႕လုိတယ္ေနာ္။

ကမာၻၾကီးမွာ သစ္ပင္ေတြကုိ ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႕ သစ္ပင္ေတြကုိ ကုိယ္က်ိဳးအတြက္ေလာက္ သံုုးခ်င္တဲ႔သူေတြဆုိျပီးရိွေသးတယ္။ Daddy တုိ႕ ငယ္ငယ္က မေဟာ္ဂနီသီးကြဲျပီး ထြက္လာတဲ႔ အေစ႔အဆံေတြ ပန္ကာေလးေတြလုိ ပ်ံဝဲက်လာတာေလးေတြ ေမာ႔ၾကည္႕ရင္း ေပ်ာ္ေနခဲ႔ၾကတာ။ သိပ္ဆင္းရဲတဲ႔သူေတြကေတာ႔ ဒီအေစ႔အဆံေတြကုိ ပလတ္စတစ္အိတ္ေလးေတြနဲ႕ထုတ္ျပီး ဆီးခ်ိဳက်ေဆးဆုိျပီး ေရာင္းၾကတယ္။ ဗမာေဆးပညာနားမလည္တဲ႔ Daddy အတြက္ေတာ႔ ဒါဟာ အထူးအဆန္းပဲ။ Bon Bon အပင္ေတြကုိ ခြဲျခားသိတတ္တဲ႔အရြယ္ေရာက္ရင္ ပ်ဥ္းမပင္နဲ႕ မေဟာ္ဂနီပင္ေတြရဲ႕ အသီးထဲမွာ ပုန္းေနတဲ႔ ပန္ကာေလးေတြကုိ သြားၾကည္႕ၾကတာေပါ႔။

ကမ္းေျခမွာရိွတဲ႔ Senegal Mahogany ပင္ေတြမွာ ငွက္ေတြလာၾကတယ္။ ဒါ သူတုိ႕ရဲ႕ အိမ္ပဲ။ ၾကက္တူေရြးေလးေတြက သစ္ပင္ၾကီးေတြကုိ သစ္ေခါင္းဖြဲ႕ျပီးေနၾကတယ္။ သူတုိ႕ေလးေတြနဲ႕ Daddy တုိ႕ဟာ ကမာၻၾကီးတစ္ခုထဲမွာ အတူယွဥ္တြဲေနထုိင္ၾကရမွာ။ Daddy တုိ႕က သစ္ပင္တစ္ပင္ခုတ္လုိက္ရင္ ငွက္မိသားစုေလးေတြ အိမ္ေပ်ာက္သြားမွာ။ သစ္ပင္ၾကီးေတြက Daddy တုိ႕ရွဴေနတဲ႔ ေလေတြ သန္႕ေနဖုိ႕လည္း သစ္ပင္ေတြပဲလုပ္ေပးတာ။

Bon Bon က ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာေပ်ာ္တယ္ထင္တယ္။ Daddy တုိ႕ ကမ္းေျခကုိ အပတ္တုိင္း လမ္းသြားေလွ်ာက္ၾကတယ္။ မိနစ္သံုုးဆယ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရံုုရွည္တဲ႔ ကမ္းေျခပိစိေလးေပါ႔။ အသြားအျပန္ ေျခလွမ္းေျခာက္ေထာင္စာေလာက္ပဲ။ တစ္ခါတစ္ခါ ေလယာဥ္ေတြ ျမိဳ႕ထဲဝင္လာတကုိျမင္ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ျမိဳ႕ထဲကေလယာဥ္ေတြ ထြက္သြားတာကုိျမင္ရတယ္။

.... တစ္ေန႕ေန႕ Bon Bon ျမန္မာစာဖတ္တတ္လာခဲ႔ရင္ .... ဒီစာေလးေတြကုိ ဖတ္ျဖစ္ေကာင္းဖတ္ျဖစ္လိမ္႔မယ္ထင္တယ္။ ဘာကုိမွ အေထြအထူး မေမွ်ာ္လင္႔တတ္တဲ႔ Daddy အတြက္ သားေလး ျမန္မာလုိေရးတတ္ဖတ္တတ္ရလိမ္႔မယ္လုိ႕လည္း မေမွ်ာ္လင္႔မိျပန္ဘူး။ Daddy တာဝန္ကေတာ႔ ကမ္းေျခက ေမွ်ာလုိက္တဲ႔စာဆုိတဲ႔စာအုပ္တစ္အုပ္ ... သားေလး တစ္ႏွစ္ျပည္႕တဲ႔အခါ ထုတ္ဖုိ႕ပဲ။ တစ္အုပ္ထဲလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ Daddy တစ္ျခားပညာရပ္ေတြ အေမြမေပးႏုိင္ဘူး။ သဘာဝကုိ ခ်စ္တဲ႔စိတ္ေလးကုိေတာ႔ အေမြေပးခ်င္တယ္။ ၾကမ္းတမ္းတဲ႔ ေလာကမွာ သိမ္ေမြ႕တဲ႔ ႏွလံုးသားနဲ႕ ရွင္သန္တဲ႔ လူကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္္္ရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရမွာပဲလုိ႕ Daddy ထင္တယ္ေလ .....။

With Love,
Daddy







Peace B with U.

Sunday, January 1, 2017

ေဆာင္းရာသီထဲက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ထြက္လုိ႕မရေတာ႔ဘူး။



ေဆာင္းရာသီထဲက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ထြက္လုိ႕မရေတာ႔ဘူး။

ထင္တာထက္ျမန္ဆန္တဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြအတြက္ ... ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အံ႔ၾသဖုိ႕အတြက္ ရွင္သန္ၾကတယ္။ ေလာကဓံနဲ႕မ်ားမ်ားမရင္ဆုိင္ဖူးေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႕ အေတြးအေခၚေတြဟာ သမာသမတ္သိပ္မက်ခ်င္ဘူး။ အခ်စ္ဆံုးေခြးေလးဆံုးသြားတုန္းကေတာ႔ ဘဝဟာ ေနခ်င္စရာမေကာင္းေတာ႔ဘူးလုိ႕ နားလည္ခဲ႔ဖူးတယ္။ ဒီေခြးေလးကုိ Chocolate လုိ႕ေခၚတယ္။ သူ႕အေရာင္ကလည္း chocolate ေရာင္။ အပ်င္းထူထူ၊ ဝဝဖုိင္႔ဖုိင္႔ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္။ အစာစားရင္ေတာင္ ပ်င္းလုိ႕ အိပ္ရင္းစားတဲ႔ေခြးကေလးတစ္ေကာင္လည္းျဖစ္ေသးတယ္။ ေလွကားတက္ရင္ေမာတတ္တဲ႔ေခြးကေလးဟာလည္းသူပဲ။ သူ႕သက္တမ္း ခုနစ္ႏွစ္မွာ ေလးႏွစ္ေလာက္ အိပ္သြားခဲ႔တယ္။

ဝက္လက္ကုိခ်က္တာမခက္ဘူး။ ႏွပ္ထားတတ္ဖုိ႕ပဲလုိတယ္လုိ႕ ဆရာသမားကေျပာတယ္။ ေခြးကေလးေသသြားကတည္းက စိတ္ခ်မ္းသာမႈအတြက္ အခ်က္အျပဳတ္လုိင္းကုိလုိက္ခဲ႔တယ္။ သၾကားညိဳနဲ႕ႏွပ္ထားတဲ႔ ဝက္လက္အုိးကုိ ပလတ္စတစ္ေပ်ာ႔နဲ႕ ျပန္အုပ္ထားကြ။ အဲဒါေက်ာင္းမွာသင္ခဲ႔တဲ႔ ဓာတုေဗဒအေျခခံေလလုိ႕ မလြန္ခင္ကေျပာသြားေလရဲ႕။ တရုတ္ရုိးရာအတုိင္းဆုိရင္ေတာ႔ ၾကက္ဥျပဳတ္ထားတာေလးထည္႕မွသင္႔မယ္လုိ႕ဆုိတယ္။ သံုးရမယ္႔ဟင္းခတ္ေတြစံုမွခ်က္ဖုိ႕လည္းတတြတ္တြတ္မွာတယ္။ ဂ်င္းႏုနဲ႕ ဂ်င္းရင္႔ အတူသံုုးဖုိ႕ တဖြဖြတုိက္တြန္းတယ္။ ဂ်င္းႏုရဲ႕ အနံ႕ေလးကြာ၊ အဲဒါေလးကအသက္ပဲလုိ႕ဆုိတယ္။ အရင္ကေတာ႔လုိက္နာပါတယ္။ အခုေတာ႔ ဂ်င္းႏုလည္းထြက္ဝယ္ရမွာပ်င္းျပီဆရာ။ သၾကားညိဳနဲ႕ႏွပ္ထားတဲ႔ ဝက္လက္ကုိ ဆီပူပူထဲမွာ kikkoman နဲ႕ ၾကက္သြန္ျဖဴေတြနဲ႕ေရာလွိမ္႔လုိက္မွပဲ အညီွနံ႕ေလးေပ်ာက္ျပီး ေမႊးသြားမယ္လုိ႕ဆုိတယ္။ တစ္သက္လံုးမွာ ကုိယ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြအတြက္ပဲ ဟင္းခ်က္ဖုိ႕လည္း အတန္တန္မွာသြားေလရဲ႕။

တစ္ရပ္တစ္ေက်းကုိ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားတဲ႔ေခြးကေလး ...၊ သူျပန္မလာေတာ႔ဘူးဆုိတာ သိေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဟင္းခ်က္တဲ႔ေန႕တုိင္း ေခြးကေလးကုိ သတိရတယ္။ သူသာဆုိ အရုိးေလးေတြစားရရင္ေတာင္ေပ်ာ္တာ။ ညအထိ တစ္ခုခုစားေနရမွ ေပ်ာ္တာ။ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕ဘဝဟာ သူခ်စ္တဲ႔သူ အနည္းငယ္အတြက္ ဘဝကုိေပးဆပ္သြားျခင္းမ်ိဳးပဲ။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္အနည္းငယ္ရိွတယ္ဆုိရင္လည္း သူ႕သခင္ေတြ သူ႕ကုိ ခ်စ္ခင္တာေလးတစ္ခုေလာက္ပဲေမွ်ာ္လင္႔တယ္။ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ လူတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္တတ္ဖုိ႕ဆုိတာ လြယ္မွာမဟုတ္ဘူး။ လူေတြရဲ႕အခ်စ္ဟာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႕။ ဒီေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေလးကုန္သြားရင္ မခ်စ္ၾကေတာ႔ဘူး။

ကမ္းေျခကုိ မၾကာမၾကာသြားျဖစ္လာတယ္။ ေလထဲမွာပါဝင္တဲ႔ ညင္သာမႈအေၾကာင္းကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္လာတယ္။ လိႈင္းကေလးရဲ႕အိမ္မက္ဟာ ကမ္းေျခအထိပါပဲလုိ႕ ရင္ထဲက နက္နက္ရွိဳင္းရိွဳင္းသိရိွလာခဲ႔တယ္။ ပင္လယ္ကုိခ်စ္လာတယ္။ ပင္လယ္ေပၚမွာ အဆုပ္လုိက္ပြင္႔ေနတဲ႔တိမ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕လူငယ္ဘဝရဲ႕ ကုိယ္တုိင္ေရးပံုတူလုိ႕ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလး လက္ခံလာခဲ႔တယ္။ ေသဆံုးသြားတဲ႔ေခြးေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာေတာ႔ကမ္းေျခက သဲေသာင္ေပၚမွာေလွ်ာက္ေျပးေနခဲ႔တယ္။ ပင္ဂြင္းငွက္ေလးေတြေစာင္႔ေရွာက္ေပးတဲ႔ Oddball လုိ Maremma sheepdog ေခြးျဖဴလွလွၾကီးလည္းမဟုတ္၊ သခင္ကုိ ဘူတာမွာ ထုိင္ေစာင္႔ေနတတ္တဲ႔ Hachikō လုိ Akita ေခြးလည္းမဟုတ္။  Quill လုိ မ်က္မျမင္ေတြေစာင္႔ေရွာက္ေပးတဲ႔ Labrador Retriever လည္းမဟုတ္ဘူး။ ရုိးရုိးေလး အေရာင္စုိစုိနဲ႕လွေနတဲ႔ ျမန္မာေခြးဝဝေလးတစ္ေကာင္ပဲ။ မ်က္လံုးအေပၚမွာ အဝါေရာင္ အဝုိင္းေလးႏွစ္ခုနဲ႕ သိပ္မ်ားမ်ားစားစား နားလည္ပံုမရတဲ႔ ခပ္ရုိးရုိးေခြးေလးတစ္ေကာင္ .... သဲေသာင္နားမွာ ေျပးေနခဲ႔တယ္။

Cannon Rock ကုိ ကမ္းေျခမွာ နားေထာင္ရင္း ျဖတ္သြားတဲ႔ သေဘၤာေတြ၊ စက္ေလွေတြ၊ ငါးမွ်ားေနတဲ႔သူေတြကုိ ေငးၾကည္႕ရင္း ဘဝရဲ႕တည္ျမဲမႈ၊ မတည္ျမဲမႈ၊ ခုိင္ခံ႔မႈ၊ ပ်က္ျပယ္လြယ္မႈေတြကုိ ဆင္ျခင္ေနမိတယ္။ အျမန္ဆံုးစိတ္နဲ႕သြားရင္ေတာင္ မေရာက္ႏုိင္ေတာ႔တဲ႔ ကမာၻငယ္ေလးတစ္ခုလည္းရိွတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ သဟဇာတမျဖစ္တဲ႔ လူငယ္ေတြလည္းရိွမယ္။ မိသြားတဲ႔ငါးကုိ ေသခ်ာျဖဳတ္ယူျပီး ပင္လယ္ထဲျပန္လႊင္႔ပစ္လုိက္တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လည္းေတြ႕တယ္။ လက္ကုိကုိက္လုိက္လုိ႕ေတာ႔ဟုတ္ပံုမရဘူး။ ပုိင္ဆုိင္လုိတာမဟုတ္ဘဲနဲ႕ ဖမ္းမိတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ရံုသက္သက္နဲ႕ဘာကုိမွ မဖမ္းဆီးၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ပင္လယ္ထဲ ေပါေလာေမ်ာလာတဲ႔ ငါးမုတ္တစ္ေကာင္ကေရာ ... သူ႕ကုိယ္သူ ေရႏွစ္သတ္ေသခဲ႔တာမ်ိဳးလား။ စာတန္းတစ္ခ်ိဳ႕အရေတာ႔ ငါးမွ်ားခြင္႔ဆုိတာ ေနရာေဒသနဲ႕ပုိင္ဆုိင္ျခင္းျပအမွတ္အသားပဲ။ ပင္လယ္ကုိပုိင္သူေတြဟာ ဦးရွင္ၾကီးနဲ႕အမ်ိဳးေတာ္တာလား။ ကြန္တိန္နာသေဘၤာေပၚမွာ ပါသြားတဲ႔ မာလိန္မႈးၾကီးကေရာ .... ကုန္းေပၚေရာက္ရင္ ဘယ္လုိယာဥ္ကုိေမာင္းထြက္သြားမွာလဲ။

တစ္ခ်ိဳ႕ေလွေလးေတြက သိပ္ျမန္တယ္။ ဝန္ပုိမပါတာလည္းပါမွာေပါ႔။ ကြ်န္းဆီကုိ အရိွန္နဲ႕ျဖတ္ေမာင္းသြားတယ္။ ဝိမုတၱိရသဆန္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေငးၾကည္႕ေနလုိက္တယ္။

ေသြးထဲမွာပါလာတာေတြက အႏုပညာဆုိရင္၊ အႏုပညာမပါတဲ႔ ေန႕ရက္ေတြအတြက္ ခင္ဗ်ားဝမ္းနည္းရလိမ္႔မယ္ထင္တယ္။ ေခါင္းေပၚမွာ အုပ္ဆုိင္းေနတဲ႔ သစ္ပင္ၾကီးေပၚမွာ ၾကက္တူေရြးတစ္အုပ္ရိွျပီး .... သူတုိ႕ဘဝေလာက္မွ ခင္ဗ်ားမေပ်ာ္ရဘူးဆုိရင္ ဒုုလႅဘအတုၾကီးကုိ ဆင္ေသၾကီးလုိ နားမိေနျပီဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရိပ္မိၾကဖုိ႕ေကာင္းျပီ။ ခက္တာက ရရိွျပီးသား ဆင္ေသၾကီးကုိ ကမ္းေျခဆီျပန္ေလွာ္ခတ္သြားဖုိ႕ က်ီးကန္းတစ္ေကာင္ မစြမ္းသလုိျဖစ္ေနတာမ်ိဳး ...။ ထားခဲ႔ရမယ္႔ ဆင္ေသၾကီးနဲ႕ ေဝးသထက္ေဝးလာတဲ႔ ကမ္းေျခ ....၊ ဒါကုိပဲ ေက်ာက္စာထြင္းသလုိ ခပ္ေႏွးေႏွးနဲ႕ လက္မွန္မွန္ခ်ိန္ဆျပီး တည္ေဆာက္ေတာ႔လည္း ဘဝျဖစ္လာတယ္။

စၾကဝဠာၾကီးက လူေတြ အားလံုးေသသြားလည္း ထူးျပီး မခံစားရပါဘူး။ သူ႕တည္ရိွမႈနဲ႕ယွဥ္ရင္ လူ႕သမုိင္းရဲ႕ တည္ရိွခ်ိန္က မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္မွ်ပဲမဟုတ္လား။ watchmen ဇာတ္ကားအရေတာ႔ ေဒါက္တာ မန္ဟက္တန္ဟာ မားစ္ျဂိဳဟ္မွာ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ေနခဲ႔ပံုရတယ္။ အစနဲ႕အဆံုးကုိျမင္သြားတဲ႔အခါ လူဟာ တြယ္တာမႈကုိ စြန္႕လႊတ္ႏုိင္လာၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕။

ရဟန္းသံုးပါး ဆရာသမားဆီေရာက္လာေတာ႔ လုိေနတဲ႔တရားအတြက္ စိတ္ဓာတ္ျပတ္သားပံုေတြေျပာၾကတယ္။ တစ္ပါးက ဆရာသခင္ဆီမွာ အက်ိဳးရိွတဲ႔တရားရိွရင္ ဒီတရားအတြက္ ေျခဖေနာင္႔ကစျပီး ေက်ာက္တံုးနဲ႕ထုိင္ေသြးေနဆုိ ထုိင္ေသြးေနႏုိင္ပါတဲ႔။ ေနာက္တစ္ပါးက ေတာင္ထိပ္ကေန ခုန္ခ်ဆုိရင္ေတာင္ ခုန္ခ်ႏုိင္ပါတယ္တဲ႔။ ေနာက္တစ္ပါးက ဝင္သက္နဲ႕ထြက္သက္ခ်က္ခ်င္းခ်ဳပ္ဆုိလည္း ခ်ဳပ္လုိက္ပါ႔မယ္တဲ႔။ တရားကုိဆာေလာင္ပံုုကြာသြားတဲ႔ေခတ္ေတြမွာ တရားဟာေဝဝါးလာတယ္။ ေဝဘူဆရာေတာ္ၾကီးေခတ္တုန္းကေတာ႔ တရားေထာက္အဘိုုးၾကီးေတြက စကားေျပာအလြန္ေကာင္းၾကတာေတြ႕တယ္။ ပင္လယ္မွာထုိင္ေနရင္း စိတ္ဟာလြင္႔ေနတယ္။ တစ္သက္လံုးဖတ္လာတဲ႔စာေတြဟာ ဆင္ပံုတိမ္ေရးရုပ္ေလးနဲ႕အေတြ႕မွာ ငုတ္တုတ္ေမ႔သြားရရွာတယ္။ သဘာဝၾကီးဟာ လူလုပ္အလွေတြလုိ ေသးေသးဖြဲဖြဲမဟုတ္ဘူး။ လူဟာ ေတာင္တန္းကုိ မျပဳလုပ္ႏုုိင္ဘူး။ ပင္လယ္မွာ လႈိင္းေလးေတြမလုပ္တတ္ဘူး။ က်ယ္ေျပာတဲ႔အလွမွာ လူလုပ္အမွန္တရားေတြအားလံုးမွိန္ေဖ်ာ႕သြားတယ္။ လူေတြဟာ ငယ္ဘဝက ကဗ်ာေလးလုိ ငါးေလးတစ္ေကာင္လည္းဖမ္းမိခဲ႔ၾကတယ္။ မိွတ္တုတ္ၾကယ္ေလးကုိလည္း အံ႔ၾသခဲ႔ၾကတယ္။ တဲနဲ႕ပနံသင္႔တဲ႔ၾကာျဖဴေလးတစ္ပြင္႔ကုုိလည္း ဆြတ္ပ်ံ႕ခဲ႔ၾကတယ္။ ေနဟာ ပင္လယ္ထဲကေနထြက္လာျပီး ပင္လယ္ထဲျပန္ငုပ္ရွိဳးသြားတယ္။ ေလယာဥ္ဟာတိမ္တုိက္ထဲတုိးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ခ်စ္ခင္ရတဲ႔ မိဘေတြ၊ အဖုိးအဖြားေတြဟာလည္း တိမ္တုိက္တစ္ခုုထဲ တုိးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ခ်စ္ခင္ရတဲ႔သား၊သမီးေတြဟာလည္းတိမ္တိုိက္တစ္ခုုထဲတိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္တယ္။

ပုိက္ကြန္ထဲမိေနတဲ႔ငါးတစ္ေကာင္အတြက္ အနာဂတ္ကုိ သူပုိင္တယ္လုိ႕ ေျပာစရာ စကားလံုးမရိွေတာ႔တာကုိေတြ႕ရတယ္။ ငါးစာအတုနဲ႕ မွ်ားရင္း မိသြားတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းကေတာ႔ ပုိနာက်င္စရာေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ရိုးရာနည္းအရ ေက်ာက္တုံးေတြကုိ တံေတြးနဲ႕ေထြးျပီး ငါးမွ်ားမယ္႔ေနရာကုိ က်ဲခ်လုိက္တဲ႔ ကုိတံငါေတြလည္းေတြ႕တယ္။ ဟုိဟုိဒီဒီေငးေနတဲ႔ကမ္းေျခေစာင္႔ ေၾကာင္တစ္ေကာင္လည္းရိွတယ္။ (သူကေတာ႔ လူေတြကုိ အထင္ေသးေနတဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ သူ႕ဘဝကုိ သူေက်နပ္ေနတယ္။) ကမ္းေျခမွာ လွ်ပ္စစ္ဘီးေတြ စီးနင္းေနတဲ႔ လူေတြကုိေတာ႔ ဘယ္သူမွ နားမလည္ႏုိင္ၾကေတာ႔ဘူး။ ပင္လယ္ကမ္းေျခကသဲေတြကုိ ကေလးထိန္းလုိအသံုုးခ်ေနတဲ႔ မိဘေတြလည္းရိွတယ္။ စကူတာကုိ အရိွန္နဲ႕စီးေနတဲ႕ ကေလးေပါက္စေလးေတြလည္းရိွတယ္။

ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ခုဟာ ဘာလဲ။ ႏွစ္သစ္ဟာဘာလဲ။ ဘာေတြထူးျခားေျပာင္းလဲသြားသလဲ။ သတ္မွတ္ထားတာမရိွရင္ မေန႕ကနဲ႕ ဒီေန႕ ဘာမွမထူးဘူးမဟုတ္လား။ ဒီေန႕မွာမေန႕ကနဲ႕မတူတာဆုိလုိ႕ ၂၀၁၆ ေနရာမွာ ၂၀၁၇လုိ႕ ေန႕စြဲေျပာင္းဖုိ႕လုိသြားတာတစ္ခုပဲမဟုတ္လား။ ရုုတ္တရတ္ၾကီး တစ္ရက္တာအတြင္း ခင္ဗ်ားက ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလဲသြားခ်င္တာလဲ။ ႏွစ္ဦးကုသိုလ္ေတြ လုပ္တာေတာ႔ေကာင္းတယ္။ ဒါပဲလား။ ဒီႏွစ္အတြက္ ဒါအကုန္ပဲလား။ ကုသိုလ္ဟာ ေန႕တုိင္းေဆာင္ထားရမယ္႔ ဥစၥာမဟုတ္လား။ ႏွစ္ေဟာင္းအဓိဌာန္မေအာင္ျမင္ခဲ႔သူေတြက အေဟာင္းကုိအသစ္လုပ္ၾကဦးမယ္။ ဒီလုိ အရူးထတာေလးေတြကပဲ ဘဝကုိ အေယားေျပေစတာမ်ိဳးလား။ ႏူနာမရိွရင္ မီးကင္စရာမလုိဘူးမဟုတ္လား။ ကုိယ္႔ဘဝၾကီးကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္ အထင္ၾကီးေနဖုိ႕ လိုအပ္သလား။ ကုိယ္႔ရဲ႕ရွင္သန္မႈရုိးရွင္းေနရင္ သိမ္ငယ္တယ္လုိ႕ ခံစားရလုိ႕လား။ ေဒၚၾကည္ေအး ကြယ္လြန္သြားတဲ႔၂၀၁၆၊ ပုုိ႕စ္ကဒ္ေလးေရာက္သြားျပီးမွ ဆံုးသြားတာဆုိေတာ႔ ဆံုုးသြားတာဝမ္းနည္းေပမယ္႔ ခ်စ္ခင္သူေတြရဲ႕ ေမတၱာကုိ သိခြင္႔ရသြားတာ မဂၤလာပဲလုိ႕လည္းေတြးလုိက္တယ္။ အင္းေလးသြားတုန္းကရုိက္ခဲ႔တဲ႔ပံုေလးကုိ Iphone App ကေန ပုိ႕စ္ကဒ္လုပ္ျပီး ေဒၚလာ ႏွစ္က်ပ္ကုိးဆယ္ထင္တယ္၊ ေပးလုိက္ရင္ ကဒ္ထုတ္ျပီး လိပ္စာဆီအေရာက္ပုိ႕ေပးတယ္။ သူ႕စာေတြ ငါမ်ားမ်ားမဖတ္ဖူးပါဘူး။ ေနမေကာင္းတဲ႔ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ေနေကာင္းေစခ်င္တယ္။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကုိျမွင္႔တင္ေပးခဲ႔သူေတြအတြက္ လူသားတုိင္းမွာ ေက်းဇူးဆပ္ဖုိ႕လုိတယ္လုိ႕ ခံစားရတယ္။ ဒါက ငါက်င္႔သံုုးတဲ႔ဘာသာတရားေပါ႔။ ဆံုုးသြားတဲ႔လူတစ္ေယာက္ကုုိ ဆံုုးဆံုုးခ်င္း မေကာင္းေၾကာင္းေျပာတာေလာက္ ေအာက္တန္းက်တာေတာ႔ဘယ္ရိွမလဲ၊ မေလးစားခ်င္ေနပါ၊ လြတ္လြတ္ကင္းကင္း လူၾကီးဆန္ေနလုိက္ပါ။ လူတစ္ေယာက္ကုိ အထင္ေသးတဲ႔သူဟာ သူ႕ကုိယ္သူေလးစားလုိ႕မရႏုိင္ဘူး။ လူမ်ားကုုိ ႏွိမ္႔ခ်လုိက္လုိ႕ ကုိယ္ျမင္႔တက္မသြားပါဘူး။ ကုိယ္ပဲနိမ္႔က်သြားတာပါ။

သီတဂူဆရာေတာ္ကေတာ႔ တရားပြဲဲျပီးရင္ count down သြားၾကဦးမွာပဲမဟုတ္လားလုိ႕ေမးေတာ႔  .. ဟာ ..ဒီဘုန္းၾကီး ေခတ္မီလွခ်ည္လားလုိ႕ေတြးမိတယ္။ ပင္လယ္နဲ႕ေတာင္တန္းေတြဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈနဲ႕ဆက္စပ္ေနတယ္။ ကိေလသာကင္းလာရင္ အိပ္ခ်ိန္နည္းလည္း အိပ္ေရးဝလာတယ္။ အပုုိေတြကုုိ ေလွ်ာ႔ခ်လုိက္ရင္ တန္ဖုိးရိွတာေတြအတြက္ အခ်ိန္ထြက္လာတယ္။ ဇနီးသည္ရဲ႕ ဆက္လက္စ jigsaw အခု ၁၀၀၀ ဟာ တျဖည္းျဖည္း ရုုပ္လံုးေပၚလာတယ္။ 2016 မွာ rating 6.7 ေက်ာ္တဲ႔ ဇာတ္ကားေတြ အရင္ျပီးေအာင္ၾကည္႕သြားဖုိ႕ ၾကည္႕ျပီးသားစာရင္းနဲ႕ ၾကည္႕ရန္လက္က်န္ကုိညိွတယ္။ ဖတ္လက္စစာအုပ္ေတြကုိ အရိွန္ျမွင္႔ျပီးဖတ္တယ္။ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေလာက္ေပၚတဲ႔စိတ္ကူးအတုိင္း Gym မွာသြားေျပးရင္း ကီလိုေျခာက္ဆယ္ေလာက္ မၾကည္႕တယ္။ ကိုုယ္အေလးခ်ိန္က မႏွစ္ကထက္ ၆ ကီလုိက်သြားတယ္။ စုေဆာင္းေငြေတြ၊ အလွဴေငြေတြကုိလည္း စာရင္းစစ္ၾကည္႕တယ္။ တစ္ႏွစ္မွာတစ္ခါ ျပန္သံုုးသပ္ၾကည္႕တယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ခ်မွတ္ခဲ႔တဲ႔ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္းပဲ ျဖညး္ျဖည္းေလးသြားတယ္။ အီေကြတာရာသီဥတုထဲမွာ ေဆာင္းကုိ ဘယ္နားမွာသြားရွာၾကမွာလဲ။

ဖိနပ္ေပၚလာနားေနတဲ႔ ပုုစဥ္းေလးကုုိၾကည္႕ရင္း .... သူ ဘယ္ႏွစ္ရက္ရွင္သန္ရသလဲ wiki မွာရွာၾကည္႕လုုိက္တယ္။ သူေျခာက္လပဲေနရတယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အသက္ေျခာက္လပဲေနရေတာ႔မယ္ဆုိရင္ ခင္ဗ်ား ပုုစဥ္းတစ္ေကာင္ေလာက္ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ပါ႔မလား။ ေျခာက္လစာအပူေတြနဲ႕ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းျဖစ္ေနဦးမွာလား။ ကုုိယ္႔ကိုုယ္ကုုိလည္းေမးၾကည္႕တယ္။ ေျခာက္လပဲေနရေတာ႔မယ္ဆုိရင္ ကမ္းေျခမွာပဲ တဲထုိးျပီးေနမယ္စိတ္ကူးတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ေသတာမေသတာအပထား၊ ေရွ႕တစ္ပတ္ကစျပီး မုိးမရြာတဲ႔ေန႕ဆုိရင္ ကမ္းေျခမွာ တနဂၤေႏြတုိင္း တဲထုိးျပီး သြားေနမယ္စိတ္ကူးလုိက္တယ္။ စာေရးစရာ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႕ ေဘာပင္တစ္ေခ်ာင္းယူသြားမယ္။ တိမ္ေတြအေၾကာင္း မ်ားမ်ားေရးမယ္။ တံငါသည္ေတြအေၾကာင္းလည္းပါရမယ္။ ေလျပည္ေတြအေၾကာင္းလဲပါမယ္ေပါ႔။

အခုခင္ဗ်ားဖတ္ေနတာ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ကြ်န္ေတာ္ေရးေနတဲ႔ စာေတြေပါ႔။ ဆားငန္ေလနဲ႕ ကပ္သြားတဲ႔ ဆံပင္ေတြအေၾကာင္း ေနေလာင္လုုိ႕ အေရာင္ေျပာင္းသြားတဲ႔ အရည္ျပားေတြအေၾကာင္းနဲ႕ ေသာင္ျပင္ေပၚက ကေလးရယ္သံေတြကုိေတာ႔ ၾကားခ်င္မွၾကားရမယ္။ ပင္လယ္ကေရးလုုိက္တဲ႔စာကုုိ နားလည္ဖုုိ႕ ခင္ဗ်ား ပင္လယ္ကမ္းေျခထြက္လာမွရမယ္။ အိမ္ခန္းေလးထဲကေန ပင္လယ္ေလထဲက အေရာင္အဆင္းေတြ၊ အနံ႕ေတြအေၾကာင္းကုုိ ဘယ္လုိနားလည္ေအာင္ေျပာမလဲ၊ တိမ္ထဲေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ႔ ေလယာဥ္ေလးဟာ ခ်စ္တဲ႔ခင္တဲ႔သူေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႕အတြက္ ရသတစ္ခုုခုုရိွမွာအမွန္ပဲ ...........။             ။


Regards,
Zephyr




Peace B with U.

Friday, December 2, 2016

စင္ကာပူေရာက္ျမန္မာမိသားစုမ်ားႏွင္႔ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးေတြ႕ဆံုပြဲ ( ဒီဇင္ဘာ တစ္ရက္ေန႕ ၂၀၁၆)


Meeting of Union of the Republic of Myanmar's State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi with Myanmar Community in Singapore


(1)
ဒီေန႕ ႏုိင္ငံေတာ္ အၾကံေပး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ စင္ကာပူက မိသားစုေတြေတြ႕တဲ႔ပြဲကုိ သြားခဲ႔ပါတယ္။ ပံုမွန္ဆုိရင္ သြားေလ႔မရိွပါဘူး။ အိမ္ကေနၾကည္႕လည္းရတာပဲ၊ လက္မွတ္ဝယ္ရခက္တဲ႔သူေတြ ရပါေစလုိ႕ပဲ သေဘာထားျပီး အိမ္ကေနၾကည္႕ပါတယ္။ အခု အစုိးရျဖစ္ျပီးေနာက္ပုိင္း ဘာေတြ ေျပာင္းလဲလာလဲဆုိတာ သိခ်င္တယ္။ စင္ကာပူကုိ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ေက်ာ္တက္မယ္ေျပာလုိက္ေတာ႔ သေဘာက်သြားတယ္။ ဘယ္လုိေက်ာ္တက္မလဲဆုိတာလည္း သိခ်င္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႕သြားလုိက္တယ္။ ေဗာ္လံတီယာေတြက လမ္းေတြညႊန္ေနတာေတြ႕ကတည္းက သိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာပဲ၊ တာဝန္သိစိတ္နဲ႕ လုပ္သြားတာ မဂၤလာသိပ္ရိွ။ အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕သံုုးဖြဲ႕ေလာက္ေပါင္းလုပ္ၾကတယ္ထင္တယ္။ တစ္ဖြဲ႕က TTMY ဆုိလားပဲ၊ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ေလးစားတယ္။ အစီအစဥ္ကလည္း အပုိအလုိမရိွဘူး။ ကြက္တိပဲ။

လက္မွတ္ထုတ္ရတာလည္း booth ေတြေသခ်ာစီစဥ္ထားေတာ႔ အဆင္ေျပမွေျပ။ ျမန္မာေတြထဲမွာ စည္းကမ္းရိွျပီး ပညာတတ္တဲ႔သူေတြ တေနရာတည္း အမ်ားၾကီးေတြ႕ရတာ မဂၤလာပဲ။ အားလံုးက စည္းကမ္းလုိက္နာၾကတယ္။ တမင္ၾကီးလုုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္ပဲ။ ထုိင္ခံုေနရာခ်ထားေပးတာကအစ ကူညီမယ္႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ေတြဆုိရင္လည္း လက္တြဲျပီးေတာင္ လုိက္ပုိ႕လုိက္ေသးတယ္။ ကုိယ္႔ဟာကုိယ္ဝျပီးဗုိက္ပူေနတာေတာင္ လက္အတင္းလုိက္ဆြဲလုိ႕ မနည္းေရွာင္ရတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးကအခ်ိန္အတိအက်ေရာက္လာတယ္။ ဒါက သူ႕ထံုးစံပဲ။ စည္းကမ္းအင္မတန္ေကာင္းျပီး ဝီရိယ အင္မတန္ရိွမွန္းသိသာတယ္။ ပြဲဆက္ေတြမ်ားေနလုိ႕ပင္ပန္းေနတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အားမာန္ရိွတယ္။ မိသားစုဆန္ဆန္ပဲ ေျပာသြားတယ္။ ေဝ႕ဝုိက္တာမပါဘူး။ တုိင္းျပည္အတြက္ အားလံုးရုန္းၾကမွျဖစ္မယ္ဆုိတာကုိ အဓိကေျပာသြားတယ္။ မဲေပးျပီးျပီ၊ ႏွပ္လုိက္ဦးမယ္လုပ္လုိ႕မရဘူးဆုိတာေျပာတယ္။ သူတုုိ႕ငယ္တုန္းက အမႈိက္ပစ္ရင္ ငါးျပားေပးရတာေျပာတယ္။ ငါးျပားဟာ ဆီးသီးႏွစ္ထုပ္စားလုိ႕ရေတာ႔ အမႈိက္ပံုးထဲပဲပစ္ၾကတယ္။ မပစ္ရင္ မုန္႕ဖုိး ငါးျပားပါသြားမွာကုိး။

အခုေခတ္ကေလးေတြက ငါးျပားနဲ႕ေတာ႔မရေတာ႔ဘူး။ ငါးက်ပ္ေလာက္ဆုိရင္ေတာ႔ ရမယ္ထင္တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အခုေခတ္ကေလးေတြ တစ္ေန႕မုန္႕ဖုိး ငါးရာေလာက္ေပးရတာေတာ႔ သူမသိဘူးထင္တယ္။ ကေလးေတြလည္းၾကီးကုန္ျပီကုိး။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ႏုိင္ငံေတာဖြံ႕ျဖိဳးေရးကုိ အဓိကထားေဆာင္ရြက္တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါ သူ႕ရဲ႕ အျမင္ပဲ။ ႏုိင္ငံတစ္ခုကုိ ဦးေဆာင္တဲ႔သူဟာ ဒီလုိအျမင္ရိွတာ သိပ္တန္ဖုိးရိွတယ္။ အေသးအဖြဲေတြေလွ်ာက္ေျပာေနရင္ သေဘာက်ခ်င္မွက်မယ္။ ဒီႏွစ္ခုအေရးတၾကီးလုပ္ေနတယ္။ ကုိးလအတြင္းမွာ တုိးတက္မႈေတြရိွလာတာေတြ႕တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါလည္းမွန္သင္႔သေလာက္မွန္တာပဲ။

ခက္တာေတြလည္းရိွတဲ႔အေၾကာင္းေျပာတယ္။ေမးခြန္းေတြမွာလည္း ဒါကုိေျဖေပးတယ္။ ဥပမာအားျဖင္႔ လူမွန္ေနရာမွန္ျဖစ္တာ၊မျဖစ္တာေမးေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဒီတုိင္းကအေကာင္း၊ အာဏာရေတာ႔မွ ပ်က္တာလုိ႕ ရယ္ရင္းေျပာသြားတယ္။ အြန္လုိင္းအေျခစုိက္ ဒီမုိေယာင္ေယာင္ေတြလုိ အမုန္းစကားမေျပာဘူး။ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ႔ေရးအတြက္ေျပာသြားတာ သေဘာက်တယ္။

ကေလးေတြကုိ အဓၼမျပဳက်င္႔တဲ႔အေၾကာင္းလည္းေျဖသြားတာေကာင္းတယ္။ ကုိယ္နဲ႕ သေဘာထားတူညီတယ္။ အေၾကာင္းကုိရွာျပီး အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းမယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုတည္းနဲ႕မရဘူးဆုိတာသိတယ္။ စာမ်ားမ်ားဖတ္တဲ႔ေခါင္းေဆာင္ဟာ ဒီလုိ ေျခေျချမစ္ျမစ္သိႏုိင္တယ္။ အဲဒါ သေဘာက်တယ္။ ဖမ္းျပီး တစ္ခါတည္းေသဒဏ္ေပးမယ္လုိ႕ေျပာရင္ ငါကေတာ႔သေဘာက်မွာမဟုတ္ဘူး။

တစ္ေယာက္ကေနာက္သလုိလုိနဲ႕ေမးခြန္းတစ္ခုေမးတယ္။ အမႈိက္ေကာက္တဲ႔သူေတြကုိ ေငြဒဏ္၊ ေငြဒဏ္မေပးႏုိင္ရင္ ေထာင္ခ်တာ အလုုပ္ရႈပ္တယ္တဲ႔၊စင္ကာပူက ၾကိမ္လံုးဝယ္သြားပါလုိ႕အၾကံဳျပဳတယ္။ အန္တီစုက ဒါကုိ လက္မခံဘူးတဲ႔။ ပညာေပးရမယ္။ ေျပာင္းလဲဖုိ႕ၾကိဳးစားရမယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အျမင္တိမ္တိမ္ေတြကုိ သူလက္မခံဘူး။ သူ႕မွာအိမ္စာလုပ္ျပီးသား အေတြ႕အၾကံဳအမ်ားၾကီးရိွတယ္။ ေမးခြန္းေတြကုိရမ္းသမ္းေျဖေနတာမဟုတ္ဘူး။ ဥာဏ္ေကာင္းလုိ႕ရႊီးျပီးေျဖေနတာမဟုတ္ဘူး။ ေလးနက္တဲ႔ အယူအဆနဲ႕ သံုုးသပ္ထားတာမ်ားတယ္။ ခ်က္စ္စကားနဲ႕ေျပာရင္ ဒီလုိင္းေတြ ေၾကျပီးသားေပါ႔။

(2)
တစ္ေယာက္က ေမးခြန္းေမးတယ္။ အန္တီစုက ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ စင္ကာပူကုိ မီရမယ္ေျပာသြားလုိ႕ အားရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ ဘယ္ေနရာမွာ ပါဝင္ရမလဲတဲ႔။ အဲဒီေတာ႔ သူက အရႊန္းေဖာက္ရင္းျပန္ေျဖတယ္။ မီရ
မယ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ေက်ာ္တက္မယ္ေျပာတာတဲ႔။ သိပ္အားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူေျပာတာ နည္းလမ္းက်တယ္။ လူတုုိင္းဟာကုိယ္႔ႏုိင္ငံအတြက္ ကူႏုိင္တာကူရမယ္။ ဆရာဝန္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေက်ာင္းဆရာ ႏုိင္ရာတာဝန္ထမ္းရမယ္။ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ ႏုုိင္ငံအတြက္လုပ္သလဲ၊ လုပ္သေလာက္ပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ႏုိင္မယ္ဆုိတာေျပာတယ္။ အဲဒါသေဘာက်တယ္။ ဘာလုိ႕လည္းဆုိေတာ႔အေျပာသမားေတြဟာ ဘာမွမလုုပ္ပဲ ေျပာေနတာပဲမ်ားတာကုိး။

ေနာက္ေတာ႔ ပတ္စပုိ႕ ကိစၥေျပာတယ္။ သူေဆြးေႏြးျပီးျပီဆုိတာေျဖေပးတယ္။ရိွေနတဲ႔ ပတ္စ္ပုိ႕ေတြကုိ သက္တမ္းကုန္တဲ႔အထိ လဲစရာမလုိဘူးလုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါကုိအေၾကာင္းျပျပီး ေငြညွစ္တဲ႔အရာရိွေတြကုုိလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူမယ္ေျပာတယ္။ ေကာင္းတာပဲ။
ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းေတြကုုိလည္း ဒိုးဒုိးေဒါက္ေဒါက္ပဲေျဖသြားတယ္။ စင္ကာပူမွာရိွတဲ႔ မေလးေတြက ဘာသာေရးဖိႏွိပ္တယ္ဆုိတဲ႔ အျမင္မ်ိဳးနဲ႕ Media ေတြမွာ နည္းနည္း ေျပာဆုိေနတာေတြရိွတယ္။ ဒီပြဲမွာေတာ႔ ဒါကုိ မေျပာသြားဘူး။ မေလးရွားမွာ နာဂ်စ္တုိ႕ကေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပမယ္ေျပာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အမ်ိဳးသားဝါဒ၊ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုုိင္ငံေရးအင္အားျပန္လည္ထူေထာင္တာလုိ႕သံုုးသပ္တယ္။
က်ေနာ္႔သဘာဝအားျဖင္႔ေတာ႔ပုဂၢိဳလ္ေရးၾကည္ညိဳတာ အင္မတန္နည္းတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္ အထင္ၾကီးေလ႔၊ အထင္ေသးေလ႔မရိွဘူး။ သူ႕ဟာသူေတာ္တာ၊ သူ႕ဟာသူတတ္တာ ေကာင္းတာပဲ၊ မေတာ္တဲ႔သူလည္း သူ႕ဟာသူမေတာ္တာ ေကာင္းတာပဲလုိ႕ေတြးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္မွာၾကေတာ႔ ရဲရင္႔တဲ႔သတၱိကုိျမင္ရတယ္။ ဒါေတာ္ေတာ္ရွားတဲ႔ ဂုဏ္ပဲ။ ဖက္ရွင္ဒီဇုုိင္းေတြေတာ္တာေတာ႔ သိတယ္။ ဒီသတၱိကေတာ႔ သူ႕မ်က္လံုုးမွာေပၚေနတယ္။ ျမန္မာထဲမွာ ဒီေလာက္ သတၱိေကာင္းတဲ႔မ်က္လံုုးရိွတာ သိပ္ရွားတယ္။

သူက ႏုုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ နယ္နိမိတ္ေတြ ကာကြယ္ဖုိ႕ကိစၥေတြလည္း ေျပာသြားတယ္။ မွ်တတဲ႔ အျမင္မ်ိဳးနဲ႕ပဲေျပာသြားတာ။ ေရွ႕ကလူ ႏွိပ္ကြပ္မယ္မေျပာဘူး။ ဥပေဒေၾကာင္းအရပဲ၊ မွားေနရင္ေတာင္ ခြင္႔လႊတ္ႏုုိင္တာ ခြင္႔လႊတ္ျပီးျပဳျပင္ရင္ လမ္းေၾကာင္းမွန္သြားမယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္ထားမ်ိဳးထားတယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ ဒီလုိစိတ္မရိွဘဲလည္း ႏုုိင္ငံေရးလုုပ္လုုိ႕မရဘူး။ အြန္လုိင္းက ဒီမုိဆုိတဲ႔သူေတြၾကည္႕၊ အားလံုးသတ္လုိက္၊ ေရွ႕ကေကာင္ေတြ အားလုံုုးျဖဳတ္ဆုိတာက စတာပဲ။ အေတြးအေခၚက founded မျဖစ္ဘူး။ ယုတၱိမတန္ဘူး။ ကေလးဆန္လြန္းတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးမၾကိဳက္ဘူး။ ေခါင္းေဆာင္က ပညာရိွျပီး ေနာက္လုိက္ေတြက ဒီလုိျဖစ္ေနရင္ မေကာင္းဘူး။ မူဝါဒခ်င္းမတူဘူးလုိ႕ေျပာလုုိ႕ရတယ္။

အန္တီစုေျပာသြားတဲ႔အထဲမွာ တစ္ခ်က္ပါတယ္။ က်မတုိ႕အစုိးရလက္ထက္မွာေတာင္ ေၾကာက္ေနေသးတယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူ အလုိ႕ပဲတဲ႔။ မွန္တာကုုိ ေျပာရဲရမယ္။ ေထာက္ျပရဲရမယ္။ လာဘ္စားတာကုုိလည္းတုုိင္ရမယ္။ ေတာင္းလုုိ႕ အျမန္လုုိခ်င္လုုိ႕ေပးလိုုက္ရပါတယ္ဆုုိလည္း အဲဒါပါ ထည္႕ေျပာျပီးတုုိင္တဲ႔။ ဝန္ၾကီးေတြကေတာ႔ လာဘ္မစားေတာ႔ဘူး။ ေအာက္ေျခမွာေတာ႔အရင္အတုုိင္းဆုုိျပီး သူ႕ကိုုေျပာၾကတာေတြရိွတယ္တဲ႔။ ႏုုိင္ငံသားေတြရဲ႕တာဝန္က အဲဒီလူေတြကုုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုုတ္ျပီး တုုိင္ဖုုိ႕ပဲတဲ႔။ ငါလည္း ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ မေက်နပ္တာမွန္သမွ်တုုိင္မယ္စိတ္ကူးတာ အခန္႕သင္႔သြားတယ္။

(3)
ေနာက္တစ္ခ်က္စဥ္းစားစရာေကာင္းတာက လူအမ်ားစုုဟာ ဘာမဆုိ အစုုိးရကပဲလုပ္ေပးမယ္ထင္ေနတာ။ အဲဒါ ဒီမုိကေရစီနဲ႕ မကုိက္ညီဘူး။ ဒါကုိလည္းေျပာသြားတယ္။ ဒီမွာရိွတဲ႔လူေတြက NLD ကုိဘာလုိ႕ မဲထည္႕လုိက္ၾကတာလည္း၊ ဘာလုိ႕ အပင္ပန္းခံျပီး အားေပးေထာက္ခံဝန္းရံၾကတာလဲဆုိတာသူစဥ္းစားတယ္၊ ေနာက္ဆံုုးႏုုိင္ငံအတြက္ ေကာင္းတာေတြလုုပ္ေပးႏုုိင္မယ္လုုိ႕ ယံုုၾကည္လုုိ႕မဲေပးလုုိက္တာပဲလုုိ႕ သူယူဆတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ အားလံုုးလက္ခုုပ္တီးၾကတာေပါ႔။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးထားၾကတာလည္း သူသိတယ္။ အဲဒါ အေရးၾကီးတယ္။ ျပည္သူေတြ ေမွ်ာ္လင္႔တာကုိ မသိရင္ၾကိဳးစားၾကမွာမဟုုတ္ဘူး။ အစုုိးရအဖြဲ႕မွာလည္း ႏုုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးလုုိလူ ဆယ္႔ငါးေယာာက္ေလာက္ရိွေစခ်င္တယ္။ အေတြးအေခၚေရာ စိတ္ဓာတ္ကုိပါ ေလးစားတယ္။ တျခားအစိုုးရအဖြဲ႕ဝင္ေတြကုုိ ႏွိမ္တာမဟုုတ္ဘူး။ ၾကိဳးစားၾကေစခ်င္တာ။

ရံုုးလုုပ္ငန္းေတြ ပိုုျပီး ျမန္ဆန္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္လုုိ႕ေတာ႔ေျပာတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ႔ သိပ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕မေျပာသြားႏုုိင္ဘူး။ အခ်ိ္န္မရိွလုုိ႕။ ဒီကလူေတြကလည္း online ဝန္ေဆာင္မႈ မ်ားမ်ားသံုုးပါလုုိ႕ အၾကံေပးခ်င္တယ္။ ကားသက္တမ္းတုုိးတာ၊ ေရခြန္၊မီးခြန္ေဆာင္တာေတြ online ကေနေပးလုုိ႕ရတယ္ဆုုိရင္ လူေတြ အလုုပ္ရႈပ္သက္သာသြားမယ္။ ကားပိတ္တာနည္းသြားမယ္။ ဆီကုုန္သက္သာသြားမယ္။ လူေတြအလုပ္မရႈပ္ေတာ႔ဘူး။ ဒဏ္ေငြေဆာင္တာလည္း online ကေနေဆာင္လုုိ႕ရရင္ ေစာင္႔ရတာမရိွေတာ႔ အဆင္ေျပတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စာရြက္စာတမ္းကိစၥအခ်ိန္သိပ္ၾကာတယ္။ တစ္ခုုခုုေမးလုုိက္ရင္ အထက္ကိုုတင္ျပထားပါတယ္ဆုိတာကေန မဆင္းလာေတာ႔ဘူး။ အဲဒါလည္း ေမးခြန္းေမးတာပါတယ္။ အန္တီစုလည္း ဒါေတြကုိသိပါတယ္။ ခက္တာေတြကုုိ ခက္မွန္းသိရက္နဲ႕အစုုိးရသစ္ဟာ အခက္ေတြရင္ဆုုိင္ဖုုိ႕ တက္လာတာလုုိ႕ေျပာပါတယ္။ ဒီတစ္ခ်က္ကိုု အားလံုုးသိၾကရင္ေကာင္းတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဝန္ၾကီးသာျဖစ္လာတယ္။ ဥပေဒလည္း နားမလည္၊ စကားေျပာရင္လည္းက်ပန္းလုုိလုုိ၊ ပါတီဘုုန္းေတာ္ဘြဲ႕လုုိလိုုေျပာတာ ငါနားမလည္ဘူး။ ျပည္သူတုုိင္းကေတာ႔ ဒီပါတီၾကိဳက္ခ်င္မွၾကိဳက္မွာေပါ႔။ ႏုုိင္ငံအတြက္ လုုပ္ေပးမယ္ယံုုလုုိ႕မဲေပးတာ။ ေခါင္းေဆာင္ကေတာင္ ပါတီမႊမ္းခန္းမဖြင္႔ဘူး။ မယ္ေဘာ္ေတြ အေတာ္ကဲတာ။

တစ္ေယာက္စီကုုိလည္း စည္းကမ္းလုုိက္နာဖုုိ႕၊ ဝီရိယမေလ်ာ႔ဖုုိ႕၊ ဝီရိယေလးဆင္႔နဲ႕၊ လဲက်ေနရင္ေတာင္ ထျပီး ျပန္ဆက္လုုပ္ဖုုိ႕၊ ရံွဳးေနရင္ေတာင္ ဆက္ၾကိဳးစားဖုုိ႕အထိ ဝီရိယၾကီးၾကီးနဲ႕သြားၾကဖုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါ အေရးၾကီးတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ႔ငပ်င္း၊ အစိုုးရဖ်င္းေနရင္ ထုုိင္ဘုုေတာေနဖုုိ႕မေကာင္းဘူး။ ေနာက္မ်ားဆုုိ ငါလည္း သတိထားမွပဲလုုိ႕ သံေဝဂ ငါးမူးဖုုိးေလာက္ရသြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငါ အြန္လုုိင္းက ဒီမုုိသမားေတြအစြန္းေရာက္ၾကတာကုုိေတာ႔ မၾကိဳက္ဘူး။ အာဃာတမ်ားလြန္းတယ္လုုိ႕ထင္တယ္။ ဒီစိတ္နဲ႕လုုပ္လုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ငါထင္တယ္။ လူတုုိင္းမွားတတ္တယ္။ မွားတာကိုု ျပန္ျပင္လုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ဘာလုုိ႕ထင္ၾကတာလဲ ငါလည္းမေတြးတတ္ဘူး။

တရုုတ္ျပည္က ပန္းရံဆရာေတြ ဝင္လာတဲ႔အေၾကာင္းေမးတာကိုု ေျဖတာေတာ႔ၾကိဳက္တယ္။ တကယ္လုုပ္ႏုုိင္မလုုပ္ႏုုိင္ေတာ႔ ငါလည္းမသိဘူး။ ႏုုိင္ငံတြင္းမွာ လာလုုပ္တဲ႔ ႏုုိင္ငံျခားလုုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ႏုုိင္ငံအတြက္နဲ႕ ႏုုိင္ငံက အလုုပ္သမားေတြရဲ႕ ကြ်မ္းက်င္မႈအဆင္႔ျမွင္႔တင္ေပးႏုုိင္မယ္႔လုုပ္ငန္းေတြကိုု ဦးစားေပးမယ္ေျပာတယ္။ ခက္တာက ငါတုုိ႕ဆီက အလုုပ္သမားေတြက ငပ်င္းမ်ားတာ။ တကယ္မွမလုုပ္ခ်င္တာ။ တရုုတ္ကအလုုပ္ၾကမ္းသမားက ဟုုိမွာ စားစရာရိွခ်င္မွရိွမယ္။ ဒီမွာတကယ္လာလုုပ္ေနတာ။ ပိုုိက္ဆံတကယ္လာရွာေနတာ။ လုုပ္ငန္းလည္း တကယ္ကြ်မ္းက်င္ျပီးမခုုိမကပ္လုုပ္ေနတာ။ အဲဒီႏွစ္ခုုကို ႏုုိင္ငံသားကိုု အခြင္႔အေရးေပးခ်င္ရင္ေတာင္ လုုပ္ငန္းရွင္က ေရြးခ်ယ္ခြင္႔ရိွေနရင္ ေစ်းပိုုၾကီးရင္ေတာင္ စိတ္ခ်ရတဲ႔ လုုပ္အားကုုိပဲ သူကၾကိဳက္မွာပဲ။ ဒီကိစၥက ေလးနက္တဲ႔ကိစၥ တစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္းနဲ႕မျပီးဘူး။ ငါလည္း ဒါကိုု အေလးအနက္ စဥ္းစားမိတယ္။ ႏုုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးကလည္း ျပည္တြင္းအလုုပ္သမားေတြ (ဥပမာ ပန္းရံေတြ၊ သံခ်ည္သံေကြးအလုုပ္သမားေတြ)ကုိ နည္းပညာအဆင္႔ျမွင္႔တင္ေပးတဲ႔ သင္တန္းလာဖြင္႔ခ်င္တဲ႔သူေတြရိွရင္လည္း ၾကိဳဆိုုတဲ႔အေၾကာင္းေျပာတယ္။

ငါသေဘာက်တာေတာ႔ သူက လက္ေတြ႕က်တယ္။ ေလနဲ႕ပဲေျပာျပီး ေလနဲ႕ပဲ ျပီးသြားတာၾကိဳက္ပံုုမရဘူး။ အဲဒီလုုိ ေလနဲ႕ထူေထာင္လုုိ႕ ငါတုုိ႕ႏုုိင္ငံၾကီးမြဲသြားတာပဲ။ သူက ျမန္မာႏုုိင္ငံသားေတြဟာ ျမန္မာေတြပါလုုိ႕ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ ဂုဏ္ယူျပီးေျပာႏုုိင္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာျဖစ္လုုိ႕ မ်က္ႏွာငယ္ရတာမ်ိဳးမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အဲဒါလည္း အေရးၾကီးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကိုုယ္႔လူမ်ိဳး သိကၡာခ်ဖုုိ႕ ေမြးလာသလုုိပဲ။ ငါကေတာ႔ ႏုုိင္ငံနဲ႕လူမ်ိဳးအစြဲသိပ္မထားေတာ႔ သိပ္ေတာ႔မခံစားရဘူး။ မသိလုုိ႕ စည္းကမ္းမရိွတဲ႔သူလည္းရိွတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လစ္ရင္ လစ္သလိုု စညး္ကမ္းေဖာက္တာပဲ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ႔ စည္းကမ္းကိစၥဟာ တစ္ကေန ျပန္စျပီး ပညာေပးရမယ္ထင္တယ္။ ငါတုုိ႕ကိုု ျပန္လာျပီး ပညာေပးၾကပါလားေမးေနဦးမယ္ဆုိျပီး ေျပာေတာင္မေျပာရဲေတာ႔ဘူး။

(4)
ကေလးေတြ အဓမၼမႈ၊ တစ္ခ်ိဳ႕လည္းသက္ငယ္မုုဒိန္းမႈလုုိ႕ေရးၾကတယ္။ သက္ငယ္ဟာ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူရဲ႕အသက္ကုုိေဖာ္ျပတဲ႔ ဥပေဒစကားပဲ။ သက္ငယ္မုုဒိန္းမႈကိုု ဥပေဒလုုိနားလည္ရရင္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူက အရြယ္မေရာက္ေသးဘူးလုုိ႕အဓိပၺာယ္ထြက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔မ်ား ေထာင္ဒဏ္ေတြနည္းကုုန္တာလားေတာ႔မသိဘူး။ ဒါကိုု ေဆြးေႏြးတဲ႔အခါမွာ ျပစ္ဒဏ္ဟာ ျပစ္မႈနဲ႕ မွ်တရမယ္ဆုိတာေျပာတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ မိဘေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကုုိေျပာတယ္။ မိဘေတြက မအားၾကလုုိ႕လား။ အဲဒါဆိုု စီးပြားေရးျပႆနာေၾကာင္႔ ဒီလုုိျဖစ္တာလား။ ပတ္ဝန္းက်င္ကေရာ ဘာလုုိ႕ မေစာင္႔ေရွာက္တာလဲ။ အစုုိးရက ကေလးေတြအတြက္ မိဘေတြအစားေစာင္႔ေရွာက္ေပးတဲ႔ ေက်ာင္းေတြဖြင္႔ေပးဖုုိ႕လုုိသလား ဒါေတြစဥ္းစားဖုုိ႕လုုိတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါ ႏုုိင္ငံေရးေတာ္ကီမဟုုတ္ဘူးေနာ္။ နားေထာင္ေနၾကလူဆုုိရင္သိတယ္။ အေမရိကန္မွာ ႏုုိင္ငံေရးသမားေတြ သိပ္လည္တယ္။ ခင္ဗာ်းစကားႏွစ္ခြန္းေလာက္ေျပာလုုိက္ရင္ သူဘာေျပာလုုိက္ရင္ ခင္ဗ်ားေက်နပ္မလဲသူသိေနျပီ။ အဲဒီအကြက္မ်ိဳးမဟုုတ္ဘူး။ သူေျပာတာက ဓမၼဓိဌာန္က်တယ္။ မူးယစ္ေဆးေၾကာင္႔ ဒီလုုိအမႈေတြပိုုျဖစ္တာလား၊ ညစ္ညမ္းစာေပ၊စာအုုပ္ေတြ၊ေရဒီယိုုေတြ( ဒီေနရာမွာ သူက ေရဒီယုုိဆိုုလိုု႕ ငါျဖင္႔ အံ႔ၾသသြားတယ္။ ငါတုုိ႕ေခတ္မယ္ sex chat တုုိ႕၊ phone sex တုိ႕ေတာ႔ၾကားဖူးပါရဲ႕ Radio porn ျဖင္႔ တခါမွ မၾကားဖူးေသးဘူး) ကေန ဒီလုုိမ်ိဳးျဖစ္ေစတာလား။ အဓိက အေျခခံအေၾကာင္းရင္းကိုု ရွာဖုုိ႕လုုိတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါမွန္တာေပါ႔။ ဟိုုတေလာကပဲ malcolm gladwell ေရးတာေတြဖတ္ျပီး ဒီလုုိ ျပစ္ဒဏ္နဲ႕ျပစ္မႈ မမွ်တရင္ ဥပေဒၾကီးေပါထြက္သြားတာ စာျမည္းေလးေရးလုုိက္ေသးတယ္။ ေရခဲေခ်ာင္းလုုေျပးတာ တတိယေျမာက္အမႈဆုုိျပီး ေထာင္၁၅ ႏွစ္၊ အႏွစ္၂၀ က်ကုုန္တာ။ ဒီကိစၥကိုု အေလးအနက္ထားတယ္ဆုုိတာနဲ႕တင္ ေနာက္တစ္ေခါက္မဲေပးဖုုိ႕ ဆံုုးျဖတ္လုုိက္တယ္။ ျပည္သူ႕အသံနားေထာင္ရင္အစိုုးရပဲ။

စင္ကာပူမွာက ျပည္ၾကီးတရုုတ္မုုန္းၾကတာရိွတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာျပည္ကိုု ဝင္ေနတဲ႔ တရုုတ္ျပည္က ေငြကိစၥကိုုတစ္ေယာက္ေမးတယ္။ သူကေတာ႔ရွင္းရွင္းပဲေျဖတယ္။ ဘယ္လုုိဝင္လာတဲ႔ေငြလဲ၊ဘယ္လုုိျမဳပ္ႏွံတာလဲ၊ တုုိင္းျပည္အတြက္ေရာ အက်ိဳးရိွသလားဆိုုတာေတြဟာလည္း ထည္႕သြင္းစဥ္းစားတဲ႔အခ်က္ေတြဆိုုတာေျဖသြားတယ္။ စင္ကာပူမွာ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႕မွာ စင္ကာပူကဘြဲ႕ရေတာင္ပါရဲ႕လားငါမသိဘူး။ အမ်ားစုုက အေနာက္တုုိင္းမွာ ဘြဲ႕အၾကီးၾကီးေတြ ယူလာၾကတာ။ ေခတ္မေကာင္းစဥ္တုုန္းကေတာ႔ ေငြခဝါခ်မႈေတြ အသံထြက္ခဲ႔တယ္။ ေခတ္ေကာင္းလာေတာ႔ MAS ဆိုုတဲ႔အဖြဲ႕ၾကီးဖြဲ႕တယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕ၾကီးက ဘဏ္တုုိင္းကိုု ေလွ်ာက္စစ္ေနတာ။ စည္းမ်ဥ္းနဲ႕ဘယ္ဘဏ္မွမညီဘူးထင္တယ္။ ငါသိသေလာက္ေတာ႔ ဘဏ္တုုိင္းနီးပါး fine အနည္းနဲ႕အမ်ားေဆာင္ရတာပဲ။ သူက ဘယ္ေလာက္အထိလုုိက္စစ္သလဲဆုုိရင္ agent ေတြ commission ေပးတာလည္း သူပါတယ္။ ျမန္မာဟြန္ဒီေတြ ဘဏ္အေကာင္႔မွာ သိန္းဂဏန္းအထက္ transaction တစ္လအတြင္း ဘယ္ႏွစ္ခါျဖစ္တယ္ဆုုိတာလည္း သူသိတယ္။ အဲဒါေပၚမူတည္ျပီး ေခၚေမးတယ္။ အေျဖကိုုသံသယရိွရင္ ဘဏ္ကိုုပါစစ္တယ္။ ေငြဝင္ေငြထြက္ကိုု အစိုုးရထက္ပုုိျပီး ဘယ္သူမွ မသိရဘူး။ စင္ကာပူရဲ႕ core ဟာ အေနာက္တုုိင္းပညာရွင္ေတြနဲ႕ အခ်ိန္ကုုန္ေငြကုုန္ခံျပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ research လုုပ္ထားတဲ႔ စံနစ္ေတြ၊ က်န္းမာေရးေစာင္႔ေရွာက္မႈဆုုိရင္ အခုုဆိုု 365 ေခၚတယ္။ လူနာတစ္ေယာက္ဟာ ေရာဂါရာဇဝင္ေပၚမူတည္ျပီး၊ သူေနတဲ႔ အိမ္လိပ္စာေပၚမူတည္ျပီး အစိုုးရက သင္႔တဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္မႈေပးႏုုိင္ေအာင္လုုပ္ထားတယ္။ စင္ကာပူကိုု ေက်ာ္တက္ဖုုိ႕ဆုုိတာ သူတုုိ႕ေတြရဲ႕အားသာခ်က္ကိုုလည္း သိရမယ္လုုိ႕ငါထင္တယ္။ အေခ်ာင္မခုုိဘဲ အလုုပ္ၾကိဳးစားတာ၊ ပိုုက္ဆံမျဖဳန္းတာေတြလည္း အတုုယူသင္႔သလုုိ၊ သူတုုိ႕ရဲ႕ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းေတြထဲက အလုုပ္ျဖစ္တာေတြလည္း ယူႏုုိင္တာပဲ။ တကယ္တတ္တဲ႔သူေတြကိုု ပိုုက္ဆံေပးျပီး ေရးဆြဲတဲ႔ စီမံကိန္းေတြဟာ သိပ္စိတ္ကူးယဥ္မဆန္လြန္းရင္ ေကာင္းတာမ်ားတတ္ပါတယ္။

ျမန္မာတစ္ေယာက္ အဂၤလိပ္လိုုေရးျပီးေမးတာကိုု ျမန္မာခ်င္း ျမန္မာလိုုေျပာတာပဲအားရတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါ ရယ္ရတယ္။

ေနာက္တစ္ခုုကေတာ႔ ငါလည္း ေျပာခ်င္ေနတဲ႔ အစိုုးရမီဒီယာအားနည္းခ်က္။ အဲဒါလည္းေျပာသြားတယ္။ အေရးၾကီးတဲ႔ သတင္းေတြ အဂၤလိပ္လိုု ျမန္ျမန္တက္မလာတာ အစိုုးရ မီဒီယာမွာ အဂၤလိပ္စာ တတ္ကြ်မ္းတဲ႔သူ သိပ္မလံုုေလာက္လုုိ႕တဲ႔။ ငါလည္းသိပ္မေျပာေတာ႔ဘူး၊ စိတ္ကူးတယ္။ အဂၤလိပ္လုုိေရးတတ္တဲ႔သူေတြကလည္း သူ႕ထမင္းသူရွာစားေနတာနဲ႕ မေရးႏုုိင္ေသးဘူးျဖစ္ေန၊ သတင္းမွားျဖန္႕တဲ႔သူေတြကေတာ႔ အဂၤလိပ္လုုိေကာင္းေကာင္းတတ္တယ္။ ဘဂၤလီကေလးေတာင္မွာ ရခုုိင္ေတြ အဓမၼက်င္႔သတ္ျဖတ္တာ ရပ္လုုိ႕ အဂၤလိပ္လုုိေရးထားတဲ႔ဆုုိင္းဘုုတ္ေလးကိုုင္ထားတာေတြ႕တယ္။ ငါတုုိ႕ျမန္မာေတြ အဲဒီကေလးေလာက္ အဂၤလိပ္လုုိတတ္ရင္ ခက္ဦးမယ္။

ႏိုုင္ငံၾကီးေရြ႕ေအာင္တြန္းဖုုိ႕ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတာ႔ရိွတယ္။ က်န္တာေတြက သိပ္သံုုးလုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ ငါထင္တယ္။ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုုး ပူးေပါင္းပါဝင္ဖုုိ႕လိုုတာကုုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကေျပာသြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ခက္တာက ျပည္သူက ဘယ္လုုိ ပါရမွန္းမသိတာ။ ျပည္သူဆုုိတာ ညီညြတ္စရာရိွရင္ ညီညြတ္တာပဲ။ လာေဟ႔ ရပ္ကြက္ထဲ အမႈိက္ေကာက္ၾကစိုု႕ဆုုိရင္ ေပၚမလာဘူး။ တရားပြဲသြားၾကေအာင္ဆုုိရင္ ဗုုိက္ေအာင္႔သလိုုလုုိျဖစ္ကုုန္ေရာ၊ ေဘာလံုုးကြင္းမွာ စတိတ္ရွိဳးေခၚတဲ႔ concert ေလးမ်ားရိွတယ္ဆုုိရင္ အဘြားကေန ေျမးအထိေရာက္လာေရာ၊ ညီညြတ္စရာရိွရင္ ညီညြတ္ၾကတာေျပာပါတယ္။ ဆိုုလုုိတာက ျပည္သူေတြ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘယ္လုုိေလး လုုပ္ၾကပါေလာက္ေတာ႔ အစိုုးရကထုုတ္ေျပာဖုုိ႕လုုိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က မသိလုုိ႕မလုုပ္တာ၊ လုုပ္ပါဆုုိရင္ လုုပ္ၾကမွာ။ အဲဒီလုုိ လုုပ္ရင္ အစိုုးရ ေငြကုုန္သက္သာတာေပါ႔။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သူခိုုးရိွရင္ ဖမ္းျပီး ရဲစခန္းပိုု႕ေပးၾကပါဆုုိရင္ ရဲေတြလညး္ အနားရတာေပါ႔။ အဲဒါမ်ိဳးေတာ႔ ဘယ္ျဖစ္လိမ္႔မတုုန္း။ ရဲေတြလည္း ဓားနဲ႕ထုုိးလုုိ႕ ေသေသကုုန္တာ ငါစိတ္မေကာင္းဘူး။ ငါ႔အသိရဲဆုုိရင္ ကြန္မန္ဒုုိလုုိပဲ။ ဓားနဲ႕ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ကိုု လက္နက္မဲ႔ ဖမ္းႏုုိင္တယ္။ ရဲအလုုပ္က အႏၲရာယ္မ်ားတယ္ဆုုိတာသိလုုိ႕ကုုိယ္ခံပညာ ေကာင္းေကာင္းသင္ထားတာ။ အဲဒီလုုိျဖစ္ရမွာေပါ႔။ အနားကပ္လာရင္ ပစ္တန္ပစ္ေပါ႔။ လက္နက္စံုုရမယ္ေလ။ က်ဥ္စက္မရိွရင္ အစိုုးရက ဝယ္ေပးေပါ႔။ ဝယ္ေပးတဲ႔ က်ဥ္စက္နဲ႕ ျပည္႕တန္စာပဲ ဖမ္းဖမ္းေနရင္ေတာ႔ ခက္ကုုန္တာပဲ။ ကားလုုိေပါ႔။ မင္း ပိုုိက္ဆံရိွတယ္ဆုုိျပီး အေမရိကန္မာဆယ္ ဝယ္ျပီး ဘီးမတပ္ဘဲေမာင္းၾကည္႕ပါလား ဘယ္သြားမလဲ၊ အဲဒီလုုိပဲ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတယ္ အသာေလးဘီးျဖဳတ္ျပီးလုုိက္မယ္ဆုုိတဲ႔သူေတြ ဒီေလာက္မ်ားတာ ဘယ္သိပ္ေရြ႕မလဲ။ ေခါင္းေဆာင္လဲ ေမာမွာပဲလုုိ႕ ငါေတြးမိတယ္။ ကာကြယ္ေရးအင္အားစုုလည္း လံုုေလာက္ရမယ္။ လက္နက္လည္း တပ္ဆင္ေပးရမယ္။ ရဲတစ္ေယာက္ကိုု ဓားနဲ႕ထုုိးသတ္တယ္ဆုုိတာမ်ိဳးငါ မၾကားခ်င္ဘူး။ အခုုျဖစ္ေနတဲ႔အမႈေတြက ေခ်ာင္ကေလာင္မွာျဖစ္ေနတာမဟုုတ္ဘူး။ ျမိဳ႕လယ္မွာျဖစ္ေနတာေတြ၊ အဲဒါ ျမိဳ႕ေတာ္မွာ ကာကြယ္ေရးမလံုုေလာက္ေတာ႔ဘူးဆုုိတာကိုုျပေနတာပဲ။ ႏိုုင္ငံေတာ္အၾကံေပးဟာ ဒီလုုိကိစၥေတြအထိ သူဆင္းလုုပ္စရာမလုုိဘူး။ ရဲအဖြဲ႕နဲ႕ ဝန္ၾကီးေတြ တုုိင္ပင္ျပီးလုုပ္ရမွာ။ ေနရာတကာ သူခ်ည္းပဲ ဝင္လုုပ္ေနရရင္ ပိုုအေရးၾကီးတဲ႔ေနရာေတြမွာ လစ္ဟင္းကုုန္ႏုုိင္တယ္။ စင္ကာပူက ဥာဏ္ေကာင္းတဲ႔သူေတြလည္း ျပန္သြားရင္ ကိုုယ္႔အလုုပ္ပဲကုုိယ္လုုပ္ေနတာေတြ႕တယ္။ ဆရာေအာင္သင္းလုုိ ေျပာၾက၊ေဟာၾကမွေပါ႔။

ငါ႔အလုုပ္ကေတာ႔ လူေကာင္း၊လူေတာ္ေတြ အလုုပ္လုုပ္တာ ေခ်ာေမြ႕ေအာင္ကူညီဖုုိ႕ပဲ။ စာေရးတတ္လုုိ႕ စာေရးျပီးကူတာေပါ႔။ အဲဒါ ငါလုုပ္ေနတဲ႔အလုုပ္ပဲ။ ေလနဲ႕ပြားတာေပါ႔။ ဒီအေတြးအေခၚရသြားတဲ႔သူေတြမ်ားလာရင္ အေခ်ာင္သမားနည္းသြားတာေပါ႔။ အသိုုင္းအဝန္းကိုု ေစာင္႔ေရွာက္မယ္႔သူမ်ားလာတာေပါ႔။ အဲဒီလုုိနဲ႕ လူေကာင္းေတြက အစိုုးရေကာင္းတည္ျမဲဖုုိ႕ၾကိဳးစားမွ ငါတုုိ႕ႏုုိင္ငံလည္း ထိပ္တန္းအျမန္ဆံုုးျပန္ေရာက္မွာေပါ႔။

(5)
ေနာက္တစ္ခုုက ႏုုိင္ငံျခားကေန ဘြဲ႕ရလာၾကတဲ႔သူေတြဟာ တကၠသိုုလ္မွာ ဆရာလုုပ္လုုိ႕ရမရေမးတယ္။ အဲဒါေနာက္ပိုုင္းမွာလုုပ္မယ္ေျပာတယ္။ တကၠသိုုလ္က ဆရာကိုု ကိုုယ္႔ဟာကိုုယ္ေရြးခ်ယ္ေခၚႏုုိင္တယ္။ အဲဒါေအးတာပဲ။  ပညာေရးျမွင္႔တင္ဖုုိ႕ဆုုိတာ ေတာ္ေတာ္သတၱိရိွမွရမွာေလ။ ေက်ာင္းတက္တာကိုု လုုပ္သက္ထဲထည္႕တဲ႔စံနစ္တုုိ႕၊ သနားပါတယ္ အေအာင္ေပးလုုိက္ပါတုုိ႕ဆုုိတာ မလုုပ္ေကာင္းတဲ႔စံနစ္ေတြ၊ မလုုပ္ေကာင္းဘူးဆုုိေပမယ္႔ လုုပ္ခဲ႔ျပီးျပီဆုုိေတာ႔ ရာထူးေပးတဲ႔အခါ ခက္ကုုန္ေရာ၊ ဒါေပမယ္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကေတာ႔ ရွင္းရွင္းပဲ လုုပ္ႏုုိင္တဲ႔ေနရာကေနလုုပ္ၾကပါ။ ေက်ာင္းမွာစာမသင္ရလည္း ပညာျဖန္႕ေဝလုုိ႕ရတာေတြ အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ေက်ာင္းကေန ပညာျဖန္႕ခ်င္၊ တကၠသိုုလ္ ဆရာလုုပ္ခ်င္တဲ႔သူေတြအတြက္ေတာ႔ လြယ္ခ်င္မွလြယ္မယ္ထင္တယ္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ရရင္ေတာ႔ ကိုုယ္စြမ္းတဲ႔ေနရာကိုုယ္လုုပ္ဖုုိ႕ သမုုိင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ႏုုိင္ငံသားေတြ အတူဝိုုင္းၾကိဳးစားၾကျပီး မေအာင္မျမင္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ဆုုိတာ မရိွဘူးဆုုိတာေလးနဲ႕ အားတင္းၾကိဳးစားၾကဖုုိ႕၊ စည္းကမ္းရိွျပီး ဝီရိယေကာင္းၾကဖုုိ႕၊ ခက္တာေတြကိုုမေၾကာက္ၾကဖုုိ႕၊ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္ၾကဖိုု႕ေတြေျပာသြားပါတယ္။

ႏုုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕မဟုုတ္ဘဲ ဒီအသက္အရြယ္ၾကီးနဲ႕ ကိုုယ္႔ႏုုိင္ငံအတြက္ ဒီေလာက္လုုပ္ေနတဲ႔အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေတာင္ ေလးစားမိပါတယ္။
က်န္တဲ႔အစုုိးရအဖြဲ႕ဝင္ေတြလည္း အစြမ္းအစျပၾကပါဦးလုုိ႕ တုုိက္တြန္းရင္း နိဂံုုးခ်ဳပ္ပါတယ္။

Regards,
Zephyr




Peace B with U.

Saturday, October 29, 2016

ေဆာင္းခုိငွက္မ်ား

ဘူမာရင္းဟာ ငါ႔ဆီကေန ဘယ္ေတာ႔မွ ထြက္ခြာမသြားဘူး။ ေတးသံေတြတိတ္သြားရင္ .. ပန္းပြင္႔ေၾကြသံကုိၾကားရလိမ္႔မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အမွားေတြက ျပင္ခြင္႔မရလုိက္ဘူး။ အေဝးၾကီးသြားခါနီးမွ ခရီးဟာ လိပ္ သြားခဲ႔တယ္။ ငွက္တစ္ေကာင္လုိ ဘာရယ္မဟုတ္ သစ္ပင္ထဲမွာ ပုန္းခုိေနလုိက္တယ္။ ခြန္အားဟာ ျမွားတံရဲ႕ထိပ္ဖူးမွာမဟုတ္ဘဲ ေနာက္ျမီးစြန္းေလးမွာပါဝင္ေနခဲ႔တယ္။ ရာကုိလုိ႕ အမည္ရတဲ႔ ၾကက္တူေရြးေလးဟာ ရာကုိ၊ မားမား၊ ဂြတ္ေဘာ႔(အီ) စတာေတြကုိ ပီပီသသေျပာတတ္ေပမယ္႔ ပ်ံထြက္သြားတယ္။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ဟာ အပူရွိန္ေပၚမူတည္ျပီး ခါးသက္လာတယ္။ ေလာကနဲ႕ယွဥ္ရင္ ေလာကဓံက အေလးသာတယ္။ မနက္ျဖန္ေတြမွာ မနက္ျဖန္မပါေတာ႔ဘူး။ သုုတၱံက်မ္းဟာ ဆံုးမလြန္းသလုိရိွေနခဲ႔ျပီး .... ဆာလံက်မ္းကသာ သီခ်င္းသံပုိျမည္တယ္။ ေသမင္း၏ အရိပ္လႊမ္းမုိးေသာ ခ်ိဳင္႔ထဲသုိ႕ ေလွ်ာက္သြားရေသာ္လည္း ေဘးအႏၱရာယ္ကုိ မေၾကာက္ပါတဲ႔။ ခ်စ္ျခင္းမွာ အျပစ္ကင္းစြာ။ အနည္ေတြအမ်ားၾကီးသာ တည္ျငိမ္သြားေပမယ္႔ မုန္တုိင္းကေတာ႔တည္ျငိမ္တဲ႔ေနာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတာပဲ။ ေရေႏြးစီးေၾကာင္းေနာက္လုုိက္သြားမိတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္လုိပါပဲ၊ တိမ္ေတြကုုိဆြတ္ယူဖုိ႕ လက္ေတြႏွင္းပြင္႔မုိးသားလုိျဖဴ၊ အမႈိက္သိမ္းကားဟာ သူမသိမ္းႏုိင္တဲ႔ အမႈိက္ေတြ ျမိဳ႕ျပမွာ က်န္ရစ္ခဲ႔မွန္း ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာမွ ရိပ္မိလာခဲ႔တယ္။ ဒါ ငါတုိ႕ေခတ္ရဲ႕တန္ရာတန္ေၾကးဆုိပါေတာ႔။ ဘယ္အခ်ိန္အထိ လြင္႔ပ်ံသြားမယ္မသိတဲ႔ေၾကးစည္သံ .... ခ်မ္းသာေလးမ်ိဳးထဲမွာ စတုတၳက အျပစ္ကင္းခ်မ္းသာ ... အဲဒီအထိ ေလွာ္ခတ္ၾကရလိမ္႔မယ္။ ဘဝဟာ ရွည္လ်ားေသာ ဇာတ္လမ္းတြဲျဖစ္တဲ႔အတြက္ ဇာတ္လမ္းငယ္တစ္ပုုိင္းရဲ႕ အဆံုုးသတ္ဟာ ေနာက္ထပ္ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရဲ႕အစလည္းျဖစ္သြားႏုိင္ေသးတယ္။ ေဆာင္းဟာထင္တာထက္ေအးခဲျပီး ... ေမွာင္မုိက္လြန္းတယ္။ ဇီဝနာရီမ်ားဟာ တစ္ခါတစ္ခါ ျပင္ရင္ခက္လြန္းတယ္။ မ်က္ရည္မ်ားဟာ အလည္လြန္ေနတတ္ေပမယ္႔ အခ်ိန္မီ ျပန္လည္ေရာက္လာဖုိ႕အသင္႔ရိွေနၾကတယ္။ စိတ္ေကာင္းရိွတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ေလ်ာ႔သြားေတာ႔ ကမာၻၾကီးအထီးက်န္တာေပါ႔။ ကမာၻၾကီးဆီက လိပ္ျပာေတြ ျပန္ထြက္သြားတဲ႔ေန႕၊ ပန္းပြင္႔ေတြ ေအးခဲသြားတဲ႔ေန႕ ၊ ေရႊဝိညာဥ္ျခံၾကီးကုုိ ေက်းငွက္တုိ႕ စြန္႕ခြာသြားတဲ႔ေန႕ဆုိတာ ဒီေန႕ပဲထင္ပါရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ အဆင္သင္႔မျဖစ္ခဲ႔မႈေပါင္းမ်ားစြာရိွခဲ႔ပါလွ်က္ ခ်စ္ခင္သူမ်ားႏွင္႔ ခြဲခြာရန္ မည္သည္႕အခါမွ အဆင္သင္႔မျဖစ္ခဲ႔ျခင္းကုိ အထူးအေလးအနက္ခံစားနာက်င္ၾကရပါတယ္။ ယာယီရွင္သန္မႈေတြဆုိေပမယ္႔ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕သယ္ေဆာင္သြားမယ္႔အမွတ္တရေႏြးေထြးမႈမ်ားကေတာ႔ သံသရာအဆက္ဆက္ပါသြားဦးမွာပါပဲ။ က်န္ရစ္သူေတြဟာ ..... ဘယ္တုန္းကမွ အသင္႔မျဖစ္ခဲ႔သလုိ ... ဘယ္ေတာ႔မွလည္း အသင္႔ျဖစ္ေနမွာမဟုတ္ဘူး။ ေရွ႕ကေနသြားသူနဲ႕ေနာက္ကေနလုိက္ၾကရမယ္႔သူေတြ၊ တစ္ေယာက္ကုုိ တစ္ေယာက္က အားေပးရင္း၊ တစ္ေယာက္လက္ကုိ တစ္ေယာက္တြဲထားလုိက္ၾကတယ္။ ဒီသံသရာဟာ ထင္တာထက္ ရွည္လ်ားတယ္။ ေလာကနဲ႕ယွဥ္ရင္ ေလာကဓံက အေလးသာတယ္။ ပန္းပြင္႔ေတြနဲ႕ လိပ္ျပာေတြ ထြက္ခြာသြားနဲ႕ေနာက္မွာ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုဟာ ရင္ပြင္႔က်န္ခဲ႔ရတာပါပဲ။


RIP ညီေလး။

 ==========================

Uncle ျငိမ္း (ျငိမ္းေအးအိမ္)ရဲ႕သား ႏုိင္ငံျငိမ္းေအး ၂၂ ႏွစ္ ဆံုးသြားတယ္။ ၂၀၁၆ မွာ စိတ္ထိခုိက္စရာ ဒီတစ္ခုပဲရိွတယ္။ Blog ျပန္လာဖတ္ရင္း စာျပန္ေရးဖုိ႕ အခ်ိန္ေရာက္ျပီလုိ႕ ခံစားရတာနဲ႕ ႏုိင္ငံ႔အတြက္ ေရးထားတာေလးတင္လုိက္တယ္။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရွာေဖြခဲ႔တာေတြပိုမုိရရိွခဲ႔ၾကတယ္။ အရင္က မထင္ထားခဲ႔တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြလည္းျဖစ္တယ္။ ကမာၻၾကီးလည္း ခက္ခဲျမဲခက္ခဲတယ္။ ခက္ေနတဲ႔ ကမာၻၾကီးမွာ လူဟာ ေပ်ာ္ေအာင္၊စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနၾကရတာပါပဲ။ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ သူ႕မိသားစုထဲကေန ရုတ္ခ်ည္းထြက္ခြာသြားတာ အင္မတန္ သံေဝဂရစရာေကာင္းတယ္။ အခုဆုိ facebook account ထဲမွာ သြားေလသူ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္သြားျပီ။ ကုိညီသစ္နဲ႕ႏုိင္ငံ။ ဂီတကိုခ်စ္တဲ႔သူေတြ။

ပထမဆံုး တင္ျဖစ္တဲ႔ ပို႕စ္ဟာ ေၾကကြဲျခင္းျဖစ္ေနတာေတာ႔လည္း မတတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒါဟာလည္း ေလာကဓံနဲ႕လူတုိ႕ရဲ႕ ထိခတ္မိျခင္းသံစဥ္တစ္ခုပဲ။ ပန္းပြင္႔ေတြဟာ မုန္တုိင္းထဲမွာလည္းပြင္႔ေနတာပါပဲ။ နားစြင္႔ေထာင္ၾကည္႕လိုက္တိုင္း ေသျခင္းတရားဟာ အနားမွာ အျမဲရိွေနမွန္း ရိပ္မိလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ၂၂ ႏွစ္တုန္းက ေက်ာင္းသြားေတာ႔ ဟုိင္းလပ္စ္ေခါင္းမုိးေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လက္ခ်င္းတြဲျပီး စီးခဲ႔ဖူးတယ္။ လူငယ္ေတြမွာ အိမ္မက္ေတြရိွခဲ႔ၾကျပီး ... သူတုိ႕ကမာၻဟာ အျမဲေတာက္ပေနခဲ႔ၾကတယ္။ အခုေတာ႔ လူၾကီးေတြျဖစ္လာျပီဆုိေတာ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ ကိုယ္႔မွာ တာဝန္ရိွတယ္လုိ႕ ခံစားရတယ္။ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ စိတ္ကူးေလးေတြ၊ အားမာန္ေတြနဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ဆက္လက္ျမင္႔မားေနဖုိ႕ ၊ ကမာၻၾကီးကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ႔ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ အခ်ိန္နည္းနည္းပိုေပးသင္႔တယ္လုိ႕ ျမင္လာတယ္။ လူငယ္ေတြအတြက္ လံုျခံဳေႏြးေထြးျပီး ေမတၱာတရားရိွတဲ႔ အသိုင္းအဝန္းတစ္ခုရိွမယ္ဆုိရင္ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ဘဝေတြ အမ်ားၾကီးပိုလြယ္ကူမယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။

ေရးထားတာေတြ ေနာက္ေန႕မွပဲ တင္လုိက္ပါဦးမယ္။

 Zephyr



Peace B with U.