Friday, July 18, 2014

လြယ္လြယ္ေလးပုုစာၦ

လြယ္လြယ္ေလးပုုစာၦ

ေနာက္ဆံုုး ႏွစ္လံုုးတူတဲ႔ ထီဟာ စင္ကာပူေဒၚလာ ေျခာက္ေဒၚလာကိုု ေပးတယ္။ ဘဝမွာ နည္းနည္းေလးရလုုိက္တာေတြဟာ အမ်ားၾကီးလြဲေခ်ာ္သြားတာေတြအတြက္ ခြန္အားျဖစ္ေစတယ္ ဘယ္ရိွပါ႔မလဲ။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႕ပဲ လူဟာ သင္ယူတယ္။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႕ပဲ လူဟာ ေတာင္းစားတယ္။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မရိွေတာ႔တဲ႔ေန႕မွာ Shawshank က ဘိုုးေတာ္ၾကီးBrooks Hatlen ကေတာ႔  Brooks was here လိုု႕ေရးျပီး ေလာကေဟာင္းကေနထြက္စိုု႕ေခၚပစ္လုုိက္တာပဲ။ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔မေသခ်ာမႈေတြအတြက္ ေနာက္ဆံုုးခံတပ္ေလးဟာ ေနာက္ဆံုုးထြက္သက္ပဲျဖစ္မယ္ထင္တယ္။

က်ယ္ျပန္႕တဲ႔ေလာကမွာ သိမ္ငယ္စိတ္နဲ႕ရွင္သန္ရတာ မြန္းၾကပ္မွာ အမွန္ပဲ။ လူဟာ ဆင္းရဲဒုုကၡကိုု အတန္အသင္႔ခံႏုုိင္ရည္ရိွေပမယ္႔ ေသာကျပည္႕တဲ႔စိတ္နဲ႕ၾကာရွည္ေနဖုုိ႕ခက္တယ္။ ေသျခင္းတရားကိုု ရွံဳးလုုဆဲဆဲ စစ္တုုရင္သမားက perpetual check လုုပ္သြားသလိုု အသံုုးခ်သြားၾကတယ္။ ဒါဟာ ေနာက္ဆံုုးအခ်ိန္ရဲ႕ ထြက္ခတ္ေပါ႔။

တိတ္တိတ္ေလးေနေနတဲ႔ အေမွာင္ရိပ္ထဲက သစ္ေစ႔ေလးေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုုန္းေအာင္းေနၾကလိမ္႔ဦးမယ္။ ေတာင္တန္းေပၚက လွိမ္႔ဆင္းလာတဲ႔ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးတစ္ခုုရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ အေတာင္ပ်က္က်လာတဲ႔ေလယာဥ္တစ္စီးရဲ႕ ကမူးရႈးထုုိးဆန္မႈေတြနဲ႕ မုုိးရာသီဟာ ေဖာ္ေရြလြန္းေနတယ္။ ၃၅ ဒီဂရီေစြရြာေနတဲ႔ မိုုးျမားတန္းေတြ၊ ရင္ေကာ႔ရပ္ေနတဲ႔ ပန္းပင္စိမ္းစိမ္းေတြ၊ ေျမသင္းနံ႕ကလြဲရင္ ဘာမွမပုုိင္ဆိုုင္တဲ႔ ဘဒၵေလာကၾကီးရဲ႕ ညေနခင္း စိုုစြတ္မႈဟာ ဂီတပဲေပါ႔။

သက္ျပင္းခ်ျခင္းကိုု သင္႔ေတာ္တဲ႔ တစ္ေနရာမွာ ခ်ထားခဲ႔ျပီး ခုုန္ေပါက္ေျပးလႊားသြားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆီကိုုေျပးဝင္သြားတာလား။ မြန္းၾကပ္ေလွာင္ပိတ္မႈေတြဆီက ထြက္ေျပးသြားတာလား။ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ျပီးသားတိမ္ေတြ ရြာရန္ရြာႏႈန္း တစ္ဆင္႔ခ်င္းျမင္႔တက္လာတာကိုု ေငးၾကည္႕ေနရင္း ဘဝရဲ႕ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္မႈဟာ ဟဒယဝတၳဳမွာ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာေနတယ္။

သီခ်င္းဟာ ငယ္ဘဝရဲ႕ တက္တူးထဲက ခုုန္ထြက္ေနတယ္။
ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕ အရုုိးစြဲေနတဲ႔သိမ္ေမြ႕စိတ္ထဲ တိမ္ေတြပြင္႔ေနတယ္။

ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကိုု ပစ္ဖဲထဲမွာ ရွာမေတြ႕ရင္ ဝိုုင္းသိမ္းလုုိက္တာပဲ။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကိုု ကန္းစြန္းရြက္ေၾကာ္ထဲက မႈိစေသးေသးေလးတစ္ခုုလုုိရွာျပီး၊ ထန္းရည္အခ်ိဳလိုု ေနမေစာင္းခင္ေမာ႔ခ်လုုိက္ဖုုိ႕ေကာင္းတယ္။ ေနာင္တဆိုုတာ ဘယ္အခ်ိန္ရရမေကာင္းတဲ႔ အရာ။ မေတာ္တဆမႈေတြနဲ႕  ျဖစ္မယ္ထင္တာေတြ ျဖစ္လာေတာ႔ တလြဲျဖစ္ေနတာမ်ိဳး ၾကံဳဖူးမွာေပါ႔။ ေဗဒင္ဆရာက suit ဝတ္ရကိန္းရိွတယ္ဆိုုျပီး lawsuit ျဖစ္သြားတာမ်ိဳး၊ အိုုဇာတာေကာင္းတယ္ အသက္ေတာ႔ သိပ္ရွည္မွာမဟုုတ္ဖူးဆိုုတာမ်ိဳးေတြေပါ႔။ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွလံုုးလမ္းေၾကာင္းက ကြ်န္းက ခင္ဗ်ားၾကိဳမသိဘဲ ၇၇ဘဝ ၾကိဳျပီး ပိတ္ထားလိုုက္သလိုုမ်ိဳး။ ဒိုုင္နဲ႕ ဘိုုးေတာ္ေပါင္းျပီး ေပါက္မယ္႔အကြက္ ၾကိဳပိတ္ထားသလိုုမ်ိဳး။

အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္စံုုတစ္ရာမရိွဘဲ နာနတ္သီးေတြ ေရထဲပစ္ပစ္ခ်ေနတာ မေမာဘူးလား။ အေကာင္းစား ကေရကရာတစ္ဆယ္သား ဝယ္မစားႏုုိင္တဲ႔ေန႕ရက္ေတြ၊ ပိုုက္ဆံေလးတစ္ေသာင္းရဖုုိ႕ မုုန္႕ဖိုုးေတြ တတိတတိစုုခဲ႔ရတာေတြ၊ ကိုုယ္ပိုုင္ကားေရာင္းျပီး ကိုုယ္ပိုုင္ေျခေထာက္နဲ႕စေလွ်ာက္တဲ႔ေန႕ကစျပီး ေျမၾကီးဟာပိုုခ်စ္စရာေကာင္းလာတာပဲ။ ဆင္းရဲဖူးမွ နားလည္မယ္႔ ထမင္းတစ္လုုတ္ရဲ႕တန္ဖုုိးဟာ စံပယ္ရနံ႕လင္းျဖာေနမွာ။

ဘဝခရီးဟာ တုုိမလိုုနဲ႕ရွည္တယ္။ ယံုုၾကည္ရတဲ႔ လက္ကလြဲရင္ တျခားလက္ေတြကိုု တင္းတင္းမဆုုပ္မိေစနဲ႕။ မွန္ပံုုးထဲက ငါးေလးကေတာ႔ ဒါေတြကိုု ဘာမွမသိရွာဘူး။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႕အစာေတာင္းျပီး ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႕ကူးခတ္တယ္။ အနီေရာင္အေမာက္လွလွေလးနဲ႕ လွလွေလး ကူးခတ္တယ္။ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ လွမ္းၾကည္႕လုုိက္မွ အပင္ေပၚတက္ေျပးသြားတဲ႔ ရွဥ္႕ညိဳေလး။

အရွင္ေဆကိႏၵတရားေခြေတြ၊ ဦးေအာင္ေက်ာ္စာအုုပ္ ေရွ႕မွာ ျပံဳးေနတဲ႕စက္ဝုုိင္းမ်က္ႏွာ၊ တိမ္ေတြျပိဳက်ရင္ ေျပးစရာေနရာမရိွဘူး။ ငွက္ေတြ အိပ္တန္းမျပန္ၾကေတာ႔ဘူး။ ထုုိင္းမႈိင္းမႈန္ဝါးတဲ႔ သစ္ရိပ္ညိဳမွာ နားခိုုေနျမဲနာနာဘာဝ ဝိညာဥ္ေတြ။ လေရာင္နဲ႕ပြင္႔တဲ႔ ကုုမုုျဒာ။ ေနေရာင္နဲ႕ပြင္႔တဲ႔ ၾကာပဒုုမၼာ၊ မ်က္ရည္နဲ႕ပြင္႔တဲ႔ မ်ိဳးမည္မသိၾကာ၊ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ၾကာပန္းေတြပြင္႔ေနတယ္။ ေကာင္းကင္ကိုုေမာ႔ၾကည္႕ေနတာ မ်က္ရည္ေတြ ေျမေပၚမက်ေစခ်င္လုုိ႕လည္းျဖစ္မယ္။ သခၤါရဓမၼထဲ အလုုိက္အလ်ားမသင္႔ႏိုုင္တဲ႔ အေယာနိေသာမနသီကာရ သစ္ျမစ္မ်ားနဲ႕ အိုုးပုုတ္စံပယ္ေတြ၊ ေလးကြ်န္းၾကာခိုုင္ေတြ၊ တစ္ပင္ျပီးတစ္ပင္ ညိွဳးေရာ္ ေျခာက္ေသြ႕သြားျမဲ။ ျဖစ္ျပီးမပ်က္ေသးတာ၊ ပ်က္ျပီး ျပန္မျဖစ္ေတာ႔တာေတြထဲမွာ သံေယာဇဥ္ ရက္လြန္အမွတ္တံဆိပ္ကဒ္ျပားေတြေပါ႔။ ဟိုုတစ္စ၊ ဒီတစ္စ၊ အမွတ္ရစရာေတြ စုုသိမ္း၊ မီးရွိဳ႕၊ ျပာေတြကေန ထထပ်ံ၊ ရွင္သန္လြန္းေသာ ဖီးနစ္ငွက္အမွတ္အသားနဲ႕ အျပာေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ သေကၤတအမွတ္တံဆိပ္မ်ား။ ကံဆိုုးျခင္း ၁၃ ဂဏန္းတစ္ခုုကိုု ဆြဲၾကိဳးလုုပ္ဝတ္ဖူးရံုုေလးနဲ႕ ဒီေလာက္ဆိုုးရတယ္ေတာ႔မျဖစ္သင္႔ဘူး။

တိမ္ေတြကိုု ေငးၾကည္႕ျပီးရင္းေငးၾကည္႕၊ တိမ္ေတြလည္းမျမင္မိဘူး။ လက္ဖက္ရည္ေတြ ေအးေအးသြား။ ေအးေအးသြားေသာ အျပံဳးမ်ား။ ေအးေအးသြားေသာ ေသခ်ာမႈမ်ား၊ လမ္းခြဲမွာရိွတဲ႔ အေအးဓာတ္ကေတာ႔ နိဗၺာန္မဆန္ဘူး။ ေရခဲတုုိက္ဆန္တယ္။

လြမ္းဆြတ္မႈဆိုုတာ ကြဲေၾကသြားတဲ႔ သစၥာတရားေရာင္ ေက်ာက္ခဲလွလွေလးေပါ႔။ ေႏြးေထြးလံုုျခံဳတဲ႔ အနာဂတ္တစ္ခုုစာ ယံုုၾကည္မႈရဲ႕ သည္းၾကိဳးျပတ္ဖိနပ္ေလးတစ္ရံေပါ႔။ ကိုုယ္႔ကိုုယ္ကိုုယ္ ျပန္ထိုုးစိုုက္မယ္႔ ဓားတစ္လက္ကိုု ေန႕တိုုင္းျမျမထက္ေအာင္ အျမဲေသြးတဲ႔ ခပ္ခ်ာခ်ာ ဆာမူရိုုင္းရဲ႕ စိတ္ကူးလိုုမ်ိဳးေပါ႔။ ရနံ႔ျပယ္စံပယ္ပန္းေျခာက္ေတြ သိမ္းထားတဲ႔ အနက္ေရာင္ ယြန္းဗူးေလးတစ္ခုုေပါ႔။

အလင္းရဲ႕ဘာသာစကားမွာ ေမွာင္မုုိက္အတြက္ ေနရာမပါဘူး။ အခ်ိန္ကာလဟာ သစ္ရြက္စိမ္းေတြကိုု ေျခာက္ေသြ႕ေစဖုုိ႕ စီစဥ္ညႊန္ၾကားခ်က္ထုုတ္တာမ်ိဳးမလုုပ္ဘူး။ ျဖတ္သြားတဲ႔ စိတ္ထဲက အပူလိႈင္းဟာ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု ဒုုကၡမေပးဘူး။ ျငိမ္ျငိမ္ေလးထုုိင္ျပီး အေဝးကိုု ေငးေနရံုုနဲ႕ ပန္းပြင္႔ပြင္႔သံေတြၾကားလာတယ္။ တိုုးတိတ္မႈထဲမွာ အရာရာက်ယ္ေလာင္ေနတာပဲ။ စိတ္တစ္ခုုရဲ႕စုုစည္းျဖစ္တည္မႈဟာလည္း ဆူညံတယ္။ အလြမ္းရဲ႕ဖြဲ႕တည္မႈဟာလည္း ဆင္းရဲေနတယ္။ အပူေငြ႕ေငြ႕ေလးရိွေနတယ္။ စုုစည္းျပီးဖြဲ႕တည္တယ္။ ထင္ျမင္ခ်က္နဲ႕ခံစားတယ္။ ေတြေဝမႈနဲ႕ မေရမရာျဖစ္ေနတယ္။ အေယာနိေသာမနသီကာရကိုု အတစ္လံုုးျဖဳတ္ဖုုိ႕ စိတ္ရဲ႕သဘာဝက တြန္းတိုုက္တယ္။ ျငိမ္းျခင္းသဘာဝဘက္ကိုု စိတ္ကိုု ေရႊ႕ယူသြားတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြနဲ႕ စံပယ္ပန္းရနံ႕ဟာ ပိုုေမႊးျမလာတယ္။ တိမ္ေတြရဲ႕ေငြေရာင္အနားသတ္ဟာ က်ယ္ျပန္႕လာတယ္။ သိစိတ္ရဲ႕ ထင္ေယာင္ထင္မွားကင္းမႈနယ္ေျမမွာ ေနေရာင္ျခည္တလက္လက္ပါတဲ႔မိုုးရည္စက္ေလးေတြေတြ႕တယ္။ အေတြးဟာ အသက္ရွဴမဝတဲ႔ငါးလိုု ဘြားခနဲေရျပင္ေပၚေရာက္လာသလိုု ထင္ရွားရုုန္းကန္လာတယ္။ အေတြးဟာ သိျခင္းရဲ႕ကြင္းမွာ ေျခပ်က္ေနတဲ႔တုုိက္စစ္မႈးလုုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဘာလံုုးဆံုုးရွံဳးေနတယ္။ ဝင္ေလနဲ႕ပါလာခဲ႔သမွ်ဟာ ထြက္ေလနဲ႕ျပန္ထြက္သြားရမွာပဲ။ ခင္ဗ်ားေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္ေရာ၊ နာနတ္သီးေတြေရာ၊ တိမ္ပင္ေတြေရာ၊ ခ်ိဳျမိန္ေသာသစ္သီးေတြေရာ၊ သာယာေသာ ျမစ္နားက၊ ေစာင္႔ေရွာက္ေသာ အေတာင္ေတာ္ေရာ၊ အားလံုုးအားလံုုး ..... ေရာက္လာခဲ႔ျပီးရင္ ျပန္ထြက္သြားရမွာပဲ ................။                ။

Regards,
Z

================================================
ျမစိမ္းေတာင္ေတာရမွာ လမ္းေဖာက္ေနတာ အလွဴခံေနပါတယ္။
မႏွစ္ကတည္းက စေနၾကပါျပီ။ ဒီႏွစ္ကုန္ေလာက္အျပီး လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ကြန္ကရစ္လမ္း ၁၀ ေပကို စင္ကာပူေဒၚလာႏွစ္ရာႏႈန္းနဲ႕ လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္။ Myaseintaung.net/road_updgrading.html
http://www.myaseintaung.net/road_upgrading.html
မွာ အေသးစိတ္ၾကည္႕ႏိုင္ပါတယ္။ ၁၆၅၃.၇ ေပ က်န္ပါေသးတယ္။ လွဴဒါန္းခ်င္တဲ႔သူေတြ လွဴႏိုင္ၾကေစဖုိ႕ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း မႏွစ္ကဆယ္ေပလွဴျပီးျပီ။ ဒီႏွစ္ ၁၅ ေပထပ္လွဴပါမယ္။ ျမန္ျမန္ျပည္႕သြားရင္ ေကာင္းတာေပါ႔။

ကိုေဇာ္မုိးစံ +၆၅-၉၁၇၁၄၃၅၀ zawmoesan@yahoo.com.sg
မေက်ာ့ေက်ာ့ခုိင္ +၆၅-၉၈၄၄၆၁၂၀ kyawtkk@gmail.com

ျမန္မာျပည္တြင္ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းလုိသူမ်ား ေအာက္ပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသုိ ့ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္။
ကုိထင္ေက်ာ္ ၀၉-၄၂၈၁၈၃၆၉၀
 ကုိမ်ိဳး၀င္းရီ ၀၉-၄၃၀၅၀၀၄၇
 မေအးဇာလီ ၀၉- ၃၆၁၅၄၉၀၁ ================================================



Peace B with U.

Thursday, July 17, 2014

ရုုပ္ရွင္

ရုုပ္ရွင္

အခုုတေလာ ငယ္ကတည္းကဝယ္ထားတဲ႔စာအုုပ္ေတြကိုု database ထဲထည္႕ရင္း စာရင္းေတြျပန္လုုပ္တယ္။ လခ်ဳပ္စာရင္းလည္း database ထဲထည္႕တယ္။ သိပ္အဆင္ေျပတယ္။ utf လုုပ္ထားလုုိက္ရင္ ျမန္မာလုုိလည္း သိမ္းထားလုုိ႕ရတယ္။ က်ပ္ေငြနဲ႕ဘယ္ေလာက္၊ စင္ကာပူေဒၚလာနဲ႕ဘယ္ေလာက္ဆုုိျပီး စာရင္းခ်ဳပ္ရတာ သိပ္လြယ္သြားတယ္။ ဒီအလုုပ္ေတြကိုု ၆ ႏွစ္ေလာက္ ဘာမွမသိဘဲ လုုပ္ကိုုင္စားေသာက္ေနခဲ႔တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာသြားျပီ။ ကိေလသာမကုုန္တဲ႔သူေတြဟာ ေရာက္တဲ႔ေနရာမွာ ၾကာရင္ေပ်ာ္တာပဲ။ လုုပ္ရတဲ႔အလုုပ္လည္းၾကာရင္ အက်င္႔ျဖစ္သြားတာမ်ိဳး။

ဒီေန႕ေန႕လည္မွာ company ရဲ႕ CEO က စကားလာေျပာတယ္။ အေရွ႕တုုိင္းသားေတြကေတာ႔ ထံုုးစံအတုုိင္း လူၾကီးလာမယ္ဆိုုမွ တီထြင္ကြန္႕ျမဴးၾကတာ။ သန္႕ရွင္းေရးကအစ အရင္သန္႕ျပီးသားကိုု အပိုုႏွမ္းျဖဴးၾကတယ္။ ရယ္စရာအေကာင္းဆံုုးကေတာ႔ အိမ္သာထဲမွာ တစ္ရွဴးေဗာက္စ္ သံုုးဗူးေရာက္ေနတာပဲ။ CEO ဆုုိတာကလည္း တကယ္ေတာ႔ vision တစ္ခုခုကိုု သူယံုုသလိုု တျခားသူေတြယံုုေစခ်င္တဲ႔သူျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ကမာၻအႏွံ႕ျဖန္႕က်က္ထားတဲ႔စီးပြားေရးကြန္ယက္ေတြနဲ႕၊ ကမာၻ႕ျပႆနာေတြမ်ားမ်ားသိရင္ CEO လုုပ္လုုိ႕ရတာပဲထင္တယ္။ company share ဝယ္ထားရင္ စီအီးအိုုဆိုုတာ ကိုုယ္႔အလုုပ္သမားပဲ။ ေကာင္ေလးေျပာခ်င္တာေျပာပါေစ။

အဲဒီမွာ ေျပာဆုုိၾကျပီးေတာ႔ေမးခြန္းေတြေမးၾကတယ္။ အင္မတန္ရယ္ရတယ္။ Core technology မရိွတာကိုု တစ္ေယာက္ကေမးေတာ႔ CEO က သူတုုိ႕က အဲဒီဘက္မွာ မရင္းဘူးလုုိ႕ဆုုိတယ္။ Amazon ရဲ႕  cloud ေနာက္ကိုု ကပ္လုုိက္ေတာ႔မလိုုလိုု၊ AT&T ရဲ႕ protocol အသစ္ဘက္မွာ ၂ က်ပ္တစ္ျပားရင္းထားသလိုုလုုိေျပာတယ္။ May bank က ေနာက္ထပ္စာခ်ဳပ္ထပ္မခ်ဳပ္ေတာ႔တဲ႔အေၾကာင္းေတြဘာေတြလည္းပါတယ္။ ကမာၻၾကီးမွာ လူမ်ားႏွာေခါင္းေပါက္နဲ႕အသက္ရွဴဝမယ္ထင္ၾကတဲ႔သူေတြလည္းမနည္းဘူးလုုိ႕ ဒီဘဲၾကီးၾကည္႕ျပီးသေဘာေပါက္လာတယ္။ အစိုုးရေတြက အခုု cloud ဘက္ကိုု တက္လာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရြးခ်ယ္စရာက နည္းသြားတယ္။ ေနာက္ပိုုင္းေခတ္မွာ နည္းပညာသာတဲ႔ ကုုမ္ပနီေတြေလာက္ပဲရွင္သန္ေတာ႔မယ္။ အဲဒီေတာ႔ ကုုမ္ပနီအေနနဲ႕ဘာေတြလုုပ္ေနသလဲဆိုုျပီးတစ္ေယာက္က ထေမးေတာ႔၊ အေရာင္းသမားေတြ သံုုးဆတုုိးခန္႕ထားတယ္ေျပာတယ္။ ဟုုတ္ေတာ႔ဟုုတ္ေနတာပဲ။ ကုုမ္ပနီေတြရဲ႕ အျမတ္ဟာ ေကာ္မရွင္ဘက္ကိုုေရာက္သြားျပီး နင္းျပားေတြ မြဲဖုုိ႕ျဖစ္ကုုန္တာ။ top-performers ေတြအတြက္အခြင္႔အလမ္းရိွတယ္လုုိ႕ေျပာရင္၊အဲဒါ အမ်ားစုုအတြက္ေတာ႔ ဒံုုရင္းပဲဆိုုတဲ႔သေဘာပဲ။ အဲဒါကုိလည္း အက်ဥ္းပဲခ်ဳပ္လုုိက္တယ္။ ေရွ႕နားကတစ္ေယာက္က ရင္ထဲမွာအစိုုင္အခဲျဖစ္ေနပံုုရတဲ႔ လခတုုိးတဲ႔ရာခုုိင္ႏႈန္းကိုု စီအီးအိုုေရာက္တုုန္း ရင္ဖြင္႔တယ္။ သိပ္ေတာ႔မဆုုိင္လွဘူး။ အဲဒီမွာ စီအီးအိုုဆိုုတာ လူမ်ားထက္ ညည္းျပတတ္ရတယ္ဆုုိတာ သိလုုိက္ရတယ္။ ဗ်စ္တိန္မွာ သံုုးဘီလ်ံရွံဳးသြားတာတုုိ႕၊ အလုုပ္လုုပ္ျပီး မျမတ္တဲ႔ ပေရာဂ်တ္ေတြက ဘယ္ႏွစ္သန္းရွံဳးျပီး၊ ရွဲဟုုိဒါေတြကိုု ဘယ္ေလာက္ ဒဗီးဒန္႕ေပးလုုိက္လုုိ႕ ဘယ္လိုု စိုုက္ဆင္းသြားရာကေန အခုုအေနအထားက စုိက္ဆင္းေနရာက ေခါင္းျပန္ေမာ႔ေနရံုုရိွေသးလုုိ႕ဆုုိတာလည္းပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကုုလားတစ္ေကာင္က မေမးရင္တံုုးတယ္ထင္မွာစိုုးလုုိ႕ ဝင္ေမးတယ္။ ေဒသဆိုုင္ရာ ကုုမ္ပနီေတြကိုု ဝယ္ယူဖုုိ႕အစီအစဥ္ရိွ၊မရိွတဲ႔။ မြဲေနပါတယ္ဆုုိမွ မာေစးဒီးဝယ္စီးဖုုိ႕အစီအစဥ္ရိွလားဆိုုေတာ႔ မရိွေသးဘူးေျဖမွာေပါ႔။ ဟိုုတေလာက singtel ကဟုုိဝယ္ဒီဝယ္လုုပ္တာကိုု သတိရသြားပံုုရတယ္။ အဲဒီမွာ ရွယ္ယာကိုု အေသအခ်ာၾကီးေျပာေတာ႔တာပဲ။ အတက္ေတြ၊အက်ေတြ။ ေငြေၾကးေဖာင္းပြတာကိုုမေျပာဘဲ အတက္ေတြျပေနတာကိုုေျပာျပတယ္။ လက္ရိွ revenue ရဲ႕ ၂၀ ရာခုုိင္ႏႈန္းကိုု နည္းပညာသစ္ဘက္မွာ သံုုးတယ္ေျပာတယ္။ အဲဒီမွာ ကုုမ္ပနီက ကြန္႕ျမဴးျပီး ေက်ာင္းဖြင္႔တာလည္းပါေသးတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကိုုေတာ႔ အလကားေလ႔လာလိုု႕ရတဲ႔ website လုုပ္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ျပီ။ အဲဒီမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရိွတယ္။ finance နဲ႕ပတ္သက္တာ၊ account နဲ႕ပတ္သက္တာ၊ PMP နဲ႕ဆုုိင္တာ၊ software testing နဲ႕ဆုုိင္တာ၊ Business Analyst ေတြနဲ႕ဆုုိင္တဲ႔ သင္ခန္းစာေလးေတြရိွတယ္။ အဲဒီဘက္မွာ အမ်ားၾကီးသံုုးေနတယ္ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ အဲဒီမွာ ဟုုိဟာေလးစပ္စုု၊ ဒီဟာေလးစပ္စုုေလာက္ပဲသံုုးတယ္။ သိပ္အေကာင္းၾကီးေတာ႔မဟုုတ္ေသးဘူး။ ပိုုက္ဆံေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ကုုန္ေနျပီထင္တယ္။ ၾကိဳက္တာတစ္ခုုကေတာ႔ စာအုုပ္သစ္ေတြဖတ္လိုု႕ရတဲ႔ဟာေတာ႔မဆုုိးဘူး။ စာအုုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အလကားဖတ္လုုိ႕ရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ Oracle university တုုိ႕ဘာတိုု႕နဲ႕ယွဥ္ဖုုိ႕လည္းမလြယ္ေသးဘူး။ ရံုုးကဝန္ထမ္းေတြကေတာ႔ သိပ္မသံုုးၾကပါဘူး။ စင္ကာပူရံုုးကိုု အိႏၵိယလက္ေအာက္ခံလုုိထားေတာ႔ ေရွးေခတ္က ဗမာျပည္လုုိေပါ႔။ ရာထူးၾကီးတဲ႔သူေတြက မိတ္ဒ္အင္အင္ဒီးယားေတြျဖစ္လာၾကတယ္။ စင္ကာပူမွာ ဝန္ထမ္းတစ္ေထာင္နီးပါးေလာက္မွာ အင္ဒီးယန္းက တစ္ဝက္ေလာက္ထင္တယ္။ စီအီးအိုုၾကီးကေတာ႔ outsource ေတြျငိမ္းတဲ႔ေခတ္ေရာက္ျပီလိုု႕သံုုးသပ္သြားတယ္။ Europe မွာေတာ႔ နည္းနည္းေလးေႏြးေနေသးတယ္။ အာရွမွာေတာ႔ သိပ္ေခတ္မစားလွေတာ႔ဘူး။ ဘဂ်ီးေက်ာ္ဝင္းျပန္တဲ႔ ကဘာျပားရိုုက္ခ်က္တစ္ခုုေတာ႔ လက္ေညာင္းသြားရွာျပီေပါ႔။ အခုုေခတ္မွာ အရင္လုုိ အခ်ိဳအေခ်ာင္သိပ္မရိွေတာ႔ဘူး။ ကုုလားေျပက ကုုလားေတြလည္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုု စီးပြားထိခုုိက္ျပီးကတည္းက အိုုင္တီအလုုပ္ထိခိုုက္ေနတာ အခုုအထိပဲ။ ေရွ႕ဆယ္စုုႏွစ္ထဲမွာ အုုိင္တီရဲ႕ ပထမလိႈင္းေတြမ်ိဳးတံုုးေတာ႔မယ္ထင္တယ္။ Big Data ေခတ္ေရာက္လာရင္ ေရွ႕နားက အဖုုိးၾကီးနည္းပညာေတြ ထားခဲ႔လုုိက္ရေတာ႔မွာပဲ။ ပန္းသီးဟာ ေရွ႕အနာဂတ္အတြက္ သူ႕ language အသစ္ကိုုျပင္ဆင္တာပဲ။ တကယ္ေတာ္တဲ႔သူေတြကေတာ႔ ကိုုယ္ပိုုင္လုုပ္ငန္းေထာင္ျပီး acquisition ထုုိင္ေစာင္႔ေနၾကမွာေပါ႔။ အေဖ႔ကုုတ္အက်ၤ ီကလြဲရင္ ဘာမွမက်န္တဲ႔ အထည္ၾကီးပ်က္ေတြေတာ႔ ဒုုကၡထပ္ေရာက္မွာေပါ႔။ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးေခတ္မွာ စက္ရံုုလုုပ္သား သေထး မျဖစ္သလုုိ၊ အိုုင္တီေတာ္လွန္ေရးတပ္ဦးမွာလည္း တပ္သားေတြ သေထးမျဖစ္ပါဘူး။ ေကာ္လာေတြအေရာင္ေျပာင္းျပီး၊ ဂြေတြအစား ကီးဘုုတ္ေပးလုုိက္တာကလြဲရင္ ဒီပင္နီယံနဲ႕ ဒီပင္နီယံပါပဲ။ ဒီကြန္ေဗယာနဲ႕ ဒီကြန္ေဗယာပါပဲ။ ထူးျပီးမျခားပါဘူး။

အခုုေခတ္မွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကိုုယ္ပိုုင္စီးပြားေရးအတြက္ ေငြစုုရင္း အိုုေသသြားၾကတာမ်ားမ်ားလာတယ္။ ဘယ္ႏုုိင္ငံမွာေနေန လူလတ္တန္းစားဆိုုတာ ပိုုက္ဆံမျပည္႕စံုုတဲ႔ဆင္းရဲသားကိုု တံဆိပ္ေျပာင္းကပ္တာမ်ိဳးပဲ။ ေခ်ာင္လည္တဲ႔အစိုုးရရိွရင္ နည္းနည္းပါးပါး စရိတ္စကသက္သာမယ္။ က်န္းမာေရးေစာင္႔ေရွာက္မႈေကာင္းမယ္။ အဲဒီထက္ေတာ႔ ဘာမွ သိပ္မထူးလွဘူူး။

ျခေသၤ႔ေဝစုုကိုုေတာ႔ က်န္တဲ႔ေပါက္စေကာင္ငယ္ေလးေတြမရႏိုုင္ဘူး။ ေရွ႕ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ ဟန္နဲ႕တင္းရပ္ေနတဲ႔ ၾကိတ္မြဲၾကီးေတြျပိဳက်ျပီး ကမာၻလည္းအေျပာင္းအလဲသစ္ေတြ႕ဦးမယ္ထင္ပါတယ္။ PC လည္းေရာင္းမေကာင္းေတာ႔ဘူး။ software လည္းေရာင္းမေကာင္းေတာ႔ဘူး။ Mobile App လည္းေနာက္ဆိုု ၾကိဳက္တာယူ ၂က်ပ္နဲ႕ရမယ္။ လူေတြမ်ားလာတာနဲ႕အမွ် လူမသံုုးဘဲ automation ထြန္းကားလာျခင္းဟာ လူေတြအပိုုျဖစ္ေစမယ္႔ အလားအလာပဲ။

အေကာင္းဆံုုးစီးပြားေရးကေတာ႔ မ်န္မာေျပျပန္ျပီး ေနျပည္ေတာ္တည္ေထာင္သြားတဲ႔မင္းၾတားၾကီးရဲ႕ ၾကက္ဆူသီးေတြကိုု အရည္ညွစ္ျပီး အင္နာဂ်ီဒရင္႔ခ္ဆိုုျပီး ညာေရာင္းဖုုိ႕ပဲ။ က်န္တာေတြကေတာ႔ အခုုေခတ္မွာ အေျခအေနသိပ္မေကာင္းဘူး။

Regards,
Z



Peace B with U.

Tuesday, July 15, 2014

အမွတ္တရမ်ား

အမွတ္တရမ်ား

စိတ္ထဲက တေရြ႕ေရြ႕ထြက္ခြာသြားေသာ အမွတ္တရမ်ား။ ထိုုင္ေနရင္း၊ ထေနရင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း၊ လဲေလွ်ာင္းရင္း တစ္စထက္တစ္စ။ တဖဲ႔ျပီးတဖဲ႔ကြာက်သြားတဲ႔အေရျပားေဟာင္းတစ္ခုုလိုုလုုိ။ စိတ္ထဲကိုု ဝင္ျပီး delete လုုပ္လုုိ႕မရတဲ႔အခါ တစ္သက္လံုုးသိမ္းထားခ်င္ခဲ႔တဲ႔ emails ေတြကအစဖ်က္တယ္။ တစ္ခုုျပီးတစ္ခုု။ ကိုုယ္႔ႏွလံုုသားကိုုယ္ျပန္ သံခြ်န္နဲ႕ကုုတ္ေနမိသလိုုမ်ိဳးေလ။ ေကာင္းကင္မွာဆုုတ္ခြာလာတဲ႔လျခမ္းေကြး၊ ရင္ဘတ္ထဲမွာ လေရာင္မဲ႔ေသာည၊ ၾကယ္ေလးေတာင္ဖ်ဖ်မလင္းဘူး။ လမ္းေတြရွည္လ်ား၊ ရထားဥၾသသံေတြရွည္လ်ား၊ ပင္လယ္ထဲခရီးေပ်ာက္၊လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ႔ ပုုလင္းလြတ္တစ္လံုုးရဲ႕ အနာဂတ္ဟာရွည္လ်ား။ အမွတ္တမဲ႔မ်ား၊ အမွတ္တရမ်ား၊ ေအးခဲထံုုက်င္ေနတဲ႔ အိမ္မက္ဆိုုးမွ ေျခေထာက္မ်ား။ ဆြံ႕အေၾကာင္ေငးသြားေသာ အခုုိက္အတန္႕မ်ား။ သိပ္သည္းေသာ ေရခိုုးေရေငြ႕မ်ား။ သိပ္သည္းလြန္းေသာ မြန္းၾကပ္မႈမ်ား။ သိပ္သည္းလြန္းေသာ အလံုုပိတ္ဒဏ္ရာမ်ား။ အားလံုုးအေခ်ာသပ္ျပီးမွ ၾကက္ေျခခတ္နက္နက္ကန္႕လန္႕ျဖတ္ခတ္မိေသာ ပန္းခ်ီကားတစ္ကားလုုိေန႕မ်ားလား။

အခိုုက္အတန္႕အားျဖင္႔ အဆင္ေျပမႈမ်ားရရိွေနသည္။ အသက္ကိုုမွန္မွန္ရွဴသည္။ ရွင္သန္ေနထုုိင္မႈသည္ မုုန္တိုုင္းေၾကာင္႔အျမစ္ကြ်တ္သြားေသာ သစ္ပင္အိုုကုုိ ေငးၾကည္႕ေနသည္။ ေဆာင္းဦးလိႈင္၏ တစ္ရက္ေတာ႔ငိုုပါသီခ်င္းကိုု တစ္ေယာက္ေယာက္ဆိုုေနသံၾကားသည္။ မည္သည္႕အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင္႔ အိပ္စက္ရန္ေကာင္းေၾကာင္း စဥ္းစားေနတုုန္းျဖစ္သည္။ ရွင္သန္ျခင္း၏ အစြန္းလြတ္ေသာ အသက္ရွဴသံမ်ား။ အသက္ကိုုမွန္မွန္ရွဴသည္။ ရုုတ္တရတ္ေပ်ာက္ဆံုုးသြားေသာ ေအာက္ဆီဂ်င္ပါးရွားေသာအေနအထားတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ ျမဲျမဲရပ္ေနရန္ျဖစ္ပါသည္။ အဓိပၺာယ္မ်ားအားလံုုးမဲ႔သြားရန္ လမ္းခြဲမ်ားကသာတတ္ႏုုိင္ပါသည္။ အသက္ကိုု ဝဝရွဴပါ။ အနာဂတ္သည္ အမည္းေရာင္နက္နက္ၾကီးျဖစ္သည္။ လက္တင္လုုိေတာ႔ Via Dolorosa ဟုုေခၚသည္ထင္သည္။ ေၾကကြဲစရာလမ္း။

တိတ္ဆိတ္မႈသည္သာ ကြ်န္ေတာ္တည္ေဆာက္ေသာ ပိရမစ္ျဖစ္ပါသည္။ အထဲတြင္ သိုုေလွာင္ထားရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုုမွ်မရိွဘဲ အျမင္႔မားဆံုုးတည္ေဆာက္ေနေသာ အုုတ္စီနည္းပညာ၏ရသမွာ ျပိဳလဲမႈမ်ားႏွင္႔ ေဒြးေရာယွက္တင္ျဖစ္ေနသည္။ လူတုုိင္းသည္ ကိုုယ္႔ၾကမၼာကိုုယ္မဖန္တီးႏုုိင္ခဲ႔သည္မွာ အေတာ္ေလးၾကာခဲ႔ျပီ။ ေကာင္းကင္၏ အနားသတ္တြင္ တိမ္ျဖဴလြလြတုုိ႕ရိွေနသည္။ လြင္႔ပါးေပ်ာက္ကြယ္ရန္ထြက္ခြာေသာ တိမ္ခရီးသည္ လွပေသာ ႏႈတ္ဆက္ေတးျဖစ္ပါသည္။ အလြန္အားနည္းေနခ်ိန္မွ ခရီးဦးၾကိဳျပဳေသာ ဝုုိက္လက္သီးမ်ား၏ ခ်ိဳျမိန္မႈကိုု မည္သိုု႕မွ် သေဘာမထားၾကေစလုုိပါ။ ျပန္ထလာရန္မလိုုအပ္ေတာ႔လွ်င္ မည္မွ်ျပင္းထန္ေသာ အင္အားျဖစ္ေစ၊ တစ္ၾကိမ္ေလာက္ေတာ႔ ရင္ဆိုုင္ခဲ႔ႏိုုင္ပါသည္။

အႏုုပညာ၏လက္ခုုပ္သံမလိုုအပ္ျခင္းသည္ စာအုုပ္စင္ေပၚမွ ဖုုန္မႈန္႕မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဉာဏ္ပညာသည္ေၾကကြဲနာက်င္ရန္အတြက္သာ အသံုုးဝင္ေသာ ျဂိဳဟ္ဆိုုးတစ္ေကာင္ျဖစ္သည္။ မိမိ၏ အရိုုးမ်ားကိုု တစ္ေခ်ာင္းစီထုုတ္၍ ညီညီညာညာစီထားလိုုေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကိုုပင္ အရူးဟုုမထင္မိေတာ႔။ ကံေကာ္ရြက္ႏုုေလးႏွင္႔တူေသာ အလြန္လွပသေလာက္ ႏူးညံ႕ေသာအခ်စ္သည္လည္း ေက်ာင္းတြင္က်ေပ်ာက္ခဲ႔ျပီးျဖစ္ေနသည္။ မုုိးထဲေရထဲ ဖိနပ္ျပတ္လုုိက္၊ ဓာတ္ၾကိဳးက်ေရအိုုင္ထဲျဖတ္ေလွ်ာက္လိုုက္ျဖစ္ေနေသာ ကံေကာင္းျခင္္းတရားမ်ားအတြက္ ဘယ္လုုိျပဳျပင္ရမွန္းမသိပါ။ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ခင္းစိုုက္ဖူးေသာ္လည္း ပုုိးသတ္ေဆးတစ္ခါမွ မျဖန္းဖူးခဲ႔ေသာ ဥယ်ာဥ္မႈး၏ မုုိက္မဲေသာအသံုုးက်မႈသည္ အခ်ည္ႏွီးသက္သက္သာျဖစ္သည္။ မိုုးေကာင္းကင္အလြတ္ၾကီးကိုုေငးၾကည္႕ေနေသာေၾကာင္႔ အိပ္ကပ္သည္ ကပ္ေနေသာအိပ္ျဖစ္ျပီး အိပ္မက္သည္ လံုုျခံဳေႏြးေထြးေနသည္။ ေငြေၾကးအထူးဂရုုျပဳ အသိုုင္းအဝုုိင္းမ်ားမွ မၾကာမၾကာထြက္ခြာလာခဲ႔ဖူးသည္။ ေနာင္တႏွင္႔တူေသာအရာသည္ မိုုးစိုုေနေသာ သီဟိုုဠ္ပင္တန္းေလးမ်ားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လိမ္႔မည္။ ဆုုပ္ဆုုပ္ကိုုင္ကိုုင္ဖမ္းဆုုပ္သက္ေသျပ၍မရသည္႕တုုိင္ ခရမ္းေရာင္ပန္းပြင္႔ေလးမ်ားပြင္႔ျခင္းသည္ အလြန္လွေသာ နိမိတ္ပံုုျဖစ္ပါသည္။ အနည္းဆံုုး ဒဏ္ရာရခ်ိန္တြင္ မီရန္၊ ခိုုရန္၊ နားေနရန္ ၾကိဳလင္႔ေသာရင္ခြင္တစ္ခုု၏ ေႏြးေထြးမႈသည္ ခရမ္းေရာင္ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ သက္တံ၏အဆံုုးတြင္ ျမဳပ္ထားေသာ ေရႊအိုုးရိွခ်င္မွရိွပါလိမ္႔မည္။ သိုု႕တုုိင္ အလြန္လွေသာ ခရမ္းေရာင္ပန္းေလးတစ္ပြင္႔ကေတာ႔ရိွေနပါလိမ္႔မည္။

စာအုုပ္ေဟာင္းမ်ားကိုုလွန္လိုုက္တုုိင္းအေဟာင္းက အသစ္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုု႕ေၾကာင္႔ စာဖတ္ျခင္းကိုု ကြ်န္ေတာ္ေရွာင္ၾကဥ္ပါသည္။ အလြမ္းသည္ အဆိပ္မဟုုတ္သည္႕တုုိင္ ကုုမရေသာ အႏုုစားစိတ္ေရာဂါျဖစ္ပါလိမ္႔မည္။ ခ်စ္ခင္သူမ်ားမွအပ မည္သည္႕အရာကိုုမွ လြမ္း၍မရပါ။ အစားအေသာက္ကိုုလြမ္းသူသည္ ဝေအာင္မစားဖူးသူသာျဖစ္ပါသည္။ ခ်စ္ျခင္းတရား၏ မျပည္႕စံုုမႈသည္ အလြမ္းကိုုဖန္တီးသည္ထင္ပါသည္။ ခ်စ္ႏိုုင္သည္႕အခ်ိန္တြင္ ျပည္႕ျပည္႕ဝဝခ်စ္ခင္သူမ်ားသည္ မလြမ္းဟုု အုုိရိွဳကဆိုုပါသည္။ သိုု႕ေသာ္ ႏွဖူးေျပာင္သူတုုိ႕သည္ စိတ္ကူးကြန္႕ျမဴးေျပာဆိုုေလ႔ရိွရာ သူ႕စကားလည္း သိပ္မယံုုရပါ။ အလြမ္းသည္ သမုုဒယ၏ ၾကိဳးညိွေတးသြားတစ္ခုုလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ အလြန္လွေသာ တိမ္မ်ားကိုု ေငးၾကည္႕ေနရံုုရွင္သန္ေနခ်င္သူမ်ားသည္ သက္ရိွေလာက၏ ဂုုဏ္က်က္သေရေဆာင္ရန္ ေလာကသိုု႕ အလည္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေရႊေငြမ်ားအစား ခ်စ္ျခင္းတရားကိုုသာ စုုေဆာင္းခဲ႔ၾကသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဒဏ္ရာမ်ားသည္ နာလြန္းလွ်င္ထံုုျပီး၊ သန္းမ်ားသည္ကိုုက္လြန္းလွ်င္မယားၾကေတာ႔ဟုု အုုိင္ခ်င္းဆရာမကဆိုုသည္။

ဆက္စပ္မဲ႔ေသာလိုုင္းမ်ားေပၚသိုု႕ခုုန္ေက်ာ္ေျပးလႊားေနေသာ ရွဥ္႕ႏွစ္ေကာင္မွာ Chip n Dale ျဖစ္ေနသည္။ ထိုုေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳး ဒီတစ္သက္တြင္ ေနာက္တစ္ခါမရေတာ႔ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုုိ႕၏မိဘမ်ားသည္ ေလာကၾကီး၏ အလွအပမ်ားကိုု ေသခ်ာေျပာျပသြားရန္ အသက္သိပ္မရွည္သြားၾကပါ။ စိမ္းလန္းေနေသာ ျမက္ခင္းမွ ျမက္ရြက္ေလး၏ ရွတတ အထိအေတြ႕၊ ထုုိျမက္ရြက္ေလးေပၚတြင္ တြယ္ကပ္ေနေသာ ေရမႈန္ေရမႊားကေလးမ်ား၏ လွပမႈမ်ားအေၾကာင္း ျပည္႕ဝစြာသင္ၾကားေပးရန္ သူတုုိ႕ပ်င္းရိခဲ႔သည္ထင္သည္။ ေလတုုိက္သည္႕ဟန္ခ်က္ႏွင္႔အညီ ယိမ္းႏြဲ႕ေနေသာ ၾကခတ္ဝါးပင္ေလးမ်ား၏ ရြက္ႏုုလိပ္အရင္းကိုု စားၾကည္႕လွ်င္ ႏူးညံ႕ေသာအရသာရိွေၾကာင္း မသိခဲ႔ေသာ ကေလးဘဝမ်ားသည္ က်ဥ္းေျမာင္းပါသည္။ သစ္ပင္စိုုက္ရန္ လူျဖစ္လာတာေရာမျဖစ္ႏိုုင္ဘူးလုုိ႕ ဘာေၾကာင္႔ေသခ်ာလုုိက္ၾကပါလိမ္႔။ က်ယ္ျပန္႕ေသာေလာကတြင္ အလြမ္းႏွင္႔ျဖစ္ေစ၊ အျခား စိတ္ခံစားခ်က္တစ္ခုုခုုႏွင္႔ျဖစ္ေစ ပိတ္မိေနပါက အင္မတန္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ဘဝျဖစ္သြားႏုုိင္သည္။ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ၾကိမ္ေသေသ၊ သူ႕ကိုုယ္သူေသသြားမွန္းမသိေသာ ပန္းထိမ္ငိုုပန္းပင္ေလးသည္ ေနာက္ႏွစ္မိုုးရာသီေရာက္တုုိင္းျပန္ျပန္ပြင္႔ေနျမဲျဖစ္ေနသလိုု ရွင္သန္လုုိစိတ္ရိွၾကဖုုိ႕လိုုမည္ထင္ပါသည္။

သစ္ပင္မ်ားသည္ မိမိတုုိ႕၏သစ္ရြက္ေၾကြမ်ားကိုု လိုုက္လံေကာက္သိမ္းမည္မဟုုတ္ပါ။ သစ္ပင္၏သဘာဝသည္ အမိႈက္ဖြရန္၊ ကာဗြန္ရွဴရန္၊ ေအာက္ဆီဂ်င္မ်ားမ်ားထုုတ္ေပးရန္၊ လိုုအပ္ေသာေအာက္ဆီဂ်င္နည္းနည္းျပန္ယူရန္၊ဖိုုတိုုဆန္းသဇစ္လုုပ္ရန္၊ ေရစုုပ္ယူရန္၊ ဇိုုင္လမ္မွတစ္ဆင္႔ေရထမ္းရန္၊ ခ်စ္သူမ်ားနာမည္ကိုု ကိုုယ္ေပၚတြင္ သံခြ်န္ျဖင္႔ထြင္းရန္၊ ထုုိလုုပ္ငန္းတုုိ႕မွအပ တာဝန္မရိွပါ။ ေတာင္တန္းမ်ား၏လုုပ္ငန္းမွာ ငံုု႕ၾကည္႕ေနရန္ျဖစ္ပါသည္။ ပထမဆံုုးအၾကိမ္ ပ်ံထြက္သြားသည္႕ ေလွာင္အိမ္ထဲမွငွက္သည္ အလကားေရာက္လာမည္႕အစာထက္၊ က်ယ္ဝန္းေသာ ေလာကကိုုသာ ပိုုခ်စ္မည္ဟုု ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါသည္။ အဆင္သင္႔ျဖစ္ခ်ိန္မွ ျဖစ္ေသာ အခ်င္းအရာတစ္စံုုတစ္ခုုမွ ေလာကတြင္ရိွပံုုမရပါ။ သစ္ပင္မ်ားသည္ ေၾကြက်သြားေသာ သစ္ရြက္မ်ားျဖင္႔သာ မသြားႏုုိင္ေသာ ခရီးကိုုသြားပါလိမ္႔မည္။ တိမ္ဆီသုုိ႕ပ်ံတက္သြားေသာ သစ္ရြက္တစ္ရြက္တစ္ေလလည္းရိွမည္။ ေျမာင္းထဲမွတစ္ဆင္႔ ပင္လယ္ဆီခရီးထြက္သြားမည္႕ သစ္ရြက္ေလးလည္းရိွလိမ္႔ဦးမည္။

လူသားသည္ မိမိမွန္သည္ထင္သည္ကိုုသာ ေသသည္အထိလုုပ္ျမဲျဖစ္ပါသည္။ မွားသည္ျဖစ္ေစ၊မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိစိတ္ကိုု မိမိ ခ်မ္းသာေအာင္ထားႏုုိင္လွ်င္ သင္႔သည္ဟုုယူဆသည္။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔ေသာအျဖစ္ထက္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ရိွေသာအျဖစ္သည္သာ၍ေကာင္းသည္ဟုုမထင္ပါ။ သဘာဝတရားရြက္ေၾကြေတာထဲမွ သစ္ရြက္မ်ားသည္ ဂုုဏ္ေမာက္ေနရန္မလုုိလွပါ။အိပ္မက္မ်ားသည္ မအိပ္မီကတည္းက စီတန္းေစာင္႔ၾကိဳေနသည္။ ဘဝတြင္ ခ်စ္သူခင္သူ အနည္းငယ္ေတာ႔ရိွမွေကာင္းသည္။ ရိွေနလွ်င္တန္ဖိုုးထား၊ မရိွေတာ႔လွ်င္ ေမ႔ထားရန္သင္႔ေတာ္သည္။ တည္ေဆာက္မႈတန္ဖုုိးအားျဖင္႔ သုုညျဖစ္ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္၏ ပိရိမစ္၏ အေျခသည္ ေျခာက္ေထာင္႔ပံုု ေစ႔ေစ႔ငွငွရိွပါသည္။ ခရမ္းေရာင္တစ္ျခမ္း၊ အျဖဴေရာက္တစ္ျခမ္းသုုတ္ထားေသာ အူူေၾကာင္ၾကားပိရမစ္ထဲတြင္ မည္သည္႕အေလာင္းမွရိွမေနပါ။ ကြ်န္ေတာ္စိုုက္ထားေသာ cactus တစ္ပင္တစ္ေလေတာ႔ရိွရင္ရိွေနလိမ္႔မည္။ ေရေလာင္းေပးရန္မလိုုအပ္ပါ။ အပူရိွန္ထဲမွ ေရေငြ႕ျဖင္႔သာရွင္သန္ေနလိုုက္သည္။ စိမ္းစိမ္းလန္းလန္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္။            ။

Zephyr



Peace B with U.

Friday, July 4, 2014

ေသာၾကာ ေသာၾကာ ေသာၾကာ

ေသာၾကာသည္ ေသာက္ၾကာျဖစ္သြားရန္ က္ တစ္ခုမလိုပါ။ မျမင္ရေသာ အသံမ်ား၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္သာျဖစ္သည္။ မနက္ခင္းသည္ လင္းလွသည္။ ထာဝရအိပ္ေရးမဝေသာ လူလတ္ပိုင္းမ်ားကို စာရင္းေကာက္၍ Mercedes cabriolet E350 တစ္စီးစီေပးမည္ဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ စာရင္းေပးခ်င္ပါသည္။ Coupes ႏွင္႔ Cabriolet ခြဲျခားမသိေသာ၊ အသက္ၾကီးမွ ခ်မ္းသာလာေသာ ေတာသားတစ္ေယာက္ကို ေခတ္ပညာသည္မည္သို႕မွ် မျပဳျပင္ႏုိင္ေၾကာင္း ေဒၚသန္းညြန္႕စိန္က က်မ္းျပဳမည္လားမသိပါ။ အခ်ိန္ကာလသည္ ပီတာပန္ကာတြန္းမွ မိေခ်ာင္းမ်ိဳခ်ထားေသာ နာရီစက္သံပမာ .. တစ္ ..ေတာက္ ..တစ္ .. ေတာက္ ... တစ္ ...ေတာက္။

လူမ်ားသည္ အခ်ိန္ျပည္႕တစ္ခုခုကို ေလာေနၾကသည္။ အင္မတန္ေလာၾကသည္။ ေသဖုိ႕အေရး ဒီေလာက္ ေလာေနစရာလားထင္မိသည္။ ျမန္မာျပည္ျပန္တုန္းက မီးဝါကို အတင္းျဖတ္ဝင္ေသာ ကားသမားကို ဘရားသားဂြ်န္မွတ္ခ်က္ေပးစကားကို သတိရလာသည္။ " ဒီေလာက္အေရးၾကီးေနရင္ မေန႕ကသြားပါလား" တဲ႔။ ေရျမဳပ္ေနေသာ လမ္းေပၚမွ အဖံုးပြင္႔ေနေသာ ေျမာင္းတစ္ခု၏ ၾကိဳဆိုမႈျဖင္႔ ေသာၾကာေန႕သည္ ဆာေလာင္ေနသည္။

စပယ္ယာမပါေသာ ဘတ္စ္ကားႏွင္႔ အသားက်လာရန္ ေျခာက္ႏွစ္ခြဲၾကာသြားသည္။ ပုဂံေခတ္က အုတ္စီသမားဝင္စားေသာ စပယ္ယာ၏ လူစီပံု၊ေနရခ်ပံုတို႕ကို ျပန္ေတြးမိတုိင္း ေလးစားစိတ္က လႈိက္တက္လာသည္။ လူမ်ားသည္ ပ်င္းရိေနၾကသည္။ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုခုမွ ေလာကအတုတစ္ခုကို သာယာေနလုိက္သည္။ သဘာဝအစစ္ကို ဂိမ္းတစ္ခု၊ ဗစ္ဒယိုတစ္ကားေလာက္မွ တန္ဖိုးမထားေတာ႔။ လူေတြၾကားမွာေနရင္း လူေပ်ာက္ေနၾကေသာ ရာစုျဖစ္ရမည္။ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္က ကုိမာျဖစ္၍ ေမ်ာေနသူတစ္ေယာက္ ႏိုးလာလွ်င္ သူအရင္ျမင္ဖူးေသာ လူမ်ားႏွင္႔မတူဘဲ ထူးျခားဆန္းၾကယ္စြာ တစ္ခုခုကို ပြတ္လွ်က္၊ တစ္ခုခုကို ငံု႕ၾကည္႕လွ်က္ျဖစ္ေနေသာ လူသားသစ္မ်ားကို ဒြိဟျဖစ္ေနႏိုင္သည္။

ေမာ္ဒယ္မ်ားကို ႏြားမ်ားပမာ ေအာ္ေနေငါကေနေသာ ဦးပီတာကိုၾကည္႕၍ အင္မတန္ဟာသေျမာက္လာသည္။
အျမဲတမ္းလင္းေနေသာ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္မွ အလင္းျဖင္႔သာ ေလာကဓာတ္ကို အေမွာင္ခ်ထားလုိက္သည္။

အစစ္အမွန္ဘဝ၏ မေရရာမႈ၊ မေသခ်ာမႈ၊ ရုန္းကန္ရမႈ၊ ျပန္ျပဳတ္က်မႈ၊ ထလုိက္မွ ေျခေခါက္သြားမႈ၊ အက်ိဳးမွန္းမသိေအာင္ ထိုင္ေနရာမွ တင္ပါးမ်ား ေညာင္းညာလာမႈ၊ ကမာၻေက်ာ္အလွမယ္ေလးမ်ားျဖင္႔စတင္၍ မရဏႏုႆတိရႈပြားေနေသာ ကြ်န္ေတာ္၏မိတ္ေဆြမ်ား။

လူဟာ ဆံပင္ပါးသြားတဲ႔တစ္ေန႕ အႏုပညာ အစားထုိးဝင္လာတာပဲဟု တစ္ေယာက္ေယာက္ကေျပာလွ်င္ အဲဒီတစ္ေယာက္ေယာက္သည္ ကြ်န္ေတာ္လည္းျဖစ္ႏုိင္သည္။

က်န္းမာျပီးႏုပ်ိဳတဲ႔သူပံုေအာင္ ၾကီးလာရင္ ဘိုးဘြားရိပ္သာတြင္ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္မည္ဟု စိတ္ကူးသည္။ 

အလုပ္သြားလာေနေသာ လူမ်ားကိုၾကည္႕ျပီး သံေဝဂရလာသည္။ လူမ်ားသည္ ခံစားခ်က္မရိွၾကေတာ႔ပါ။ ရိုမန္းတစ္ေခတ္မွ ရိုေဘာ႔တစ္ေခတ္သို႕ခ်ဥ္းကပ္လာျပီထင္ပါသည္။ ဒိုင္ႏိုေဆာမ်ား၏ ကမာၻလွလွေလးသည္ လူသားမ်ားေၾကာင္႔ ပုပ္သိုး၊အရုပ္ဆိုးကုန္ျပီထင္ပါသည္။ လူသည္ေခတ္အဆက္ဆက္ တုိးတက္လာသည္႕တုိင္ ဘုရားမ်ားကိုေတာ႔ အေဟာင္းမ်ားသာ ဆက္လက္ကိုးကြယ္သည္ကို အံ႔ၾသဖြယ္ေကာင္းစြာေတြ႕ရပါသည္။ သံေဝဂရမိပါသည္။ ျခံထဲမွာ အံု႕ဆိုင္းေနတဲ႔ သစ္ပင္ၾကီးကို အိမ္ကိုကြယ္ေနလုိ႕ခုတ္ပစ္ရမလား ဦးတစ္ကိုယ္ေကာင္းၾကံစည္ေနသည္။ ဘုရားေဟာင္းမ်ား၊ ေရွးေဟာင္းဘုရားမ်ားမျပင္ဘဲ ဒကာညြန္႕ ပါဒၾကီးကို ေရႊတိဂံုပုစံတူတည္သလုိတည္ခ်င္သူမ်ားလာသည္မွာ ဘာသာေရးစတန္႕တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာသည္။ မႏူဟာမင္းႏွင္႔ အမ်ိဳးေတာ္သည္ဟုဆိုေသာ ကိုယ္ေတာ္ၾကီး ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာထံတြင္ အမွန္တကယ္ဆည္းပူးေနျပီဟုထင္ရသည္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ တကာၾကီးတို႕အားလံုးကို ဦးဇင္းေလး ဇား ပါ ဒယ္ဆိုျပီး တရားကို မတ္တပ္ရပ္၊ မုိက္ကိုင္ေဟာလွ်င္ေတာ႔ အခက္ဟုထင္သည္။ ေသာၾကာအေတြးမ်ားသည္ ေဝဝါးလြန္းသည္။ အခ်ိဳးမက်ျဖစ္လြန္းေနသည္။

ရွည္လ်ားေသာ အိတ္စ္ပို ကားကြင္းကို အတိုဆံုးႏွင္႔ အထိေရာက္ဆံုးျဖတ္သန္းသြားရန္ ကြ်ႏု္ပ္ၾကံသည္။ မုိးရြာလာေသာေၾကာင္႔ ရံုးသြားေနသူမ်ား တစ္ျပိဳင္နက္ ထီးမ်ားဆြဲထုတ္ျပီး ေဆာင္းလုိက္ပံုမွာ ေရာမေခတ္ စစ္ပြဲမ်ားတြင္ ျမားမိုးအရြာ ဒိုင္းေျမွာက္ကိုင္လုိက္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားပမာ။ ရႈတည္တည္နဲ႕ မိုးကို မမႈသလို ဆက္သြားေနၾကပံုမွာ အေရးတၾကီးဆန္သည္။ ေသာၾကာေန႕တြင္ပင္ လူသားမ်က္ႏွာျပန္မရႏုိင္ေသးေသာ သံမ်က္ႏွာေသမ်ား၏ဘဝမွာ ရွင္လ်က္ေသေနသည္ႏွင္႔မျခား။

ျမက္မ်ားသည္ မိုးရာသီ၏ အရိပ္အကဲကိုၾကည္႕လွ်က္ ေရကို ေခြ်တာေသာက္ေနရသည္။ စီးပြားေရးသမားမ်ား၏ အဆန္းထြင္မႈျဖင္႔၊ ယူကလစ္စိုက္လိုက္၊ ဆီအုန္းစိုက္လိုက္ျဖင္႔ ေျမေအာက္ေရ ကုန္ေအာင္ျဖဳန္းေနေသာ ဇင္ဂလယ္ေလးမွ လူတတ္ၾကီးမ်ားကို အင္မတန္သတိရသည္။ ဒုိင္ႏိုေဆာမ်ား၏ ကမာၻလွလွေလးသည္ မလွမပျဖစ္လာသည္ထက္ ျဖစ္လာေနသည္။ ၄၂ လက္မတီဗီလည္း ေသးသြားျပီ။ အသစ္လဲရဦးမည္ဟု အရပ္ေလးေပသာသာရိွေသာ ကြ်န္ေတာ္႔မိတ္ေဆြကေျပာသည္။ CRT မွ Plasma၊ Plasma မွ LCD ၊ LCD မွ LED ၊ LED မွ စမတ္တီဗီ၊ စမတ္တီဗီမွ စမတ္တီဗီအေကြး၊ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ လူသည္ နည္းပညာအသစ္မ်ားျဖင္႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အသက္ၾကီးသြားလုိေသာ စက္ရုပ္ဘဝကို အင္မတန္လိုလားလာၾကသည္။ မိမိငယ္စဥ္က ၁၄ လက္မ ဘလက္အင္ဟြိဳက္ တီဗီမွလာေနေသာ မန္းကီးေမာက္စ္ႏွင္႔ မန္းကီးဟီးရိုး၊ ထုိ႕ေနာက္ ၁၄ လက္မ ကာလာတီဗီ၊ ၂၁လက္မွ ကာလာတီဗီမွ A-team၊ လစ္ဘာပူးလ္ေဘာလံုးသမားဘဝအေျခခံရိုက္ကူးေသာ မန္းနီးဆိုေသာ ေခါင္းစုတ္ဖြားႏွင္႔ကစားသမား၊ ဒြန္ဒြန္ဒြန္ဒူ ဒူ႕တူတူဒူ ဒြန္တူ႕ဒူ ဒူဒူ ဒူဒူဒြန္႕ဒူဒူဆိုတဲ႔ တီးလံုးနဲ႕ပ်ံပ်ံတက္လာတဲ႔ ရဟတ္ယာဥ္ဇာတ္လမ္းကလည္း အသည္းစြဲ။ ရဟတ္ယာဥ္ကို လႈိဏ္ဂူတစ္ခုအတြင္းျမဳပ္ႏွံထားသည္။ ေနာက္ေတာ႔ တယ္လီးမတ္ဆိုတဲ႔ ဂ်ာမန္ကစားပြဲေတြလားမသိ၊ ၾကိဳက္လာသည္။ အိမ္ေရွ႕ျဖတ္ေလွ်ာက္သည္႕ကေလးမ်ားကို ၾကံဳလွ်င္ၾကံဳသလို ေခါင္းအံုးႏွင္႔ထြက္ရိုက္တတ္လာသည္။ အဲဒီေခတ္က ကေလးစားစရာဆို၍ မုန္႕ဘုိင္းေတာက္၊မုန္႕စိမ္းေပါင္း၊ဘိန္းမုန္႕တုိ႕သာတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ရိွေသးသည္ဟုထင္သည္။ smart TV အတြက္ home theater စနစ္ကိုတီထြင္ခဲ႔ၾကသည္႕တုိင္ မုန္႕ဗိုင္းေတာင္႔မရႏုိင္ေတာ႔၍ ဘဝသည္ အင္မတန္ေျခာက္ေသြ႕သြားခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ အညိဳေရာင္ႏွင္႔အျဖဴေရာင္ႏွစ္မ်ိဳးျဖင္႔ ပတ္တမ္အရလွသေလာက္ ႏွမ္းေထာင္းႏွင္႔လိုက္လွေသာ မုန္႕မ်ား ဘယ္ေရာက္ကုန္ပါလိမ္႔။

အသက္ၾကီးလာမွ စုမိေသာေငြမ်ားျဖင္႔ အရူးထသူမျဖစ္ေစရန္၊ ငယ္စဥ္အခါမွစ၍ ဇိမ္က်က်ေနသင္႔ပါသည္။ တရုတ္ျပည္မွ မီလ်ံနာမ်ား စြပ္က်ယ္ဝတ္လွ်က္ မာေစးဒီးတံခါးေျခာက္ေပါက္မ်ားကို ကားဂိုေထာင္တြင္းသိုေလွာင္ကာ ေခြးျခေသၤ႔မ်ား အမ်ားနည္းတူေမြးရင္း bandwagon effect မိေနစဥ္ မိုးခါးရည္အတူေသာက္ၾကျခင္းမွာ မည္သို႕မွ ဇိမ္မက်ပါ။ ခ်မ္းသာျခင္း၏ ဝဋ္ဒုကၡတစ္မ်ိဳးသာျဖစ္လိမ္႔မည္။ လူခ်မ္းသာမ်ားသံုးစြဲရန္ နာ႔စ္မ်ားကိုယ္တုိင္ ထိုးေပး၊ အထူးကုမ်ားကိုယ္တုိင္ overdose မျဖစ္ေစရန္ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးေသာ ေခတ္မီ အဆင္႔ျမင္႔ မူးယစ္ေဆးရံု စီမံကိန္းကို တစ္ေယာက္ေယာက္ စတင္ၾကဖုိ႕ေကာင္းျပီ။ မိမိစားေနရေသာ ထမင္းႏွစ္နပ္ကို မိမိကုိယ္ကို မသဒၶါေသးလွ်င္ မည္မွ်ခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ ေရႊျပိတၱာေလးသာ ျဖစ္ေနဦးမည္။

တုိင္းရင္းသားမ်ားေျပာေသာ ျမန္မာစကားကို နားမလည္ေသာေၾကာင္႔ မိမိနားမ်ားကို အျပစ္ေပးရန္မသင္႔ပါ။ နားသည္ အရႈပ္ေထြးေသာကိုယ္အဂၤါျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင္႔ ေသာၾကာေန႕တြင္ အဂၤါမ်ားကို အနားေပးထားၾကပါ။

ေခတ္မီဖြံ႕ျဖိဳးစြာဟု အမည္ေရးထိုးထားေသာ ဘာသာေရးအမည္ခံႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖင္႔ စီျခယ္ထားေသာ ညမထြက္ရအမိန္႕၏ ညင္သာေပ်ာ႔ေျပာင္းသေလာက္ အက်အေပါက္မ်ားစြာေသာ ေညာင္နာနာႏွာေခါငး္သံျဖင္႔ မာန္သြင္းရြတ္ဆိုရမည္႕ မိဘျပည္သူမ်ားခညာ ဟူေသာ ဂါထာအစြမ္းျဖင္႔ လွပေနေသာ ညေနမ်ား။ ဘီယာဆုိင္ကအစ ထြက္ေျပးေနရသည္။ ေျပးလြန္းလွ်င္ရြာေတြ႕မည္ဟုဆိုသည္။ သကၤန္းေတာ္မ်ားတြင္ ၾကယ္တပ္ေပးလိုေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားဦးမွပဲ။

ေတာင္ေတာ ေတာင္ေတာ သာယာ ... ဟူေသာသီခ်င္းဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲမသိပါ။ ဝါဆိုကို သိပ္ခ်စ္သည္ဟူေသာ လူတစ္ေယာက္လည္း ေသသြားျပီထင္သည္။ ကမာၻမေၾက ဗမာေျပဆုိေသာ စာသားကို အခုအထိနားမလည္ပါ။ ကမာၻက ဘာေၾကာင္႔ မေၾကတာလဲ။ အစာမေၾကရင္ေတာ႔ က်ဳပ္အေနနဲ႕ မဂၤလာေရႊအုပ္ေသာက္တာပဲ။ ဗမာေျပဆိုတာကိုက မွားေနျပီ။ တုိင္းရင္းသားေတြက အိမ္ငွားေတြလား။

ကမာၻၾကီးရြာျဖစ္သြားေသာ္လည္း ရြာစြန္ကအိမ္သာကို ေခ်ာက္ထဲ ေျခစံုကန္တြန္းခ်ေနေသာ ရြာေဆာ္လူမုိက္ၾကီးမ်ား မ်ိဳးမသုဥ္းေသးပါ။ မဂၤလာတရားေတာ္ႏွင္႔အညီ စာဖတ္ေနႏိုင္သည္မွာ အင္မတန္ေကာင္းပါသည္။ လူတကာကို လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ျပီးလွ်င္ အရင္ ခြင္႔လႊတ္ေပးႏုိင္ေသာ စိတ္ထားမွာ ဘုရားေလာင္းစိတ္ထားထက္ပင္ ျမတ္ပါေသးသည္။ အင္မတန္ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းသူမ်ားပင္။ ေသာၾကာကို အနက္ေရာင္ ၾကက္ေျခခတ္ျဖင္႔ ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္ေနျခင္းမ်ားကို ရပ္တန္႕ပါ။ တစ္ခုခုကို မီးရွိဳ႕ရန္ အေရးတၾကီးျဖစ္ေနေသာ စိတ္ေဝဒနာကို Pyromania  ဟုေခၚသည္။ ရွားပါးသည္ဟုဆိုေသာ္လည္း က်မ္းျပဳသူသည္ မ်န္မာေျပမေရာက္ဖူးေသးျခင္းေၾကာင္႔လည္းျဖစ္မည္ဟုထင္သည္။

ေသာၾကာမိုးစက္မ်ားသည္ မေအးပါ။ အတြင္းတြင္ ဖုန္တက္ေနေသာ မိုးစက္မ်ားကို စဥ္႕အိုးၾကီးျဖင္႔ ေလွာင္လိုေသာ ကြ်ႏု္ပ္၏အဖြားသည္လည္း သည္ဘဝတြင္မရိွေတာ႔ပါ။ မုိးေရထဲ ရပ္ေနလိုေသာ ကြ်န္ေတာ္၏ ေခြးမေလး blacky လည္း ေသဆံုးသြားပါျပီ။ မိုးေရထဲ ေလွ်ာက္ေျပးေနခ်င္သည္ဟု ေျပာဖူးေသာ ကေလးမေလးသည္ပင္ ကေလးတစ္ေယာက္ အေမျဖစ္ေနေလျပီ။

ေဆးေျခာက္မ်ား တရားဝင္ျဖစ္လာေသာေခတ္တြင္ တရားဝင္ျခင္း၊ မဝင္ျခင္းကိစၥကို တစ္ဖန္ျပန္သံုးသပ္သင္႔ေနျပီျဖစ္သည္။ breaking bad ထဲက ဝီစကီေသာက္ခန္းကို သတိရသည္။ ၁၉၆၀ ေက်ာ္က ဥပေဒမ်ားအရေတာ႔ ဝီစကီသည္ တရားမဝင္ကုန္စည္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ ၂၀၂၅ တြင္ေတာ႔ ice လည္း တရားဝင္ျဖစ္ေနေလာက္ျပီ။ ကိုယ္႔ဘဝကိုယ္ေရြးခ်ယ္ခြင္႔ရိွလွ်င္ ကိုယ္႔ဘဝကိုယ္ ဖ်က္ဆီးခြင္႔လည္းရိွရမည္ျဖစ္သည္။ စက္ရုပ္မ်ားတြင္သာပါေသာ self-destruct ခလုတ္ေလးတစ္ခုလိုေနသည္။ လူေတြသိပ္မ်ားလာတာမေကာင္းဘူး။ လူေတြနည္းေနရင္ လူ႕ဘဝေတြ ပိုလံုျခံဳလိမ္႔မယ္။ လူတစ္ေယာက္က ကေလးႏွစ္ေယာက္ေမြးလုိက္တာဟာ အနာဂတ္ကမာၻၾကီးရဲ႕ လူဦးေရေပါက္ကြဲမႈကို ထည္႕ဝင္လုိက္တဲ႔ မတရားမႈတစ္ခုပဲ။ က်ဴပ္လုိသာေတြးေနရင္ ကမာၻေပၚ လူေတာ္ေတာ္နည္းသြားမယ္။

ေသာၾကာေန႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာေလးေတြ စဥ္းစား။ က်ဳပ္အေမကေတာ႔ ေရခဲမုန္႕နဲ႕ ၾကက္သြန္နဲ႕ဟာ ေပ်ာ္တဲ႔ ဓာတုဓာတ္ေတြထြက္ေစတယ္ေျပာတာပဲ။ ၾကက္သြန္ေၾကာ္နဲ႕ေရခဲမုန္႕ေၾကာ္တစ္ပြဲစားရမယ္။ ေသာၾကာေန႕မွာ ေပ်ာ္ေနမွျဖစ္မယ္။ အိတ္ကပ္ထဲမွာ ဆယ္တန္လည္းမရိွ၊ အေၾကြလည္းမရိွေတာ႔ ပလက္ေဖာင္းမင္းသားထက္ မြဲသြားျပီ။ လူဟာ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ကိုေလွ်ာ႔ျပီး ဟာသဉာဏ္နဲ႕ေနထိုင္မွ အသက္ရွည္မယ္။

ပညာယိွၾကီးဆီ ဘဝေနနည္းေပးပါဆိုေတာ႔ ပညာယွိၾကီးက မိန္႕သတဲ႔။ မင္႔ေခါင္းေပၚမွာ ယင္ေကာင္နားေနရင္ အဲဒီယင္ေကာင္ကို ဆင္ျဖစ္ေအာင္မလုပ္နဲ႕တဲ႔။ ေအး ...ဟုတ္သားပဲ။ ဟာသကသာ ဘဝကို ေနတတ္ထုိင္တတ္ေစတာ။

အစ္ကုိ႕သူငယ္ခ်င္း ရန္ကုန္မွာ ကားေမာင္းဖုိ႕ အိမ္ကထြက္လာရင္ ေဟာသလုိ ႏွလံုးသြင္းသတဲ႔။ ငါ .. အရူးတုိင္းျပည္ထဲ ထြက္လာျပီ။ က်န္တဲ႔သူေတြက ေ-ာက္ရူးေတြ။ ငါပဲ သည္းခံရမယ္။ ငါ႔ေရွ႕ကျဖတ္ဝင္လည္း ငါသည္းခံမယ္။ ငါ႕ကိုဆဲလည္း ငါသည္းခံမယ္။ အရူးျမိဳ႕ထဲကို ငါသြားမယ္။ ဆိုျပီး ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ျပီးေမာင္းတာ ေအာင္ျမင္စြာေမာင္းႏွင္ႏိုင္သတဲ႔။ ေလာကၾကီးထဲ အဲဒီလို စိတ္အခံေလးနဲ႕ ေမာင္းႏွင္သြားရင္ေကာင္းမလား ေသာၾကာေန႕မွာ ငါေတြးတယ္။ ငါေတြးမွ ငါရိွတာမဟုတ္ဘူး။ ဇနီးဆီက ငါအေၾကးြယူရင္လည္း ငါရိွေၾကာင္း ငါ႔ဇနီးသည္က အျမဲသတိေပးတယ္။ ငါတင္မကဘူး ၊ငါ႔အေၾကြးလည္းရိွသတဲ႔။ 

လူၾကီးလူေကာင္းဟာ ကိုယ္႔ခင္ပြန္းဘာၾကိဳက္သလဲဆိုတာ သိရမယ္။ အဲဒါမွ သူၾကိဳက္တာေတြမဝယ္ေအာင္ အဲဒီဘက္ ေရွာင္သြားႏုိင္မယ္လုိ႕ ဟာသတစ္ပုဒ္မွာဖတ္လုိက္ရတယ္။ ငါ႔ဇနီးလည္း အခုတေလာ လူၾကီးလူေကာင္း သိပ္ဆန္ေနတယ္။ ေသာၾကာေန႕မွာ ေတာင္ေတာင္အီအီေတြးရတာ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ။ ေတာင္ေတာင္အီအီေတြးေနဖုိ႕ အခ်ိန္ရိွေသးတာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပဲ။ ငါတုိ႕အမ်ိဳးထဲမွာ ဦးေႏွာက္ကို သံုးရာခုိင္ႏႈန္းအထိသံုးတာ ငါပထမဆံုးပဲလို႕ အေဖ႔ကိုေျပာျပေတာ႔ စိတ္ဆိုးတယ္ထင္တယ္။ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ လူဟာ အျဖစ္မွန္ကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႕ အင္မတန္ခက္တယ္မဟုတ္လား။

လူကူးျမင္းၾကားမွာ မရပ္တတ္ေသးတဲ႔ကားသမားကို တံေထြးနဲ႕လွမ္းေထြးတတ္ေအာင္ ငါ မလွ်င္ျမန္၊မဖ်တ္လတ္ေသးတာတစ္ခုေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို စိတ္တုိင္းမက်ဘူး။ ဒုိင္ႏိုေဆာေတြဟာ အေကာင္ၾကီးသေလာက္ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ႔အေကာင္ေတြ။ သူတုိ႕ဘဝဟာ ငါတုိ႕ဘဝထက္ သာယာခဲ႔မွာပဲ။ ေဝလငါးေတြဟာ လူသားေတြရဲ႕ အိမ္ရွင္ေတြ။ နယ္ေျမက်ဴးေက်ာ္မႈနဲ႕ ေျမယာသိမ္းမႈေတြဟာ ကမာၻအဆက္ဆက္ျဖစ္ေနတာေတြ။

ကေလးႏို႕မႈန္႕ဗူးဖုိးအတြက္ ညည္းေနသူမ်ားကို ႏြားျမီးဝယ္ျပီးပို႕ေပးမည္စိတ္ကူးသည္။ အသက္ၾကီးလာေလ လူဟာ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္မႈမ်ားလာေလျဖစ္သည္။ ဓာတ္ၾကိဳးျပတ္က်ေသဆံုးမႈမျဖစ္ေစရန္အတြက္ ႏုိင္ငံတကာေရာက္ ျမန္မာအၾကံေပးမ်ား စုေပါင္းတုိင္ပင္ကာ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား ျဖတ္ေတာက္ထားလုိက္ရန္ အၾကံျပဳလုိက္ေၾကာင္း လက္ဆင္႔ကမ္းေျပာဆိုေပးၾကပါ။

ဆက္သြယ္ေရးဝန္ၾကီးဌာနကို ဖ်က္သိမ္းသေလာက္နီးနီး လူေလွ်ာ႔ေတာ႔မည္ဟုသိရသည္။ ထိုမွ် အရံွဳးေပၚသြားေအာင္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္တတ္ပံုမ်ိဳးႏွင္႔ဆိုလွ်င္ အၾကံေပးသည္ မီလ်ံနာပင္ျဖစ္ႏုိင္ေသးသည္။ (သူ႕အေဖက ဘီလ်ံနာဆိုရင္ေပါ႔။ သူက်ရင္ အသံုးမက်လို႕ မီလ်ံနာေလာက္ပဲျဖစ္ေတာ႔မယ္။)

ေတာင္စဥ္ေရမရသည္႕ကိစၥမွာ အေရးတၾကီး အပူတျပင္းေဝဖန္ရမည္႕ကိစၥမဟုတ္ပါ။ vampire ကို ကိုက္ေန၊ ကုတ္ျခစ္ေနေသာ ျမန္မာစကားမတတ္ေသာ ျမန္မာေမာ္ဒယ္ေလးမ်ားကိုၾကည္႕ရင္း ေခတ္မီဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ဆီကို ကြ်န္ေတာ္လည္း လုိက္ပါေလွ်ာက္လွမ္းေနပါသည္။ စက္မႈစြမ္းအားျဖင္႔ ေခတ္ေက်ာ္လႊားမိရာမွ ေက်ာက္ေခတ္ဘက္ ျပန္ေရာက္သြားေသာေၾကာင္႔ မနည္းျပန္ေကြ႕လာရေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ကိုအေဝးမွပင္ လွမ္းၾကည္ညိဳေနမိပါသည္။

လူမုိက္မ်ား၏ ေပါင္းစည္းစြမ္းအားကို မည္သည္႕ေခတ္အခါတြင္မွ ေလ်ာ႔တြက္၍မရပါ။ မာဘဲလ္ႏွင္႔ ဒီစီ ေကာ္မစ္ႏွစ္ခုေပါင္းလွ်င္ပင္ ျမန္မာျပည္က စြမ္းအားရွင္ဦးေရကို မမီေသးပါ။ ေသာၾကာေန႕တြင္ ႏုိင္ငံေရးမေျပာရပါ။ ဖရီးေမဆင္မ်ားသည္ပင္ ညီအစ္ကိုခ်င္း စိတ္ဝမ္းကြဲေစႏုိင္ေသာ ႏုိင္ငံေရးႏွင္႔ဘာသာေရးကို အသင္းအစည္းအေဝးတြင္ မေျပာၾကရပါ။ ကြ်န္ေတာ္လည္းမေျပာေတာ႔ပါ။ သို႕ေသာ္လည္း အေဝးမွပင္ ၾကည္ညိဳပါသည္။

John Lenon ၏ Imagine သီခ်င္းကို ဘယ္လုိျမင္လဲဟုသူငယ္ခ်င္း စာသားသြပ္သမားကိုေမးေတာ႔ ဆပ္ျပာမႈန္႕ေၾကာ္ျငာလုပ္ဖုိ႕စဥ္းစားေနသည္ဟု ျပန္ေျဖပါသည္။ ထုိမွ်ေလာက္ ပညာရွင္ေပါလွ်က္ႏွင္႔ ကိုယ္႔တုိင္းျပည္ၾကီး ကမာၻကို ေက်ာ္မတက္ေသးသည္ကို တစ္ခါတစ္ခါ အံ႔ၾသမင္သက္ရပါသည္။ စကားလံုးအၾကီးၾကီးမ်ားျဖင္႔ အႏုိင္ယူလုိေသာ အသက္ၾကီးၾကီး ကေလးၾကီးမ်ား၏ ယူတုိးပီးယားတြင္ ဂြ်န္လင္ႏြန္၏ ဆပ္ျပာမႈန္႕ေၾကာ္ျငာရန္သင္႔ေသာ Imagine သီခ်င္းကို အတူဆိုၾကပါဦးမည္။

ေသာၾကာေန႕ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ေအးစက္ေနေသာ ဖန္ခြက္မ်ားအတြင္းသို႕ ေအးစက္ေနေသာ ဂ်ာမဏီႏြားႏို႕အေပ်ာ႔မ်ားျဖည္႕ကာ ပင္လယ္ကမ္းေျခကို ေငးေနမိပါသည္။ လူ႕ဘဝသည္ ဒုိင္ႏိုေဆာမ်ား၏ အိမ္မက္ကို ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ရန္ အစားထိုးတာဝန္ျဖင္႔ လာေရာက္ေနထုိင္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ သိပ္အမ်ားၾကီးမေတြးၾကပါႏွင္႔။ ဦးေခါင္းမ်ားနာက်င္တတ္ပါသည္။


Zephyr


(ဆရာမ်ားတဲ႔ေလာကၾကီးမွာ၊ တပည္႕ၾကီးလုပ္ျပီး ညာစားႏိုင္သူသာျဖစ္ပါရေစ ဆိုတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႕ အမွတ္ရခ်က္။)



Peace B with U.