Saturday, March 21, 2015

ေလာင္ကြ်မ္းမႈ ၁၈၀ ဒီဂရီ

ေလာင္ကြ်မ္းမႈ ၁၈၀ ဒီဂရီ

ဝါသနာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး နည္းသြားျပီ။ စာဖတ္ရတာလည္း ဝါသနာမပါေတာ႔ဘူး။ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ကုိ ရပ္ထားတာ ဒီဇင္ဘာလလယ္ေလာက္ကတည္းကပဲ။ ကိုယ္ေရးထားတာေတြပဲ မၾကာမၾကာျပန္ဖတ္တယ္။ ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အတုိအထြာေလးေတြျပန္ဖတ္ရင္း သတိတရျဖစ္တာေလးေတြ ျပန္စုထားလုိက္တယ္။

မင္းဘူးမွာ ရိုုက္ခဲ႔တဲ႔ မီးေတာင္ေဟာင္းကုိ နဂါးရိွတယ္ဆိုတာေလး က်ေနာ္ facebook မွာ တင္ဖူးတယ္။ လူေတြရဲ႕ ယံုုၾကည္မႈေတြအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္တဲ႔သေဘာပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ပညာေကာင္းေကာင္းတတ္တဲ႔မ်ိဳးဆက္ တစ္ဆက္ေလာက္ လုိတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကုိယ္သိႏုုိင္သေလာက္ အျမင္ေတြကိုု က်ေနာ္ေျပာတယ္။ မွားတာလည္းရိွမယ္။ ကိုယ္႔ ဉာဏ္နဲ႕ဆင္ျခင္ျပီး သင္႔တာယူႏုုိင္တယ္။ သိတာကိုု ေဝငွျပီး၊ မသိတာကိုု ေမးျမန္းမယ္။ မွားယြင္းတဲ႔အယူအဆရိွရင္ ကိုယ္႔ဆီမွာ လမ္းဆံုးရမယ္။ ကုိယ္ဟာ အသိတရားနဲ႕ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ဆန္ခါေတြပဲ။ မဟုတ္တာေတြ၊မမွန္တာေတြ၊ နည္းလမ္းမက်တာေတြကုိ လက္ဆင္႔မကမ္းေတာ႔တဲ႔မ်ိဳးဆက္ျဖစ္ရမယ္။ က်ေနာ္ဒါေလးကုိ ေရႊစက္ေတာ္သြားရင္း ရုိက္လာခဲ႔တယ္။ ယံုၾကည္မႈေတြကုိေတာ႔ ဘာမွ မေျပာလုိဘူး။ က်ေနာ္ေတာ႔ ဆက္ျပီး လက္ဆင္႔မကမ္းတဲ႔မ်ိဳးဆက္ျဖစ္ဖုိ႕ပဲ ကိုယ္႔တာ ကုိယ္လံုဖုိ႕ၾကိဳးစားရမယ္။ မၾကာေသးခင္ကပဲ ေခါင္းေလာင္းၾကီး နဂါးေစာင္႔တယ္လုိ႕ေျပာတဲ႔သူေရာ၊ ယံုတဲ႔သူပါ မနည္းတာေတြ႕ရတယ္။ ဒီ video clip ေလးကုိ အဘျငိမ္း share တာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား share ထားတာေတြ႕တယ္။ အနာဂတ္ရဲ႕ ကေလးေတြကုိ အသိအမွားေတြ မေပးဖုိ႕ကုိပဲ က်ေနာ္ရည္ရြယ္တယ္။ ယံုၾကည္ေနတဲ႔သူေတြကုိေတာ႔ ေပ်ာ္ေနရင္ျပီးတာပါပဲ။ အျပစ္မဆုိပါဘူး။ ကမာၻၾကီးျပားတယ္လုိ႕ ယံုခ်င္လည္း ယံုႏုိင္ပါတယ္။ အနာဂတ္ရဲ႕ ကေလးေတြကုိေတာ႔ ေပါက္ကရေတြ မသင္ေပးလုိက္ၾကပါနဲ႕။ သူတုုိ႕ လင္းလင္းပြင္႔ပြင္႔ ေလ႔လာပါေစ။ သူတုုိ႕ေတြက ကုိယ္ေတြထက္ ဆယ္ဆသာတယ္။ သူတုုိ႕ေတြရဲ႕ အသိအျမင္သစ္ကုိ လမ္းဖြင္႔ေပးထားရမယ္။ အမႈိက္ေတြကုိ လက္ဆင္႔မကမ္းတဲ႔မ်ိဳးဆက္ေတြထဲက တစ္ေယာက္အေနနဲ႕၊လမ္းမွာ အမႈိက္ေတြ႕ရင္ ေကာက္ခဲ႔ရမွာပဲ။



ဒုတိယတစ္ခုက စုဗူးေလးတစ္ဗူးအေၾကာင္းပါ။ ဒီစုဗူးကုိ က်ေနာ္တုိ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံ ရည္းစားဘဝကစျပီး အေၾကြေတြစုခဲ႔ၾကတယ္။ ပထမႏွစ္ေခါက္မွာ ၁၀၀ စီရတယ္။ ေနာက္ပုိင္းယူျပီးေတာ႔ ပုိစုျဖစ္လာတယ္။ တစ္ခါကုိ ၂၀၀ စီေလာက္လွဴျဖစ္တယ္။ Kallang ေက်ာင္းက အေၾကြစုဗူးေလး။ အမွတ္တရျဖစ္ရတယ္။ အခုဆိုု လွဴျပီးတာ ၁၂၀၀ ရိွျပီ။ ဒီတစ္ေခါက္လည္း ၂၀၀ ေလာက္ျပည္႕ေနျပီဆုိေတာ႔ ၁၄၀၀ ျပည္႕ျဖစ္မယ္။ ဒီ ၁၄၀၀ ကုိ က်ေနာ္တုုိ႕ အေထြအထူးမစုရဘူး။ ေန႕တုိင္းပုိလာတဲ႔အေၾကြေလးေတြ စုထားတယ္။ က်ေနာ္ အေၾကြမသံုုးဘူး။ တစ္ေန႕မွာ ပုိလာတဲ႔ အေၾကြမွန္သမွ် စုထားတယ္။ ေလးငါးလဆုိရင္ ၂၀၀ ေလာက္ျဖစ္သြားတယ္။ တစ္ႏွစ္မွာ ၂ခါလွဴတယ္။ အပမ္းမၾကီးတဲ႔ လြယ္လင္႔တကူ အလွဴျဖစ္သြားတယ္။ ေန႕တုိင္း ကုသိုလ္ရေနတယ္။ ဒါအင္မတန္ေကာင္းတယ္။ ၾကီးၾကီးေသးေသး ကုသိုလ္ရဲ႕သေဘာဟာ စိတ္ကုိ အထူးၾကည္လင္ေစတယ္။ ငယ္တုန္းက အိမ္မွာ ႏွင္းဆီကုန္းဘုိးဘြားရိပ္သာက စုဗူးေလးရိွတယ္။ ကုသုိလ္လုပ္ရတာကုိ ေပ်ာ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ႔တဲ႔ မိဘေတြရဲ႕ ေက်းဇူးက အနႏၲပါပဲ။ က်ေနာ္႔ အသိမိတ္ေဆြေတြလည္း ဒီလုိပဲ အျမဲလွဴေနၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ဝမ္းသာတယ္။ နည္းတာ၊ မ်ားတာ ကိစၥမရိွဘူး။ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႕ရတဲ႔ကုသုိလ္ကုိ တန္ဖုိးထားတဲ႔စိတ္ကေလးရိွေနတာ အျမတ္ပဲ။



ဝါသနာေတြအမ်ားၾကီးရိွျပီး ခဏေလာက္စိတ္ကူးေပါက္တုန္းက ဆြဲခဲ႔တဲ႔ပံု။ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ အုတ္ဂူေပၚမွာလဲေနျပီး အုတ္ဂူမွာ အေမ႔ရဲ႕ နာမည္ေရွ႕ဆံုုးစာလံုုး T လုိ႕ေရးထားတယ္။ ခံစားခ်က္တစ္ခုခုရိွရင္ ခံစားစရာတစ္ခုခုလုပ္လုိ႕ရတယ္လုိ႕ထင္တယ္။ ဒီပံုက ကုိယ္႔ခံစားခ်က္ပဲ။ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္မွာ ျပန္ေတြ႕တာနဲ႕ ဒီမွာ ျပန္တင္ထားလုိက္တယ္။ ေကာင္းရာသုဂတိမွာ ေပ်ာ္ပါေစ အေမ။


ဒီအေၾကြေတြနဲ႕ ႏွစ္က်ပ္တန္ေတြက သိမ္ဆင္းေလာင္းဖုိ႕ ရွာထားတာ။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ကထင္တယ္။ တစ္ပါးကုိ ၂ က်ပ္ေလာင္းလုိက္တယ္။ အမွတ္တရပဲ။


မင္းသားေလးစာအုပ္ထဲက မီးအိမ္ထြန္းသမား။ ဒီစာအုပ္ဖတ္ဖူးရင္ သူ႕ကို သိမွာပဲ။ ဇနီးသည္ကလည္း သူ႕မွာလည္းပံုဆြဲအေျခခံရိွေၾကာင္းျပတဲ႔အေနနဲ႕ ဆြဲထားတာျဖစ္မယ္။


အသက္ၾကီးလာေတာ႔ ဖတ္တဲ႔စာအုုပ္ေတြေျပာင္းကုန္ျပီ။
ဘဝ နာလာတဲ႔အခါ ဘာဝနာဖက္ေရာက္ကုန္ေတာ႔တာပဲ။


အိမ္ကသားေတာ္ေမာင္ႏွစ္ေကာင္။ အရင္ကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္တယ္။ အခုေတာ႔ အိပ္ခါနီး ေနရာေန႕တုိင္းေရႊ႕ရတာနဲ႕ နည္းနည္းျငိဳျငင္စျပဳလာျပီ။ တစ္ေကာင္က ေလးေပေလာက္၊တစ္ေကာင္ကငါးေပေလာက္ရိွတယ္ထင္တယ္။ အရင္တုန္းကေတာ႔ စိတ္ေကာက္တုိင္း အရုပ္ေတြ ဝယ္ဝယ္ေပးတာ၊ ေနာက္ေတာ႔ ထားစရာမရိွေတာ႔ဘူး။ ဒါနဲ႕ပဲ စိတ္မေကာက္ေအာင္ထားလုိက္တယ္။ အရုုပ္ဖုိးသက္သာလည္း မနည္းဘူး။


အဲဒါကေတာ႔ စင္ကာပူမွာရိွတဲ႔ျပင္သစ္ အႏုပညာျပခန္းကေၾကာ္ျငာ။ အဲဒီကုိ တစ္ခါသြားၾကည္႕ဖူးတယ္။ ဗန္ဂုိးဟာ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ပန္းခ်ီကား ၉၀၀ ဆြဲခဲ႔တာ။ တစ္လမွာ ခုနစ္ကားေက်ာ္ဆြဲတာ။ အဲဒါေတာင္ ထမင္းဝေအာင္ မစားသြားရဘူး။ အဲဒီေခတ္က အႏုပညာထက္ ထမင္းလုတ္ေတြက ပုိေစ်းၾကီးခဲ႔တယ္။ အဲဒါကုိသိလာေတာ႔ အႏုပညာသမားအစစ္ေတြကုိ ပုိေလးစားမိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕လုိ ဗုိက္ျပည္႕ေနလုိ႕ ေတာင္ေရးေျမာက္ေရးလုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ခံယူခ်က္ သိပ္စစ္မွန္တဲ႔ အႏုပညာရွင္ေတြရိွခဲ႔ၾကတယ္။ ရိွေနေသးတယ္။ စာအုပ္အသစ္ထြက္ရင္ ဝယ္မဖတ္ဘဲ pdf ေစာင္႔တာတုိ႕၊ ေဟာေျပာပြဲဆုိရင္ youtube ေစာင္႔တာတုိ႕လုပ္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ပယ္ႏုိင္သေလာက္ပယ္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။ ဗန္ဂုိးက ပန္းခ်ီတင္ေတာ္တာမဟုတ္ဘူး။ စကားလံုးေတြလည္း သိပ္လွတယ္။ ဘဝကုိ အႏုပညာတစ္ခုတည္းနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားတာ သိပ္အံ႔ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ISIS ကလူေတြျပင္သစ္ကုိ သိမ္းျပီးရင္ေတာ႔ အဲဒါေတြကုိ ေဘာင္းဘီခ်ဳပ္ဝတ္လုိက္မယ္ထင္တယ္။


က်ေနာ္႔မွာ အမွတ္တရျဖစ္ရတဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ေတြ အမ်ားၾကီးရိွခဲ႔တယ္။ အခုေနာက္ဆံုုးတစ္ေခါက္ျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ႔ ဇနီးသည္ လက္ေဆာင္ေပးထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၂ က ေကာ္ဖီခြက္ေလး အမွတ္တရျပန္ယူလာတယ္။ က်ကြဲသြားတဲ႔ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြလည္းရိွလိမ္႔မယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ေကာ္ဖီခြက္ေတြဟာ အမွတ္တရပါပဲ။ အင္မတန္ ေလးနက္သိမ္ေမြ႕တဲ႔ ေမတၱာတရားဟာ ေကာ္ဖီခြက္ေလးတစ္ခြက္မွာပါျပီးသားပဲ။ ကုိယ္ခ်စ္တဲ႔ခင္တဲ႔သူကုိ ေကာ္ဖီခြက္ေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေတာ႔လက္ေဆာင္ေပးသင္႔တယ္။ ကိုယ္မခ်စ္ေတာ႔၊ မခင္ေတာ႔ရင္ေတာ႔ ေပးထားတဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ေတြ သိမ္းမထားနဲ႕ေတာ႔။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ေလးတစ္ခြက္ဟာ အလံုပိတ္ျခံစည္းရိုုးတစ္ခုုကေန ပ်ံတက္ဖုိ႕ၾကိဳးစားဖူးသတဲ႔။ အဲဒါကုိ က်ေနာ္ ပံုတစ္ပံုဆြဲခဲ႔ဖူးတယ္။

ဒီပံုကေတာ႔ ညေနလမ္းေလွ်ာက္ရင္းေတြ႕ခဲ႔တဲ႔မိသားစု။ အေဖလုပ္တဲ႔သူကုိင္ထားတဲ႔ အလတ္ေကာင္ေလးက သူ႕အမကုိ သဲနဲ႕ပက္လုိက္တာ။ ေတာင္းပန္ခုိင္းတာ မေတာင္းပန္လုိ႕ မိဘႏွစ္ပါးက ဆံုုးမေနတာ။ ေနာက္ဆံုုးသူေတာင္းပန္တယ္။ အသံတုိးေနလုိ႕ သူ႕အေဖက က်ယ္က်ယ္ေတာင္းပန္ခုိင္းတယ္။ သူက်ယ္က်ယ္ေတာင္းပန္မွ သူ႕ကုိ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ကေလးေတြမွားလိမ္႔မယ္။ မွားတာကုိ အခ်ိန္မဆုိင္းဘဲ ခ်က္ခ်င္းျပင္ေပးမွ မိဘပီသတယ္။ ေခြးေမြးဖူးတဲ႔သူဆုိရင္လည္း သိလိမ္႔မယ္။ ခ်က္ခ်င္းျပင္မွ ေခြးေတြက နားလည္တယ္။ လူကေလးေတြလည္း ဒီလုိပဲျဖစ္မယ္။ အလုိလိုက္ထားတာ မ်ားလာျပီး၊ တစ္ခ်ိန္ၾကမွ ေပါင္းဆံုးမရင္ နားမေထာင္ေတာ႔ဘူး။ အဲဒါေလးကုိ ေလးစားမိတာနဲ႕  ခပ္လွမ္းလွမ္းကေန မွတ္တမ္းတင္ထားလုိက္တယ္။ မ်က္ႏွာေတြလည္း ေသခ်ာမျမင္ရဘူးဆုိေတာ႔ ကိစၥသိပ္မရိွေလာက္ဖူးလုိ႕ထင္တယ္။ မေကာင္းျမစ္ထာ၊ေကာင္းရာညႊန္လတ္ဆုိတာေတာင္ ခ်က္ခ်င္းျဖစ္ရမယ္။ အခ်ိန္ဆုိင္းလုုိ႕မျဖစ္ဘူး။ ဒီေန႕မွားရင္ ဒီေန႕သြန္သင္ရမယ္။ အခုမွားရင္ အခုသြန္သင္ရမယ္။ မွားတဲ႔သူက မွားတာကုိ အမွန္ထင္ကုန္ရင္ ခက္ေတာ႔တာပဲ။ ေလာကၾကီးမွာ မွားတာကုိ မေတာင္းပန္တတ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားရင္ တစ္သက္လံုုး အသံုုးမက်ေတာ႔ဘူး။


ဆရာေလး ဆန္ရသလားေတာ႔မသိဘူး။ ေလွ်ာက္ေျပးေနတာ ေခါင္းေတာင္မူးတယ္။ ဇနီးသည္ရဲ႕တူမ။ အခုတစ္တန္းေရာက္ျပီထင္တယ္။ ဟုိတစ္ေခါက္ျပန္တုန္းက အင္မတန္လည္ေနျပီ။ ကေလးေတြဟာ လူမ်ားကေလးေတြဆုိ အင္မတန္ အၾကီးျမန္ၾကတယ္။


ဗုုိလ္တေထာင္ေစတီက ေခါင္းေလာင္းစာ။ ၂၀၁၄
မတ္ခ်္လျပန္တုန္းကရိွတယ္။ ေအာက္တုုိဘာထပ္ျပန္ေတာ႔ ျပန္ဖ်က္လုိက္ျပီ။ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္မွာ ရွဲထားတာကုိ ေဂါပကေတြ႕သြားပံုရတယ္။



မင္းဘူးကသစ္ေတာ။ ေနထြက္ခ်ိန္ထင္တယ္။ ေနဝင္ခ်ိန္လည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ကားေပၚကေနရုိက္လုိက္တာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္တစ္ပံုေလာက္ရတယ္။


၂၀၁၃ မွာက်ိဳက္ထီးရုုိးသြားျပီး၊ စင္ကာပူျပန္လာေတာ႔ ဟုိမွာ မီးေလာင္တယ္။ ၂၀၁၄မွာ ေရႊစက္ေတာ္သြားျပီး၊ စင္ကာပူျပန္လာေတာ႔ အဲဒီမွာ မီးေလာင္တယ္။ မသိရင္ မီးရွိဳ႕ျပီးထြက္ေျပးေနသလုိျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုုးတစ္ေခါက္ျပန္ေတာ႔ ရန္ကုန္မွာပဲေနတယ္။ ျပန္လာေတာ႔ ရန္ကုန္မွာ မီးေတြေလာင္ျပန္ေရာ။ ေနာက္တာပါ။ အယူအစြဲမထားၾကပါနဲ႕။ ေရႊစက္ေတာ္က တဲေလးေတြ။ အထက္စက္ေတာ္ရာကေန ရုိက္လာတာ။ က်န္လုဂုုိဏ္းသားေတြ မနည္းဘူးေတြ႕ခဲ႔တယ္။ သမုိင္းဆရာေတြ အလုိအရ၊ ဗုုဒၶဟာ ေရႊစက္ေတာ္မေရာက္ခဲ႔ဘူးလုိ႕ဆုိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မန္းေခ်ာင္းေရခ်ိဳးရတာလည္း အရသာရိွပါတယ္။ ကိုးကြယ္မႈနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ဘုရားကို ေဆးဆရာလုိ ကိုးကြယ္ရမယ္လုိ႕ ဆရာေတာ္ နႏၵမာလာကဆုံးမဖူးတယ္။ တရားကုိေတာ႔ ေဆးလုိ ေသာက္လည္းေသာက္ရမယ္။ လုိက္နာရမယ္။ သံဃာကိုေတာ႔ ကုသုိလ္ျပဳစရာ လယ္ယာေျမေကာင္းသဖြယ္သေဘာထားျပီး ကုသိုလ္ျပဳဖုုိ႕လုိတယ္လုိ႕ေျပာတယ္။ ဇနီးသည္ရဲ႕ မိဘေတြကုိေတာ႔ ဗုုဒၶဂါယာလည္းပုိ႕ေပးလုိက္တယ္။ လူၾကီးေတြမွာ ဒါဆႏၵရိွတယ္ဆုိ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ေပးလုိက္။ အဲဒါေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဆုိ က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္ မသြားႏုိင္ဘူး။ သြားႏုိင္တုန္းပုိ႕ေပးလုုိက္။ ကိုယ္တုိင္အားရင္လည္း လုိက္သြားေပးလုိက္။ လူေတြ စိတ္ခ်မ္းသာတာ ျမင္ရရင္ ကုိယ္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာရတာပါပဲ။ ဗုုဒၶဟာ အိႏၵိယကုိေတာင္ ကုန္ေအာင္ ေလွ်ာက္ႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး။ စ်ာန္ေတြဘာေတြလည္း သံုုးတာမဟုတ္ဘူး။ ရဟႏၲာေတြလည္း ေျခက်င္ေလွ်ာက္တာပဲ။ သူ႕ေခတ္သူ႕အခါကုိ ျပန္ေတြးၾကည္႕လုိက္ရင္ သူ႕အေတြးအေခၚနဲ႕ေစတနာကုိ သိျမင္ႏုိင္တာပဲ။ ေျခရာနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ပုုဏၰားလင္မယားကို ေခ်ခြ်တ္ဖုိ႕ပဲ တစ္ခါ ေျခရာထားခဲ႔ဖူးတယ္။ အဲဒီမွာ ေျခခဏာၾကည္႕ျပီး အမ်ိဳးျမတ္တဲ႔ေယာက်ာ္းေကာင္းဆုိျပီး သမီးနဲ႕ေပးစားဖုိ႕ သမီးေျပးေခၚေတာ႔၊ ဟုိက ကိေလသာမရိွတဲ႔ကုိယ္ေတာ္ၾကီးဆုုိေတာ႔၊ အင္မတန္လွတဲ႔ မာရ္နတ္ရဲ႕သမီးေတာ္ေတြနဲ႕ေတာင္ စိတ္ကမတုန္လႈပ္တာ အသင္ပုုဏ္ဏားရဲ႕ သမီး ငခ်ိပ္ေလးကုိေတာ႔ ေျခမနဲ႕ေတာင္ မတုိ႕ခ်င္ပါဘူးေျပာလုိက္ေရာ။ ပုုဏၰားနဲ႕သူ႕မိန္းကေတာ႔ တရားက်ျပီး တရားရသြားတယ္။ သမီးေတာ္ေလးကေတာ႔ စိတ္နာတယ္။ ဘုရင္နဲ႕ယူတယ္။ ရဟန္းၾကီးေဂါတမ သူ႕ျမိဳ႕မွာ ဆြမ္းမရေစရဘူးဆုိျပီးလုုပ္ၾကေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလုိပဲ စြမ္းအားရွင္ေတြေခၚျပီး လုိက္ေတာင္ဆဲခုိင္းလုိက္ေသးတယ္။ အဲဒီတစ္ေခါက္ပဲ ေျခရာတမင္က်န္ေအာင္လုပ္တာရိွတယ္ထင္တယ္။ ဘုရားေတြဟာ ေျခရာမထင္ဘူး။ အင္မတန္ အားသန္တဲ႔သူေတြဟာ သြားတာ အင္မတန္ညင္သာတယ္။ တရုုတ္လုိေတာ႔ ကုိယ္ေဖာ႔ပညာေခၚတယ္။ လူမွာလည္း အားအင္မတန္သန္တဲ႔သူက လမ္းေလွ်ာက္ရင္ အသံမျမည္ဘူး။ သူ႕ၾကြက္သားေတြက အားလံုုး ပိပိရိရိျဖစ္ေနတာ။ ဘုရားကေတာ႔ အားသန္တဲ႔အျပင္ကုိ သူ႕ေျခရာကုိနင္းမိရင္ အကုသိုလ္ျဖစ္ႏုိင္တဲ႔အတြက္လည္း တမင္မထင္ေအာင္ေလွ်ာက္ရတယ္လုိ႕ ဖတ္ဖူးတယ္။ ေရႊစက္ေတာ္မွာေတာ႔ ဗုုဒၶက ေျခတစ္ေပါင္းက်ိဳးေတာင္ရပ္ခဲ႔ပံုရတယ္။ ေျခရာကတစ္ခုစီပဲရိွတယ္။ အက်ယ္ၾကီးလွမ္းတက္တယ္ထားဦး၊ တစ္ခုကၾကီးျပီး တစ္ခုကေသးေနတာေတာ႔မျဖစ္ႏုုိင္ဘူး။ အဲဒါလည္း နဂါးေတြ ေစာင္႔ေရွာက္ထားတာပဲ။ ဇာတ္လမ္းကေတာ႔ မသန္းေတြခ်ည္းပဲ။ မုန္းေခ်ာင္းမွာလည္း နဂါးရိွတာပဲ။ ျမန္မာျပည္ၾကီးကေတာ႔ နဂါးျမိဳ႕ေတာ္ပဲ။ ေလကန္ရင္း ေဘးေရာက္သြားတယ္။ ဆုိလုိရင္းကေတာ႔ တဲကေလးေတြလွတာကုိေျပာတာပဲ။


ပုဂံကုိ အင္မတန္ဂုဏ္ယူစရာလုိ႕ထင္တယ္။ youtube မွာ ဗုိလ္ခင္ညြန္႕ေျပာတဲ႔ ဘုရားဆုိတာ ေရႊရိွရမယ္ကြ။ အဘတုိ႕က ဗုုဒ္ဓဘာသာ ျမန္မာေတြကြ ဆိုတဲ႔ ကြတီးကြတ အင္တာဗ်ဴးကုိေတာင္ သတိရတယ္။ သမုိင္းဆရာေတြက သမုုိင္းအေမြအႏွစ္ကုိ သမုိင္းအေမြအႏွစ္လုိျပဳျပင္ဖုိ႕ေျပာတာကုိ နားမေထာင္ခဲ႔ဘူးတဲ႔။ အင္း ...ေကာင္းပါတယ္။ ေကာင္းပါတယ္။ ျပတုိက္ကုိ အခ်ိန္ေပးျပီး ထပ္သြားသင္႔တယ္။ ပုဂံကလက္ရာေတြ ျပတုိက္ဘက္ကုိ အမ်ားၾကီးပုိ႕ထားတယ္။ စြယ္ေတာ္ေလးဆူမွာ တစ္ဆုတည္းေတာင္းရတယ္ဆုိေတာ႔ မေတာင္းခဲ႔ေတာ႔ဘူး။ ဘီလ်ံနာဆုေတာင္းရမလား၊ မီလ်ံနာနဲ႕ေက်နပ္လုိက္ရမလား မေတြးတတ္ေသးတာနဲ႕ မေတာင္းေသးဘူး။ ခဏေအာင္႔ထားလုိက္တယ္။


ဒီစာအုုပ္ကုုိ ရံုုးက စားပြဲေပၚမွာ တင္ထားတာၾကာျပီ။ အခုအထိေတာ႔ မလြတ္ႏုိင္ရွာေသးဘူး။ Expo မွာ ငါးက်ပ္နဲ႕ဝယ္ထားတာ။ ကိုယ္႔ဘဝအတြက္ပဲ ငါးက်ပ္ ႏွေျမာမေနေတာ႔ဘူး။


ေနာက္တစ္အုပ္က ဒီဟာ

ဒီပံုနဲ႕ေတာ႔ အလုပ္ကေတာ႔ ျပဳတ္ေတာ႔မွာပါ။


အစားအစာဟာ လူနဲ႕တည္႕တယ္။ ေရႊပုုစြန္က ဖွာလူဒါနဲ႕ ကူဖီးလ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ငယ္တုန္းကေလာက္ေတာ႔ မၾကိဳက္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ငယ္တုန္းက စားခ်င္တုိင္း မစားခဲ႔ရတာေလးေတြ ရိွခဲ႔ရင္ ျပန္ျဖည္႕တဲ႔ အေနနဲ႕  ျပန္ေရာက္တုိင္း မ်ားမ်ားစားပါတယ္။


တစ္ခါမွ ကုိယ္႔တုိင္းျပည္ကုိယ္ အထင္မေသးဖူးဘူး။ ရန္ကုန္ျပန္ရင္ေတာင္ ရြာျပန္မယ္တုိ႕၊ေတာျပန္မယ္တုိ႕ဆုိျပီး မသံုုးဖူးဘူး။ သိပ္ခ်စ္တယ္။ အေျခအေနမေပးေသးလုိ႕ ထိပ္တန္းျပန္မေရာက္ေသးေပမယ္႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေလးစားစရာေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေနေသးတယ္။ တန္ဖုိးထားစရာေတြလည္းမနည္းဘူး။ အစားအေသာက္ခ်ည္းသက္သက္နဲ႕တင္ တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႕မရႏုိင္ဘူး။ မုန္႕လက္ေကာက္ေၾကာ္နဲ႕ႏွမ္းကပ္ေၾကာ္နဲ႕တင္ စင္ကာပူက Old Chang Kee ကုိ သနားတာေပါ႔။ အသိ စင္ကာပူႏုိင္ငံသူတစ္ေယာက္ကေမးဖူးတယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ရင္ ဒီက ဘာကိုလြမ္းသလဲဆုိေတာ႔ လခလုုိ႕ပဲေျဖလုိက္တယ္။ စားစရာကုိေမးတာဆုုိေတာ႔၊ လြမ္းေလာက္စရာမရိွဘူးဆိုတာကုုိပဲ နည္းနည္းယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျဖလုိက္တယ္။ အျပီးျပန္သြားတဲ႔အခါေတာ႔ လြမ္းမ်ားလြမ္းမလားမသိဘူး။


ခရစ္စမတ္နဲ႕ ေဝးေနေပမယ္႔ ဒီဇင္ဘာယဥ္ေက်းမႈေတာ႔ ရွင္သန္ေနေသးတယ္ဆုုိတဲ႔သေဘာပဲ။ ဝယ္ထားတဲ႔ကဒ္တစ္ခ်ိဳ႕။ ခြက္ေတြကေတာ႔ swiss bake က ေကာ္ဖီေတြထင္တယ္။


ပုဂံအျပံဳး။

လွည္းဝန္ရိုုးသံ တစ္ညံညံက ေရႊအဆင္းနဲ႕ဗူးဘုရား။
အေၾကာ္ဆုိင္နဲ႕ တြဲမွတ္မိေနေတာ႔တာပါပဲ။





မိဘမဲ႔ေတြကုိ ဘုန္းၾကီးေတြက ေစာင္႔ေရွာက္ထားရတယ္။ အစုုိးရကေတာ႔ ဘုန္းၾကီးေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ႏွိပ္စက္တဲ႔တာဝန္ပဲ ယူထားတယ္။ အင္မတန္ သံေဝဂရစရာ ေတးသြားပဲ။ အဆင္သင္႔ျပီး ေရာက္ျဖစ္ရင္ လွဴၾကပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ မ်ားမ်ားလွဴတယ္။ စင္ကာပူမွာေတာ႔ နည္းနည္းပဲလွဴတယ္။ စင္ကာပူမွာ ကြန္ျပဴတာတကၠသုိလ္က ျမန္မာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ကင္ဆာနဲ႕ဆံုုးသြားတယ္။ စင္ကာပူမွာရိွတဲ႔ cancer အတြက္ charity ေတြက ႏုိင္ငံျခားသားဆုုိ မကူဘူး။ အဲဒီေတာ႔ အလွဴလာခံရင္ေမးတယ္။ မင္းတုိ႕က အလွဴခံရင္ လူမ်ိဳးမေရြးဘူး။ ေရာဂါတစ္ကယ္ျဖစ္ရင္ ႏုိင္ငံသားပဲကုေတာ႔ ငါမလွဴခ်င္ဘူးလုုိ႕ ေျဗာင္ပဲေျပာတယ္။ အသက္ၾကီးလာေတာ႔ စိတ္ပုပ္လာတယ္ထင္တယ္။ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာတာေတြထဲမွာ အသက္ၾကီးေလ၊ စိတ္ပုပ္ေလဆိုတာေလးတစ္ခုုေတာ႔ မွန္တယ္ထင္မိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကုသိုလ္ေရးမွာ လူတန္းစားမေရြးကူတဲ႔ ကယ္တဲ႔ ေနရာေတြပဲလွဴခ်င္တယ္။ ဘာသာေရးမဟုုတ္ဘူး။ လူမ်ိဳးေရးမဟုတ္ဘူး။ ပရဟိတဟာ အေရာင္အဆင္းကင္းရမယ္။ ပရဆုိတဲ႔ အမ်ား၊ ဟိတဆုိတဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္မႈပဲ ျဖစ္ရမယ္။ စင္ကာပူရိရန္းဟိတ မျဖစ္ရဘူး။ ျမန္မာဟိတမျဖစ္ရဘူး။ ေရာဂါျဖစ္တဲ႔သူ ကုေပးလုိက္။ အဲဒါမ်ိဳးပဲလွဴတယ္။


ငယ္တုန္းကသြားေတြရိွေသးလုုိ႕ အရယ္သန္တာျဖစ္ရမယ္။ ၾကီးလာေတာ႔ သြားေတြက်ိဳးကုန္လုိ႕ ခပ္တည္တည္ျဖစ္ကုန္ၾက။ငယ္တုန္းကေတာ႔ ရယ္ခဲ႔ဖူးတာပဲ။ ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတာပဲ။ Brother John က်န္းမာပါေစ။


စင္ကာပူေရာက္စက စုိက္ထားတဲ႔အပင္ေလး။


With Sweet Memories,
Zephyr



Peace B with U.

Monday, March 16, 2015

ေရႊယုန္ေလးထြက္ေျပးသြား။

ေရႊယုန္ေလးထြက္ေျပးသြား။

တရားရွာ ခႏၶာမွာေတြ႕သည္ဆုိျငားလည္း ခႏၶာသည္ ေရမခ်ိဳးေသာ္ ယားယံျခင္းကုိသာေတြ႕ေနေလသည္။ တစ္ေန႕ေလာင္ကြ်မ္းေသာ ကယ္လုိရီမွာ ၅၃၀ ဝန္းက်င္သာရိွသျဖင္႔ ခႏၶာသည္ ဆူျဖိဳးျခင္းအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေလသည္။ စၾကဝဠာ၏ ဖုန္မႈန္႕ေလးျဖစ္ေသာ Earth သည္ အလြန္ထူးဆန္းေလသည္။ ဘာသာတရားမ်ိဳးစံု၊  ဘုရားမ်ိဳးစံုရိွေလသည္။ ထုိအသိတရားျဖင္႔ စၾကဝဠာကို  စူးစမ္းၾကေသာ္လည္း နားလည္မႈမ်ား အကန္႕အသတ္ရိွေနသည္။ ခႏၶာသည္ ယားယံ၍လာသည္။

ေလာင္ကြ်မ္းမႈျဖစ္စဥ္တစ္ခုသည္ စြမ္းအင္ကုန္ဆံုးမႈႏွင္႔အတူ အသြင္ေျပာင္းမႈကိုေပးသည္။ ေလာင္ကြ်မ္း၍ျဖစ္လာေသာ အပူရိွန္ျဖင္႔ မေလာင္ကြ်မ္းမီက အရာဝတၳဳကို ျပန္လုပ္ႏုိင္ေတာ႔မည္မထင္ပါ။ ခုတ္လုိက္ေသာ သစ္ပင္တစ္ပင္သည္ ေသဆံုးရန္ စကၠန္႕အနည္းငယ္မွ်ၾကာေသာ္လည္း ထုိေသဆံုးမႈေရွ႕ပိုင္းတြင္ ႏွစ္ ၇၀ ေနထုိင္ခဲ႔ရေသးသည္။ လဲက်သြားေသာ သစ္ပင္ကုိ ျပန္စုိက္လုိက္႐ံုျဖင္႔ ႏွစ္ ၇၀ သည္ ျပန္လည္ေရာက္ရိွမလာေတာ႔ပါ။ ပ်က္သြားေသာ အရာမ်ားကို ျပန္ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ဆႏၵသည္ သဘာဝတရား၏ အကန္႕အသတ္ထဲတြင္ ပိတ္မိေနသည္။

ဘုရားသဘာဝဓာတ္ၾကီးသည္ game creator တစ္ေယာက္ျဖစ္လွ်င္ level zero တြင္ game over ေနေသာ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕ကို မည္သို႕ထင္ေနမည္မသိပါ။ ေလာကသည္ တုန္လႈပ္ေနေသာ စြမ္းအင္မ်ား၏ ထင္ေယာင္မွားမႈသက္သက္သာျဖစ္သည္။ ေျပး၍မလြတ္မွန္းေသခ်ာသြားေသာတစ္ေန႕တြင္ bison သည္ ျခေသၤ႔တစ္ေကာင္၏ ႏွာႏုရိုးကို စံုကန္ပစ္ခဲ႔ဖူးသည္။ ကိုးနာရီပန္းမ်ားသည္ ၁၀ နာရီတြင္သာ ပြင္႔ေတာ႔သည္။ ထိကရုဏ္းပင္ေလးကို ကန္ဖူးခဲ႔သူတုိင္း က်ိန္စာမိေနခဲ႔ၾကသည္။

လက္ဝါးျပင္အမွတ္အသားမ်ားအရေတာ႔ သင္သည္လည္း ေအာင္ျမင္ႏုိင္ခဲ႔သူတစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါသည္။ Andy Warhol ၏ လူတိုင္း အနာဂတ္တြင္ ၁၅ မိနစ္ေအာင္ျမင္ႏုိင္သည္ဆုိသည္မွာ facebook ကို ေျပာခဲ႔ျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္ကို အထင္မေသးၾကပါႏွင္႔၊ ျမန္မာျပည္တြင္ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္ေကာင္းေကာင္းသံုးတတ္လွ်င္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီးအထိျဖစ္ႏိုင္သည္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕သိခဲ႔ပါျပီ။

က်ည္ဆံမ်ားသည္ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင္႔ျမင္႔သြားေသာ အျပံဳးစစ္စစ္မ်ားလည္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ရိုးသားမႈ၏တြန္းအားျဖင္႔ ညစ္ညဴးဖြယ္ကမာၻၾကီး၏ ေနာက္က်ဴ(ေနာက္က်ိ)မႈမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ပစ္လုိက္ေသာ ေဆးဝါးမ်ားလည္းျဖစ္လာသည္။ ISIS ၏ပါးကြက္သားမ်ားမွာ ကေလးသူငယ္မ်ားျဖစ္လာသည္႕အတြက္ ကမာၻၾကီးသည္ ကေလးမ်ားအတြက္ တာဝန္ေက်ခဲ႔ျပီဟု ဆုိႏုိင္ပါျပီ။

COACH အိတ္မ်ားေစ်းက်လာေသာ္လည္း Michael kors ေအာင္ျမင္ေနျခင္းမွာ အိုဘာမား၏ ဇနီးေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ အိုဘာမား သက္တမ္းကုန္ေသာ္ Michael Kors ေရာင္းအားက်သြားမည္ထင္သည္။ ကမာၻၾကီးသည္ စမၸာနဂိုရ္မွေပါင္က်ိဳးသြားေသာ ႏြားမၾကီး၏ ေတာင္ပံခတ္သံျဖင္႔ မုန္တုိင္းထန္ေနရေသာ ပင္လယ္ျပင္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အလီဘာဘာ ရွယ္ယာရွင္မ်ားအတြက္ ၂၀၁၅ သည္ ဒူးႏွင္႔မ်က္ရည္သုတ္ရေသာ ႏွစ္ျဖစ္ပါသည္္။

ယူရိုေငြက်ဆင္းျခင္း၊ အေမရိကန္ေဒၚလာေငြလဲလွယ္ႏႈန္းျမင္႔တက္လာျခင္းမ်ားႏွင္႔အတူ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈေၾကာင္႔ တစ္ရက္အတြင္း ေဒၚလာသန္းရာခ်ီ အေငြ႕ပ်ံသြားေသာ ရုရွ ဘီလ်ံနာမ်ားကို သနားေနေသာ ကြ်န္ေတာ္သည္ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ထဲထည္႕ရန္ ၾကက္ဥမဝယ္ႏုိင္ေသးသူတစ္ေယာက္သာျဖစ္ေနသည္မွာ ရယ္ရႊန္းပက္ရႊန္းႏုိင္လွသည္။

အေမရိကန္ ၇၅.၅ ေဒၚလာရိွလွ်င္ သင္သည္ အင္ဒိုနီးရွား မီလ်ံနာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ထုိ႕အတြက္ ဂုဏ္ယူေနရန္ေကာင္းသည္။ မနက္ျဖန္အတြက္ စားစရာ ထမင္းက်န္ေလးရိွေနေသးလွ်င္ ဒုတိယကမာၻစစ္က ထမင္းငတ္ခဲ႔ေသာ စစ္ေဘးသင္႔ သူၾကြယ္ၾကီးမ်ားထက္ သာေနျပီျဖစ္သည္။ ေၾကြးမ်ားတာ႔ မပူ၊သန္းထူေတာ႔ မယားေတာ႔ဟူေသာ စကားပံုအရ ျမန္မာအစိုးရသည္ ေနာက္ထပ္ေခ်းေငြမ်ား ထပ္ေခ်းရန္လိုအပ္ေနသည္။

ႏြားႏုိ႕သည္ ေရဘယ္ေလာက္ေရာေရာ အျဖဴေရာင္ကို မစြန္႕ေခ်။ အစိုးရအၾကံေပးမ်ား မည္မွ်ေတာ္ေတာ္၊အစုိးရ၏ မူရင္းတံုးအမႈကို လႊမ္းမိုးႏုိင္ျခင္းမရိွေၾကာင္း ေလး၊ငါးႏွစ္အၾကာတြင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ နားလည္ခဲ႔ၾကသည္။ လူအုပ္ေၾကာက္ေသာေရာဂါကို Enochlophobia  ဟုေခၚပါသည္။ ယူနီေဖာင္းဝတ္မ်ားသည္ Enocholophobia ရိွပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ခြင္႔လႊတ္လြယ္လြန္းၾကေၾကာင္း သမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားစြာရိွခဲ႔ပါသည္။ အာဏာရွင္စနစ္ မ်ိဳးမျပဳတ္သည္မွာ ေကာက္ရိုးမီးမ်ားေၾကာင္႔ျဖစ္ပါသည္။ ပံုမွန္အားျဖင္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားျပီးလွ်င္ ဘန္ေတမ်ားလာပါလိမ္႔မည္။ ဘန္ေတမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားမ်ားထက္ လက္စလက္နပိုရိွေသာေၾကာင္႔ ရဲမ်ားႏွင္႔မရဘဲ စစ္တပ္ေခၚရပါလိမ္႔မည္။ မည္သို႕မည္ပံု အမိန္႕ေပးလုိက္သည္မသိဘဲ ရိုက္မိန္႕၊ပစ္မိန္႕မ်ားသည္ ေကာင္းကင္က ဗ်ာဒိတ္စကားလုိ က်လာပါလိမ္႔မည္။ ထို႕ေနာက္ႏိုင္ငံေရး အေမာေဖာက္ျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးမူးေမာ္ျခင္း၊ ႏုိင္ငံေရးအၾကမ္းဖက္ျခင္း၊ ႏုိင္ငံေတာ္၏တည္ျငိမ္ေရးအထိ သူ႕အလုိလုိ ထိပါးကုန္ပါလိမ္႔မည္။ ေရႊဘသည္ ရန္သူမ်ားကို ႏွိမ္နင္းရန္ ဖတ္လက္စစာအုပ္ကုိ dog-ear လုပ္ကာ ဘုရားေလာင္းပမာ ျပန္ၾကြလာပါလိမ္႔မည္။

ဥပေဒအထက္တြင္ ဥပေဒ၏ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ၾကီးရိွပါသည္။ သူက I am gonna make him an offer he can't refuse ဆိုသည္႕ နာမည္ေက်ာ္ Godfather ကားမွ ေတာ္ကီၾကီးျဖင္႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးသြားပါလိမ္႔မည္။ ျငိမ္းခ်မ္းသြားေသာအခါ တုိက္ရင္း ေသသြားသူသူမ်ားမွာ လူအမ်ားပမာျဖစ္သြားပါလိမ္႔မည္။ မည္သုိ႕မည္ပံု လုပ္လိုက္သည္မသိဘဲ ျငိမ္ဝပ္ပိျပားသြားပါလိမ္႔မည္။ သမိုင္းသည္ လူအမ်ားအတြက္ ခုႏွစ္ဆယ္႔ရွစ္ၾကိမ္ တိတိျပန္လာဦးမည္ျဖစ္ပါသည္။ Those who do not remember the past are condemned to repeat it ဟု George Santayana က ေျပာခဲ႔သည္မွာ စေတာ႔ခ္ေစ်းကြက္အတြက္သာမဟုတ္မွန္း ကြ်န္ေတာ္ ေရးေရးျမင္လာခဲ႔ပါျပီ။

ပညာေရးသည္ ျပဳျပင္ေကာင္းေသာ အရာမဟုတ္ပါ။ ထုိအဆိုကို ကြ်န္ေတာ္ အမတ္ျဖစ္လွ်င္ တင္မိေကာင္း တင္မိႏိုင္သည္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပညာေရးျဖင္႔ လူလားေျမာက္လာသူမ်ားမွ အေနာက္တုိင္းပညာေရးကို ကြ်န္ပညာေရးဟု သတ္မွတ္ခဲ႔ျခင္းမွာ အသိသာဆံုး အမွားျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ကြ်န္ပညာေရးေကာင္းေကာင္းရိွေသာ ဗ်စ္တိန္သုိ႕ သြားေရာက္သင္ၾကားေနရျခင္းမွာ အင္မတန္ဟာသေျမာက္ေသာ ဇာတ္ကြက္ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ပညာတတ္ေျမာက္ရန္ ျမန္မာျပည္မွ ေႏြရာသီ ကြ်န္ပညာေရးသင္တန္းေက်ာင္းမ်ား၏ စရိတ္မွာ တစ္လ သံုုးသိန္းဝန္းက်င္ခန္႕ က်သင္႔ပါသည္။ ကြ်န္ပညာေရးသင္တန္းေက်ာင္းသို႕ ပို႕ရေသာ ဖယ္ရီကားခမွာ တစ္လ ခုနစ္ေသာင္းျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ပညာေရးသည္ အင္မတန္ေစ်းၾကီးပါသည္။ ကြ်န္ပညာေကာင္းေကာင္းမတတ္လွ်င္လည္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထြက္သည္ ပ႑ိတေလာက္ျဖစ္သင္႔သည္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထြက္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘကမွ အေျခခံပညာေလးေတာင္မွ မရခဲ႔လွ်င္ေတာ႔ ေဗလုဝနတ္ေစာင္းကို နတ္သားထင္ေသာ လူတတ္ၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားႏုိင္သည္။

ရိုက္မည္ျပင္ေနေသာ လူအုပ္ၾကီးထဲသို႕ လက္နက္မပါ၊ဘာမပါ တုိးဝင္သြားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္႔အေနျဖင္႔ေတာ႔ နားမလည္လွပါ။ (သို႕ေသာ္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရိွပါသည္။)။ဆႏၵျပျခင္းသည္ ဖက္ရွင္တစ္ခုမဟုတ္မွန္းေတာ႔ လူတကာသိၾကပါလိမ္႔မည္။ မည္မွ် ဆႏၵျပျပ အရည္အခ်င္းမရိွေသာ ဆရာမ်ား၏ အရည္အခ်င္းမွာ ဒံုရင္းသာျဖစ္ေနမည္ထင္ပါသည္။ ေပါင္မုန္႕မရိွလွ်င္ ေကာက္ညွင္းကြက္ေၾကာ္စားေပါ႔ဟု ေျပာသြားေသာ အာဂပ႑ိတမ်ား၊ နကန္းတစ္လံုးမွ မတက္ဘဲ phD ျဖစ္လာေသာ ဝန္ၾကီးေမြးစားသား၊သမီးမ်ား (ေက်ာင္းသက္ကို ဝန္ထမ္းသက္ဟုတြက္ေသာ္၊ ေက်ာင္းျပီးလွ်င္ လုပ္သက္ ၅ ႏွစ္)၊ အခုစာကေလးေၾကာ္ အခုဆီထမင္း နည္းလမ္းျဖင္႔ ပညာေရးကို ႏွစ္စဥ္ ျမွင္႔တင္ထားလွ်က္ႏွင္႔ ကေလးမ်ား စားေမးပြဲ ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် က်ကုန္ျခင္းမွာ စာမက်က္ေသာေၾကာင္႔ဟု အႏုလံုပဋိလံု ဆင္ျခင္၍ေျပာသြားေသာ ဝမ္းတြင္းရူးမ်ားရိွလွ်က္ႏွင္႔ ဒီပညာေရး က႑မတိုးတက္ဘူးဆုိတာကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ျဖင္႔ နားကိုမလည္ႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။

အခုဆုိလွ်င္ျဖင္႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဆႏၵျပရံုႏွင္႔ ကိုယ္ဝန္စစ္ေဆးေပးေနျပီဟု သိရသည္။ က်န္းမာေရး က႑ ျမင္႔တက္လာျခင္း ျဖစ္အံ႔။ ရိုက္ႏွက္ေနေသာ ရဲမ်ားကို ရဲမႈးက ေျပာလုိ႕မရဟုလည္း သိရသည္။ ရဲမ်ားသည္ မည္သည္႕အမႈကိုမွ် ယခုကဲ႔သုိ႕ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ၊ ကိုယ္၊စိတ္၊ႏွလံုးသံုးပါး အျပည္႕ျဖင္႔ စြမ္းစြမ္းတမံၾကိဳးပမ္းသည္မေတြ႕ဖူးခဲ႔ပါ။ တိုင္းျပည္တာဝန္ကို ယခုကဲ႔သုိ႕ လုိသည္ထက္ မ်ားစြာပို၍ ထမ္းေဆာင္တတ္ပံုမ်ိဳးႏွင္႔ဆုိလွ်င္ တရုတ္ရန္လည္း ေၾကာက္ရန္မလိုေတာ႔ျပီ။ နံပါတ္တုတ္တပ္ရင္းျဖင္႔ တရုတ္ျပည္ကို သိမ္းပိုက္ရန္သာရိွေတာ႔သည္။

ေရႊျပည္ၾကီး၏ အေရးမ်ားသည္ အင္မတန္နက္နဲလွေသာေၾကာင္႔ အလံုးစံု ေစ႔ငွႏိုင္ရန္ မစြမ္းသာေတာ႔ျပီ။

ေပ်ာ္ေစ၊ပ်က္ေစ၊ကလက္ေစရန္သာ ရည္သန္သည္။ ထူးထူးျပားျပား ဆႏၵတစ္စံုတစ္ရာမရိွေခ်။ ႏိုင္ငံေရး ေကာက္ညွင္းေပါင္းေရာင္းသူမဟုတ္ေသာေၾကာင္႔ ႏွမ္းလည္း မျဖဴးေတာ႔ပါ။ ေပ်ာ္သလုိသာေနလုိက္ၾက၊ ငုိရင္လူျဖစ္ရႈံးမယ္ဆုိေသာ သီခ်င္းသည္ ေဝးေဝးမွ ေဆြးေဆြးလ်လ် ပ်ံ႔လြင္႔ေနျမဲျဖစ္သည္။

အားလံုးပဲေကာင္းပါသည္ ခင္ဗ်ား (All's well) ဟု ေထာင္ထဲတြင္ေအာ္ေနသည္မွာ တကယ္ပဲ အားလံုးေကာင္းေနေသာေၾကာင္႔ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ႏုိင္ေသးသ၍ .. ျမန္မာျပည္ၾကီး တိုးတက္ဖုိ႕ မေဝးေတာ႔ျပီ။                ။

Regards,
Z



Peace B with U.

Tuesday, March 3, 2015

ေဝး ....

ေဝး ....

ေဝးကြာျခင္းဟာ ၾကိဂံတစ္ခုရဲ႕ ေအာက္ေျခက အနားတစ္ခုလုိပါပဲ။ ဒဏ္ရာႏွစ္ခု စုုဆံုသြားဖုိ႕ မ်ဥ္းေျဖာင္႔တစ္ေၾကာင္းဟာ ဆက္စပ္ေပးလုိက္ရတာ။

ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ အျမင္႔တက္ျခင္း ေလွကားတစ္ခုဆုိရင္ ေဝးကြာျခင္းဟာ ခုန္ဆင္းျခင္းျဖစ္စဥ္ပါပဲ။ လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ ခုန္ဆင္းျခင္းျဖစ္စဥ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုုးထိမွတ္တစ္ခုလုိ႕ဆုိရမယ္။ ခ်စ္ျခင္းတရားအျမင္႔ရိွသေလာက္ အက်နာၾကရတာပါပဲ။ ေဝးကြာျခင္းဟာ ျမန္ဆန္ေသာ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုပါပဲ။ နာက်င္ေသာစိတ္နဲ႕ထိခုိက္ေသာစိတ္ရဲ႕ၾကားကာလဟာ သိပ္တုိေတာင္းေပမယ္႔ ျပန္လည္ေမ႔ပစ္လုိ႕မရေတာ႔တဲ႔ သင္ခန္းစာတစ္ခုအျဖစ္ စြဲျမဲေစတတ္ပါတယ္။

ေဝးကြာျခင္းဟာ အစစအရာရာ ေလးနက္ေစခဲ႔တာပါပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ရယ္သံအဆံုးသတ္ေလးတစ္ခုစီရဲ႕ ဟာမိုးနစ္သံေတြကအစ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ႔တာပါပဲ။ ေဝးကြာျခင္းဟာ အေသးအဖြဲေလးေတြကအစ အားလံုးကုိ စနစ္တက် မွတ္မိသြားေစတာပဲ။ အိမ္မက္တစ္ခုစီရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ဘဝသစ္တစ္ခုစီကုိ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားမယ္႔လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာဂတ္ ဒုိင္မင္းရွင္းအသစ္ႏွစ္ခုကို ျဖစ္ထြန္းေစခဲ႔တာပါပဲ။ သစ္ေစ႔ဟာ မကြဲအက္ရင္ သိပ္လွပတဲ႔ သစ္ပင္တစ္ပင္ ျဖစ္မလာႏုိင္ေတာ႔ဘူး။ ေဝးကြာျခင္းနဲ႕ ကြဲအက္တဲ႔စိတ္ေတြကသာ သိပ္လွတဲ႔ သစ္ပင္တစ္ပင္ကုိ ရွင္သန္ေအာင္ စုိက္ပ်ိဳးႏုိင္တာပဲ။ စစ္ပြဲမ်ားဟာ အနာဂတ္ကမာၻရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အေရးပါခဲ႔သလုိမ်ိဳး ေဝးကြာျခင္းဟာ စိတ္ရဲ႕အနာဂတ္ ရွင္သန္မႈအတြက္ သိပ္ကုိ အေရးပါခဲ႔ပါတယ္။

မတူညီတဲ႔ စၾကဝဠာႏွစ္ခုက အလင္းတန္းႏွစ္ေၾကာင္းရဲ႕ဆံုမွတ္ကုိ အတူေနစဥ္ကာလလုိ႕ဆိုၾကရမယ္။ ခ်စ္ျခင္းဟာ ဆံုမွတ္ပါပဲ။ စၾကဝဠာတစ္ခုစီက လာတဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္ခုစီရဲ႕ ႏူးညံ႕ဆန္းၾကယ္ေသာ တုိက္ဆုိင္မႈတစ္ခုပါပဲ။ အလင္းတန္းႏွစ္ခုရဲ႕ ျဖတ္မွတ္ဟာ ျမန္ဆန္တုိေတာင္းတဲ႔ ဌီ အခိုက္အတန္႕ပါပဲ။ ေဝးကြာျခင္းကေတာ႔ ဘင္ အခိုက္အတန္႕လုိ႕ဆိုရမယ္။ တည္ရိွျခင္းဟာ ပ်က္ဖုိ႕ပါပဲ။ တည္ေနခ်ိန္ရဲ႕ေလးနက္မႈဟာ ပ်က္သုုဥ္းခ်ိန္ရဲ႕ ဒဏ္ရာအတုိင္းအတာ ျဖစ္ၾကရတာပါပဲ။ ဒါကုိပဲ သမုဒယနိယာမ လုုိ႕ ငါတုုိ႕ေတြ ေလးျမတ္ရုုိေသခဲ႔ၾကတာပါပဲ။

ေဝးကြာျခင္းဟာ မကုန္ႏုုိင္ေသာ ဆီနဲ႕၊မဆံုုးႏုုိင္ေသာ မီးစာကုိ စတင္ေလာင္ကြ်မ္းေစခဲ႔တဲ႔ မီးေတာက္တစ္ခုုလုိ႕လည္းဆိုႏုုိင္တယ္။ ဒီမီးအိမ္ဟာ ဘဝမွာ တစ္ၾကိမ္ထြန္းညိွျပီးရင္ တစ္သက္လံုး သယ္ေဆာင္သြားၾကရတာပါပဲ။ ႏွလံုုးသားရဲ႕ ေလးေသာဝန္ဆိုေပမယ္႔ ပစ္ခ်လိုက္လုိ႕ မရေတာ႔တဲ႔ ဝင္သက္ထြက္သက္မ်ားလုိ ျဖစ္လာေတာ႔တာပါပဲ။ ဒါကုိပဲ ငါတုုိ႕ေတြက လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ စိတ္ရဲ႕မႏုိင္ဝန္ လုိ႕ ဆုိညည္းခဲ႔ၾကတာပဲ။

ေဝးကြာျခင္းဟာ အကြက္က်က်ေရးဆြဲထားတဲ႔ အနာဂတ္စီမံခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းျဖစ္စဥ္မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။ စၾကဝဠာထဲက မေရမတြက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနတဲ႔ အလြန္လွပရက္စက္တဲ႔ မေတာ္တဆမႈတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ အလင္းတန္းတစ္ခုစီဟာ အတိတ္ကုိလြမ္းဆြတ္တယ္ဆုိတာ ေဝးေသာအတိတ္ျဖတ္သန္းမႈကုိ ဆုိလုိတာမဟုုတ္ဘဲ ဆံုုမွတ္ရဲ႕တြန္႕တိုေသာၾကာခ်ိန္ကုိသာ လြမ္းဆြတ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

ေဝးကြာျခင္းမ်ားရဲ႕စစ္ေအးကာလဟာ ေျမဆြဲအားအသစ္နဲ႕ ကမာၻသစ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္သန္ဖုိ႕နဲ႕ရပ္တည္ဖုုိ႕ ခက္ခဲလြန္းေသာ ကာလနဲ႕ေဒသျဖစ္ပါတယ္။ ပါရာဒုိင္း ခုန္ေက်ာ္ေျပာင္းလဲမႈထဲ ႏွလံုုးသားအေဟာင္းနဲ႕ က်န္ေနတဲ႔ သက္ရိွမ်ိဳးစိတ္မ်ားရဲ႕ဘဝဟာ အင္မတန္ခက္ခဲ ခဲ႔ၾကပါတယ္။ လည္ပတ္ေနတဲ႔ကမာၻရဲ႕ေထာင္႔စြန္းမွာ မလည္ပတ္၊မရွင္သန္ေတာ႔တဲ႔ ကာလနဲ႕အာကာသတစ္ခုကုိသိမ္းထားတဲ႔စိတ္ဟာ ထာဝစဥ္ အင္နားရွားလြဲေခ်ာ္ေနေတာ႔တာပါပဲ။ ေဝးကြာျခင္းမတုိင္မီက တစ္မိနစ္မွာ ခုန္တဲ႔ ႏွလံုုးစည္းခ်က္အေရအတြက္ဟာ ေဝးကြာျခင္းေနာက္ပုိင္းမွာ ငါးၾကိမ္ပုိလာတာဟာ ႏွလံုုးသားမ်ားရဲ႕စြမ္းေဆာင္ရည္ က်ဆင္းမႈပါပဲ။ ဒါဟာ ႏူးညံ႕ေသာ သတ္ေသျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ။

ေဝးကြာျခင္းဟာ ယာဥ္ပ်ံကုိ self-destruct ခလုုတ္ႏွိပ္ျပီး ခုုန္ထြက္သြားတဲ႔ ေလယာဥ္မႈးတစ္ေယာက္ဆုိရင္ ေဝးကြာသြားၾကသူမ်ားဟာ က်န္ရစ္ခဲ႔ေသာ ယာဥ္ပ်ံမ်ားပါပဲ။ ေပါက္ကြဲပ်က္စီးခ်ိန္အထိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ပ်ံသန္းၾကရေတာ႔တာပါပဲ။

တက္တူးထုိးသူမ်ားဟာ ျပန္ဖ်က္ဖုိ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ မရိွဘူးဆုိတာ လြယ္ကူသိသာလြန္းေပမယ္႔ ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ႕ေလးနက္မႈကုိေတာ႔ နားလည္ဖုိ႕ ခက္လြန္းပါတယ္။ အလြန္ျမဲျမံေသာေဆးနဲ႕ အလြန္နက္ရိႈင္းေသာ တက္တူးတစ္ခုုဟာ ေဝးကြာျခင္းေနာက္ပုိင္းမွာ လြယ္လြယ္နဲ႕ အေရာင္မွိန္သြားမယ္လုိ႕ေလွ်ာ႔မတြက္ခဲ႔သင္႔ဘူး။ လူေတြရဲ႕ ေလးသေခ်ၤနဲ႕ ကမာၻတစ္သိန္းဆုိတာ ၾကယ္တစ္စင္းအတြက္ေတာ႔ တစ္ဘဝစာၾကာခဲ႔ရံုုေလးပဲမဟုတ္လား။

အရူးေတြကုိေလ႔လာတဲ႔အခါမွာ အရူးတစ္ေယာက္ဟာ သူတစ္ေယာက္တည္းျပည္႕စံုုေနတာကိုုေတြ႕ၾကရတယ္။ သူဟာ သူ႕ကမာၻမွာ ဘုရင္၊ႏုိင္ငံသား၊မိတ္ေဆြ၊ရန္သူ၊တုုိင္ပင္ဖက္၊ရန္ျဖစ္ဖက္ အားလံုုးျဖစ္ေနတယ္။ ေဝးကြာျခင္းဟာ ဒီလုိရူးသြပ္မႈမ်ိဳးကုိ အႏုသယအဆင္႔မွာ ျဖစ္ေစတဲ႔ ေမွာ္ဆရာတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ႏွလံုးသားေတြရဲ႕ အလံုပိတ္အခန္းေလးတစ္ခုခုမွာ ပိတ္မိေနတဲ႔အရူးတစ္ေယာက္စီရဲ႕ ခံစားခ်က္ဟာ ဒီလိုမ်ိဳးပဲမဟုတ္လား။ သူ႕မွာ ကမာၻတစ္ခုရိွတယ္။ ငယ္ဘဝက အိမ္မက္တစ္ခုရိွတယ္။ စိမ္းစုိတဲ႔ သစ္ပင္တစ္ပင္ရိွတယ္။ beagle ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ရိွတယ္။ အလင္းတန္းေတြဟာ ျပန္လွည္႕လုုိ႕မရမွန္းကုိ လူေတြထက္ပိုသိခဲ႔ပါတယ္။ တစ္စကၠန္႕မွာ တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္မုိင္သြားရမယ္႔ အလင္းတန္းတစ္ခုုဟာ သူ႕ရဲ႕ ဆံုမွတ္ေလးတစ္ခုုဟာ သိပ္တုုိေတာင္းလြန္းတဲ႔ နာႏုိစကၠန္႕ေလးဆုိရင္ေတာင္ အေသးစိတ္မွတ္မိေနဖုုိ႕အတတ္ႏုိင္ဆံုုးၾကိဳးစားခဲ႔ၾကတာပါပဲ။ အဲဒီအမွတ္ရမႈနဲ႕ ေနာက္ထပ္စၾကဝဠာအနႏၲကုိ ျဖတ္သန္းဖုိ႕ အသင္႔ျဖစ္သြားခဲ႔ရတာပါပဲ။ ဒါကုိက သူ႕ရဲ႕တည္ေဆာက္မႈမွာ အရိွအတိုင္းပါဝင္တဲ႔ က်ိန္စာတစ္ခုပါပဲ။ ဒါကုိပဲ ငါတုိ႕က အလင္းတရားရဲ႕ က်ိန္စာလုိ႕ တိုးတုိးဖြဖြ ေရရြတ္ခဲ႔ၾကတာပါပဲ။

ေဝးကြာျခင္းဟာ အလြန္ပိရိေသသပ္တဲ႔ စိတ္သတ္သမားတစ္ေယာက္ဆိုတာ ... ။              ။

With Peace,
Z



Peace B with U.

Sunday, March 1, 2015

chingay parade 2015 part 2















































































Peace B with U.