Friday, December 2, 2016

စင္ကာပူေရာက္ျမန္မာမိသားစုမ်ားႏွင္႔ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးေတြ႕ဆံုပြဲ ( ဒီဇင္ဘာ တစ္ရက္ေန႕ ၂၀၁၆)


Meeting of Union of the Republic of Myanmar's State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi with Myanmar Community in Singapore


(1)
ဒီေန႕ ႏုိင္ငံေတာ္ အၾကံေပး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ စင္ကာပူက မိသားစုေတြေတြ႕တဲ႔ပြဲကုိ သြားခဲ႔ပါတယ္။ ပံုမွန္ဆုိရင္ သြားေလ႔မရိွပါဘူး။ အိမ္ကေနၾကည္႕လည္းရတာပဲ၊ လက္မွတ္ဝယ္ရခက္တဲ႔သူေတြ ရပါေစလုိ႕ပဲ သေဘာထားျပီး အိမ္ကေနၾကည္႕ပါတယ္။ အခု အစုိးရျဖစ္ျပီးေနာက္ပုိင္း ဘာေတြ ေျပာင္းလဲလာလဲဆုိတာ သိခ်င္တယ္။ စင္ကာပူကုိ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ေက်ာ္တက္မယ္ေျပာလုိက္ေတာ႔ သေဘာက်သြားတယ္။ ဘယ္လုိေက်ာ္တက္မလဲဆုိတာလည္း သိခ်င္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႕သြားလုိက္တယ္။ ေဗာ္လံတီယာေတြက လမ္းေတြညႊန္ေနတာေတြ႕ကတည္းက သိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာပဲ၊ တာဝန္သိစိတ္နဲ႕ လုပ္သြားတာ မဂၤလာသိပ္ရိွ။ အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕သံုုးဖြဲ႕ေလာက္ေပါင္းလုပ္ၾကတယ္ထင္တယ္။ တစ္ဖြဲ႕က TTMY ဆုိလားပဲ၊ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ေလးစားတယ္။ အစီအစဥ္ကလည္း အပုိအလုိမရိွဘူး။ ကြက္တိပဲ။

လက္မွတ္ထုတ္ရတာလည္း booth ေတြေသခ်ာစီစဥ္ထားေတာ႔ အဆင္ေျပမွေျပ။ ျမန္မာေတြထဲမွာ စည္းကမ္းရိွျပီး ပညာတတ္တဲ႔သူေတြ တေနရာတည္း အမ်ားၾကီးေတြ႕ရတာ မဂၤလာပဲ။ အားလံုးက စည္းကမ္းလုိက္နာၾကတယ္။ တမင္ၾကီးလုုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္ပဲ။ ထုိင္ခံုေနရာခ်ထားေပးတာကအစ ကူညီမယ္႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ေတြဆုိရင္လည္း လက္တြဲျပီးေတာင္ လုိက္ပုိ႕လုိက္ေသးတယ္။ ကုိယ္႔ဟာကုိယ္ဝျပီးဗုိက္ပူေနတာေတာင္ လက္အတင္းလုိက္ဆြဲလုိ႕ မနည္းေရွာင္ရတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးကအခ်ိန္အတိအက်ေရာက္လာတယ္။ ဒါက သူ႕ထံုးစံပဲ။ စည္းကမ္းအင္မတန္ေကာင္းျပီး ဝီရိယ အင္မတန္ရိွမွန္းသိသာတယ္။ ပြဲဆက္ေတြမ်ားေနလုိ႕ပင္ပန္းေနတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အားမာန္ရိွတယ္။ မိသားစုဆန္ဆန္ပဲ ေျပာသြားတယ္။ ေဝ႕ဝုိက္တာမပါဘူး။ တုိင္းျပည္အတြက္ အားလံုးရုန္းၾကမွျဖစ္မယ္ဆုိတာကုိ အဓိကေျပာသြားတယ္။ မဲေပးျပီးျပီ၊ ႏွပ္လုိက္ဦးမယ္လုပ္လုိ႕မရဘူးဆုိတာေျပာတယ္။ သူတုုိ႕ငယ္တုန္းက အမႈိက္ပစ္ရင္ ငါးျပားေပးရတာေျပာတယ္။ ငါးျပားဟာ ဆီးသီးႏွစ္ထုပ္စားလုိ႕ရေတာ႔ အမႈိက္ပံုးထဲပဲပစ္ၾကတယ္။ မပစ္ရင္ မုန္႕ဖုိး ငါးျပားပါသြားမွာကုိး။

အခုေခတ္ကေလးေတြက ငါးျပားနဲ႕ေတာ႔မရေတာ႔ဘူး။ ငါးက်ပ္ေလာက္ဆုိရင္ေတာ႔ ရမယ္ထင္တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အခုေခတ္ကေလးေတြ တစ္ေန႕မုန္႕ဖုိး ငါးရာေလာက္ေပးရတာေတာ႔ သူမသိဘူးထင္တယ္။ ကေလးေတြလည္းၾကီးကုန္ျပီကုိး။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ႏုိင္ငံေတာဖြံ႕ျဖိဳးေရးကုိ အဓိကထားေဆာင္ရြက္တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါ သူ႕ရဲ႕ အျမင္ပဲ။ ႏုိင္ငံတစ္ခုကုိ ဦးေဆာင္တဲ႔သူဟာ ဒီလုိအျမင္ရိွတာ သိပ္တန္ဖုိးရိွတယ္။ အေသးအဖြဲေတြေလွ်ာက္ေျပာေနရင္ သေဘာက်ခ်င္မွက်မယ္။ ဒီႏွစ္ခုအေရးတၾကီးလုပ္ေနတယ္။ ကုိးလအတြင္းမွာ တုိးတက္မႈေတြရိွလာတာေတြ႕တယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါလည္းမွန္သင္႔သေလာက္မွန္တာပဲ။

ခက္တာေတြလည္းရိွတဲ႔အေၾကာင္းေျပာတယ္။ေမးခြန္းေတြမွာလည္း ဒါကုိေျဖေပးတယ္။ ဥပမာအားျဖင္႔ လူမွန္ေနရာမွန္ျဖစ္တာ၊မျဖစ္တာေမးေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဒီတုိင္းကအေကာင္း၊ အာဏာရေတာ႔မွ ပ်က္တာလုိ႕ ရယ္ရင္းေျပာသြားတယ္။ အြန္လုိင္းအေျခစုိက္ ဒီမုိေယာင္ေယာင္ေတြလုိ အမုန္းစကားမေျပာဘူး။ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ႔ေရးအတြက္ေျပာသြားတာ သေဘာက်တယ္။

ကေလးေတြကုိ အဓၼမျပဳက်င္႔တဲ႔အေၾကာင္းလည္းေျဖသြားတာေကာင္းတယ္။ ကုိယ္နဲ႕ သေဘာထားတူညီတယ္။ အေၾကာင္းကုိရွာျပီး အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းမယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုတည္းနဲ႕မရဘူးဆုိတာသိတယ္။ စာမ်ားမ်ားဖတ္တဲ႔ေခါင္းေဆာင္ဟာ ဒီလုိ ေျခေျချမစ္ျမစ္သိႏုိင္တယ္။ အဲဒါ သေဘာက်တယ္။ ဖမ္းျပီး တစ္ခါတည္းေသဒဏ္ေပးမယ္လုိ႕ေျပာရင္ ငါကေတာ႔သေဘာက်မွာမဟုတ္ဘူး။

တစ္ေယာက္ကေနာက္သလုိလုိနဲ႕ေမးခြန္းတစ္ခုေမးတယ္။ အမႈိက္ေကာက္တဲ႔သူေတြကုိ ေငြဒဏ္၊ ေငြဒဏ္မေပးႏုိင္ရင္ ေထာင္ခ်တာ အလုုပ္ရႈပ္တယ္တဲ႔၊စင္ကာပူက ၾကိမ္လံုးဝယ္သြားပါလုိ႕အၾကံဳျပဳတယ္။ အန္တီစုက ဒါကုိ လက္မခံဘူးတဲ႔။ ပညာေပးရမယ္။ ေျပာင္းလဲဖုိ႕ၾကိဳးစားရမယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ အျမင္တိမ္တိမ္ေတြကုိ သူလက္မခံဘူး။ သူ႕မွာအိမ္စာလုပ္ျပီးသား အေတြ႕အၾကံဳအမ်ားၾကီးရိွတယ္။ ေမးခြန္းေတြကုိရမ္းသမ္းေျဖေနတာမဟုတ္ဘူး။ ဥာဏ္ေကာင္းလုိ႕ရႊီးျပီးေျဖေနတာမဟုတ္ဘူး။ ေလးနက္တဲ႔ အယူအဆနဲ႕ သံုုးသပ္ထားတာမ်ားတယ္။ ခ်က္စ္စကားနဲ႕ေျပာရင္ ဒီလုိင္းေတြ ေၾကျပီးသားေပါ႔။

(2)
တစ္ေယာက္က ေမးခြန္းေမးတယ္။ အန္တီစုက ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ စင္ကာပူကုိ မီရမယ္ေျပာသြားလုိ႕ အားရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ ဘယ္ေနရာမွာ ပါဝင္ရမလဲတဲ႔။ အဲဒီေတာ႔ သူက အရႊန္းေဖာက္ရင္းျပန္ေျဖတယ္။ မီရ
မယ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ေက်ာ္တက္မယ္ေျပာတာတဲ႔။ သိပ္အားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူေျပာတာ နည္းလမ္းက်တယ္။ လူတုုိင္းဟာကုိယ္႔ႏုိင္ငံအတြက္ ကူႏုိင္တာကူရမယ္။ ဆရာဝန္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေက်ာင္းဆရာ ႏုိင္ရာတာဝန္ထမ္းရမယ္။ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ ႏုုိင္ငံအတြက္လုပ္သလဲ၊ လုပ္သေလာက္ပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ႏုိင္မယ္ဆုိတာေျပာတယ္။ အဲဒါသေဘာက်တယ္။ ဘာလုိ႕လည္းဆုိေတာ႔အေျပာသမားေတြဟာ ဘာမွမလုုပ္ပဲ ေျပာေနတာပဲမ်ားတာကုိး။

ေနာက္ေတာ႔ ပတ္စပုိ႕ ကိစၥေျပာတယ္။ သူေဆြးေႏြးျပီးျပီဆုိတာေျဖေပးတယ္။ရိွေနတဲ႔ ပတ္စ္ပုိ႕ေတြကုိ သက္တမ္းကုန္တဲ႔အထိ လဲစရာမလုိဘူးလုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါကုိအေၾကာင္းျပျပီး ေငြညွစ္တဲ႔အရာရိွေတြကုုိလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူမယ္ေျပာတယ္။ ေကာင္းတာပဲ။
ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းေတြကုုိလည္း ဒိုးဒုိးေဒါက္ေဒါက္ပဲေျဖသြားတယ္။ စင္ကာပူမွာရိွတဲ႔ မေလးေတြက ဘာသာေရးဖိႏွိပ္တယ္ဆုိတဲ႔ အျမင္မ်ိဳးနဲ႕ Media ေတြမွာ နည္းနည္း ေျပာဆုိေနတာေတြရိွတယ္။ ဒီပြဲမွာေတာ႔ ဒါကုိ မေျပာသြားဘူး။ မေလးရွားမွာ နာဂ်စ္တုိ႕ကေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပမယ္ေျပာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အမ်ိဳးသားဝါဒ၊ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုုိင္ငံေရးအင္အားျပန္လည္ထူေထာင္တာလုိ႕သံုုးသပ္တယ္။
က်ေနာ္႔သဘာဝအားျဖင္႔ေတာ႔ပုဂၢိဳလ္ေရးၾကည္ညိဳတာ အင္မတန္နည္းတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္ အထင္ၾကီးေလ႔၊ အထင္ေသးေလ႔မရိွဘူး။ သူ႕ဟာသူေတာ္တာ၊ သူ႕ဟာသူတတ္တာ ေကာင္းတာပဲ၊ မေတာ္တဲ႔သူလည္း သူ႕ဟာသူမေတာ္တာ ေကာင္းတာပဲလုိ႕ေတြးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္မွာၾကေတာ႔ ရဲရင္႔တဲ႔သတၱိကုိျမင္ရတယ္။ ဒါေတာ္ေတာ္ရွားတဲ႔ ဂုဏ္ပဲ။ ဖက္ရွင္ဒီဇုုိင္းေတြေတာ္တာေတာ႔ သိတယ္။ ဒီသတၱိကေတာ႔ သူ႕မ်က္လံုုးမွာေပၚေနတယ္။ ျမန္မာထဲမွာ ဒီေလာက္ သတၱိေကာင္းတဲ႔မ်က္လံုုးရိွတာ သိပ္ရွားတယ္။

သူက ႏုုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ နယ္နိမိတ္ေတြ ကာကြယ္ဖုိ႕ကိစၥေတြလည္း ေျပာသြားတယ္။ မွ်တတဲ႔ အျမင္မ်ိဳးနဲ႕ပဲေျပာသြားတာ။ ေရွ႕ကလူ ႏွိပ္ကြပ္မယ္မေျပာဘူး။ ဥပေဒေၾကာင္းအရပဲ၊ မွားေနရင္ေတာင္ ခြင္႔လႊတ္ႏုုိင္တာ ခြင္႔လႊတ္ျပီးျပဳျပင္ရင္ လမ္းေၾကာင္းမွန္သြားမယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္ထားမ်ိဳးထားတယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ ဒီလုိစိတ္မရိွဘဲလည္း ႏုုိင္ငံေရးလုုပ္လုုိ႕မရဘူး။ အြန္လုိင္းက ဒီမုိဆုိတဲ႔သူေတြၾကည္႕၊ အားလံုးသတ္လုိက္၊ ေရွ႕ကေကာင္ေတြ အားလုံုုးျဖဳတ္ဆုိတာက စတာပဲ။ အေတြးအေခၚက founded မျဖစ္ဘူး။ ယုတၱိမတန္ဘူး။ ကေလးဆန္လြန္းတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးမၾကိဳက္ဘူး။ ေခါင္းေဆာင္က ပညာရိွျပီး ေနာက္လုိက္ေတြက ဒီလုိျဖစ္ေနရင္ မေကာင္းဘူး။ မူဝါဒခ်င္းမတူဘူးလုိ႕ေျပာလုုိ႕ရတယ္။

အန္တီစုေျပာသြားတဲ႔အထဲမွာ တစ္ခ်က္ပါတယ္။ က်မတုိ႕အစုိးရလက္ထက္မွာေတာင္ ေၾကာက္ေနေသးတယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူ အလုိ႕ပဲတဲ႔။ မွန္တာကုုိ ေျပာရဲရမယ္။ ေထာက္ျပရဲရမယ္။ လာဘ္စားတာကုုိလည္းတုုိင္ရမယ္။ ေတာင္းလုုိ႕ အျမန္လုုိခ်င္လုုိ႕ေပးလိုုက္ရပါတယ္ဆုုိလည္း အဲဒါပါ ထည္႕ေျပာျပီးတုုိင္တဲ႔။ ဝန္ၾကီးေတြကေတာ႔ လာဘ္မစားေတာ႔ဘူး။ ေအာက္ေျခမွာေတာ႔အရင္အတုုိင္းဆုုိျပီး သူ႕ကိုုေျပာၾကတာေတြရိွတယ္တဲ႔။ ႏုုိင္ငံသားေတြရဲ႕တာဝန္က အဲဒီလူေတြကုုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုုတ္ျပီး တုုိင္ဖုုိ႕ပဲတဲ႔။ ငါလည္း ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ မေက်နပ္တာမွန္သမွ်တုုိင္မယ္စိတ္ကူးတာ အခန္႕သင္႔သြားတယ္။

(3)
ေနာက္တစ္ခ်က္စဥ္းစားစရာေကာင္းတာက လူအမ်ားစုုဟာ ဘာမဆုိ အစုုိးရကပဲလုပ္ေပးမယ္ထင္ေနတာ။ အဲဒါ ဒီမုိကေရစီနဲ႕ မကုိက္ညီဘူး။ ဒါကုိလည္းေျပာသြားတယ္။ ဒီမွာရိွတဲ႔လူေတြက NLD ကုိဘာလုိ႕ မဲထည္႕လုိက္ၾကတာလည္း၊ ဘာလုိ႕ အပင္ပန္းခံျပီး အားေပးေထာက္ခံဝန္းရံၾကတာလဲဆုိတာသူစဥ္းစားတယ္၊ ေနာက္ဆံုုးႏုုိင္ငံအတြက္ ေကာင္းတာေတြလုုပ္ေပးႏုုိင္မယ္လုုိ႕ ယံုုၾကည္လုုိ႕မဲေပးလုုိက္တာပဲလုုိ႕ သူယူဆတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ အားလံုုးလက္ခုုပ္တီးၾကတာေပါ႔။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးထားၾကတာလည္း သူသိတယ္။ အဲဒါ အေရးၾကီးတယ္။ ျပည္သူေတြ ေမွ်ာ္လင္႔တာကုိ မသိရင္ၾကိဳးစားၾကမွာမဟုုတ္ဘူး။ အစုုိးရအဖြဲ႕မွာလည္း ႏုုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးလုုိလူ ဆယ္႔ငါးေယာာက္ေလာက္ရိွေစခ်င္တယ္။ အေတြးအေခၚေရာ စိတ္ဓာတ္ကုိပါ ေလးစားတယ္။ တျခားအစိုုးရအဖြဲ႕ဝင္ေတြကုုိ ႏွိမ္တာမဟုုတ္ဘူး။ ၾကိဳးစားၾကေစခ်င္တာ။

ရံုုးလုုပ္ငန္းေတြ ပိုုျပီး ျမန္ဆန္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္လုုိ႕ေတာ႔ေျပာတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ႔ သိပ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕မေျပာသြားႏုုိင္ဘူး။ အခ်ိ္န္မရိွလုုိ႕။ ဒီကလူေတြကလည္း online ဝန္ေဆာင္မႈ မ်ားမ်ားသံုုးပါလုုိ႕ အၾကံေပးခ်င္တယ္။ ကားသက္တမ္းတုုိးတာ၊ ေရခြန္၊မီးခြန္ေဆာင္တာေတြ online ကေနေပးလုုိ႕ရတယ္ဆုုိရင္ လူေတြ အလုုပ္ရႈပ္သက္သာသြားမယ္။ ကားပိတ္တာနည္းသြားမယ္။ ဆီကုုန္သက္သာသြားမယ္။ လူေတြအလုပ္မရႈပ္ေတာ႔ဘူး။ ဒဏ္ေငြေဆာင္တာလည္း online ကေနေဆာင္လုုိ႕ရရင္ ေစာင္႔ရတာမရိွေတာ႔ အဆင္ေျပတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စာရြက္စာတမ္းကိစၥအခ်ိန္သိပ္ၾကာတယ္။ တစ္ခုုခုုေမးလုုိက္ရင္ အထက္ကိုုတင္ျပထားပါတယ္ဆုိတာကေန မဆင္းလာေတာ႔ဘူး။ အဲဒါလည္း ေမးခြန္းေမးတာပါတယ္။ အန္တီစုလည္း ဒါေတြကုိသိပါတယ္။ ခက္တာေတြကုုိ ခက္မွန္းသိရက္နဲ႕အစုုိးရသစ္ဟာ အခက္ေတြရင္ဆုုိင္ဖုုိ႕ တက္လာတာလုုိ႕ေျပာပါတယ္။ ဒီတစ္ခ်က္ကိုု အားလံုုးသိၾကရင္ေကာင္းတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဝန္ၾကီးသာျဖစ္လာတယ္။ ဥပေဒလည္း နားမလည္၊ စကားေျပာရင္လည္းက်ပန္းလုုိလုုိ၊ ပါတီဘုုန္းေတာ္ဘြဲ႕လုုိလိုုေျပာတာ ငါနားမလည္ဘူး။ ျပည္သူတုုိင္းကေတာ႔ ဒီပါတီၾကိဳက္ခ်င္မွၾကိဳက္မွာေပါ႔။ ႏုုိင္ငံအတြက္ လုုပ္ေပးမယ္ယံုုလုုိ႕မဲေပးတာ။ ေခါင္းေဆာင္ကေတာင္ ပါတီမႊမ္းခန္းမဖြင္႔ဘူး။ မယ္ေဘာ္ေတြ အေတာ္ကဲတာ။

တစ္ေယာက္စီကုုိလည္း စည္းကမ္းလုုိက္နာဖုုိ႕၊ ဝီရိယမေလ်ာ႔ဖုုိ႕၊ ဝီရိယေလးဆင္႔နဲ႕၊ လဲက်ေနရင္ေတာင္ ထျပီး ျပန္ဆက္လုုပ္ဖုုိ႕၊ ရံွဳးေနရင္ေတာင္ ဆက္ၾကိဳးစားဖုုိ႕အထိ ဝီရိယၾကီးၾကီးနဲ႕သြားၾကဖုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါ အေရးၾကီးတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ႔ငပ်င္း၊ အစိုုးရဖ်င္းေနရင္ ထုုိင္ဘုုေတာေနဖုုိ႕မေကာင္းဘူး။ ေနာက္မ်ားဆုုိ ငါလည္း သတိထားမွပဲလုုိ႕ သံေဝဂ ငါးမူးဖုုိးေလာက္ရသြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငါ အြန္လုုိင္းက ဒီမုုိသမားေတြအစြန္းေရာက္ၾကတာကုုိေတာ႔ မၾကိဳက္ဘူး။ အာဃာတမ်ားလြန္းတယ္လုုိ႕ထင္တယ္။ ဒီစိတ္နဲ႕လုုပ္လုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ငါထင္တယ္။ လူတုုိင္းမွားတတ္တယ္။ မွားတာကိုု ျပန္ျပင္လုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ဘာလုုိ႕ထင္ၾကတာလဲ ငါလည္းမေတြးတတ္ဘူး။

တရုုတ္ျပည္က ပန္းရံဆရာေတြ ဝင္လာတဲ႔အေၾကာင္းေမးတာကိုု ေျဖတာေတာ႔ၾကိဳက္တယ္။ တကယ္လုုပ္ႏုုိင္မလုုပ္ႏုုိင္ေတာ႔ ငါလည္းမသိဘူး။ ႏုုိင္ငံတြင္းမွာ လာလုုပ္တဲ႔ ႏုုိင္ငံျခားလုုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ႏုုိင္ငံအတြက္နဲ႕ ႏုုိင္ငံက အလုုပ္သမားေတြရဲ႕ ကြ်မ္းက်င္မႈအဆင္႔ျမွင္႔တင္ေပးႏုုိင္မယ္႔လုုပ္ငန္းေတြကိုု ဦးစားေပးမယ္ေျပာတယ္။ ခက္တာက ငါတုုိ႕ဆီက အလုုပ္သမားေတြက ငပ်င္းမ်ားတာ။ တကယ္မွမလုုပ္ခ်င္တာ။ တရုုတ္ကအလုုပ္ၾကမ္းသမားက ဟုုိမွာ စားစရာရိွခ်င္မွရိွမယ္။ ဒီမွာတကယ္လာလုုပ္ေနတာ။ ပိုုိက္ဆံတကယ္လာရွာေနတာ။ လုုပ္ငန္းလည္း တကယ္ကြ်မ္းက်င္ျပီးမခုုိမကပ္လုုပ္ေနတာ။ အဲဒီႏွစ္ခုုကို ႏုုိင္ငံသားကိုု အခြင္႔အေရးေပးခ်င္ရင္ေတာင္ လုုပ္ငန္းရွင္က ေရြးခ်ယ္ခြင္႔ရိွေနရင္ ေစ်းပိုုၾကီးရင္ေတာင္ စိတ္ခ်ရတဲ႔ လုုပ္အားကုုိပဲ သူကၾကိဳက္မွာပဲ။ ဒီကိစၥက ေလးနက္တဲ႔ကိစၥ တစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္းနဲ႕မျပီးဘူး။ ငါလည္း ဒါကိုု အေလးအနက္ စဥ္းစားမိတယ္။ ႏုုိင္ငံေတာ္အၾကံေပးကလည္း ျပည္တြင္းအလုုပ္သမားေတြ (ဥပမာ ပန္းရံေတြ၊ သံခ်ည္သံေကြးအလုုပ္သမားေတြ)ကုိ နည္းပညာအဆင္႔ျမွင္႔တင္ေပးတဲ႔ သင္တန္းလာဖြင္႔ခ်င္တဲ႔သူေတြရိွရင္လည္း ၾကိဳဆိုုတဲ႔အေၾကာင္းေျပာတယ္။

ငါသေဘာက်တာေတာ႔ သူက လက္ေတြ႕က်တယ္။ ေလနဲ႕ပဲေျပာျပီး ေလနဲ႕ပဲ ျပီးသြားတာၾကိဳက္ပံုုမရဘူး။ အဲဒီလုုိ ေလနဲ႕ထူေထာင္လုုိ႕ ငါတုုိ႕ႏုုိင္ငံၾကီးမြဲသြားတာပဲ။ သူက ျမန္မာႏုုိင္ငံသားေတြဟာ ျမန္မာေတြပါလုုိ႕ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ ဂုဏ္ယူျပီးေျပာႏုုိင္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာျဖစ္လုုိ႕ မ်က္ႏွာငယ္ရတာမ်ိဳးမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အဲဒါလည္း အေရးၾကီးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကိုုယ္႔လူမ်ိဳး သိကၡာခ်ဖုုိ႕ ေမြးလာသလုုိပဲ။ ငါကေတာ႔ ႏုုိင္ငံနဲ႕လူမ်ိဳးအစြဲသိပ္မထားေတာ႔ သိပ္ေတာ႔မခံစားရဘူး။ မသိလုုိ႕ စည္းကမ္းမရိွတဲ႔သူလည္းရိွတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လစ္ရင္ လစ္သလိုု စညး္ကမ္းေဖာက္တာပဲ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ႔ စည္းကမ္းကိစၥဟာ တစ္ကေန ျပန္စျပီး ပညာေပးရမယ္ထင္တယ္။ ငါတုုိ႕ကိုု ျပန္လာျပီး ပညာေပးၾကပါလားေမးေနဦးမယ္ဆုိျပီး ေျပာေတာင္မေျပာရဲေတာ႔ဘူး။

(4)
ကေလးေတြ အဓမၼမႈ၊ တစ္ခ်ိဳ႕လည္းသက္ငယ္မုုဒိန္းမႈလုုိ႕ေရးၾကတယ္။ သက္ငယ္ဟာ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူရဲ႕အသက္ကုုိေဖာ္ျပတဲ႔ ဥပေဒစကားပဲ။ သက္ငယ္မုုဒိန္းမႈကိုု ဥပေဒလုုိနားလည္ရရင္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူက အရြယ္မေရာက္ေသးဘူးလုုိ႕အဓိပၺာယ္ထြက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔မ်ား ေထာင္ဒဏ္ေတြနည္းကုုန္တာလားေတာ႔မသိဘူး။ ဒါကိုု ေဆြးေႏြးတဲ႔အခါမွာ ျပစ္ဒဏ္ဟာ ျပစ္မႈနဲ႕ မွ်တရမယ္ဆုိတာေျပာတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ မိဘေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကုုိေျပာတယ္။ မိဘေတြက မအားၾကလုုိ႕လား။ အဲဒါဆိုု စီးပြားေရးျပႆနာေၾကာင္႔ ဒီလုုိျဖစ္တာလား။ ပတ္ဝန္းက်င္ကေရာ ဘာလုုိ႕ မေစာင္႔ေရွာက္တာလဲ။ အစုုိးရက ကေလးေတြအတြက္ မိဘေတြအစားေစာင္႔ေရွာက္ေပးတဲ႔ ေက်ာင္းေတြဖြင္႔ေပးဖုုိ႕လုုိသလား ဒါေတြစဥ္းစားဖုုိ႕လုုိတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါ ႏုုိင္ငံေရးေတာ္ကီမဟုုတ္ဘူးေနာ္။ နားေထာင္ေနၾကလူဆုုိရင္သိတယ္။ အေမရိကန္မွာ ႏုုိင္ငံေရးသမားေတြ သိပ္လည္တယ္။ ခင္ဗာ်းစကားႏွစ္ခြန္းေလာက္ေျပာလုုိက္ရင္ သူဘာေျပာလုုိက္ရင္ ခင္ဗ်ားေက်နပ္မလဲသူသိေနျပီ။ အဲဒီအကြက္မ်ိဳးမဟုုတ္ဘူး။ သူေျပာတာက ဓမၼဓိဌာန္က်တယ္။ မူးယစ္ေဆးေၾကာင္႔ ဒီလုုိအမႈေတြပိုုျဖစ္တာလား၊ ညစ္ညမ္းစာေပ၊စာအုုပ္ေတြ၊ေရဒီယိုုေတြ( ဒီေနရာမွာ သူက ေရဒီယုုိဆိုုလိုု႕ ငါျဖင္႔ အံ႔ၾသသြားတယ္။ ငါတုုိ႕ေခတ္မယ္ sex chat တုုိ႕၊ phone sex တုိ႕ေတာ႔ၾကားဖူးပါရဲ႕ Radio porn ျဖင္႔ တခါမွ မၾကားဖူးေသးဘူး) ကေန ဒီလုုိမ်ိဳးျဖစ္ေစတာလား။ အဓိက အေျခခံအေၾကာင္းရင္းကိုု ရွာဖုုိ႕လုုိတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ဒါမွန္တာေပါ႔။ ဟိုုတေလာကပဲ malcolm gladwell ေရးတာေတြဖတ္ျပီး ဒီလုုိ ျပစ္ဒဏ္နဲ႕ျပစ္မႈ မမွ်တရင္ ဥပေဒၾကီးေပါထြက္သြားတာ စာျမည္းေလးေရးလုုိက္ေသးတယ္။ ေရခဲေခ်ာင္းလုုေျပးတာ တတိယေျမာက္အမႈဆုုိျပီး ေထာင္၁၅ ႏွစ္၊ အႏွစ္၂၀ က်ကုုန္တာ။ ဒီကိစၥကိုု အေလးအနက္ထားတယ္ဆုုိတာနဲ႕တင္ ေနာက္တစ္ေခါက္မဲေပးဖုုိ႕ ဆံုုးျဖတ္လုုိက္တယ္။ ျပည္သူ႕အသံနားေထာင္ရင္အစိုုးရပဲ။

စင္ကာပူမွာက ျပည္ၾကီးတရုုတ္မုုန္းၾကတာရိွတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာျပည္ကိုု ဝင္ေနတဲ႔ တရုုတ္ျပည္က ေငြကိစၥကိုုတစ္ေယာက္ေမးတယ္။ သူကေတာ႔ရွင္းရွင္းပဲေျဖတယ္။ ဘယ္လုုိဝင္လာတဲ႔ေငြလဲ၊ဘယ္လုုိျမဳပ္ႏွံတာလဲ၊ တုုိင္းျပည္အတြက္ေရာ အက်ိဳးရိွသလားဆိုုတာေတြဟာလည္း ထည္႕သြင္းစဥ္းစားတဲ႔အခ်က္ေတြဆိုုတာေျဖသြားတယ္။ စင္ကာပူမွာ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႕မွာ စင္ကာပူကဘြဲ႕ရေတာင္ပါရဲ႕လားငါမသိဘူး။ အမ်ားစုုက အေနာက္တုုိင္းမွာ ဘြဲ႕အၾကီးၾကီးေတြ ယူလာၾကတာ။ ေခတ္မေကာင္းစဥ္တုုန္းကေတာ႔ ေငြခဝါခ်မႈေတြ အသံထြက္ခဲ႔တယ္။ ေခတ္ေကာင္းလာေတာ႔ MAS ဆိုုတဲ႔အဖြဲ႕ၾကီးဖြဲ႕တယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕ၾကီးက ဘဏ္တုုိင္းကိုု ေလွ်ာက္စစ္ေနတာ။ စည္းမ်ဥ္းနဲ႕ဘယ္ဘဏ္မွမညီဘူးထင္တယ္။ ငါသိသေလာက္ေတာ႔ ဘဏ္တုုိင္းနီးပါး fine အနည္းနဲ႕အမ်ားေဆာင္ရတာပဲ။ သူက ဘယ္ေလာက္အထိလုုိက္စစ္သလဲဆုုိရင္ agent ေတြ commission ေပးတာလည္း သူပါတယ္။ ျမန္မာဟြန္ဒီေတြ ဘဏ္အေကာင္႔မွာ သိန္းဂဏန္းအထက္ transaction တစ္လအတြင္း ဘယ္ႏွစ္ခါျဖစ္တယ္ဆုုိတာလည္း သူသိတယ္။ အဲဒါေပၚမူတည္ျပီး ေခၚေမးတယ္။ အေျဖကိုုသံသယရိွရင္ ဘဏ္ကိုုပါစစ္တယ္။ ေငြဝင္ေငြထြက္ကိုု အစိုုးရထက္ပုုိျပီး ဘယ္သူမွ မသိရဘူး။ စင္ကာပူရဲ႕ core ဟာ အေနာက္တုုိင္းပညာရွင္ေတြနဲ႕ အခ်ိန္ကုုန္ေငြကုုန္ခံျပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ research လုုပ္ထားတဲ႔ စံနစ္ေတြ၊ က်န္းမာေရးေစာင္႔ေရွာက္မႈဆုုိရင္ အခုုဆိုု 365 ေခၚတယ္။ လူနာတစ္ေယာက္ဟာ ေရာဂါရာဇဝင္ေပၚမူတည္ျပီး၊ သူေနတဲ႔ အိမ္လိပ္စာေပၚမူတည္ျပီး အစိုုးရက သင္႔တဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္မႈေပးႏုုိင္ေအာင္လုုပ္ထားတယ္။ စင္ကာပူကိုု ေက်ာ္တက္ဖုုိ႕ဆုုိတာ သူတုုိ႕ေတြရဲ႕အားသာခ်က္ကိုုလည္း သိရမယ္လုုိ႕ငါထင္တယ္။ အေခ်ာင္မခုုိဘဲ အလုုပ္ၾကိဳးစားတာ၊ ပိုုက္ဆံမျဖဳန္းတာေတြလည္း အတုုယူသင္႔သလုုိ၊ သူတုုိ႕ရဲ႕ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းေတြထဲက အလုုပ္ျဖစ္တာေတြလည္း ယူႏုုိင္တာပဲ။ တကယ္တတ္တဲ႔သူေတြကိုု ပိုုက္ဆံေပးျပီး ေရးဆြဲတဲ႔ စီမံကိန္းေတြဟာ သိပ္စိတ္ကူးယဥ္မဆန္လြန္းရင္ ေကာင္းတာမ်ားတတ္ပါတယ္။

ျမန္မာတစ္ေယာက္ အဂၤလိပ္လိုုေရးျပီးေမးတာကိုု ျမန္မာခ်င္း ျမန္မာလိုုေျပာတာပဲအားရတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒါ ရယ္ရတယ္။

ေနာက္တစ္ခုုကေတာ႔ ငါလည္း ေျပာခ်င္ေနတဲ႔ အစိုုးရမီဒီယာအားနည္းခ်က္။ အဲဒါလည္းေျပာသြားတယ္။ အေရးၾကီးတဲ႔ သတင္းေတြ အဂၤလိပ္လိုု ျမန္ျမန္တက္မလာတာ အစိုုးရ မီဒီယာမွာ အဂၤလိပ္စာ တတ္ကြ်မ္းတဲ႔သူ သိပ္မလံုုေလာက္လုုိ႕တဲ႔။ ငါလည္းသိပ္မေျပာေတာ႔ဘူး၊ စိတ္ကူးတယ္။ အဂၤလိပ္လုုိေရးတတ္တဲ႔သူေတြကလည္း သူ႕ထမင္းသူရွာစားေနတာနဲ႕ မေရးႏုုိင္ေသးဘူးျဖစ္ေန၊ သတင္းမွားျဖန္႕တဲ႔သူေတြကေတာ႔ အဂၤလိပ္လုုိေကာင္းေကာင္းတတ္တယ္။ ဘဂၤလီကေလးေတာင္မွာ ရခုုိင္ေတြ အဓမၼက်င္႔သတ္ျဖတ္တာ ရပ္လုုိ႕ အဂၤလိပ္လုုိေရးထားတဲ႔ဆုုိင္းဘုုတ္ေလးကိုုင္ထားတာေတြ႕တယ္။ ငါတုုိ႕ျမန္မာေတြ အဲဒီကေလးေလာက္ အဂၤလိပ္လုုိတတ္ရင္ ခက္ဦးမယ္။

ႏိုုင္ငံၾကီးေရြ႕ေအာင္တြန္းဖုုိ႕ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတာ႔ရိွတယ္။ က်န္တာေတြက သိပ္သံုုးလုုိ႕မရဘူးလုုိ႕ ငါထင္တယ္။ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုုး ပူးေပါင္းပါဝင္ဖုုိ႕လိုုတာကုုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကေျပာသြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ခက္တာက ျပည္သူက ဘယ္လုုိ ပါရမွန္းမသိတာ။ ျပည္သူဆုုိတာ ညီညြတ္စရာရိွရင္ ညီညြတ္တာပဲ။ လာေဟ႔ ရပ္ကြက္ထဲ အမႈိက္ေကာက္ၾကစိုု႕ဆုုိရင္ ေပၚမလာဘူး။ တရားပြဲသြားၾကေအာင္ဆုုိရင္ ဗုုိက္ေအာင္႔သလိုုလုုိျဖစ္ကုုန္ေရာ၊ ေဘာလံုုးကြင္းမွာ စတိတ္ရွိဳးေခၚတဲ႔ concert ေလးမ်ားရိွတယ္ဆုုိရင္ အဘြားကေန ေျမးအထိေရာက္လာေရာ၊ ညီညြတ္စရာရိွရင္ ညီညြတ္ၾကတာေျပာပါတယ္။ ဆိုုလုုိတာက ျပည္သူေတြ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘယ္လုုိေလး လုုပ္ၾကပါေလာက္ေတာ႔ အစိုုးရကထုုတ္ေျပာဖုုိ႕လုုိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က မသိလုုိ႕မလုုပ္တာ၊ လုုပ္ပါဆုုိရင္ လုုပ္ၾကမွာ။ အဲဒီလုုိ လုုပ္ရင္ အစိုုးရ ေငြကုုန္သက္သာတာေပါ႔။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သူခိုုးရိွရင္ ဖမ္းျပီး ရဲစခန္းပိုု႕ေပးၾကပါဆုုိရင္ ရဲေတြလညး္ အနားရတာေပါ႔။ အဲဒါမ်ိဳးေတာ႔ ဘယ္ျဖစ္လိမ္႔မတုုန္း။ ရဲေတြလည္း ဓားနဲ႕ထုုိးလုုိ႕ ေသေသကုုန္တာ ငါစိတ္မေကာင္းဘူး။ ငါ႔အသိရဲဆုုိရင္ ကြန္မန္ဒုုိလုုိပဲ။ ဓားနဲ႕ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ကိုု လက္နက္မဲ႔ ဖမ္းႏုုိင္တယ္။ ရဲအလုုပ္က အႏၲရာယ္မ်ားတယ္ဆုုိတာသိလုုိ႕ကုုိယ္ခံပညာ ေကာင္းေကာင္းသင္ထားတာ။ အဲဒီလုုိျဖစ္ရမွာေပါ႔။ အနားကပ္လာရင္ ပစ္တန္ပစ္ေပါ႔။ လက္နက္စံုုရမယ္ေလ။ က်ဥ္စက္မရိွရင္ အစိုုးရက ဝယ္ေပးေပါ႔။ ဝယ္ေပးတဲ႔ က်ဥ္စက္နဲ႕ ျပည္႕တန္စာပဲ ဖမ္းဖမ္းေနရင္ေတာ႔ ခက္ကုုန္တာပဲ။ ကားလုုိေပါ႔။ မင္း ပိုုိက္ဆံရိွတယ္ဆုုိျပီး အေမရိကန္မာဆယ္ ဝယ္ျပီး ဘီးမတပ္ဘဲေမာင္းၾကည္႕ပါလား ဘယ္သြားမလဲ၊ အဲဒီလုုိပဲ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတယ္ အသာေလးဘီးျဖဳတ္ျပီးလုုိက္မယ္ဆုုိတဲ႔သူေတြ ဒီေလာက္မ်ားတာ ဘယ္သိပ္ေရြ႕မလဲ။ ေခါင္းေဆာင္လဲ ေမာမွာပဲလုုိ႕ ငါေတြးမိတယ္။ ကာကြယ္ေရးအင္အားစုုလည္း လံုုေလာက္ရမယ္။ လက္နက္လည္း တပ္ဆင္ေပးရမယ္။ ရဲတစ္ေယာက္ကိုု ဓားနဲ႕ထုုိးသတ္တယ္ဆုုိတာမ်ိဳးငါ မၾကားခ်င္ဘူး။ အခုုျဖစ္ေနတဲ႔အမႈေတြက ေခ်ာင္ကေလာင္မွာျဖစ္ေနတာမဟုုတ္ဘူး။ ျမိဳ႕လယ္မွာျဖစ္ေနတာေတြ၊ အဲဒါ ျမိဳ႕ေတာ္မွာ ကာကြယ္ေရးမလံုုေလာက္ေတာ႔ဘူးဆုုိတာကိုုျပေနတာပဲ။ ႏိုုင္ငံေတာ္အၾကံေပးဟာ ဒီလုုိကိစၥေတြအထိ သူဆင္းလုုပ္စရာမလုုိဘူး။ ရဲအဖြဲ႕နဲ႕ ဝန္ၾကီးေတြ တုုိင္ပင္ျပီးလုုပ္ရမွာ။ ေနရာတကာ သူခ်ည္းပဲ ဝင္လုုပ္ေနရရင္ ပိုုအေရးၾကီးတဲ႔ေနရာေတြမွာ လစ္ဟင္းကုုန္ႏုုိင္တယ္။ စင္ကာပူက ဥာဏ္ေကာင္းတဲ႔သူေတြလည္း ျပန္သြားရင္ ကိုုယ္႔အလုုပ္ပဲကုုိယ္လုုပ္ေနတာေတြ႕တယ္။ ဆရာေအာင္သင္းလုုိ ေျပာၾက၊ေဟာၾကမွေပါ႔။

ငါ႔အလုုပ္ကေတာ႔ လူေကာင္း၊လူေတာ္ေတြ အလုုပ္လုုပ္တာ ေခ်ာေမြ႕ေအာင္ကူညီဖုုိ႕ပဲ။ စာေရးတတ္လုုိ႕ စာေရးျပီးကူတာေပါ႔။ အဲဒါ ငါလုုပ္ေနတဲ႔အလုုပ္ပဲ။ ေလနဲ႕ပြားတာေပါ႔။ ဒီအေတြးအေခၚရသြားတဲ႔သူေတြမ်ားလာရင္ အေခ်ာင္သမားနည္းသြားတာေပါ႔။ အသိုုင္းအဝန္းကိုု ေစာင္႔ေရွာက္မယ္႔သူမ်ားလာတာေပါ႔။ အဲဒီလုုိနဲ႕ လူေကာင္းေတြက အစိုုးရေကာင္းတည္ျမဲဖုုိ႕ၾကိဳးစားမွ ငါတုုိ႕ႏုုိင္ငံလည္း ထိပ္တန္းအျမန္ဆံုုးျပန္ေရာက္မွာေပါ႔။

(5)
ေနာက္တစ္ခုုက ႏုုိင္ငံျခားကေန ဘြဲ႕ရလာၾကတဲ႔သူေတြဟာ တကၠသိုုလ္မွာ ဆရာလုုပ္လုုိ႕ရမရေမးတယ္။ အဲဒါေနာက္ပိုုင္းမွာလုုပ္မယ္ေျပာတယ္။ တကၠသိုုလ္က ဆရာကိုု ကိုုယ္႔ဟာကိုုယ္ေရြးခ်ယ္ေခၚႏုုိင္တယ္။ အဲဒါေအးတာပဲ။  ပညာေရးျမွင္႔တင္ဖုုိ႕ဆုုိတာ ေတာ္ေတာ္သတၱိရိွမွရမွာေလ။ ေက်ာင္းတက္တာကိုု လုုပ္သက္ထဲထည္႕တဲ႔စံနစ္တုုိ႕၊ သနားပါတယ္ အေအာင္ေပးလုုိက္ပါတုုိ႕ဆုုိတာ မလုုပ္ေကာင္းတဲ႔စံနစ္ေတြ၊ မလုုပ္ေကာင္းဘူးဆုုိေပမယ္႔ လုုပ္ခဲ႔ျပီးျပီဆုုိေတာ႔ ရာထူးေပးတဲ႔အခါ ခက္ကုုန္ေရာ၊ ဒါေပမယ္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကေတာ႔ ရွင္းရွင္းပဲ လုုပ္ႏုုိင္တဲ႔ေနရာကေနလုုပ္ၾကပါ။ ေက်ာင္းမွာစာမသင္ရလည္း ပညာျဖန္႕ေဝလုုိ႕ရတာေတြ အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္လုုိ႕ေျပာတယ္။ ေက်ာင္းကေန ပညာျဖန္႕ခ်င္၊ တကၠသိုုလ္ ဆရာလုုပ္ခ်င္တဲ႔သူေတြအတြက္ေတာ႔ လြယ္ခ်င္မွလြယ္မယ္ထင္တယ္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ရရင္ေတာ႔ ကိုုယ္စြမ္းတဲ႔ေနရာကိုုယ္လုုပ္ဖုုိ႕ သမုုိင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ႏုုိင္ငံသားေတြ အတူဝိုုင္းၾကိဳးစားၾကျပီး မေအာင္မျမင္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ဆုုိတာ မရိွဘူးဆုုိတာေလးနဲ႕ အားတင္းၾကိဳးစားၾကဖုုိ႕၊ စည္းကမ္းရိွျပီး ဝီရိယေကာင္းၾကဖုုိ႕၊ ခက္တာေတြကိုုမေၾကာက္ၾကဖုုိ႕၊ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္ၾကဖိုု႕ေတြေျပာသြားပါတယ္။

ႏုုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕မဟုုတ္ဘဲ ဒီအသက္အရြယ္ၾကီးနဲ႕ ကိုုယ္႔ႏုုိင္ငံအတြက္ ဒီေလာက္လုုပ္ေနတဲ႔အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေတာင္ ေလးစားမိပါတယ္။
က်န္တဲ႔အစုုိးရအဖြဲ႕ဝင္ေတြလည္း အစြမ္းအစျပၾကပါဦးလုုိ႕ တုုိက္တြန္းရင္း နိဂံုုးခ်ဳပ္ပါတယ္။

Regards,
Zephyr




Peace B with U.

Saturday, October 29, 2016

ေဆာင္းခုိငွက္မ်ား

ဘူမာရင္းဟာ ငါ႔ဆီကေန ဘယ္ေတာ႔မွ ထြက္ခြာမသြားဘူး။ ေတးသံေတြတိတ္သြားရင္ .. ပန္းပြင္႔ေၾကြသံကုိၾကားရလိမ္႔မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အမွားေတြက ျပင္ခြင္႔မရလုိက္ဘူး။ အေဝးၾကီးသြားခါနီးမွ ခရီးဟာ လိပ္ သြားခဲ႔တယ္။ ငွက္တစ္ေကာင္လုိ ဘာရယ္မဟုတ္ သစ္ပင္ထဲမွာ ပုန္းခုိေနလုိက္တယ္။ ခြန္အားဟာ ျမွားတံရဲ႕ထိပ္ဖူးမွာမဟုတ္ဘဲ ေနာက္ျမီးစြန္းေလးမွာပါဝင္ေနခဲ႔တယ္။ ရာကုိလုိ႕ အမည္ရတဲ႔ ၾကက္တူေရြးေလးဟာ ရာကုိ၊ မားမား၊ ဂြတ္ေဘာ႔(အီ) စတာေတြကုိ ပီပီသသေျပာတတ္ေပမယ္႔ ပ်ံထြက္သြားတယ္။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ဟာ အပူရွိန္ေပၚမူတည္ျပီး ခါးသက္လာတယ္။ ေလာကနဲ႕ယွဥ္ရင္ ေလာကဓံက အေလးသာတယ္။ မနက္ျဖန္ေတြမွာ မနက္ျဖန္မပါေတာ႔ဘူး။ သုုတၱံက်မ္းဟာ ဆံုးမလြန္းသလုိရိွေနခဲ႔ျပီး .... ဆာလံက်မ္းကသာ သီခ်င္းသံပုိျမည္တယ္။ ေသမင္း၏ အရိပ္လႊမ္းမုိးေသာ ခ်ိဳင္႔ထဲသုိ႕ ေလွ်ာက္သြားရေသာ္လည္း ေဘးအႏၱရာယ္ကုိ မေၾကာက္ပါတဲ႔။ ခ်စ္ျခင္းမွာ အျပစ္ကင္းစြာ။ အနည္ေတြအမ်ားၾကီးသာ တည္ျငိမ္သြားေပမယ္႔ မုန္တုိင္းကေတာ႔တည္ျငိမ္တဲ႔ေနာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတာပဲ။ ေရေႏြးစီးေၾကာင္းေနာက္လုုိက္သြားမိတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္လုိပါပဲ၊ တိမ္ေတြကုုိဆြတ္ယူဖုိ႕ လက္ေတြႏွင္းပြင္႔မုိးသားလုိျဖဴ၊ အမႈိက္သိမ္းကားဟာ သူမသိမ္းႏုိင္တဲ႔ အမႈိက္ေတြ ျမိဳ႕ျပမွာ က်န္ရစ္ခဲ႔မွန္း ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာမွ ရိပ္မိလာခဲ႔တယ္။ ဒါ ငါတုိ႕ေခတ္ရဲ႕တန္ရာတန္ေၾကးဆုိပါေတာ႔။ ဘယ္အခ်ိန္အထိ လြင္႔ပ်ံသြားမယ္မသိတဲ႔ေၾကးစည္သံ .... ခ်မ္းသာေလးမ်ိဳးထဲမွာ စတုတၳက အျပစ္ကင္းခ်မ္းသာ ... အဲဒီအထိ ေလွာ္ခတ္ၾကရလိမ္႔မယ္။ ဘဝဟာ ရွည္လ်ားေသာ ဇာတ္လမ္းတြဲျဖစ္တဲ႔အတြက္ ဇာတ္လမ္းငယ္တစ္ပုုိင္းရဲ႕ အဆံုုးသတ္ဟာ ေနာက္ထပ္ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရဲ႕အစလည္းျဖစ္သြားႏုိင္ေသးတယ္။ ေဆာင္းဟာထင္တာထက္ေအးခဲျပီး ... ေမွာင္မုိက္လြန္းတယ္။ ဇီဝနာရီမ်ားဟာ တစ္ခါတစ္ခါ ျပင္ရင္ခက္လြန္းတယ္။ မ်က္ရည္မ်ားဟာ အလည္လြန္ေနတတ္ေပမယ္႔ အခ်ိန္မီ ျပန္လည္ေရာက္လာဖုိ႕အသင္႔ရိွေနၾကတယ္။ စိတ္ေကာင္းရိွတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ေလ်ာ႔သြားေတာ႔ ကမာၻၾကီးအထီးက်န္တာေပါ႔။ ကမာၻၾကီးဆီက လိပ္ျပာေတြ ျပန္ထြက္သြားတဲ႔ေန႕၊ ပန္းပြင္႔ေတြ ေအးခဲသြားတဲ႔ေန႕ ၊ ေရႊဝိညာဥ္ျခံၾကီးကုုိ ေက်းငွက္တုိ႕ စြန္႕ခြာသြားတဲ႔ေန႕ဆုိတာ ဒီေန႕ပဲထင္ပါရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ အဆင္သင္႔မျဖစ္ခဲ႔မႈေပါင္းမ်ားစြာရိွခဲ႔ပါလွ်က္ ခ်စ္ခင္သူမ်ားႏွင္႔ ခြဲခြာရန္ မည္သည္႕အခါမွ အဆင္သင္႔မျဖစ္ခဲ႔ျခင္းကုိ အထူးအေလးအနက္ခံစားနာက်င္ၾကရပါတယ္။ ယာယီရွင္သန္မႈေတြဆုိေပမယ္႔ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕သယ္ေဆာင္သြားမယ္႔အမွတ္တရေႏြးေထြးမႈမ်ားကေတာ႔ သံသရာအဆက္ဆက္ပါသြားဦးမွာပါပဲ။ က်န္ရစ္သူေတြဟာ ..... ဘယ္တုန္းကမွ အသင္႔မျဖစ္ခဲ႔သလုိ ... ဘယ္ေတာ႔မွလည္း အသင္႔ျဖစ္ေနမွာမဟုတ္ဘူး။ ေရွ႕ကေနသြားသူနဲ႕ေနာက္ကေနလုိက္ၾကရမယ္႔သူေတြ၊ တစ္ေယာက္ကုုိ တစ္ေယာက္က အားေပးရင္း၊ တစ္ေယာက္လက္ကုိ တစ္ေယာက္တြဲထားလုိက္ၾကတယ္။ ဒီသံသရာဟာ ထင္တာထက္ ရွည္လ်ားတယ္။ ေလာကနဲ႕ယွဥ္ရင္ ေလာကဓံက အေလးသာတယ္။ ပန္းပြင္႔ေတြနဲ႕ လိပ္ျပာေတြ ထြက္ခြာသြားနဲ႕ေနာက္မွာ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုဟာ ရင္ပြင္႔က်န္ခဲ႔ရတာပါပဲ။


RIP ညီေလး။

 ==========================

Uncle ျငိမ္း (ျငိမ္းေအးအိမ္)ရဲ႕သား ႏုိင္ငံျငိမ္းေအး ၂၂ ႏွစ္ ဆံုးသြားတယ္။ ၂၀၁၆ မွာ စိတ္ထိခုိက္စရာ ဒီတစ္ခုပဲရိွတယ္။ Blog ျပန္လာဖတ္ရင္း စာျပန္ေရးဖုိ႕ အခ်ိန္ေရာက္ျပီလုိ႕ ခံစားရတာနဲ႕ ႏုိင္ငံ႔အတြက္ ေရးထားတာေလးတင္လုိက္တယ္။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရွာေဖြခဲ႔တာေတြပိုမုိရရိွခဲ႔ၾကတယ္။ အရင္က မထင္ထားခဲ႔တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြလည္းျဖစ္တယ္။ ကမာၻၾကီးလည္း ခက္ခဲျမဲခက္ခဲတယ္။ ခက္ေနတဲ႔ ကမာၻၾကီးမွာ လူဟာ ေပ်ာ္ေအာင္၊စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနၾကရတာပါပဲ။ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ သူ႕မိသားစုထဲကေန ရုတ္ခ်ည္းထြက္ခြာသြားတာ အင္မတန္ သံေဝဂရစရာေကာင္းတယ္။ အခုဆုိ facebook account ထဲမွာ သြားေလသူ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္သြားျပီ။ ကုိညီသစ္နဲ႕ႏုိင္ငံ။ ဂီတကိုခ်စ္တဲ႔သူေတြ။

ပထမဆံုး တင္ျဖစ္တဲ႔ ပို႕စ္ဟာ ေၾကကြဲျခင္းျဖစ္ေနတာေတာ႔လည္း မတတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒါဟာလည္း ေလာကဓံနဲ႕လူတုိ႕ရဲ႕ ထိခတ္မိျခင္းသံစဥ္တစ္ခုပဲ။ ပန္းပြင္႔ေတြဟာ မုန္တုိင္းထဲမွာလည္းပြင္႔ေနတာပါပဲ။ နားစြင္႔ေထာင္ၾကည္႕လိုက္တိုင္း ေသျခင္းတရားဟာ အနားမွာ အျမဲရိွေနမွန္း ရိပ္မိလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ၂၂ ႏွစ္တုန္းက ေက်ာင္းသြားေတာ႔ ဟုိင္းလပ္စ္ေခါင္းမုိးေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လက္ခ်င္းတြဲျပီး စီးခဲ႔ဖူးတယ္။ လူငယ္ေတြမွာ အိမ္မက္ေတြရိွခဲ႔ၾကျပီး ... သူတုိ႕ကမာၻဟာ အျမဲေတာက္ပေနခဲ႔ၾကတယ္။ အခုေတာ႔ လူၾကီးေတြျဖစ္လာျပီဆုိေတာ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ ကိုယ္႔မွာ တာဝန္ရိွတယ္လုိ႕ ခံစားရတယ္။ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ စိတ္ကူးေလးေတြ၊ အားမာန္ေတြနဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ဆက္လက္ျမင္႔မားေနဖုိ႕ ၊ ကမာၻၾကီးကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ႔ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ အခ်ိန္နည္းနည္းပိုေပးသင္႔တယ္လုိ႕ ျမင္လာတယ္။ လူငယ္ေတြအတြက္ လံုျခံဳေႏြးေထြးျပီး ေမတၱာတရားရိွတဲ႔ အသိုင္းအဝန္းတစ္ခုရိွမယ္ဆုိရင္ သူတုိ႕ေတြရဲ႕ဘဝေတြ အမ်ားၾကီးပိုလြယ္ကူမယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။

ေရးထားတာေတြ ေနာက္ေန႕မွပဲ တင္လုိက္ပါဦးမယ္။

 Zephyr



Peace B with U.

Thursday, May 14, 2015

အလြမ္းဖြဲ႕ေတးေတြဟာ အလြမ္းကုိ မဖြဲ႕ေတာ႔ဘူး။


အလြမ္းဖြဲ႕ေတးေတြဟာ အလြမ္းကုိ မဖြဲ႕ေတာ႔ဘူး။

ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းကုိ ေတးလုိဆိုခဲ႔ၾကဖူးလိမ္႔မည္။ စိတ္ထဲမွာရိွေနသည္႕ နရီစည္းခ်က္မ်ားသည္ ႏူးညံ႕လြန္းခဲ႔ဖူးလိမ္႔မည္။ လိပ္ထားေသာ တိမ္မ်ားကုိ ျဖန္႕ခင္းလုိက္လွ်င္ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုုး ျပည္႕သြားလိမ္႔မည္။ ခရီးသြားသည္ သူ၏ ေျခေထာက္ကုိလည္း ငံု႕ၾကည္႕ဖူးလိမ္႔မည္။ ကႏၱာရ၏ ေျပာင္းလဲေသာ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကုိလည္း ၾကယ္ကေလးတစ္စင္းျဖင္႔ တြန္းလွန္သြားလိမ္႔မည္။ တစ္ခ်ိန္က ပင္လယ္၊ ယခုကႏၱာရ၊ စြံပလြံရနံ႕ရေနေသာေႏြဦး၏ အထီးက်န္မႈသည္ ေျပးလႊားေနေသာ သဲမႈန္မ်ားတစ္ေလွ်ာက္ လုိက္ပါေနျမဲ။

စာအုပ္ေဟာင္းမ်ား၏ ရနံ႕ကုိ သိမ္းဆည္းျပီးသား စာအုပ္စင္မဲ႔အိပ္ခန္းထဲတြင္ ရရေနသည္။ အရာရာကုိ အနံ႕ျဖင္႔သာ နားလည္ေသာ ေၾကာင္ကေလးတစ္ေကာင္၏ သင္ယူမႈကုိ သူနားလည္တတ္ခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ တိမ္မ်ား၏ ရနံ႕၊ လြင္ျပင္၏ ရနံ႕၊ ခ်စ္ခင္သူမ်ား၏ ကုိယ္သင္းနံ႕မ်ား၊ မခ်စ္ခင္သူမ်ား၏ ရနံ႕၊ ေျမသင္းနံ႕၊ စပယ္ဖူးေလး၏ အစိမ္းေရာင္ရနံ႕၊ ႏွင္းဆီဖူေလး၏ လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာ ရနံ႕။ ေနအိမ္၏ ရနံ႕၊ ခရီးမ်ား၏ရနံ႕၊ ပင္လယ္၏ရနံ႕၊ ဆားေငြ႕ေလ၏ရနံ႕၊ ကင္ထားေသာ ပင္လယ္စာမ်ား၏ရနံ႕၊ ဝီစကီ၏ရနံ႕၊ အရာရာသည္ ရနံ႕မ်ားမွတစ္ဆင္႔သာ နားလည္ႏုိင္ခဲ႔သည္။ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း၏ ရနံ႕ကုိေတာ႔ ကြက္လပ္အတုိင္းသာထားလုိက္သည္။ ရနံ႕မ်ားကုိ အေရာင္ျဖင္႔ ဖလွယ္၍ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ ပန္းခ်ီဆြဲေနသည္။ ေတာင္ေတြကုိ တက္ေနတာ လြတ္လပ္ျခင္း၏ ရနံ႕အတြက္ဟု မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေျပာသည္။ မုိးေရစုိစြတ္ေနေသာ ျမက္ပင္ေလးမ်ား၏ ရွင္းသန္မႈႏွင္႔ ေနေရာင္ျခည္၏ေႏြးေထြးမႈတုိ႕၏ ဆံုခ်က္တြင္လည္း လွပေသာ ရနံ႕တစ္ခုရိွလိမ္႔မည္။

နားလည္မႈသည္ ဒုိင္မင္းရွင္းအကန္႕အသတ္ထဲမွ သိႏုိင္စြမ္းသာျဖစ္သည္။ ၾတိဂံအေၾကာင္းကုိ စက္ဝုိင္းမ်ားနားမလည္ႏုိင္ခဲ႔သည္မွာလည္း မဆန္းေတာ႔ပါ။ ညီညာစြာေျဖာင္႔တန္းေနေသာ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းကုိ ျပိဳင္မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းျဖတ္သန္းသြားေသာေၾကာင္႔ ေထာင္႔မ်ားျဖစ္လာၾကသည္ဆုိေသာ္လည္း အလြန္လွ်င္ျမန္ေသာ အလင္းတန္းမ်ား၏ ေတြ႕ဆံုမႈ၊ ကြဲကြာမႈမ်ားတြင္ ျဖတ္ခနဲျဖစ္လာေသာ အလြန္လ်င္ျမန္ေသာေထာင္႔မ်ားသည္ ခ်က္ခ်င္းျပန္လည္ေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ္႔မည္သာျဖစ္သည္။ ကမာၻၾကီး၏ ဟန္ခ်က္၊ တစ္ေယာက္စီ၏ ႏွလံုးသားဟန္ခ်က္ကုိ ထိန္းထားရန္ကိစၥသည္ ရွင္သန္ျခင္းတရား၏ ဥပေဒသတစ္ရပ္လည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏုိင္သည္။

ကမာၻၾကီး၏ မတည္ျမဲမႈကုိ ေမ႔ထားရန္၊ အရည္ေပ်ာ္ေနဆဲ ေက်ာက္ရည္ပူမ်ားကုိ စိတ္ခ်ထားလုိက္ရန္ ေမာဟအနည္းငယ္ေတာ႔ လုိလိမ္႔မည္။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းသုိ႕ စိမ္႔ဝင္လာေသာ ေလျပည္၏ရနံ႕သည္ ေတးသံဆန္လြန္းသည္။ Jazz Piano သံေလးတစ္ခုကို လြမ္းေနေသာစိတ္သည္ ယွဥ္ဘက္ေစတသိက္မ်ားကုိ ေက်ာ္လြန္သြားခဲ႔သည္။ အိမ္မက္တစ္ခ်ိဳ႕၏ ရနံ႕သည္ ေမႊးျမလြန္းေနသည္။ ထာဝရရိွေနမည္ဟူေသာ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္မႈတစ္ခု၏ အဆံုးသတ္သုိ႕ လွ်ပ္တျပတ္ ေရာက္ရိွသြားသည္။ ေရာ္ခ်ိန္မေရာက္မီ ေၾကြသြားေသာ သစ္ရြက္စိမ္းေလးတစ္ရြက္ကုိ နားမလည္ႏုိင္ခဲ႔ေသာ သိမႈ၏ အင္နာရွား ခြ်တ္ေခ်ာ္မႈကုုိပင္ လြမ္းဆြတ္ျခင္း တံဆိပ္ကပ္လုိက္ရသည္။

Hello darkness my old friend I've come to talk with you again ဟူေသာ တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတးမွ စာသားမ်ား၏ရနံ႕သည္ မုိးခုိးေရာင္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ ျဖစ္လိမ္႔မည္။ ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ကုိ ကြဲေအာင္ျပဳလုပ္သည္မွာ လြယ္ကူေသာ္လည္း ကြဲျပီးသား ဖန္ခြက္တစ္ခြက္၏ ဖန္ကြဲစမ်ားျဖင္႔ ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ ျပန္လုပ္ရန္မွာ ခက္ခဲခဲ႔သည္။ ခရီးသြားမ်ားသည္ မိမိတုိ႕သြားခဲ႔ေသာ ခရီး၏ ေဝးလံမႈကုိ ေမ႔ထားလုိက္ရင္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္ခရီး၏ ရွည္လ်ားမႈကို ေမ႔ေလ်ာ႔ထားမိၾကသည္။ အကြာအေဝးမ်ား၏ ရနံ႕သည္ သူဆြတ္ေနက် Dior (J'ADORE) ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။

ဆံုးရွံဳးသြားမွ တန္ဖုိးနားလည္သူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ႔ ေလာကသည္ အနည္းငယ္ အေမွာင္ထုဆန္လြန္းေနခဲ႔လိမ္႔မည္ထင္သည္။ ခ်စ္ခဲ႔ဖူးေသာ ေနဝင္ခ်ိန္တစ္ခုအေၾကာင္း အေလးအနက္ေျပာျပခဲ႔ျပီးျဖစ္ေနခဲ႔သည္။

နည္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ ခ်စ္ျခင္းတရားသည္ ျမင္႔ျမတ္ေသာစိတ္၏ အလင္းသာျဖစ္သည္။ လမ္းမ်ားသည္ ေရြးခ်ယ္မႈကုိ ျဖစ္ေပၚေစခဲ႔ျပီး၊ တန္ဖုိးမ်ားသည္ အေရးၾကီးအစဥ္မ်ားကုိ သတ္မွတ္ခဲ႔သည္။ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းသည္ ဒဏ္ရာတြင္ လမ္းဆံုးခဲ႔လိမ္႔မည္။ တန္ဖုိးထားမႈသည္ အံၾသစိတ္ပ်က္မႈတြင္ အဆံုးသတ္ရလိမ္႔မည္။ သက္ေသမျပႏုိင္ေသာ ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ေႏြးေထြးမႈကုိ သံသယဝင္ရျခင္းထက္ၾကီးေသာဆင္းရဲသည္ ရိွေကာင္းလိမ္႔မည္မထင္။ သုိ႕ေသာ္ အလင္းဘက္ကမ္းသုိ႕ ထပ္မံလုိက္ပါလာႏုုိင္ျခင္းမရိွေသာ ဒဏ္ရာမ်ား၏ အကန္႕အသတ္ရိွမႈကုိ နားလည္လက္ခံလုိက္ရန္သာ ေျဖသာစရာရိွသည္။ တိမ္မ်ားသည္ လွျမဲလွေနၾကသည္။ ရင္ဘတ္ထဲတြင္ တိမ္ကေလးရိွလွ်င္ ျပင္ပမွ တိမ္ကေလးကုိ တကယ္ျမင္ရလိမ္႔မည္။

ထြက္ေနၾက လေလး ကြယ္သြားသလုိ၊ ျမင္ေနၾက မိတ္ေဆြေတြ ျပန္မလာေတာ႔သလုိ၊ မုိးေခါင္သြားသလုိ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားအလင္းမဲ႔ခ်ိန္လည္းရိွရလိမ္႔ဦးမည္။ ကုိယ္႔ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ က်န္သည္႕လူ၊မိတ္ေဆြ၊အရာဝတၳဳမ်ား၊ ပန္းပြင္႔မ်ား၊ စာအုပ္မ်ား၊ တိမ္တုိက္မ်ားကုိလည္း ဥေပကၡာျပဳၾကရျပန္သည္။ ဒဏ္ရာမ်ားကုိ မခ်စ္ခင္ခဲ႔ေသာ္လည္း ခ်စ္ခင္ျခင္းမ်ား ဒဏ္ရာရရလာၾကျမဲျဖစ္ေနသည္ကေတာ႔ ပံုျပင္ဆန္လြန္းခဲ႔သည္။

အျမဲတမ္းရိွေနမည္ထင္ခဲ႔ေသာ ေမတၱာတရား၏ ထြက္ခြာသြားမႈကုိ ေငးၾကည္႕ေနရင္း ေနဝင္ခ်ိန္သည္ တုိေတာင္းေသာကာလအတြင္း အေတြးမ်ားစြာေပးသြားခဲ႔ဖူးသည္။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈသည္ ဖမ္းမမိခဲ႔ေသာ သက္တံေလးတစ္ခုျဖစ္လိမ္႔မည္။ ထုိ႕အတူ တစ္လံုးငါးျပားျဖင္႔ေရာင္းေသာ ေရာင္စံုေဘာလံုးသည္ၾကီးကုိလည္း ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး ျပန္လည္ရွာမေတြ႕ေတာ႔ပါ။

အိမ္ကုိဆံုးရွံဳးသူသည္ အိမ္မက္ကုိလည္း ဆံုးရွံဳးရျမဲျဖစ္သည္။ ေတးသံကုိဆံုးရွံဳးသူသည္ ေၾကကြဲမႈကုိ အေမြဆက္ခံရသူျဖစ္လာသည္။ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ရသူတစ္ေယာက္အတြက္ စာေတြအမ်ားၾကီးေရးခဲ႔ျပီးျပီျဖစ္သည္။ သူမရိွသည္႕ေနာက္ ဆက္လက္ေရးစရာ စာသားတစ္လံုးမွ က်န္ရစ္မေနေတာ႔သည္မွာလည္း မထူးဆန္းေတာ႔။ ျပီးဆံုုးသြားျပီျဖစ္ေသာ ရွင္သန္ခ်ိန္၏ အကန္႕အသတ္ကုိလည္း လက္ခံလုိက္သည္။ ဘဝသည္ ထင္ထားသည္ထက္ အရသာမ်ားစြာရိွေသာ ခရီးစဥ္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အၾကိမ္ၾကိမ္ မျပတ္မသား ျဖစ္ေနခဲ႔ေသာ လူတစ္ေယာက္၏ ျပတ္သားသြားခ်ိန္တြင္မွ သူ႕ကုိယ္သူ ျပန္လည္ရွာေတြ႕ခဲ႔သည္။ ဘဝထဲမွ ဒဏ္ရာကုိႏႈတ္လုိက္လွ်င္ အခြံသက္သက္သာက်န္ရစ္ေတာ႔သည္။ အခြံသက္သက္ျဖင္႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္သည္။ ဒဏ္ရာမဲ႔ျခင္းသည္ ႏွစ္လုိဖြယ္ရာ ဘဝပင္ ျဖစ္ေနျပန္ေတာ႔သည္။

ရိွျခင္းထဲမွ မရိွျခင္းကုိ ခြာထုတ္ယူထားလုိက္သည္။ စာအုပ္စင္အလြတ္တစ္ခု၏ တန္ဖုိးသည္ သုညျဖစ္လာသည္။ သုညထဲတြင္ ဝင္ေခြေနလုိက္သည္။ တန္ဖုိးမ်ားသည္ သုညတြင္သာ အဆံုးသတ္သည္။ ပုိင္ဆုိင္မႈမ်ားသည္ ဆံုးရွံဳးျခင္း၌သာ အဆံုးသတ္ရလိမ္႔မည္။ အေမွာင္ထဲထုိင္ေနေသာ ေၾကာင္တစ္ေကာင္အတြက္ မနက္ျဖန္ အသစ္မ်ားသည္ အတိတ္မ်ားထက္ ပုိ၍ လုိအပ္ျခင္းမရိွေတာ႔။ ၾကိဳးမဲ႔ေစာင္း၏ လြတ္လပ္မႈ၊ တစ္ကြင္းထဲနဲ႕ မျမည္ေတာ႔တဲ႔ ေရႊလက္ေကာက္ေလး၏ ျငိမ္သက္မႈ၊ ေၾကြလက္စ သစ္ရြက္ေျခာက္ေလး၏ အထီးက်န္မႈ၊ သခၤါရတရား၏ လွပမႈတုိ႕သည္ ဆန္းၾကယ္ေနျမဲျဖစ္သည္။ မေျပာျဖစ္ခဲ႔ေသာ စကားမ်ား၏ အေငြ႕ပ်ံသြားမႈကုိလည္း ထံုေပေပ ရပ္ၾကည္႕ေနလုိက္သည္။

လူနာကေတာ႔ အျဖဴေရာင္အခင္းဟာ combed cotton မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိသိေနပံုရသည္။ မ်က္လံုးေတြကုိ မ်က္လႊာခ်ထားလုိက္ျပီး ရွင္သန္ျခင္းကုိ လက္ေလွ်ာ႔ထားခဲ႔လုိက္သည္။ ေတာ္ေလာက္ပါျပီ။ ဒီဘဝအတြက္ေတာ႔ ေတာ္ေလာက္ပါျပီဟု သူ႕ကုိယ္သူ သတိေပးလုိက္သည္။ ဘဝႏွင္႔ရင္း၍ ဝယ္ယူခဲ႔ေသာ ယံုၾကည္မႈတစ္ခုအတြက္ ဒီေလာက္ေၾကကြဲရရင္ေတာ္ေရာေပါ႔ဟု ခရမ္းေရာင္ပန္းပြင္႔ေလးကေျပာသည္။

ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာဘာမ်ားလဲ။ ေငြေၾကးျပည္႕စံုမႈလား။ အိမ္မက္ေတြ အားလံုး တကယ္ျဖစ္လာတာလား။ ေၾကြျပီးသားၾကယ္ေလးဆီ အေရာက္သြားႏုိင္ခဲ႔တာမ်ိဳးလား။ တိတိက်က် မဖြင္႔ဆုိႏုိင္ေပမယ္႔လည္း ေအာင္ျမင္ခြင္႔ရိွေနေသးသည္။ အိပ္ခ်ိန္မွာ အိပ္ႏုိင္တာ ေအာင္ျမင္မႈပဲမဟုုတ္လား။ စားခ်င္တာစားႏုိင္ေသးတာလည္း ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုပဲ။ ခ်စ္တဲ႔သူေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ေသးတာ အၾကီးဆံုုးေအာင္ျမင္မႈပဲေလ။ ဆံုုးသြားတဲ႔ အသက္ ၅၆ ႏွစ္အထိ သား၊သမီးေတြအတြက္ မအားေသးဘူးလုိ႕ တစ္ခါမွ မေျပာခဲ႔ဖူးတဲ႔ မိခင္ၾကီးရဲ႕ ေမတၱာကုိ ေရးေရးသေဘာေပါက္လာေတာ႔ စိတ္ဒဏ္ရာပုိရလာသည္။ အေမဟာ စကားလံုုးေတြ သိပ္မ်ားမ်ားမေျပာတတ္ပါဘူး။ တိတ္တိတ္ေလးနဲ႕ ေလးနက္သြားခဲ႔တာပါလားဆုိတာကုိ ပုိျပီးနားလည္လာခဲ႔သည္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာထက္ အခ်ိန္ကုန္တာ ဘာရိွဦးမွာလဲ။ လူတစ္ေယာက္ကုိ တကယ္ခ်စ္ဖုိ႕ဆုိတာ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးလုိသည္။ လုုိေနသည္။ လုိခဲ႔သည္။ လုိေနလိမ္႔ဦးမည္။ ပန္းဥယ်ာဥ္ေလးတစ္ခုကို ပ်ိဳးေထာင္ရသည္ထက္ အမ်ားၾကီးပုိလုိအပ္လိမ္႔မည္။ အေလ႔က်ေပါက္ေရာက္ေလ႔မရိွေသာ အပင္မ်ား စုိက္ပ်ိဳးထားသူတစ္ေယာက္၏ ဝီရိယမ်ိဳးျဖင္႔ ခ်စ္ခင္ရမည္ထင္သည္။ အရိပ္တၾကည္႕ၾကည္႕ ခ်စ္ခင္ရလိမ္႔မည္ထင္သည္။ လစ္လ်ဴရႈတတ္ရံုုျဖင္႔ေတာ႔ မိဘေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမည္မထင္။ သူစိမ္းတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္လာလိမ္႔မည္။ အရင္းႏွီးဆံုုး သူစိမ္းမ်ား ဆုိပါေတာ႔။

တိမ္ေတြကုိ ေငးၾကည္႕ေနလုိက္သည္။ forget-me-not  မ်ား၏ ျပာလြင္မႈ။ ဝိမုတၱိ၏ လြတ္ျငိမ္းမႈ၊ သပိတ္လြယ္ငွက္ေလး၏ လန္းဆန္းမႈႏွင္႔ အစစအရာရာ ျပီးျပည္႕စံုေသာ တိမ္ကေလးသည္ ခ်စ္စရာေကာင္းေနသည္။ ေရညိွတက္ေနေသာ အုတ္ဂူတစ္ခု၏ ေရွ႕တြင္ ေျပာစရာစကားလည္း သိပ္မ်ားမ်ားစားစားရိွမေနပါ။ ျငိမ္သက္သြားေသာ စြမ္းအင္ႏွင္႔ လႈပ္ရွားရုန္းကန္ေနရေသာ စြမ္းအင္ႏွစ္ခု၏ နားလည္မႈျဖင္႔ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ႔ၾကသည္။ ပန္းစည္းမ်ားသည္ မည္သည္႕အနက္အဓိပၺာယ္ကုိမွ မေဆာင္ပါ။ ႏွင္းဆီပန္း  ေျခာက္ဆယ္႔တစ္ပြင္႔သည္လည္း မည္သည္႕ အဓိပၺာယ္မွ်မရိွပါ။ Juz to say I am fine, mother.

With Peace,
Zephyr

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ဒီစာတစ္ပုဒ္ဟာ ၂၀၁၅ အတြက္ ေနာက္ဆံုးေရးလုိက္တာပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ ျပန္လာ၊မလာ မေသခ်ာတဲ႔အတြက္ အားလံုးကုိလည္း တစ္ခါတည္း ႏႈတ္ဆက္လုိက္တယ္။ ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ အခ်ိန္အတုိင္းအတာ တစ္ခုေပးျပီး ေရးျဖစ္ခဲ႔တာေတြအတြက္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္မႈေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ႔ပါတယ္။ တုိေတာင္းတဲ႔ဘဝမွာ အခ်ိန္ေပးစရာေတြမ်ားလာတာ သဘာဝပဲထင္တယ္။ ေရးစရာရိွတာေတြ အကုန္ေရးျပီးသြားျပီ။ က်ေနာ္ ေရးဖုိ႕လုိတာေတြလည္း အကုန္ေရးျပီးသြားျပီ။ ဘဝရဲ႕ ဒုတိယပုိင္းကုိ ဆက္ကစားဖုိ႕ နားသင္႔တာေတြက နားလုိက္ျပီ။ ဖတ္စရာက်န္ေနတဲ႔ စာအုုပ္ေတြကုိ သိမ္းထားတဲ႔ စင္ကေန ျပန္ခ်ထားျပီး စားပြဲေပၚတင္ထားလုိက္ျပီ။ ၂၀၁၅၊ ၂၀၁၆၊ ၂၀၁၇ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕စာဖတ္ျပီး၊ ေဝးေဝးလံလံ ခရီးသြားမယ္စိတ္ကူးတယ္။ဘဝကုိ ေနာက္ထပ္ နည္းလမ္းတစ္မ်ိဳးနဲ႕ျဖတ္သန္းၾကည္႕တာေပါ႔။



Peace B with U.

Saturday, May 9, 2015

ေမလေတးသီခ်င္းဖြဲ႕သီမႈသည္ ေဖ်ာ႔မႈန္တုန္ရီ ေဝဝါးကုန္ေလ၏။

ေမလေတးသီခ်င္းဖြဲ႕သီမႈသည္ ေဖ်ာ႔မႈန္တုန္ရီ ေဝဝါးကုန္ေလ၏။

ေက်ာက္မ်က္ အေရာင္းဆုိင္ေရွ႕သုိ႕ရာက္သည္။ ေတာက္ေတာက္ပပ စိန္ေလးတစ္ပြင္႔ဗဟုိျပဳသည္႕ အသည္းပံု လည္ဆြဲေလးကုိ ေတြ႕သည္။ အေမမ်ားေန႕အတြက္ ဝယ္ဖုိ႕စိတ္ကူးျပီး ပုိက္ဆံအိတ္ထဲမွ credit card ကုိထုတ္လုိက္သည္။ ျပီးမွ ငါ႔ အေမဆံုးသြားတာၾကာျပီပဲ ဟူသည္႕ အသိဝင္လာသည္။ credit card ကိုျပန္သိမ္းရင္း Swissbake ဆုိင္ဆီသုိ႕ ဆက္ေလွ်ာက္သည္။ အခါးဆံုုးေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေပးဖုိ႕မွာလုိက္သည္။ လူသည္ အခါးကုိသာ အရသာခံတတ္ေတာ႔သည္။

ခ်စ္ျခင္းတရားသည္ ေတာင္ပံမ်ားသာျဖစ္သည္။ ခ်စ္၍ေျပာခဲ႔ေသာ စကားလံုးမ်ားသည္ ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ေတာင္ပံမ်ား ပင္ျဖစ္သည္။ စကားလံုးမ်ားကုိ ျပန္လည္ သိမ္းဆည္းလုိက္သည္။ စာလံုးေလးတစ္လံုးစီသည္ ခ်စ္ျခင္းတရားမ်ား၏ အစအနမ်ားျဖစ္ေနခဲ႔သည္။

ေကာင္းကင္တြင္ ၾကယ္မ်ား မရိွခဲ႔သည္မွာ ၾကာလြန္ခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။
မုိးေကာင္းကင္၏ အေနာက္ဘက္တြင္ေတာ႔ ၾကယ္ေလးတစ္လံုး ရိွေနမွန္း စိတ္ထဲမွ သိေနခဲ႔မိသည္။ ထုိအသိတရား၏ ခုိင္ျမဲမႈသည္ ေလာကတြင္ ေနေပ်ာ္ေစခဲ႔သည္။ ထုိအသိမရိွေတာ႔လွ်င္ လူသည္ ေသျခင္းတရားကုိသာ ေရြးခ်ယ္သြားၾကလိမ္႔မည္။

ဖခင္ၾကီးဆီဖုန္းဆက္သည္။ မိခင္ၾကီးလက္ေဆာင္ေပးခဲ႔သည္ အီတလီ စိပ္ပုတီးေလးကုိ သူၾကိဳးျပန္လဲျပီး စိပ္ေနတာ ႏွစ္ခါရိွျပီဟုဆိုုသည္။(သက္တမ္း ႏွစ္၂၀ ေၾကာ္ၾကာျပီဆုိတဲ႔သေဘာပဲ။) ဒီတစ္ေခါက္ၾကိဳးလဲရင္ ေနာက္ဆံုးပဲဟုဆိုသည္။ ခ်စ္ျခင္းတရားသည္ အီတလီလုပ္ ႏွင္းဆီရနံ႕ စိပ္ပုတီးေလးတစ္ခုလည္းျဖစ္ႏုိင္သည္။ အီတလီသြားရင္ တစ္ကံုးဝယ္ခဲ႔ေပးမည္ဟုဆိုေသာ္လည္း သူစိတ္ဝင္စားပံုမရ။ ခ်စ္ျခင္းမပါေသာ စိပ္ပုတီးအသစ္တစ္ခုကုိ ဘယ္လုိအစားထိုးရမွန္း သူသိပံုုမေပၚ။ အျပာေရာင္ crystal မ်ားျဖင္႔ ျပဳလုပ္ထားေသာ အလြန္လွပသည္႕ စိပ္ပုတီးတစ္ကံုးကိုလည္း မိမိအတြက္ မိခင္ၾကီး အီတလီေရာက္စဥ္က ဝယ္လာေပးခဲ႔ဖူးသည္။ အမွတ္တရမ်ားကုိ အမွတ္ရရမွာ ပ်င္းရိသူပီပီ Ikea မွ storage ပံုးအနီေလးတြင္ ထည္႕သိမ္းထားလုိက္သည္။ ဒီစိပ္ပုတီးကုိပဲ လူၾကံဳရိွလွ်င္ ဖခင္ၾကီးဆီ ပုိ႕ေပးလုိက္မည္ဟု စိတ္ကူးသည္။

ဥပါဒါန္အေၾကာင္းကုိ ဖခင္ၾကီး နားမလည္ေသးပါ။ သုိ႕ေသာ္ က်ေနာ္ရွင္းျပမေနေတာ႔ပါ။ ဝမ္းနည္းသူတစ္ေယာက္အတြက္ ဝမ္းနည္းျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုုးေဆးျဖစ္လိမ္႔မည္ထင္သည္။ ဝမ္းမနည္းတတ္သူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ႔ သူ႕အလုပ္သူလုုပ္ေနတာလုိ႕ပဲ ျမင္ရလိမ္႔မည္ထင္သည္။

တိမ္မ်ားအေၾကာင္းကုိ သင္ၾကားေပးခဲ႔သူတစ္ေယာက္သည္ တိမ္မ်ားကုိ က်ေနာ္ခ်စ္မွန္း သိခဲ႔ျပီးသားသာျဖစ္ပါလိမ္႔မည္။

စုိက္ထားသည္႕ စံပယ္မ်ားကုိပင္ မခူးခဲ႔သည္မွာ ေလးလျပည္႕သြားခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ ပန္းတစ္ပြင္႔၏ လြတ္လပ္ခြင္႔ကုုိ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ၾကည္႕ရႈေစာင္႔ေရွာက္သူသာ ျဖစ္ခ်င္သည္။ ေရေလာင္းမည္။ ေျမၾကီးထည္႕ေပးမည္။ ပြင္႔လာေသာ ပန္းပြင္႔ေလးတစ္ပြင္႔စီကုုိ ေလးစားစြာ ခ်စ္ခင္မည္။ ညတိုင္း ၾကယ္ကေလးတစ္ပြင္႔ကုိ စပယ္ပန္းေလးရွာေတြ႕ဖုိ႕ ဆုေတာင္းေပးလိမ္႔မည္။ စံပယ္ပန္းကေလးကလည္း လေရာင္လႈံ၍ ေႏြးလိမ္႔မည္။ သူခ်စ္ေသာ တရားကုုိ သူခ်စ္ေသာ ရနံ႕မွ တစ္ဆင္႔ သင္ၾကားေပးလိမ္႔မည္ထင္ပါသည္။ ၾကယ္တစ္ပြင္႔ကိုု ရွာေနေသာ စပယ္ပန္းေလးတစ္ပြင္႔စီကုိ သူတုုိ႕ရွာေနေသာ ၾကယ္ပြင္႔မ်ားႏွင္႔ ေတြ႕ေစခ်င္သည္။ ၾကယ္ေပ်ာက္ေသာ ၾကယ္ေငးသူတစ္ေယာက္၏ ခံစားခ်က္ကုိ နားလည္ေနသူတစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ စပယ္ပန္းေလးတစ္ပြင္႔စီ၏ ေလာကဒဏ္ကုိ ျဖည္႕စြက္နားလည္ေနမိသည္။

မိမိ၏စိတ္ကုိ ငံု႕ငံု႕ၾကည္႕ရင္း ေပၚလာသည္႕ လမ္းကုိသာ ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔ ဆက္ေလွ်ာက္သြားလုိက္သည္။ မွားခဲ႔တာေတြလည္း မွားခဲ႔သည္႕အတုိင္း၊မွန္ခဲ႔တာေတြလည္း မွန္ခဲ႔သည္႕အတုိင္း လႊတ္ခ်ထားလုိက္သည္။ ဝန္ပုိမတင္ေဆာင္ေသာ တိမ္လႊာေလးတစ္စ၏ ေမ်ာလြင္႔မႈဆီသုိ႕ စိတ္ကုိ ပုိ႕လႊတ္ရင္း ပ်ံသန္းထြက္သြားေနမိသည္။

တိမ္မွ်င္ေလးတစ္စအေနျဖင္႔ အလြန္လွေသာ ၾကယ္ေလးတစ္စင္းကုိ ျမင္ေနရသည္။ ခ်စ္ေနျခင္းကုုိ ခ်စ္ေနျခင္းမွာ ထားရစ္ခဲ႔သည္။ လြမ္းဆြတ္ျခင္းျဖင္႔ နာဖ်ားေနေသာ သစ္ပင္ငယ္ေလး၏ ၾကီးရင္႔မႈကို ၾကည္႕ေနလုိက္သည္။ တစ္ခ်ိန္က မ်က္ရည္မ်ားသည္ ေျခာက္ေသြ႕ခ်ိန္တြင္ ျငိမ္သက္ေသာစိတ္ကုိ ျဖစ္တည္ေစခဲ႔ဟန္တူသည္။ ထပ္မံနာက်င္စရာ အခန္းလြတ္မရိွေတာ႔ေသာစိတ္တည္ေဆာက္မႈ ျဖစ္စဥ္သည္ ျပီးဆံုးခဲ႔ဟန္တူသည္။ လြင္႔ေနေသာစိတ္သည္ ေကာ္ဖီခြက္ဆီသုိ႕ျပန္ေရာက္လာသည္။

ဆက္လက္၍ မေသာက္ျဖစ္ေတာ႔ေသာ ေကာ္ဖီခြက္ထဲတြင္ ၾကယ္ေလးတစ္စင္းေတြ႕ရသည္။ ျပည္႕စံုုသည္႕ ဘဝဘက္ျခမ္းသုုိ႕ ဆက္မလုိက္လာသူတစ္ဦးအတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ အျပံဳးတစ္ခုုသာ ေပးျဖစ္ခဲ႔သည္။ ဘဝဆက္တုုိင္း ခုိင္ျမဲေနေသာ နားလည္မႈသည္ လင္းလက္ေတာက္ပစြာ ေအးျမေနခဲ႔သည္။

သႏၱိတျမစ္၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာသုိ႕ မိခင္ၾကီး တစ္ေန႕ေရာက္သြားပါလိမ္႔မည္။ ဝိမုတၱိ၏ ရွင္းလင္းေသာျဖစ္စဥ္ကုုိ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သူနားလည္သြားပါလိမ္႔မည္။ သံသရာလည္ေစေသာ တရားႏွင္႔၊ သံသရာရပ္ေစေသာ တရားတုိ႕၏ ျခားနားမႈကို ရွင္းရွင္းျပတ္ျပတ္သိေနေသာ စိတ္၏ လြတ္ကင္းမႈအေၾကာင္းကုိ တစ္ေန႕ သူ က်ေနာ္႔ကုိ ျပန္ေျပာျပလိမ္႔ဦးမည္ထင္သည္။ ဆပ္၍မကုန္ႏုိင္ေသာ အနႏၱေမတၱာတရားေတာ္ျဖင္႔ သူ က်ေနာ္႔ကုိ ဆက္ခ်စ္ေနဦးမည္ထင္ပါသည္။

အလြန္လွေသာ ေမတၱာတရား၏ ဖြဲ႕တည္မႈ၊ လႊမ္းျခံဳမႈအေၾကာင္းကုိ က်ေနာ္ေတြးေနမိသည္။ က်ေနာ္ေပ်ာက္ေနေသာ ၾကယ္ေလးသည္ႏွလံုုးသားေထာင္႔ခ်ိဳးတစ္ေနရာတြင္ ထာဝရလင္းေနမွန္း သိလုိက္ရေသာ အခုိက္အတန္႕ကုုိ ေမတၱာတရား၏ ဆာတိုရီ အခုိက္ဟုသတ္မွတ္ရလိမ္႔မည္ထင္သည္။ ၾကယ္ကေလး၏ ေမတၱာျဖင္႔ က်ေနာ္႔ေသြးေတြ လည္ပတ္ေႏြးေထြးေနသည္။ ခ်စ္ျခင္းတရားျဖင္႔ တြဲထားေသာလက္မ်ားရိွခဲ႔ၾကသည္။ သူ႕ရံုုးကုိ က်ေနာ္လုိက္ပုိ႕သည္။ သူ႕ရံုုးဆင္းခ်ိန္ကုိ ခေရပန္းေကာက္ရင္း ေစာင္႔ေနဖူးသည္။ ဝန္ၾကီးမ်ားရံုုးစာၾကည္႕တုုိက္တြင္ စာထုုိင္ဖတ္ရင္း က်ေနာ္႔ ေႏြရာသီေတြ ကုန္ဆံုုးခဲ႔ဖူးသည္။ အရာရာသည္ ေဟာင္းႏြမ္းမသြားေသာ သိစိတ္၏ အစိတ္အပုုိင္းမ်ားသာျဖစ္ေနသည္။ ၾကယ္ကေလးရိွေနမွန္း ေသခ်ာသြားခ်ိန္တြင္ ၾကယ္ေငးသူသည္ ၾကယ္လြမ္းတရားမွ လြန္ေျမာက္သြားခဲ႔သည္။

ဒီေန႕ဟာ အေမမ်ားေန႕ဆုိေတာ႔ ၾကယ္ကေလးတစ္စင္းအေၾကာင္း က်ေနာ္ ပံုျပင္တစ္ခုလုုိေျပာေနမိတယ္။ မဝယ္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ စိန္ပြင္႔ေလးထက္ ၾကယ္ကေလးက အဆ ၁၀၀ ပုိလင္းတာေပါ႔ .....။ စစ္မွန္တဲ႔ ခ်စ္ျခင္းဟာ ေႏြးေထြးတဲ႔ လႊမ္းျခံဳမႈ၊ သက္သာေစတဲ႔ စမ္းေရ ....၊ ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ ပ်ားရည္ျမစ္၊ သႏၱရသပန္းပြင္႔ေတြနဲ႕ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ ....၊ ညီညာဖ်ဖ် သံျပိဳင္ေတး .... ၊ ခ်ိဳလြင္ၾကည္ျမတဲ႔ ရယ္သံ၊ ၾကင္နာေႏြးေထြးတဲ႔ အၾကည္႕တစ္ခ်က္နဲ႕ျပီးျပည္႕စံုုတဲ႔ နားလည္မႈပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႕ ဆိုးခဲ႔သမွ်၊ က်ေနာ္တုိ႕ မွားခဲ႔သမွ် မိဘေမတၱာနဲ႕ ေမ႔ေမ႔ပစ္လုိက္ျပီး ဆက္ခ်စ္ေနတဲ႔ မိဘရင္းေတြဟာ ဒီေန႕တစ္ေန႕မွာမွ ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳရမယ္႔သူေတြမဟုုတ္ဘူး။ ရင္ဘတ္ထဲထည္႕သိမ္းထားတဲ႔ၾကယ္တစ္စင္းဟာ ႏွလံုုးခုုန္သံနဲ႕အတူ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လင္းခ်င္းေနရမွာေပါ႔။ ခ်စ္ျခင္းဟာ မေပ်ာက္ပ်က္ေသာ စြမ္းအင္ပဲမဟုုတ္လား။ ဒီေန႕ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ၾကယ္ေလးကုိ ခင္ဗ်ားရွာေတြ႕ေအာင္ရွာလုိက္ပါ။ လူသားအျဖစ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ စြမ္းအင္အျဖစ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ျမဲျမဲျမံျမံ ခုုိင္ခုိင္က်ည္က်ည္ ခ်စ္ႏုိင္တာ ဘယ္သူေတြရိွေသးလုိ႕လဲ။

ရြတ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ခရမ္းျပာထက္လူရဲ႕ ကဗ်ာစာသားေလး ျပန္သတိရလာတာနဲ႕ ဒါေလးနဲ႕ပဲ အဆံုုးသတ္လုိက္ခ်င္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္႔ေရွ႕မွာ
အေမဟာ ႏုုိင္ငံေတာ္အလံတစ္ခုလုိ မားမားမတ္မတ္ရပ္
ေရဒါတစ္ခုလို
ေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲေရာက္ သံလုိက္အိမ္ေျမွာင္တစ္လံုးလုိ
ခပ္စြာစြာ
ကြ်န္ေတာ္ဆာေနတဲ႔လမ္းေတြကုိ ဝယ္ေကြ်းေမြးခဲ႔တာ
သူမ်ားေတြခ်စ္တာ
ငါဆဲေနသေလာက္ပဲရိွတယ္
ျပန္ေျဖလုိ႕မရေအာင္ ဆံပင္ေတြျဖဴလာသလုိ
ေမတၱာတရားရဲ႕ ပ်ားရည္ထဲ ေျပးမရေအာင္ နစ္လုိ႕ ........။

က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာရဲ႕အခ်ဳပ္ဟာ ဒါပါပဲ။ သူမ်ားေတြခ်စ္တာ ငါဆဲေနသေလာက္ပဲရိွတယ္ဆုုိတဲ႔ အလကၤာေလးက ထပ္ျဖည္႕စရာမလုိေတာ႔တဲ႔ ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးေပါ႔။

Happy Mother’s Day 




Peace B with U.